Liberinuadere non audet. domeſticis inſidiari nō timet. pullis etiam inſidiat̉ vt eos rapiat ⁊ quosīcautos reppererit ſtatim eos necat. cadaueribus ⁊ immūdis veſcitur. ⁊ ꝓ modico vētris paſtu circa ethera circūfertur. Aniſo impetitur. ⁊a minore ſe ꝓpter ipſius puſillanimitatem ⁊ ſegniciem ſuperatur. Et miluus in iuuentute abalijs prede auibꝰ nō videtur differre. ſed quanto diutius viuit tanto ſuā naturam degenereꝫplus oſtendit. Quoddam em̄ genus eſt miluiqui in principio aues rapit. exentera animaliūcōmedit. tandem vix muſcas ⁊ vermiculos arripit vt dicit ariſ. vltimo fame perit. Eſt auteꝫauis impia circa pullos ſuos ſicut ⁊ vultur. dolet em̄ quando videt eos impinguari ⁊ vt marceſcant roſtro eos percutit ⁊ ſubtrahit eis cibum. vocem habet querulam famis nunciam.nam qn̄ eſurit vocē querula cibū querit.¶ De nocticorace. ¶ Capitulum. xxvij.Octicorax eſt noctis coruus ſic dictus eo ꝙ noctemamat. qꝛ de nocte volans cibū querit ⁊ querendo clamitat cuiꝰ clamor eſt volucribus odioſus vt dicit Iſid̓. Eſt aūt auis lucifuga ⁊ ſolem videre non pōt ſepulcra ⁊ loca mortuoꝝ īhabitat ⁊ frequentat. in parietibus ⁊ inlocis rimoſis nidificat. oua colūbarum et monedulaꝝ frangit ⁊ deuorat et cum eis pugnat.Hec dicit̉ noctua quaſi de nocte acute tuensde nocte aūt videt. exorto autē ſplendore ſoliseius viſus hebetat̉. Hanc inſula cretenſis nōhabet et ſi venerit aliūde ſtatim moritur vt dicit Iſidorus.¶ De onocratulo. ¶ Capitulum. xxviij.Nocratulus eſtauis in aqua ſonitū faciens. In faucibus autem habet quoſdam folliculos in quibus primo cibum recipit. et receptum in ſecūdum ventrē mittit. duos eniꝫ habet vteros. in vno tm̄ cibaria recipit in alio tm̄decoquit ⁊ digerit. ſed primus ꝓ veſicula gutturis reputatur. vnde dicit yſid̓. Onocratulusauis dicit̉ grece cuꝫ longo roſtro. Et ſunt duogenera. vnum aquātile. ⁊ aliud ſolitudinis. quiautem in aquis manet. eſt auis valde guloſaroſtrum in aqua mergens horridum ſonuꝫ facit. Precipue autem inſidiatur anguillis. ⁊ p̄dam quam arripit ſubito deglutiens in aluummittit. deinde ruminat ⁊ fauces mouet. ac ſi cibum in ore receptum adhuc teneret. Hec in litore quieſcens roſtrum ſuum ſemper ſurſum.XII.erigit. et ſic ipſius acumine contra inſultum accip itris ſe p̄munit vt ſecurius dormire poſſit.vt dicit Iſidorus.¶ De pellicano. ¶ Capitulum. xxix.Ellicanus ē auisque in Leuit̓. xj. et Deut̓. xiiij. porphirio nūcupatur. Et eſt auis egiptia habitans in ſolitudine iuxta Nylum. Inter volucres autem ẜm legem immūdas in Leuit̓. numerat̉. Sunt autem duo genera huiusauis. vnum in aquis inhabitans ⁊ eius eſce ſūtpiſcēs. aliud eſt in terra habitans ſolitudinē diligens. cuiꝰ cibus ſunt animalia venenoſa vt lacerte et huiuſmodi. omnia que pellicanꝰ comedit primo pede in aquam tingit ⁊ intinctuꝫ qͣſicum manu pede ori applicat ⁊ apponit. Soluspellicanus inter aues prede preter ptſitacumpede vtitur loco manus. De pellicano quoqꝫdicit gloſa ſuꝑ pſal. Et idem dicit Pliniꝰ. perhec verba. Pellicanꝰ inquit eſt auis amator filiorum ſuoꝝ. Cum em̄ gignit natos ⁊ incipiūtcreſcere ꝑentes ſuos in facieꝫ percutiūt. propt̓quod ipſos mater reꝑcutit ⁊ occidit. tercio ꝟodie mater ſe in coſta vſqꝫ ad effuſioneꝫ ſanguinis percutit et calidum ſanguinem ſuꝑ corpora mortuoꝝ filioꝝ poſt effundit ex cuius virtute pullus prius mortuꝰ reuiuiſcit. Et gloſa ſuper locum illum pſalmi. Factus ſum ſicut pellicanus ⁊cͣ. Pellicanus dicitur roſtro occiderepullos. et in triduo lugere et tūc ſanguinem ſuum ſuper eos fundere ⁊ ſic illos viuificare. aliācauſam mortis pullorum pellicani aſſignat magiſter Iacobus de vitriaco in libro de mirabilibus orientalium regionū. Eſt inquit in egiptoauis q̄ vocatur pellicanus magnaꝝ alaꝝ ⁊ maxime maciei. qꝛ quicqͥd deglutit cito emittit ꝑſeceſſum. lubricū em̄ hꝫ inteſtinū. ⁊ ideo vſꝫ adplenā incorꝑationem neqꝫ tenet cibuꝫ. Hancaūt naturaliter odit ſerpens ꝓpter qd̓ ſerpensdum ꝓ paſtū mater exit nidum repens ꝑ arborem pungit et interficit pullos ſuos ſuꝑ quosmater rediens lugere ꝑ triduum fertur. deindein pectore ſe vulnerat ⁊ ſanguinem ſuꝑ eos reſpergens eos a morte ſuſcitat. Ex ſanguīe ꝟocopioſius ſic effuſo debilitat̉ mater. vn̄ ⁊ pullicogunt̉ exire ꝓ cibo quoꝝ quidam naturali affectu matrē debilitatā paſcūt. quidā ꝟo degeneres ſunt. de matre penitꝰ nullā curā gerunt.qd̓ diligentiꝰ aduertens mater. receptis viribꝰfilios ſe paſcētes refouet ⁊ diligit. alios ꝟ o tāqͣꝫ ignobiles ⁊ ingratos a ſe reijcit ⁊ ſecum cōmanere aut viuere non ꝑmittit.