Druckschrift 
De proprietatibus rerum
Einzelbild herunterladen
 

LiberEt ab elam perſe primitus elamite ſunt vocatiEſt aūt ī ꝑſide ciuitas nobiliſſima elimaida nomine que nunc perſipolis nuncupat̉. de qua dr̄.j. Mach̓. vj.. ij. Mach̓. ix. Erat aūt ī ꝑſide ciuitas nobiliſſima et copioſiſſima in auro argēto. tēplum in ea locuples valde. illic velaminaaurea lorice ac ſcuta. que reliquit. Alexanderrex Macedo ⁊cͣ. De pyrenea. Capitulum. cxx.Irenea ē prouīcia in europa. t̓ra alta mōtuoſa cuius montes pyrenei dicunt̉. ꝓtendunt̉ a meridie verſus occidenteꝫ diuidentesab inuicē maximas regiones. alpes pyrenetdiuidunt inter hyſpaniā galliam narbonēſem qͣꝫ etiam lugunēſem. habent aūt ab orientegermaniā. a meridie ytaliā. ab occidente hyſpaniā. ab aquilone galliaꝫ. Dicunt̉ aūt pyrenei acrebris fulminū ictibꝰ. pyr em̄ grece ignis ē latine. Crebris em̄ fulminibus mōtes pyrenei quatiunt̉. vt dicit Iſi. li. xv. c. de mōtibꝰ. Eſt pyrenea multoꝝ magnoꝝ fluuioꝝ origo principiū. mater nemoꝝ maximoꝝ nutrix feraꝝ et iumentoꝝ multoꝝ. venas ꝯtinens metallorū fortes habens munitōes ciuitatuꝫ caſtrorū. multas diuerſas nutriens in lingua qͣꝫ in moribus natōnes populoꝝ vt narrat herodotus. De pigmea. Capituluꝫ. cxxj.Igmea ē regioin india verſus oriēteꝫ in montaniscirca occeanum ſita. in qua habitātpigmei homines parui corꝑe vix bicubitales.vt dicit Plinius Iſi. qui in quarto anno generant in ſeptimo ſeneſcunt. hi collecto exercitu equitāt ſuꝑ arietes pugnāt ꝯtra grues nidos eoꝝ et oua ꝯfringētes ne ꝯtra eos hoſtesmultiplicent̉. vt dicit idē plinius li. v. c. hominibus indie monſtruoſis. quere ſupra. De pictauia. Capitulū. cxxij.Ictauia gallienarbonenſis ē ꝓuincia. quam pictiangli ſcoti nauigio impetētes antiquitus inhabitauerūt tandem regioni gentiex ſua antiqͣ ꝓſapia nomē impoſteꝝ reliquerūt.vt narrat herodotus de britānicis finibꝰ claſ.XV.ſem facientes oram occeani ſinꝰ aquitannici inuaſerunt et tādē ꝯtra incolas ſine bellorumdiſcrimine locuꝫ in patria obtinētes. Pictauūoppidū a pictꝭ nominatū vt ab eodē herodotodicit̉. ꝯſtruxerunt longa patrie ꝯfinia pictauiā vocauerunt. Hec ꝓuincia ꝑlongum marisocceani porrecta turoniā quā preterfluit ligerꝭhabet ab oriente hyſpanos a meridie. occeanūbritanicū ab aquilone. minorem britāniam inſinu aquitannico ab occidente. hec patrie ꝓuinciola ē preclara in multis vt narrat idem. gle dicitur habere multum fertilem. omnium fere frugum feracem. fructuū multipliciū alitricem vinifera ē frugifera in bonis que gignithumus multū opulenta. maris portibus inſignis ē. ciuitatibꝰ oppidis inclita. amnibꝰ fontibus irrigua. campis pratis et nemoribꝰ ē ameniſſima. circa ꝑtes maritimas ſaxis rupibuseſt munita vt patet in oppido rupellenſi ſiue caſtro ad qḋ acceſſus ꝓpter ſitum loci et freti anguſtias vix habetur vt dicit idem. cuiꝰ gens lingua et moribꝰ galliarum ꝓuincijs eſt ꝑmixta. etideo qͣꝫuis a primis pictis hoc habeāt illiustis natōes vt ſint natura fortes. corpore elegātes. hoc a gallicis tn̄ quibus mixti ſunt ꝯtraxerunt vt animo ſint feroces. ingenio alijs vicinis gentibus acriores: nec mirum. nam vt dicit Iſi. li. ix. ẜm diuerſitatem celi facies hominū colores. corpoꝝ quātitates. animoꝝ diuerſitates exiſtunt. Inde romanos graues. grecosleues. affros verſipelles. gallos natura feroces ingenio acriores ꝑuidemus quod vtiqꝫ natura climatum facit vt dicit̉ ibidem. Et ideo gēspictauica robuſta corꝑe. facie venuſta. audaxanimo eſt vt dicitur. callida ingenio aſtuta vtrecitat Herodotus. De picardia. Capitulum. cxxiij.Icardia galliebelgice eſt ꝓuincia a quodā oppidoſiue caſtro pōticon ſic vocata vt dicit idem de regionibus in deſcriptōne videlicetherodotus. nam oppiduꝫ quod nūc pychen dr̄in illo terre ꝯfinio vſqꝫ ad occeanū britānicumantiquitus obtinuiſſe dominiuꝫ ꝑhibet̉. a quototus ppl̓s illius patrie fuiſſe credit̉ impoſterūnominatus. Eſt aūt eoꝝ terra frugū fructuūvalde ferax. irrigua fontibꝰ fluminibus. abundans populis. munita nobilibus ciuitatibuscaſtris. opidis fortiſſimis famoſis vt belgis ēſeu beluachū ambianis attrabatū morium ettornachū vt dicit idē. Habet aūt ꝓuincia iam