Capitulum. III.

Non eſt. De poteſtate eius dr̄ Iob. Non eſtptās ſimilis ei ſuꝑ terrā. Et de obſtinatiōe eiꝰdr̄. Cor eius indurabit̉ quaſi lapis. Ad bellādū ⁊ eū vincendū xp̄s hortat̉ ſuo exēplo. vn̄apl̓us ad hebre. v. Non .n. habemꝰ pontifice̓qui non poſſit ꝯꝑati infirmitatibꝰ noſtris tētatū per oīa ꝓ ſimilitudine abſqꝫ peccato. Inquo .n. paſſus eſt ipſe ⁊ tētatus: potens eſt ⁊his qui tentant̉ auxiliari. Docuit ⁊ modumreſiſtendi.ecūdū aut quatuorſtatus hoīm: ſicut quadrupl̓r tentat: de qͥbuss. Suꝑ aſpidē ⁊ baſiliſcū ambulabis ⁊ cōabis leonē ⁊ draconē. Aſpis ē quo ad pecBaſiliſcus quo ad ꝓficiētes. Leo quonanētes. Draco quo ad p̄ſidentes. Sedibitat .i. cōtinue manet in cōfidētia diuini adiutorij: ambulat ⁊ ꝯculcat cōterēs ſathāſub pedibus ſuis. Eſt ergo aſpis diabolus qͥpeccātes: poſtqͣꝫ .n. ad peccatū induxit manus: ipſe conat̉ ⁊ inſtigat hoīem ad permandū in eo ⁊ non audiendū vocē incātantisſcilicet remordētis conſcre vel ſcripture diuīetalia arguētis vel p̄dicatoris. Sed diuerſasexcuſatiōes ſuggerit vel lōgitudinē vite. vnd̓adhuc habeat tēpus penitēdi ⁊ benefaciendi.is figurā dicit̉ Ge. xxxiiij. ꝙ Sicheꝫiolauit Binam filiā Iacob triſtē effeidicijs deliniuit vt ſecū ꝑmaneret. Sicolus aīam virginē ⁊ innocentē: vicijs varijs eius integritate auferēs: cū cōſcīa remordes eā contriſtat̉: qꝛ omnis malus implet̉ ponitudine: inqͥt ph̓us in li. ethi. diabolus ei blādit̉ vt non recedat̉ ab eo: vel qꝛ multi alij faciunt ſil̓ia ẜm illud. Eccle. xxxij. peccator vitabit correctiōem. ⁊ iuxta volūtatē ſuā inuenietꝯꝑatiōem .i. ſimilē eis in malis. Sed vt dic̄. b.Aug. non ꝓpter minus ardebit̉ qꝛ cū multisardebūt .ſ. mali hoīes. ij. q. i. Ml̓ti. vel dei miſericordia ē magna ad parcendū peccata. Sꝫcle. v. Ne dicas miſericordia dei magnaꝝ meoꝝ miſerebit̉. Adijcit .n. exēpla ſanctoꝝ magnoꝝ: qui ⁊ ipſi lapſi ſunt: ſedā non redierūt ad gr̄am. Uel qꝛ penitetuꝝ: ſicut multi fecerūt ⁊ ſic ꝓmittit ſiitā lōga. Cū tn̄ dicat̉ Eccle. v. Ne tardesꝯuerti ad dn̄m neqꝫ differas de die ī diē. Subito .n. tibi veniet ira eius: ⁊ in nouiſſimo diſꝑ.et. Per iſtas igr̄ ſuggeſtiones ⁊ ſil̓es qͥbusonat̉ peccantē detinere in malo: dr̄ diaboluspis qꝛ dū incantal̓ in vnā aurē ponit caudāaudiat incantantē ſuadēs .ſ. longā vitā: aliāexcuſatōibus palpādo vt dictū eſt. Sed noncclines cor meū ait p̄s. in v̓ba malitie .i. non

ꝑmittas me declinare ad excuſādas excuſatōnes in pcc̄is: qꝛ augel̓ inde pcc̄m. vel ēt ſi ſuggerit excuſatōeꝫ ſb̓ occaſiōe neceſſitatꝭ vite: qͣſinō poſſit al̓r viue̓: ſi reſtitueret vel dimitte̓t artē illicitā. Et ſic vr̄ ſibi ꝙ deꝰ hēat eū excuſatūcū velit vt viuat. vn̄ ⁊ diabolus vt aſꝑis ſe habuit in tētatiōe xp̄i cū ait. Si filiꝰ dei es dic vtlapides iſti panes fiāt. Mat. iiij. ꝑſuadens eiviciū gule ſub p̄textu neceſſitatꝭ. Et ſic ſuadetpeccatori: vt qꝛ filiꝰ dei ē ꝑ creatōeꝫ ⁊ adoptionē gr̄e baptiſmal̓: lapides .i. duras ſn̄ias ſcripturaꝝ q̄ mādāt reſtitutōes fiēdas vſqꝫ ad mendicitatē ⁊ pcc̄a oīa dimittēda: ꝯuertat in pāͣesmolles: mēte opinādo ſcripturas mitiꝰ interp̄tādas. Scd̓o diabolꝰ ē vt baſiliſcus tentādoqͦ ad ꝓficiētes in bono. Dicit. b. Ber. ſuꝑ p̄s.ij. Qui hītat. ⁊ ſuꝑ dictū. v̓. ꝙ baſiliſcꝰ ſignificat vanā gl̓iam ⁊ inuidētiā. Et ẜm cōit̓ ꝓcedita pͥmo. Nā ex hͦ ꝙ aliqͥs ē auidus gl̓ie tꝑalis:cū videt̉ aliquē quē ex aliqͣ ſua virtute eſtimatmagꝭ ſe laudari īuidet ei. Circa iſta tētat diabolꝰ ꝓficiētes in v̓tutibꝰ: vt qͣrāt .ſ. ab hōibuslaudari. Un̄ Sen̄. nulla ē tam excelſa v̓tus q̄dulcedine gl̓ie nō tāgat̉. Un̄. b. Bern̄. vbi. sͣ.Baſiliſcꝰ vana gloria ē. Uidete ait xp̄s: ne iuſticiā veſtrā faciatꝭ corā hoībꝰ vt videamini abeis: ac ſi dicat. Cauete ocl̓os baſiliſci. Nocetenī baſiliſcꝰ ei qͥ pͥus videt̉ a baſiliſco: qͣꝫ ip̄e videat baſiliſcū: ⁊ tūc ſolo aſpectu ſuo baſiliſcusveneno inficit ⁊ occidit: ſꝫ ſi hō pͥus videt eumipſe baſiliſcꝰ morit̉. Uidet̉ ergo qͥs pͥus a baſiliſco cū oculꝰ intētiōis ſue mouet̉ ī bōis oꝑibus ob vanā gl̓iam: vt .ſ. laudet̉ ab hoībus exeis ⁊ tunc ſpūalit̓ occidit̉: qꝛ mortuū eſt opusillud. Sed tūc pͥmo videt ip̄e baſiliſcū: cū ſibicauet ab intētiōe gl̓ie tꝑalis: ⁊ ſic occidit̉ baſiliſcus .i. tale viciū. Ꝙ tali vicio tētet diabolꝰꝓficiētes hēs figurā in Loth. Gen̄. xix. cuiꝰfilie ſignificāt vt exponit Origen̄. ſuꝑbiā ⁊ vanaͣ gl̓iam: inebriauerūt in mōte .ſ. v̓tutū: ⁊ cognite ſunt ab eo. Exēpla hēs pl̓a in Dauid faciente populū dinumerare. ij. Regū. vlti. vbi ētponit̉ ſathan eū ꝯmouiſſe ad hoc. Dicit ēt. b.Ber. vbi. sͣ. ꝙ baſiliſcꝰ ſignificat inuidiā. Sicenī ait. Baſiliſcꝰ venenū gerit in ocl̓o. Noſſecupis oculū venenatū: nequā oculū faſcinātēinuidiā cogitato. Quid .n. eſt inuidere niſi malū in alio videre. hoc .n. cupit inuidus. Si nōfuiſſet baſiliſcus ille .ſ. ſerpēs antiquꝰ inuidiaeius mors nō introiſſet in orbē terraꝝ. Sꝫ vemiſero hoī qͥ baſiliſcū inuidū pͥmo nō vidit: ſꝫviſus ab eo occiſus eſt. Ꝙ ſpūales tētent̉ dehoc habes exemplū in Maria ſorore AarōNūeri. xij. ⁊ alia exēpla in collatiōe ⁊ in vitispatꝝ. Tentauit baſiliſcꝰ iſte xp̄m de vana gl̓acuꝫ ait Math. iiij. Mitte te deorſuꝫ vt .ſ. gloriaret̉ ex laude hoīm inde ſibi ſecuta nō leio.