ſed hoc eſt ſuꝑſtitioſuꝫ. Dicit etiaꝫ ideꝫ ꝙ qn̄eſt aliquid ſuꝑfluū de cibis ſuis nō relinquit illud auibus alijs: ſicut facit aquila. ſꝫ reponit innido ſuo ad cibandū pullos ſuos. qm̄ nō defacili acquirit cibum. Nidificat auteꝫ in altꝭ mōtibus ⁊ nemoribus. et ſi viderit aliꝗͥd volitanscirca pullos ſuos roſtro ꝑcutit ⁊ fugat illud. etnutrit pullos ſuos qͦuſqꝫ poſſint volare. ⁊ tunceijcit illos a nido ⁊ vetat illos appropinqͣre iliconec ꝑmittit vnū par vultuꝝ aliud par ſubintrare locum ſuū. Itē idem li. almachar. Eſt q̄damſpecies auis fluuialis que timet vultureꝫ. ⁊ id̓ofugit ad aquā. ⁊ circūuolat vultur a remotis. ⁊cum ſit acuti viſus inſpicit quādo auis illa exitaquam illam. ⁊ tunc ſi poteſt capit eam. Eſt inſuper vultur auis multum fetida ⁊ immunda.cuiꝰ caro eſt duriſſima ⁊ mali ſaporꝭ et grauisodoris. ⁊ ideo ad eſum eſt inutilis. defacili procadauere terram petit. ſed cū deſcendit de terra iterū vix aſcendit vt dicit greḡ. In alto volans cadauer in infimis cōſpicit. ⁊ ꝓ amore cadaueris ad ima de ſublimitate aeris ſe ſubuertit vt dicit idem. Quando auteꝫ ab aliqͦ impeditur: contra ventum alas percutit. ⁊ ſic ventiadminiculo potius qͣꝫ robore proprio ab infimis in aera ſe extollit. ⁊ ad hoc dicit plinius li.xxix. ca. iij. Uultur inquit inter aues cōtrariat̉ſerpentibus. nam ſi penne eius vrantur fugantſerpentes nidore ſuo. Cor etiam eius reddit ſeportantes a ſerpentibꝰ ⁊ a feris tutos. Cor eiꝰligatum in pelle leonis vel lupi fugat demonesPēna eius ligata pedi ſiniſtro parturientis velociter liberat eam. ſed celerius ſolue ne interiora ſequātur. vngentum factum de adipe vulturis ⁊ oleo myrti ⁊ cera neruos curat. iumētaſanat. Pes eius dexter alligatus pedi ſiniſtrodolenti ſanat ipſum. ſimiliter dextrum ſanat ſiniſter pes. Lingua eius ſine ferro euulſa ⁊ collo in panno nouo ſuſpenſa dicitur efficere hominem gratioſum ad impetrandum ab homīequicq̇ aid petit. Cinis oſſium eius combuſtorūmixtus cum celidonia datus animalibus eorūſanat morbos. Hucuſqꝫ plinius ideꝫ li. xxxvj.ſanguis vulturum cum herba cabeonte al̓s cameleonte ⁊ celdria ſanat lepram.¶ De vlula.¶ Cap. xxxvj.Lula auis eſt aplauſu vel vlulatu noīata. eius eniꝫvox vlulatum pretendit. Unde etapud augures vlulans pretendit aduerſitateꝫtacens ꝟo ꝓſperitatem vt dicit Iſid̓. ⁊ ẜm hͦideꝫ videtur eſſe vlula quod bubo ſiue noctuacuius vox ẜm augures ē infauſta. Hiero. glo.ſuper yſa. xiiij. dicitur ſic. Ulula ē auis coruinimagnitudinis reſꝑſa maculis. que roſtro in palude fixo horridum ſonum facit. ⁊ ẜm hoc videtur ꝙ vlula eſt onocrotalus: que auis eſt paluſtris loca inhabitans paludoſa. quere ſupra deonocrotalo.¶ De vpupa.¶ Capi. xxxvij.Pupa vt dicitIſido. a grecis eſt nuncupata. eo ꝙſtercora humana comedat ⁊ freq̄nti fimo nutriatur. Auis enim eſt ſpurciſſima etimmunda. criſtis a capite exeuntibus galeataſemper in ſepulcris cōmorans vel in fimo. cuiꝰſanguine ſi quis ſe inūxerit: dormitum pergēsdemones in ſomnis ſe ſuffocātes videbit. cuiꝰcor malefactoribus valet. nam ī ſuis maleficijseo vtuntur. De hac autem dicunt phyſici. ꝙcum ſenuerit eo ꝙ nec videre nec volare q̄at:pulli eius euellunt ei pennas inualidas. ⁊ liniūtei oculos herbaꝝ ſuccis ⁊ fouent ſubalis donec recreſcant plume eius. ⁊ ſic renouata ꝑfecte volet ⁊ videat clare ſicut ⁊ ipſi. vt dicit Iſidorus.¶ De veſpertilione. ¶ Cap. xxxviij.Eſpertilio a tempore nomen ſumpſit. eo ꝙ lucem fugiens circūuolet in crepuſculo veſpertino p̄cipiti motu attrito ⁊ tenuiſſimis brachiorum membranis ſuſpenſa. ⁊ eſt aīal ſimilemuri. non tam reſonans voce qͣꝫ ſtridore. ſpēmvolantis ⁊ quadrupedum habet. quod in alijsauibus ſolet rarius inueniri. hucuſqꝫ Iſi. Dicit etiam glo. ſuꝑ yſa. ij. ꝙ veſpertiliones luceꝫfugiunt. ceci enim ſunt ſicut ⁊ talpe. pulueremlingunt. oleum de lampadibus ſugunt. in rimulis parietum ſe abſcondūt. frigidiſſime ſunt nature. Unde ſanguis veſpertilionis linitus ſuꝑpalpebras non ſinit recreſcere pilos vt dic̄ conſtan. ⁊ hoc forſan eſt. quia ſua frigiditate opilat poros: quibus opilatis non recreſcūt pili.¶ Explicit liber duodecimus.