tas aūt per modū materie. Et iō quanto plꝰ resaccedit ad vnitatē tanto plus accedit ad ſimplicitatem ⁊ quanto plus accedit ad ſimplicitateꝫ⁊ vnitatem tanto plus adeſſe quia eſſe nō ē prius vnitate vt dicitur li. ij. c. ix. Nec diuerſificat̉vnitas niſi propter materiā cum ſit ſuſtentatrixomniū ⁊ retentrix vt dicitur li. v. ca. xxxj. tāta .n.lans vnitatis eſt apud ſapientes ꝙ a multis aīadicebatur eſſe vnitas in numeris procedens abvnitate ⁊ dixerūt ꝙ vnitas eſt principiū cuiuſſibet cōtinui ⁊ diſcreti vt dicit auicē. li. ij. c. j. Eſtvnitos itaqꝫ cōmendabilis quia a nullo numerabili oritur ſed a ſe ipſa principiatur a qua omnis numerꝰ oritur. ad qua oīs numeroſitas tāqͣꝫad radicē ꝓpriam ⁊ originem reuocatur vt dicidem. Item zatione ſimplicitatis. qꝛ vnū eſt qd̓nō diuiditur vt dicit idē ca. iij. Ueriſſime inqͥtvnū eſt quod nec actu diuidit̉ nec intellectu ettalis vnitas eſt principiū numeri vt dicit idemibidē. Itē dicit idē vnitas eſt in qua nō eſt multitudo quod vtiqꝫ intelligit̉ de vnitate prima ⁊ſimplici ad quā oīa quantūcūqꝫ diſparia reducūtur. Nā vnū multipliciter dicitur vt poſt patebit. Itē ratione ꝑfectibilitatis. naꝫ ꝑticulariaquelibet in ſe ꝑfecta ſunt qn̄ ad vnitatē ſunt redacta. Nam totalitas ⁊ ꝑfectio debet̉ vni vt dicit ariſ. v. phi. c. iiij. qꝛ ꝑfectū ſufficit ad eſſe vnūvt dicitur in li. de celo ⁊ mūdo ca. ij. Itē rōe ſingularis dignitatis. Unū enī ꝑ ſe ē aliqͥd exiſtēsſolitariū vt dicitur in li. meth̓.. ca. xvj. ⁊ ideo algazel. dicit ſuꝑ. iij. metha. ca. xv. ꝙ cauſa vnitatis eſt vnū eſſentialiter ⁊ primo ⁊ magis dignūEſt aūt vnū ſiue vnitas multiplex vt dicit alg.eſt vnū ſimplex. ⁊ vnū eſt ẜm quid. vnū ſimplexdicitur vnū in quo nō cadit multitudo nec actunec potentia. Eſt vnū ſimplex in quo nō ē actumultitudo qͣꝫuis ſit potentia vt lectꝰ ⁊ membꝝin quo nō eſt multitudo actu. Unū aūt ẜm qͥddicitur multipliciter .ſ. vnū genere vt homo etbos. vnū ſpecie vt ſortes ⁊ plato. vnū accidentevt nix ⁊ ceruſa. vnū ꝓportione vt auriga ⁊ nauta. ⁊ vnū in ſubiecto vt dulce ⁊ album in aliquaſubſtantia vna. Ariſ. aūt in primo phi. c. v. dicitꝙ eſt vnū accidēte vt duo accidētia in vno ſubiecto. ⁊ eſt vnū per ſe multipliciter. vt vnum incōtinuatione quoꝝ terminꝰ vnus. ⁊ vnū ſpecievel forma vt ſortes ⁊ plato in homine. vnū genere vt homo ⁊ bos in animali. ⁊ vnū in diffinitione vt illa quorū vna eſt diffinitio. ⁊ vnū indiuiſibilitate vt punctus. ⁊ vnū numero vt ſingulare. ⁊ vnū ſimplicitate vt eſſentia. ⁊ vnuꝫ totalitate ſiue perfectōe vt circulꝰ. ⁊ vnū materia vtomnia corporalia. Bernhardus autem diſtinguit. ix. modos vnitatis ad eugen̄. eſt enim vnitas naturalis ⁊ gratuita ⁊ eſt ſuper vtrūqꝫ ꝯſtituta. Unitas aūt naturalis eſt in qͣdruplici differentia quedā eſt per aggregationeꝫ rerū differentium ⁊ diſtinctaꝝ vnitas collectiua. vt multilapides faciūt vnū aceruū. ⁊ quedam eſt per colligationē partiū formaliter differentiū ſiue partium etherogenearū ⁊ eſt vnitas cōſtitutiua. vtmulta membra vnū corpus. ⁊ quedā per cōiunctionem differentiū ſexū in generatōe ꝓlis ⁊ ſiceſt vnitas ꝯiugatiua. qn̄ .ſ. vir ⁊ mulier ſūt duoin carne vna. ⁊ quedam eſt per vnionē naturaꝝdifferētiū cōuenientiū in vnitatem perſonalem⁊ hec eſt vnitas natiua qͣ anima ⁊ caro ſunt homo vnus. Unitas aūt gratuita ſimiliter quatuor habet differentias quarū prima eſt poteſtatiua qua homo virtuoſus ſtabilitur in ſe ⁊ inuenitur anima indiuiſus. Secūda eſt cōſentaneavt per caritatē multoꝝ ī domino eſt anima vna⁊ corpus vnū. Tercia eſt votiua qn̄ anima cumdeo habet per omnia cōformitatē ⁊ votis eiusadherens vnus ſpiritus eſt cum eo. Quarta dignatiua qualimus noſter dei verbo eſt aſſumptus ad perſone diuine vnitatē vnitus. ſuꝑ naturalem ⁊ gratuitam cōſubſtantiata eſt vnitastrinitatis quā quidem vnitatem oportet eſſe ſolam ⁊ ſingularem vt in ea ſit ſtatus ⁊ quies omniū vnitatū. Ex predictis patet ꝙ totalitas ⁊ ꝑfectio debetur vnitati vt vult ariſt. v. phi. quodenim totū .i. perfectum nō eſt non dicitur vnuꝫvniuerſaliter vt dicit idē. Sunt aūt vnū numero quoꝝ materia eſt vna. ſed forma ſunt vnumquoꝝ vltima perfectio eſt vna ⁊ totalis. Unuꝫgenere quoꝝ forma p̄dicamēti eſt vna. vnitasautem que eſt principium numeroꝝ nō eſt vnamateria ſed numero vt dicit ariſ. ibideꝫ. ⁊ ē resſimpliciſſima que primo ſubſiſtit ⁊ per illaꝫ oēsalie. In omnibus generibꝰ vnum eſt principiuꝫquod eſt in illis particulare vt in coloribꝰ ē albedo. ⁊ in neumatibꝰ tonus ſiue ſonus ⁊cͣ. vt dicitx. libro meth̓. c. iij. ⁊. ideo vnitas numeralis in qͣoritur ⁊ ad quaꝫ reſoluitur omnis numerus diuine vnitatis eſt expreſſiua ſimilitudo ⁊ figura.nam vt dicitur. iiij. meth̓. c. iij. primum in genere ſubſtautie ⁊ indiuiſibile eſt motor primꝰ eternus .ſ. deus. abſolutus ab omni materia qui nōſolum eſt principium primuꝫ tam qͣꝫ motor ſedtāqͣꝫ forma ⁊ finis ⁊ actus vltimus ei nō admiſcet potētia omnino ⁊cͣ. Un̄ ab ipſo deo vno ꝓcedit in ſubſtātia omnis creatura effectiue ⁊ exemplariter. ſicut ab vnitate procedit omnis numerus originaliter. ⁊ ad ipſum velut ad finē oīareferuntur. ſicut ad vnitateꝫ primā oēs numeri