Titulus. IIII.

hic languore decocta ⁊ miſerabiliter cruciata: amicis letatibus diem clauſit extremū. .§. III.Poſt predicta vidēdūeſt de cauſis factiuis ⁊ ꝯſeruatīs abſtinentie qͣsquatuor poſſumꝰ aſſignare. ¶ Prima ē aſſueſactio a iuuētute ad aliqd̓ licitū ⁊ hōeſtū exercitiūMens .n. hūana ẜm qd̓ dicit Gre. neſcit eē ocioſa: ſed ſemꝑ occupari deſiderat. Et qn̄ ē occupata circa vnū: cū diuerẜ n̄ poſſit intēdere a qͦcunqꝫ alio remittit̉. Ex intētione aūt mentis ſeꝗt̉ affectio: circa illud cui intēdit. Nā ad illud mēs ēaffecta cui maxime ē intēta: ita tn̄ ꝙ ꝑſeuerātiaadſit: nā ꝯtinuatio oꝑis triſtitiā a mēte elōgat etdelectationē cāt. Maxīe aūt hoc cōtingit qn̄ ꝗscirca ſtudiū lr̄arū ſe occupat ꝑꝑ naturalē inclīationē intellectꝰ ad veritatē. O ēs .n. hoīes naturaſcire deſiderāt: vt dicit ph̓us in .i. meth. qn̄ ergohuic nature deſiderio ꝗs ſatiſfaciat ꝑ exercitiuꝫſtudij quictat̉ mēs ab oī alia occupatione ꝑꝑ cōformitatē quā hꝫ mēs ad hiꝰ laborē. Qn̄ v̓o homo a iuuētute īcipit ociari: oēs aīe vires in qͣdāfame nutriunt̉: cupiētes in aliqͦ ſenſibili ſatiari.Nā ⁊ aures eſuriūt rumores. Oculi vanitates:gula cibos ⁊ lingua loqͣcitates: q̄ tn̄ oīa ſi hēant̉mentē n̄ ſedant: qꝛ talibꝰ n̄ paſcit̉. Querit .n. cibūnobiliorē ꝗ ē ſcīa vel virtus. Un̄ ſcriptū ē ꝓuer.xxi. Deſideria occidūt pigꝝ. Noluerūt .n. quicqͣꝫmanus eius oꝑari: tota die ꝯcupiſcit ⁊ deſideratPatet ergo ꝙ ſalubris occupatio ē magna cā n̄vacādi cibis ⁊ potibꝰ: nec multū curandū eſt deeis: dn̄s noſter vt daret nobis exemplū vacādiſtudio ſcripture: cū tētatꝰ fuit de gula: dixit. Nōin ſolo pane viuit hō qͣſi remediū cōtra gulam.Math. iiij. ¶ Secūda cā ē debita ordinatio qͣſiin cibo ē obſeruāda: ẜm ꝗnqꝫ ꝯditiones q̄ trahūtur d̓ quādā glo. ſuꝑ illo verbo qd̓ dixit eſau adiacob: da mihi de coctione hac ruffa. Gen̄. xxv.prima ꝯditio ē ꝙ ꝗs hora comedēdi vel indigētie n̄ p̄ueniat. Et iſte ē pͥmus modus qͦ gule vicium nos tētat: qd̓ maxime eſt deteſtabile in quocūqꝫ ciui ⁊ maxime rectoꝝ alioꝝ. Un̄ maledictioindicit̉ talibus: vt hr̄ Eccs. x. Ue inꝗt tibi terracuius rex puer: ⁊ cuius pͥncipes mane comedūtPoſtea ſubdit̉. Beata terra cuiꝰ rex nobilis eſt⁊ cuius pͥncipes ꝯmedēt tꝑe ſno. Ionathas mortis ſnīam meruit: qꝛ in guſtū mellis ꝯſtitutū tēpus comedēdi an̄ceſſit. i. Reg. xiiij. Secūda cōditio ē ꝙ cibos n̄ q̄rat ſeu accipiat nimis delicatos: ſicut diues epulo ꝗ epulabat̉ quotidie ſplēdide: ob hoc ſepultus ē in inferno. Lu. xvi. Tertia ꝯditio ꝙ nō comedat nimis ẜm ſuā ꝯplexionē: qꝛ qd̓ vni multū: aliqn̄ ē alteri paucū. In hiꝰoffenderūt de ꝗbus dr̄ in p̄s. Maducauerūt etſaturati ſūt nimis ⁊cͣ. hiſtoriā habes Nūeri. xiQuarta cōditio ē: ꝙ n̄ cōmedat̉ cū nimio ardore ⁊ rapacitate ſicut Eſau lēticule coctionem. dauid aūt aquā ꝯcupitā d̓ ciſterna bethleē effudit

ij. Re. xxiij. ar. di. xli. quiſꝗs. Quinta conditio ēꝙ n̄ nimis acurate ⁊ ſtudioſe preꝑat: ſicut faciebant filij helyde his q̄ offerebant. i. Reg. ij. hinc⁊ Augu. Fieri n̄ pōt: vt ſine aliquo vicio cupiditatis vel voracitatꝭ p̄cioſiſſimo cibo ſapiēs vtat̉Inſipiēs aūt fediſſima gule flāma in viliſſimuꝫolus inardeſcat ⁊cͣ di. xli. quiſꝗs. Tertia cā abſtinētie ē elōgatio vel ſubtractio ab his q̄ pn̄t deſideria carnis accēdere. Inter alia .n. que fugātoīa vicia carnis: tā circa cibos qͣꝫ circa actꝰ venereos: ē ſubtrahere occaſiones pctōꝝ. Nā qui ſetalibus offerūt: puta colloquijs mulieꝝ: aſpectibus eaꝝ: ⁊ mēſis pīguibꝰ: vbi varia ⁊ d̓licata fercula apponunt̉: cam p̄bent vt tentētur: qd̓ ē valde ꝑiculoſū in talibus vbi tētat ſuauitas ⁊ voluptās. Lutiꝰ .n. in hac materia fugit̉ bellū qͣꝫ expectetur. Un̄ ſcriptū ē de pͥma muliere: ꝙ vidit lignū pulchꝝ ⁊ delectabile: qd̓ maxime ꝯcupiuit.Ubi dicit glo. ꝙ n̄ licet intueri qd̓ n̄ lꝫ ꝯcupiſci.Angeli ꝗ ſodomā ſubuerterūt: educētes loth d̓ciuitate: dixerunt ei. Noli reſpicere pꝰ tergū: necſtes in oī terra circa regionē. Gen̄. xix. Ad ſignificandū ꝙ n̄ ſolū recedendū ē a pctō: ſꝫ etiā om̄ieo qd̓ hꝫ p̄ſtare occaſionem ⁊ inducere ad pctm̄.¶ De ieiunio habes multū ⁊ plene in ſecunda ꝑte.¶ Quarta cā abſtinētie ē ꝯſideratio eoꝝ que adip̄am hn̄dam inducūt. Et hec ſūt p̄cipue qͣtuor. ſnatura: ſcriptura: fortuna: ⁊ mors futura. Natura quidē abſtinentiā p̄dicat: qd̓ patet ex oris ꝑuitate. Nā ſicut dicit phūs in li. de natura aīaliuꝫ:hō comꝑatione ſui corꝑis inter cetera aīalia eſtpuloris: ꝑ qd̓ dat̉ intelligi ꝙ debet eſſe ꝑui cibi.Ad hoc ēt idē natura fecit breuē tranſitū in trāſglutiēdo cibū. Un̄ breue guttur dedit ſibi vt citius de cibo ſe expediret: vtpote ad maiora factꝰUn̄ dicit Bern̄. Uoluptas gutturis q̄ tāti hodieextimat̉: vix duoꝝ hꝫ latitudinē digitoꝝ. Modica ergo debet eſſe delectatio: vbi breuis ē tranſitus: ẜm illud Ioelis. i. Ullulate ꝗ bibitis vinū īdulcedine: perijt enim ab ore vr̄o. Un̄ dicit Seneca. Uoluptas ē breuitas faſtidio obiecta: quoauidius hauſta ē citiꝰ in neceſſariū recidēs. Rep̄hendit̉ a ph̓o in li. ethi. ille epycurus: ꝗ orabatdeū vētris vt hr̄et guttur longū vt grus: vt diutius delectatio guſtui inſiſteret. Itē ſecūdo ſcriptura ad ꝑcitate cibi inducit. dicit .n. ꝙ initiū vite hoīs ē panis ⁊ aqua. Ecc̄i. xxix. ⁊ Gen̄. i. Deusaſſignauit eandē eſcā hoī ⁊ beſtijs. Ecce inꝗt dedi vobis oēm herbā afferentē ſemē ſuꝑ terrā: ⁊vniuerſa ligna q̄ hn̄t in ſeip̄is ſementeꝫ generisſui: vt ſint nobis in eſcā ⁊ cunctis aīantibus: adqd̓ etiā facit qd̓ dicit Hier. di. xxxv. Ab exordiocreature rōnalis nec carnibus veſcebamur ⁊c̄.Sil̓r nec vino: vt dr̄ in eadē di. ſexto die. Danielcū ſotijs petierunt ſibi dari legumina cuꝫ aqua:ẜm ꝙ ſcriptura cōceſſerat. Tertio ad ꝑcitatē victus fortuna inducit. Conſiderare enim dꝫ quilibꝫ cū alio hr̄e nature ꝑilitatē ⁊ eūdē ꝓductore