Proemium

ſemper ſe exerceri in actu vnius virtutis: ſꝫ modo in actu fidei aſſentiēdo his q̄ eccleſia p̄dicatquando talia mēti occurrūt: iuxͣ illud. Crediteilli ⁊ nō euacuabitur merces veſtra. Accedentēenim ad deum oportet credere ait apoſtolus adhebre. xi. Iſte ē primꝰ paſſus in ꝓceſſu uirtutuꝫaliquādo in actu ſpei. ps. xxxvi. Spera in deo etſac bonitatem: expectando beatitudineꝫ a deo ⁊auxiliū gratie. ſi tamē ex parte tua facias bonitateꝫ alias p̄ſumeres: non ſperares. De ſpe aliquado ⁊ ſepe procedendū eſt ad actuꝫ charitatꝭ. iuxͣillud Luc. x. Diliges dominū deū tuum ex totocorde tuo: et ex tota anima tua: ⁊ ex omni mentetua: ⁊ ꝓximū tuuꝫ ſicut te ipſum. De virtutibustheologicis ibant exercendo ſe electi ad oꝑa bonoꝝ. q̄ et ſūt v̓tutes licꝫ dona dicantur virtutesaliquādo in actu diuini timoris. Eccleſiaſtes vltimo Time deum ⁊ mandata eius ſerua Et de temore ad actū pietatis eoꝝ. ſcilicet q̄ pertinent adcultū diuinum videlicet ad orationē: votum iuramētum ⁊ hiꝰ. Uel etiam miſerationem ad proximum. i. ad Thimo. iiij. Exerce teip̄m ad pietatem: de pietate ibunt ad actum ſciētie. Hiere. ij.Scito ⁊ vide quia malum ⁊ amaruꝫ eſt te dereliquiſſe deum tuū: pertinent enim ad hoc donuꝫ:noſce defectus ſuos: ⁊ bene ꝯuerſari inter homines vt nō decipiatur. De ſcientia ibūt ad actumfortitudinis vt non ſoluꝫ equanimiter aduerſaſuſtineat: ſed ardēter aggrediantur anxiā ꝓ deoThobie. v. forti animo eſto. De fortitudine ibuntad actum conſilij: ⁊ circa aduerſa que occurrūtagendo meliora aſſumendo. Unde Eccleſiaſticixxxij. Sine conſilio .ſ. mentis nihil facias: et poſfactum non penitebis. De cōſilio ad actum intellectus intus legēdo ſcripturas nō ſolum que incortice: quia lr̄a occidit penetrando ⁊ deguſtādop̄s. ij. Et nunc reges intelligite erudimini qui iudicatis terram .i. corpus eī dominando: iō regesDe intellectu ad ſapientiam diuina deguſtandoad coll̓. iij. Que ſurſum ſunt ſapite nō que ſuperterram. De donis tranſeūt ad virtutes cardinales: vt inferiores eis operationes earuꝫ agendoAliquādo in virtute temperantie: quo ad abſtinentiam ⁊ caſtitatē ⁊ alias eius partes prima petri prima. Sobrij eſtote ⁊ vigilate: qꝛ aduerſariveſter diabolus ⁊cͣ. De virtute tēperatie ad actūibunt fortitudinis patiēter ferendo quecūqꝫ aduerſa ꝓ virtute: iuxta illd̓ Eccleſiaſtici. ij. c. Omne quod tibi applicitū fuerit accipe: ⁊ in doloreſuſtine: ⁊ in humilitate tua patientiā habe. Et defortitudine ad actū iuſticie: ẜm illud. Iuſte iudica ꝓixmo tuo. Leuitꝭ. xix. Et de iuſticia ad prudentiam: ẜm illud Math̓. x. Eſtote prudentes ſicut ſerpentes. De his om̄ibus ⁊ partibus ⁊ actibus earū: per totum libꝝ iſtum diſtinctu in. xvi.titulo. ita ꝙ quelibet virtus ⁊ donū habet vnuꝫtitulū. Quintuſdecimus aūt eſt de gratia in medio poſitus: non tn̄ ẜm iſtum ordinem poſiti ſūt

ſed per alium: vt patet ex certa cauſa. Sextuſdecimus titulus de virtute in generali: qui ē in pͥncipio ſeu primus titulus. ¶ Tertio ſciendumꝙ quelibꝫ virtus habet gradus ꝑfectiōis maioris ⁊ minoris iuxta illud Iob. xxxi. per ſingulosgradus pronūtiabo illū ſcilicet deū: ꝗa qͣꝫto magis ꝗs aſcendit ad maiorem gradum perfectōisvirtutuꝫ: tāto magis debet deū laudare: et ab eorecognoſcere totum: et tanto magis glorificaturdeus ut oſtenditur magnitudo eiꝰ apud homīesqui taliā donauit hominibus: De his gradibusdiffuſe tractat Gregorius: de pen̄. diſtinctiōe. ij.Quum ſanctam eccleſiam. Terminus ad queꝫꝯducamur ē ire de virtute in virtuteꝫ: inde videbitur deus deoꝝ in ſyon. Deus dicitur deoꝝ ſcilicet dominus ideſt angeloꝝ ⁊ ſanctoꝝ ⁊ omniuꝫdignitatuꝫ actor qui et ipſi dij aliquādo dicūturSyon interp̄tatur ſpeculatio ꝗa ſancti ſpeculāt̉.i. clare vident deum facie ad faciem. Ei viſio eſttota merces: ait Auguſtiuns. Quod ⁊ ſaluator ipſe oſtendit cum ait Ioan. xvij. Hec ē vita eternavt cognoſcant .ſ. clare ⁊ ꝑfecte: te ſolū veꝝ deumet que miſiſti ieſū chriſtum. Ubi notatur myſterium trinitatis perſonaꝝ ⁊ vnitatis eſſentie: et humanitatis chriſti aſſūpte vt al̓s dictū eſt: qd̓ totūibi videbit̉. Uiſio aūt illa tante pulchritudinis ētanto qͣꝫ amore digniſſima vt quibuſlibꝫ ⁊ quantiſlibꝫ bonis p̄dictis ſine ea: aīam eſtimet infeliciſſimaꝫ plotinus philoſophus: vt refert Aug. x.de ciuitatē dei. xxiij. Implebimur: inquit p̄s. liiijin bonis domꝰ tue ſanctu ē tēplū tuū mirabile inꝗtate: vel in iuſticia ẜm aliaꝫ litteraꝫ. Domus d̓iin qua manſiones multe ſunt varietate p̄miorūeſt ſtatus glorieꝰ vbi videt̉ deus ⁊ ibi replebimurbonis. Hic nulla boni plenitudo .ſ. talis q̄ mēteꝫquietet. Nam nec auarus impletur pecunia: vtdicitur Eccleſiaſtes. v̓. nec ſaturatur oculus viſunec auris auditu. Eccleſiaſtes .i. quorūcunqꝫ pulchrorum ⁊ ſonoꝝ: vel ſapientū verborū. Sed vtait Aug. in li. confeſſionū: feciſti nos domine adte: inquietum eſt cor noſtrū donec inquieſcat inre .ſ. in prīa: ⁊ ibi implebimur bonis. Naꝫ intellectus implebit̉ cognitione ſūme veritatis Eccleſia canit. Que nunc in ſpem gerimus: plena veritate capiamus: volūtas ſeu affectus implebiturdilectione immēſe bonitatis: vnde in cāticis. Uidiſtis eam .ſ. animā ad patriam aſcendentem plenaͣ charitate. Iraſcibilis implebitur tētione perpetue ſecuritatis Eccleſiaſtici. xxiiij. In plenitudine ſanctoꝝ detentio mea. Detinet diuina ſapiētia que ibi loquitur: quia detinētes facit ſāctosplenitudine bonorum illoꝝ. Concupiſcibilis implebitur fruitione perpetue iucūditatis p̄s. Adimplebis me leticia vel iucunditate cum vultutlo. Erit enim tūc deus om̄ia in omnibus .ſ. beatis: vnde impleti omnino. Sanctum ē templumſubdit p̄s. in dicta auctoritate. Templuꝫ dei eſtisvos: ait Apl̓s. i. ad corin. iij. ⁊ ipſi ſancti domus