ριζόμενα. ὥστε εἰ καὶ μὴ εἰκἡ συνέταττεν, εἰκότως τὸν ὁρισμὸν πρέταξε. τὴν δὲ ἀνά-λυσιν, διατοῦτο παρελιπεν εἰπεῖν. ἴσως ὅτι ταυτόν ἐστὶ τῆ συνθέσει τῶ ὑποκειμένω, κατὰ τὴνσχέσιν μόνον ὡς προεἴρηται διαλλάττουσα, χρησίμης οὔσης τῆς τούτων θεωρίας. ἀντὶτοῦ τῆς τούτων γνώσεως. θεωρίαν γὰρ καλοῦσιν οἱ φιλόσοφοι τὴν γνῶσιν. Εύντομόνσοιὁ παράδοσιν ποιούμενος, πειράσομαι διὰ βραχέων ὥσπερ ἐν εἰσεγωγῆς τρόπω τὰ παρὰἢ τοῖς πρεσβυτέροις ἐπελθεῖν. ἐπειδὴ καὶ ἄλλη σύντομος παράδοσις ἐστὶν ὑπὸ μνήσεως χάρινκεφαλαιώδης, ἡ σφόδρα ἐστὶ σύντομος καὶ πάνυδιὰ βραχέων γινομένη, διὰ τοῦτο εἰπε σύν-τομον ὡς ἐν εἰσαγωγῆς τρόπω. Τῶν μὲν βαθυτέρων ἀπεχόμενος ζητημάτων. Τρία εἰσὶ τὰὀκνηροτέρους ποιοῦντα τοὺς νέους πρὸς τὸ ἐν τυγχάνειν τοῖς τῶν παλαιῶν συγγράμμασι.τὸ μῆκος τῶν λεγομένων. τὸ ἀσαφὲς τῆς λέξεως, ὡς τὸ περὶ ἑρμηνείας. καὶ τὸ βάθος τῶννοημάτων. προτρεπόμενος οὖν ὁ πορφύριος τὸν ἀκροατὴν, ἐπαγγέλλεται τὸ βιβλίον τούτωνἀπηλλάχθαι. καὶ μήτε πολύστοιχον εἶναι, μήτε ἀσάφειαν ἔχειν περὶ τὴν λέξιν, ὡς δηλοῖτὸ ἐν εἰσαγωγῆς τρόπω. μήτε ζητήματα βαθύτερα. ἀλλὰ διὰ τὸ εἰπεῖν τον μὲν βαθυτέρωνἀπεχόμενος ζητημάτων, ἐδήλωσεν αὐτὸ ἀπηλλάχθαι τοῦ βάθους τῶν νοημάτων. διὰ δὲ τοῦεἰπεῖν, τῶν δὲ ἁπλουστέρων, ἐδήλωσεν αὐτὸ ἀπηλλάχθαι τῆς δυσκολίας τῶν λέξεων.διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν συμμέτρως στοχαζόμενος, ἐδήλωσεν αὐτὸ ἀπηλλάχθαι τοῦ μήκοὺς τῶνπολλῶν στίχων. Τῶν δὲ ἁπλουστέρων συμμέτρως στοχαζόμενος. Τοῦτο οὐ πρὸς τὰ πράγ-ματα εἴπεν, οὐ γάρ ἐστὶ φιλοσόφου τὸ στοχάζεσθαι, ἀλλ' ἐπιστημόνως πάντα δεικνύειν. ἀλλὰπρὸς τὸν ἀκροατὴν χρύσαοριον, τούτεστι στοχαζόμενος τῆς σῆς διανοίας. ὁ γὰρ ἂν προτίθεται διδάσκειν ὁ φιλόσοφος, οὐ στοχαστικῶς, ἀλλ' ἐπιστημονικῶς παραδίδωσιν. Αυτίκὰἡ περὶ γενῶν τε καὶ εἰδῶν. Ιπέσχετο ὁ πορφύριος σύντομον ποιῆσαι τὴν διδασκαλίαν, καὶτὴν λέξιν σαφή, καὶ τῶν βαθυτέρων ἀπεχεσθαι ζητημάτων. ἵνα οὖν μήτις εἴπη ὅτι οὐκ ἣνβαθύτερον ζήτημα περὶ τούτων, αὐτὸ τοῦτο βούλεται. παραστῆσαι ὁ φιλόσοφος ἡμῖν διὰ τούτων.γτῶν ὶὅτι ὖν μὲν οὖν βαθύτερον ζήτημα περὶ τούτων. ἐξ επίτηδες δὲ παριλιπεν. ἵνα δὲ σαφὲς γένηταιτὸ λεγόμενον, εἴπωμεν οὕτως. Τῶν ὄντων τὰ μὲν, ὑφέστηκε. τὰ δὲ, ἐν ψιλῆ ἐπινοίαὑπάρχει. πάλιν τῶν ὑφεστηκότων τὰ μέν ἐστι, σώματα. τὰ δὲ, ἀσώματα. καὶ πάλιν τῶν ἀσωμάτων, τὰ μὲν, χωριστὰ, ὡς ἡ λογικὴ ψυχῆ, καὶ ὁ ἄγγελος. τὰ δὲ, σώματος ἀχώριστα, ὡςλευκότης. μέλανια. καὶ ὡς ἀλλογοι ψυχαί. τῶν δὲ καθ' αὐτὰ, τὰ μὲν, πρὸ τῶν πολλῶν.τα δὲ, ὑστερογενη καὶ ἐν τῆ ψυχῆ τῆ ἡμετέρα. τῶν ὄντων τὰ μὲν, ὑφέστηκε. τὰ δὲ, ἐν ψιλῆἐπινοία λέγεται εἶναι. ἅτινα ἐπινουμενα μὲν, ὑφίστανται. μὴ ἐπινοούμενα δὲ, οὐχ ὑφί-στανται. ἀλλὰ παυσαμένης τῆς ἐπινοίας, καὶ αὐτὰ συμπαύεται. οἷον, ἵπποκένταυρος. οὗτν ἐν ὑποστάσει. ἀλλὰ θεασάμενοι ἵππον καὶ κένταυρον, ἀνεπλάσαμεν τῆ διάνοίασύνθετόντι τοῦτον τὸν ἵπποκένταυρον. ὁμοίως καὶ τράγον μὲν ἐποίησεν ἡ φύσις, καὶ ἐλαφόν. ἀναπλάσαντες δὲ καθ' ἑαυτοὺς τῆ διανοία, ἀνεπλάσα μέντι σύνθετον τραγέλα-φον. καὶ ταύτη τὸ εἶναι ἔχει. ὁ τοίνυν ἀντισθένης, ἐλεγε τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη ἐν ψιλαῖς ἐπι-νοίαις εἶναι. λέγων ὅτι ἵππον μὲν ὁρῶ, ἵππότητα δὲ οὐχ ὁρῶ. καὶ πάλιν. ἄνθρωπον μὲν ὁρῶ,ἀνθρωπότητα δὲ οὐχ ὁρῶ. ταῦτα ἐκεῖνος ἐλεγε τῆ αἰσθήσει μόνη ζῶν, καὶ μὴ δυνάμενος τῶ λό-