Libernarrat Plinius. ¶ De ſirtibꝰ. Capi. clj.Irtes dicit Iſi.li. xiiij. ſunt arenoſa ī mari loca a tractu ſic vocata. vt dicit̉ Saluſtiꝰ. eoꝙ omnia ad ſe trahāt. ſiren enim grece diciturtractus latine. et talis attractio facit mare inequale vt vno loco ſit profundum. in alio locoſit vadoſum. ⁊ iō periculoſum ē illac ire. Et dicitur hec ſirtis. ſunt aūt tales ſirtes ꝑiculuꝫ inducētes iuxta mare egyptiū ⁊ ei in pluribus locisadmiſcent̉. vt dicit Iſi. ibidem.¶ De ſcocis.¶ Capitulum. clij.Cocia a ſcotorūgentibꝰ a quibꝰ incolitur appellatur⁊ ē ꝓmūctoriuꝫ in inſula britannicavnde ⁊ fluminibus ⁊ maris brachijs ab angliaaquilonari ſeꝑatur. ex ꝑte ꝟo oppoſita vndiqꝫſepta mari occeano. quo ab ybernia ſcocia ē diuiſa. Eadē gens ab initio que quondā in ybernia. ei ſuꝑ omnia ſimilis in lingua ⁊ in moribus⁊ in natura. Nā gens eſt leuis animo ferox. ſeuiens in hoſtes. tātū fere mortē diligens quātuꝫſeruitutē. in lecto mori reputās ſegniciē. in campo aūt ꝯtra hoſtē interfici vt interficiant̉ gloriam arbitrans ⁊ virtutem. gens parci victus. famem diutius ſuſtinens. ⁊ raro ante occaſum ſuper cibū ſe effundens. carnibus. lacticinijs. piſcibus ⁊ fructibꝰ magis vtens. panis vſus britannicis minus habēs. et cū ppl̓s ſit ſatis elegantisfigure et faciei pulcre generaliter a natura. multu tn̄ eos deformat ꝓprius habitus ſiue ſcoticaveſtitura. Dicunt̉ aūt ſcoti ꝓpria lingua a picto corpore quaſi ſciſſi. eo ꝙ aculeis ferreis cuꝫattramento figuraꝝ ſtigmate antiquitus annotabant̉. vt dicit Iſi. li. ix. ij. ca. de vocabulis gentiuꝫ. Mores aūt primeue gentis multi ex eis exadmixtōe cū anglis in maxima ꝑte his tꝑibus īmelius mutauerūt. vnde quicquid decēs ⁊ honeſtius in illis inuenit̉ hoc ab anglicis ē cōtractuꝫ. Silueſtres tn̄ ſcoti ſicut et ybernici in habitu in lingua ⁊ in victu ⁊ in alijs moribꝰ paterna ſequi veſtigia gl̓iam arbitrant̉. immo aliorūꝯſuetudines reſpectu ſuaꝝ quodāmō aſpernātur. vn̄ quilibet ſuꝑeſſe laborat et iā omnes detrahūt ⁊ vicijs ſemꝑ inuidēt. cūctos derident ⁊mores alienos reprehēdunt. mētiri nō verēturnec quēqͣꝫ ex quacūqꝫ natōne exortū ſiue ꝓgenie alicuius ꝟtutis reputāt vel audacie p̄ter ſeip̄os. in ꝓprijs gaudēt. pacem nō diligunt. eorūXV.regio quo ad humi fertilitatem. nemorū amenitatē. fluuioꝝ et fontiū irriguitatem. gregū ⁊ iumentoꝝ multiplicitatē. vbi litus gaudet cultoribus ꝓ ſua quātitate. nec etiā ip̄i britannico ſolo impar ē. vt dicit herodotus. ſitus orbis terrarum ſagaciſſimus explorator. ꝓut recitat plinius. quere ſupra de ybernia in litera I. infra q̄re eādem. de ſcocia dicit Iſi. que ibi de yberniain pluribus referunt̉.¶ Capitulum. cliij.¶ De ſuecia.Ueciā regio eſtinferioris ſcithie in europa. a qua tota gothia que inter danorum ⁊ noricorum aquilo narium regna maxima eſt regiohodie nominata. habens mare balticū ab oriēte. occeanū britannicū ab occidente. noricorump̄rupta ⁊ populos a ſeptētrione. a meridie ꝟodacoꝝ ꝯfinijs terminatur. En aūt ſuecia que ⁊gothia ē vocata. quo ad ſolū frugifera. vineaꝝtn̄ expers. ſed in paſcuis vberrimis alios defectus recuꝑat ⁊ metallis. naꝫ p̄ter diuitias quasex mari illa regio multipliciter ꝯtrahit. in ferispecudibꝰ ⁊ iumētis in argentifodinis ⁊ alijs lucris innumeris. multas regiones alias p̄excellitgens valde robuſta. cuius militaris potētia qͦndā totius fere aſie ⁊ europe ꝑtem maximā multis tꝑibꝰ edomuit quos aggredi tꝑe alexandrimagni grecorū audaciā extimuit. Iulij etiā ceſaris inuicta potentia ſuꝑatis gallicis alemannicis ⁊ britannis cum danis et gothis noricis ⁊aquilonaribꝰ ppl̓is alijs ꝯgredi formidauit. ẜmqd̓ tradunt ſcriptores hyſtorie tā grecorum qͣꝫromanorum quoꝝ dictis pōt ⁊ debet merito fides adhiberi. in quibꝰ nec religioni fidei nec etiam rōni poterit in aliquo obuiari vt dicit Hiero. Illorū inquit poetarum ⁊ ſcriptoꝝ ſcriptis⁊ dictis fidem adhibere ꝯuenit quoꝝ relatio fidei moribus nō p̄iudicat nec veritati agnite cōtradicit. exiſtorum ꝓſapia amazones ꝓceſſerūtvt dicit Oroſius ⁊ Iſido. li. xiiij.¶ Capitulū. cliiij.De ſueuia.Ueuiā germaīerenenſis ē ꝓuincia in europa. cuiusgēs habere dn̄im maximū in germania ꝯſueuit. vt dicit Iſi. li. ix. Dicit at̄ idē in ca.de vocabulis gentium libro. ix. Sueui inquitſunt pars germanorum in fine ſeptentrionis.de quibus etiam dicit Lucanus. Fundit ab extremo flauos. aquilone ſueuos. quorum fuiſſecētū pagos et ppl̓os multi crediderūt. dicti aūt