Libermias ⁊ pauones ⁊ dentes elephantinos detulerunt vt patet. iij. Regū. x.¶ De ſegor. ¶ Capitulū. xxxv.Egor eſt monsparuulus qui ⁊ balo dictꝰ eſt iuxta zodomā vt dicit Hieronimin quo edificata fuit vrbs que ad p̄ces Loth liherata eſt vbi creſcit vinea balſami in ſignū priſtine fertilitatis ⁊ poma palmarū. Imminet autem mari mortuo ⁊ fuit in eo poſtea poſitū preſidiū romanorū. De hoc dicitur Iſai. xv. vbi dicit glo. ꝙ vitula vocabatur ꝓpter laſciuiā conſtringens quia bis cōcuſſa. tercio terremotū corruit que robuſta permanſiſſet ſi poſt liberatōeꝫnō peccaſſet.¶ De monte ſynai ¶ Ca. xxxvj.Ina eſt monscuius pars eſt oreb ⁊ ē in arabia īꝓuincia madian. De hoc montedicit Ioſephus in li. ij. antiquitatū. Syna mōseſt excelſus ⁊ ad paſcua egregius optimas herbas ferens. Eratqꝫ hec opinio ibi habitare deū⁊ iō primitus ibi nemo paſcebat oues quia paſtores illuc ambulare minime preſumebāt huicmonti appropinquās moyſes ꝓdigiuꝫ vidit .ſ.ignem rubum cōburentem ⁊ eius viriditateꝫ ⁊florem nullatenus depaſcētē ⁊ eius ramos fructiferos nullo incēdio deuaſtentē. qͣꝫuis flāmavelox ⁊ vehemens nimis eſſet vnde de illo ignedn̄s ad moyſen locutꝰ eſt. Itē idem li. iij. aſcendit moyſes in ſyna qui mons eſt excellentiſſimꝰin illis regionibus ⁊ ꝓpter altitudinem magnitudinis ſue ⁊ ſcopuloꝝ ꝓceritatem non ſolū eſthominibus inacceſſibilis. verūetiā cū labore videri pōt ⁊ quia ſermo erat deum circa eum habitare erat terribilis ⁊ inadibilis vniuerſis. circaradices huius montis hebrei ſua tabernaculalocauerunt ⁊ ibi deuꝫ videre in igne ⁊ in nube ⁊ipſum ꝑſonaliter loquentē audire meruerūt. dicitur itaqꝫ mons ſynai mons diuine habitationis angelice frequentatōis mons luminis ⁊ īflāmationis mons nubis ⁊ caliginis mons pluuie⁊ roris mons paſcue ⁊ refectionis. mons ſapientie ⁊ eruditiōis qꝛ de illo monte dn̄s moyſen etpopulum inſtruebat ⁊ ei legem cōferebat mōsmiſericordie ⁊ promiſſionis quia inde bona inaudita populo ꝓmittebat. mons iuſticie ⁊ comminatōis. quia timorem inſpicientibus inferebat. vnde mons fuit fulguris ⁊ choruſcationis.mons tube ⁊ clangoris mons amicitie ⁊ cōfede-.XIIII.ratōis. quia mediante lege populum ibidem ſibi ſempiterno federe vniebat. mons mūdicie etpuritatis. mons leticia ⁊ iocunditatis. quia nulli ad montem accedere potuerunt niſi qui mēte⁊ corpore mundi erant ibi etiam qui mūdi erātcoram dn̄o cum leticia comedebant ⁊ bibebantmons clementie ⁊ pietatis ſiue ꝓpiciatōis mōsſacrificij ⁊ orationis. Nam ibi dn̄o immolabātac p̄cibꝰ moyſi ⁊ ſupplicatōibꝰ deum ſibi placatum ⁊ ꝓpiciū audiebant.¶ De monte ſyon. ¶ Capitulū. xxxvij.Ion mons erat īhieruſalem ſuper cuius verticē eratcore ⁊ defenſione ciuitatis. In vno autem latearx ſiue turris dauid ibi poſita ꝓ dere montis ſyon erat templū quaſi medium īterarcem ⁊ inferiorem ciuitateꝫ vt ſcilicet munitioarcis defenderet templum ⁊ tēpluꝫ cum arce ꝓtegeret ciuitatem. Et ideo ſepe ſcriptura vocathieruſalem filiam ſyon quia ſicut filia ꝓtegitura matre ⁊ ſubditur ipſi matri ſic ciuitas inferiortemplo fuit ſubdita atqꝫ arci. Tante autem autoritatis ⁊ nobilitatis inter ceteros montes fuitmons ſyon ꝙ non ſolū ciuitas hieroſolima necetiam ipſa iudea verumētiam vniuerſalis eccleſia tam ex iudeis qͣꝫ ex gentilibus congregata ſepius in prophetis a monte ſyon denominaturſicut ibi. Fundatur in exultatiōe vniuerſe terremons ſyon latera aquilonis ci. re. magni. Nammos fuit magne altitudinis ⁊ ſublimitatis. magne fortitudinis ⁊ firmitatis. magne plenitudi.nis ⁊ vbertatis magne pulcritudinis ⁊ amenitatis. maxime confidentie ⁊ ſecuritatis maxīe opulentie ⁊ locupletationis. maxime leticie ⁊ exultationis. perfecte iuſticie a ſanctificationis. monsdoctrine ⁊ eruditionis ſicut ſcriptum eſt Iſa. ij.De ſyon exibit lex mons prophetie ⁊ reuelationis.¶ De ſelmon. ¶ Capitulum. xxxviij.Elmon eſt mosin tribu effraim iuxta cōfinium tribus manaſſe in quam aſcendit abymalech quando dimicauit cōtra ſichimitas vtdicit Hiero. ⁊ legitur Iud̓. ix. mons pre multitudine arborum denſus ⁊ vmbroſus propterquod ⁊ ſelmō vmbra interpretatur. Eſt etiammons irriguꝰ aquis ⁊ ignibꝰ niuibus pinguis etpaſtuoſus ſicut dicitur ī Pſal. mox dealbabūt̉in ſelmon mons dei mons pinguis.¶ De monte ſophin. ¶ Ca. xxxix.