multa mala. nam epilenticis conuenit. ⁊ ſubuenit contra capitis frigidas paſſiones. paraliſimlingue ſoluit et loquelam reddit ſubito ablataꝫ.ſi tm̄ ſub lingua reſoluat̉. contra vniuerſalē corporis paraliſim valet ſi decoctum in vino cū ruta et ſaluia ſepius aſſumat̉. excitat cerebrum etcōmouet ⁊ confortat ſternutatōeꝫ ꝓuocat ꝓpt̓quod inde etiam litargicus excitat̉. ſomnū ꝓuocat ⁊ conciliat. ſi cū oleo roſaceo caput ⁊ caſtoreo ꝑungatur. contra venena fortiſſima vt ſcorpionis aranee ⁊ ceraſte ſerpentis ⁊ preſtere oppitulatur vt dicit Plini. li. viij. ca. iij. eius etiamvrina valet ad quelibet predicta vt dicit idem.et ꝓuocat menſtrua. adiuuat conceptōnem etmulta alia. ⁊ eius pinguedo maxīe eſt efficax invnguentis.¶ De ceruo. ¶ Capitulum. xxix.Eruus a cereſtōgrece id eſt cornu dicit̉ latine vt dicit Iſido. li. xij. vbi ſubdit dicēs cerui inquit ſerpentū ſunt inimici. qui cū ſe grauatos infirmitate p̄ſenſerint ſpiritu narium eos extrahūt de cauernis ⁊ ſuꝑata ꝑnicie veneni eorūpabulo reparātur. Diptanum herbam ipſi pͥmitus ꝓdiderunt. nam eo paſti excutiunt acceptas ſagittas. quando a venatoribus vulneratmirantur aūt fiſtulaꝝ ſibiluꝫ ⁊ in armoniā delectantur. Erectis auribus acute audiūt. ſubmiſſts nihil. flumina immenſa ⁊ maria tranſeunt etfortiores tūc innatando p̄cedunt. quoruꝫ clunibus debiliores in natando capita ſuꝑponūt q̄ſibinuicem ſuccedentes laboris leuius pondusferunt. Hucuſqꝫ Iſidorus. Eadē verba dicitPli. li. viij. c. xxxiij. vbi addit ad hec verba. Ceruus inquit ē aīal placidiſſimū qui vrgente vi canuꝫ ad hoīeꝫ vltro fugit. Et qn̄ cerua ē ꝑituraminus cauet ſemitas tritas ab homībus qͣꝫ ſeītas feris cognitas ⁊ ſecretas. Poſt ortū arcturi ſideris ꝯcipiunt et octōnis menſibus partusferunt. Interdum etiam geminos in pariendoedunt. a tꝑe conceptus femine a maribus ſe ſeparant et diſcedunt. ſed mares retenta rabie libidinis ſeuiunt. glebas vngulis fodiunt. et eorūroſtra tunc nigreſcunt donec ab ymbribus aliobus abluantur. Femīe aūt ante partum purgātur et vtūtur quibuſdam herbis quibus fetusin vtero melius retinetur et in partu facilius liberatur. poſt partum duabus herbis ſcꝫ camoet ſiſolis paſte redeūt ad fetum ⁊ illarum herbarum ſucco imbute. filijs lactis exhibent nutrimētum. partus editos ad curſum exercent et ſeꝑarare eos ad fugam docent. ad prerupta eos ducunt ad ſaltandi modum eis indicant ⁊ oſtendunt. ⁊ tunc mares ſoluti deſiderio libidinis pabula auide petunt. et vbi nimis pingues ſe ſenſerint latebras querunt. qꝛ incōmodum cōporꝭponderis pertimeſcunt. ⁊ quando fugiunt cuiſum nō continuāt. ſed ſtatim reſpiciunt ⁊ quando ad eos ꝓpe ventum fuerit rurſus preſidiafuge querunt. auribus erectis vocem canū audiunt et fugiunt quibus ſubmiſſis periculum n̄preſentiūt. tante ſunt ſimplicitatis vt oēs mirētur ⁊ ſtupeant nouitatem. vnde equo vel bubalo ad eos accedente ita in ip̄m reſpiciunt ꝙ hoīnem prius iuxta ſe venientem ⁊ ſagittis impetere volentem nō attendunt. Quando tranſnatant maria gregatim ordine incedunt et ope vicaria ſe iuuantes. non viſu ſed odore terras petunt. et cum ceruus animal ſit cornutum hoc inter animalia habet proprium ꝙ annis ſingulisin vere mutat cornu ſuum. et tūc eſt inermis. dedie ſibi querit latibula et latet quouſqꝫ creſcentibus cornibꝰ iterata noua ſibi adueniat armatura. Quando autem deijcit cornu dextruꝫ obinuidiā abſcōdit illud dolens ne quis ind̓ accipiat medicinam. deprehenditur ceruoruꝫ etas ꝑcornuum ramos. quia annis ſingulis ſibi additis ad viuendū ſuꝑadditur vnuꝫ vſqꝫ ad ſeptēannos et ab eo tēpore annis ſingulis ſimilia renaſcuntur nec pōt etas diſcerni folummodo ſenecta dentibus declaratur aūt em̄ paucos autnullos habet in cornibus imis ramos immo ante rrontem preminēt minoribus. Si fuerint caſtrati anteqͣꝫ habeant cornua vlterius nō naſcūtur et ſi poſt nunqͣꝫ amittuntur. qͣꝫdiu carēt cornibus nocte ꝓcedunt ad ꝑabula non de die calori ſolis ea exponunt vt indurentur. Ad arborem ea poſtea leniter fricant eoꝝ fortitudinemexperientes. ac pruritum quem ibi ſuſtinent corticis duricie amouentes et cum ea ſenſerint roborata prodeunt ad papula in aperto. Quandoqꝫ ex attritu arborum ab edera arbori inherente innodantur eorum cornua et ſic faciliuscapiuntur. Serpentibus contrariantur intantum ꝙ odore cornu exuſti eos fugiunt. cuius coagulum omnium anguiū ſanat morſus. diutiſſime viuit pluſqͣꝫ centum annis quod ꝯꝑtū eſtper ceruos captos. per centum annos poſt mortem alaxandri ab eorundem torquibus aureisadopertos ⁊ ſignatos. Febriū morbos nō ſentit hoc aīal quoniam ſibi medetur ꝯtra morbū.hucuſqꝫ pli. li. viij. ca. xxxiij. ẜm aūt areſt. et aui.ceruus eſt animal nō habens fel niſi ī inteſtiniset ideo habet inteſtina amara et fetida. et ideo