Libertrema ne germinēt. quaꝝ ſolertia multa eſt. ꝓuidet enim ſibi in futurum. Nam in eſtate congregāt ſibi in hyeme vnde viuant vt dic̄ Iſi.li. xij. Congregat autē triticum ⁊ non curat ordeum. qn̄ pluuia ſuꝑ triticū coaceruatū deſcendit: formica totum deijcit ⁊ ſoli exponit vt iteꝝdeſiccet̉. In ethiopia dicunt̉ eē formice ad formā canis que arenas aureas pedibꝰ eruunt qͣscuſtodiūt ne quis auferat. capienteſqꝫ ad necēꝑſequūt̉ vt dicit Iſi. li. xij. in ca. de minutꝭ aīalibus. De formica etiaꝫ dicit ſolinus. Formiceinquit nigre ſunt valde parue ⁊ tn̄ plus qͣꝫ magna aīalia ſunt ſollicitiſſime diſcipline. nā ꝓuident ſibi ſapiēter impoſteꝝ vn̄ viuāt. gregatimviuūt. ⁊ cumulos componūt in quibus hītant.grana ſollicite ⁊ ſolerter recolligūt. ſolertiꝰ decorticant que in ſecretioribus domunculoꝝ neab auibus rapiant̉ vel etiam vento diſꝑgāturreponunt cautiſſime. Occultas vias faciunt rectas in domos in quibus habitāt. ⁊ ſapientiores ſemꝑ ſtant in vijs illis ne ſtulte deuient vtaberrent. Cum in domibus ſuis coanguſtāturad capturam: ꝑfundunt hoīes aquā venenoſa⁊ ideo vulgariter dicit̉ ꝙ mingūt. illa aqua manū vrit tangentis ⁊ in ea pruritū gignit. nā illāaquā hꝫ loco armature. hucuſqꝫ ſolinus. Plinius li. xj. ca. xxxj. dicit ſic de formicis. Laboreſibinuicē cōmunicāt ⁊ cibos querūt. quibꝰ vtiliores ſunt apes que cibos vtiles faciūt. ſed hecondunt. maiora ferunt pondera qͣꝫ earuꝫ ſintcorpora. paruitatē corꝑis recuꝑant magnitudine virtutis. pondera ſua gerūt morſu. ⁊ quepre magnitudine in ore ferre nō p̄n̄t: auerſe pedibus poſterioribus obuoluere moliunt̉. Dere ſua publica eis eſt curatio ⁊ memoria. nā ſemina abraſa condunt ne ſurſum germinent infruges. ⁊ grana diſꝑſa recolligūt cum diligentia ne ꝑdantur. ⁊ grana maiora diuidūt ī introitu vt ſic ea facilius in ſua repoſitaria introducant. In plenilunio noctibus oꝑāt̉. ceſſant autem in interlunio a labore. ⁊ quia de diuerſis locis cibum conuehūt: habent certū tēpꝰ ad mutuā recognitōꝫ datum ſibi. ⁊ tunc maxīa fit reconcurſatio. ⁊ fit cum obuijs quaſi quedā collocutio ⁊ diligens ꝑcontatio. redeunt per ſemitas certas ⁊ expeditas: quas etiā ꝑ ſilices elegerunt. Sūt autē formice paruule ſtricte circaventrem ⁊ quaſi cincte. que tandē creſcētes efficiuntur pennate. ⁊ ſic in fine ad modū muſcarum in minuta volatilia tranſformant̉. Itē ibidem ca. xxxij. Sunt quedaꝫ formice indice̓ maxime ⁊ cornute que mira cupiditate gemmas⁊ aurum cuſtodiūt. ſed hoc Indi furant̉ eſtiuo.XVIII.tempore quando formice in tumulis ꝓpter feruorem nimiū abſcondūtur. Sed formice odoe̓ſentiunt ⁊ ſollicite peruolant: ⁊ aurum deferrecupientes crebro lacerant qͣꝫuis velocibꝰ camelis formicas fugiant. tantaqꝫ ineſt eis ꝑnicioſaferitas cum amore auri. Ariſto. ait de formicisli. viij. In formicis ſicut ⁊ in apibus eſt ſenſusolfactus. odit enim omne fetidum. vnde ſiquisſuffumigauerit domos formicarū cū ſulphurevel origano agreſti vel cum cornu ceruino combuſto: fugiunt ⁊ dimittunt domos ſuas. qͣꝫuisautem forte in grege viuant ⁊ ſibi mutuo obtemꝑent: tamen regem nō habēt vt dicit ariſ.li .j. Et ſalomon ideꝫ dicit ꝓuerb̓. vj. Formicaducem non habet nec p̄ceptorem ⁊cͣ. vbi dicitglo. Si tantillum aīal principe carēs ratōe expers naturā duce ſibi impoſteꝝ ꝓuidet. ml̓tomagis tu ad imaginē dei conditus ad vidēdāeius gloriā vocatus cū tanto magiſterio adiutus ipſum deū creatorē habens ducē: in p̄ſenti debes fructus colligere quibus poſſis viuerein futuro. quere glo. Solertiā aūt formicarumquā ſupra cōmendant aucͣtores: approbat ariſto. li. viij. vbi dicit oꝑatio formicaꝝ eſt manifeſta volenti ipſam intueri. qm̄ formice ſꝑ ambulant vna viā ⁊ deponūt cibū ſuū. ⁊ laborāt ī nocte apud complementū lune ⁊cͣ. Aliqͣs tn̄ hn̄tminus laudabiles ꝓprietates. qꝛ arboꝝ leduntradices iuxta quas nidificāt. manus tangētiūcoinquināt. ad ſummitates arboꝝ ſcandūt. flores ⁊ germina eaꝝ corrodendo violāt. īmo fructus ſi ꝑmittant̉ concauant ⁊ māducāt. hoībꝰnocent: attn̄ vrſos iuuāt. nam vt dicit pli. libroviij. ꝙ vrſi qn̄ egrotāt querūt formicas qͣs deuorant. ⁊ ſic comeſte eos ſanant. ⁊ aliquibus tamen canibus medicinalia ſunt oua formicarū.Quere in ſequēti lib. de ouis.¶ De formicaleonē. ¶ Cap. lij.Ormicaleon aformica ⁊ leone recipit denomīatōꝫvt dicit Iſi. li. xij. formica ē ⁊ leo. eſtenī aīal paruū formicis infeſtū. nā furtiue earūꝓmptuaria ſubintrans granū comedit formicarū. ⁊ ſic ꝑ ſubtractionem victus cauſa eſt qͣreſimplices formice in fine neceſſario moriunturAb alijs autem animalibus deuoratur vt formica. nec poteſt ſe proprijs viribus contueri. ⁊eſt ſpeciēs aranee. Quere sͣ. de aranea in littera a. ⁊cͣ.¶ De fuco. ¶ Cap. liij.