θρωπος. δυνάμει δὲ, ἀεὶ γελαστικός. ἔτι ὧν οἱ ὅροι διάφοροι, διάφορα καὶ αὐτά. τοῦτοδὲ ἁρμόζει καὶ τοῖς λοιποῖς τέτρασι. καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τοῦ γένους καὶ τῶν λοιπῶν δυνάμεθα λέ-γειν, ὅτι ὧν οἱ ὅροι διάφοροι, καὶ αὐτὰ διάφορα.ΠΕΡΙΚΟΙΗΩΝΙΑΣ ΕΙΑΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΜΡΕΡΗΗΟΤΟΣ.ἴδους δὲ καὶ συμβεβηκότος. Εἶδους καὶ συμβεβηκότος, κοινότητα μὲν μί-αν λέγει, ἑτερότητας δὲ πλείους. λέγει οὖν καὶ τὴν αἰτίαν δι' ἣν μίαν μὲνκοινότητα εἴπε, τὰς δ' ἑτερότητας πλείους. ἡἣν καὶ ἡμεῖς πρότερον εἴπομεν. ὅτι τὰ πλεῖστον διεστηκότα, σπανίους μὲν ἔχουσι τὰς κοινότητας.πλείους δὲ τὰς ἑτερότητας. τοῦναντίον δὲ τὰ συνημμένα ἐπὶ πολὺ, ὀλιγοστὰς μὲν ἔχουσι τὰς ἑτερότητας, τὰς δὲ κοινότη τας πλείους. κοινὸν τοίνυν ἐστὶν ἀμ-φοτέρων, τὸ ἐπὶ πλειόνων λέγεσθαι. καὶ γὰρ ὁ ἀνός. κατὰ σωκρατοὺς καὶ ἀλκιβιάδου καὶ τῶνλοιπῶν κατηγορεῖται. καὶ τὸ μέλὰν, κατά τε αἰθίοπος καὶ κόρακος καὶ ἑτέρων πολλῶν.ιορι λιλοσοης ἀντάη.στλετιονα δὲ κατρου. ἴδιον δὲ τοῦ μὲν εἴδους, ἐν τῶ τί ἐση κατηόρεισθαι. τοῦ δὲσυμβεβηκότος, ἐν τῶ ὁποῖον τί ἐστιν, ἢ πῶς ἔχον. ὁ ποῖον γὰρ ὁ αἰθίοψ ἔρωτηθέντες, ὑγιαίνει ἢ νοσεῖ λέγομεν. τὸ δὲ εἶδος εἰ καὶ ἐν τῶ ὁποῖον τί ἐστι λέὄνταίίγεται, ἀλλ' ἀπὸ τῶν διαφορῶν τοῦτο μετέχει, καθὼς καὶ πρότερον εἴπομεν.κα ααν ετι ἑκάστιη μὲνοὐσία, ἐνος εἶδους μετέχει. συμβεβηκότων δὲ, πλειόνων. οἷονγρύπότητος. σιμότητος. μελανίας. ἔτι τὸ μὲν εἶδος, πρότερον. τὸ δὲ συμβεβηκὸς, ὕστε-ρον. πρότερον γὰρ δεῖ εἶναι ἄνθρωπον, εἶτα μέλανα. καὶ τοῦ μὲν εἴδους ἡ μετοχῆ ἐπί-σης. ὁμοίως γὰρ ἀνθρωπος σωκράτης καὶ πλάτων. οὐχ ὁμοίως δὲ μέλάνες ἢ λευκοί. εὐ-ρίσκεται γὰρ αἰθίοψ ἑτέρου αἰθίοπος μᾶλον μέλας. Ιλέτεισιν ἐπὶ τὰ κοινὰ καὶ ἰδια ἰδίουκαὶ συμβεβηκότος, καὶ καταπαύει τὸν λόγον. φησιν οὖν ὅτι τὸ ἰδιον πηδιαφέρει καὶ κοι-νωνεῖ τῶ γένει καὶ τῆ διαφορᾶ καὶ τῶ εἴδει εἴρηται, ἡ νίκα κἀκεῖνα πρὸς αὐτὸ παρεβάλλετο.πη δὲ κοινωνεῖ καὶ διαφέρει τοῦ συμβεβηκότος, ῥηθήσεται. κοινὸν τοίνυν τῶ ἰδίω καὶ τῶ ἀχωρίστω συμβεβηκότι. εἰκότως δὲ εἴπε τῶ ἀχωρίστω. τούτων γὰρ διακριθέντων, ῥαδίως κα-κεῖνο λέγω τὸ χωριστόν τις διακρινεῖ. ἄλλως τέσχεδὸν οὐδεμία κοινωνία ἐστὶ τῶ ἰδίω καὶ τῶχωριστῶ συμβεβηκότι. κοινὸν τοίνυν ἰδίου καὶ ἀχωρίστου, τὸ μὴ ὑποστῆναι τὰ πράγμα-τα ἐφ' ὧν θεωροῦνται ταῦτα ἄνευ ἐκείνων. ἄνευ γὰρ γελαστικοῦ, ἄνθρωπος οὐκ ἔστι. καὶἄνευ τοῦ μέλανος, οὐκ ἔστι κόραξ. καὶ ὥσπερ ἀεὶ ὁ ἄνθρωπος γελαστικὸν, οὕτως ἀεὶ ὁ κοραξμέλαν. τὸ δὲ χωριστὸν, οὔτε ἀεὶ πρόσεστι τῶ εἴδει. οὐ γὰρ ἀεὶ κάθηται ὁ ἄνθρωπος.οὔτε ἀδύνατον χωρὶς ἐκείνου ὑποστῆναι ἄνθρωπον. δυνάμεθα γὰρ νοῆσαι τὸν σωκράτηνμὴ καθήμενον. καθὸ οὖν τὸ ἰδιον καὶ τὸ ἀχώριστον κοινωνοῦσιν, οὐ κοινωνεῖ τὸ χωριστόν.καθὸ δὲ διαφέρουσι, μάλιστα διαφέρει κἀκεῖνο τοῦ ἰδίου.