Libercamus a veloci curſu. citiſſime enim currūt ſuꝑterram. ſpēm autē ſuam diligunt tales aues. etideo vociferando mutuo ſe requirunt vt dicitAmbroſius.¶ Capitulum. viij.¶ De ciconia.Iconia vel ybiseſt auis fluuialis que ſeipſam purgat roſtro ſuo. quia qn̄ ex ciborummultitudine ſentit ſe grauatā aquaꝫ marinamintra roſtrum recolligit quam per ānum ad interiora infundit. que remolliendo cibi cōpactiduriciaꝫ mordicando inteſtina ſuꝑflua eijcit ⁊emittit. Hec auis ſerpentuꝫ ouis veſcitur ⁊ eagratiſſimā eſcā deferes pullis vt dic̄ Iſi. et dr̄ciconia qͣi cicānia. qꝛ ꝯqͣciente roſtro quaſi cūcāna ſonum facit vt dicit idem. veris eſt nūciaet in ſuo aditu p̄dicat nouitatem temporis. ſerpentibꝰ eſt inimica. roſtro em̄ eos ꝑcutit ⁊ int̓ficit. ⁊ quandoqꝫ deuorat ⁊ reglutit. humanaꝫfrequentiā et ſocietatem diligit. ⁊ ideo nidificare ſuꝑ domos ab hominibꝰ inhabitatas ꝯſueuit et nidum ſuū primū niſi fuerit coacta defacili non dimittit ſed in ſuo receſſu ꝯtra hyemeterra replet nidum ſuum et cum luto virgulasnidi ⁊ ſpinas ꝯpaginat ne aliquis ventus tempeſtuoſus ipſum in hyeme deijciat aut diſſoluat. In reditu autem ſuo in vere eundē locumoccupat ⁊ ab alijs niduꝫ occupare volentibusprotegit ⁊ defendit. viuente femina mas cauſacoitus cū alia ſe non aſſociat. ſed quo ad niduꝫ⁊ generationis affectuꝫ femine fidem ſeruat inqua ſi maſculus aliquo caſu adulterū ꝯcubitūpſenſerit. vltra ſecuꝫ non cohabitat. ſed roſtroſi poteſt eaꝫ tranſuerberat atqꝫ necat vt dicitariſ. Al̓s qͣꝫ in nido mas feminam non calcat etin cubando ſuꝑ oua mas cum femina vices ſeruat. pullos ſuos miro affectu diligit et cuſtodit⁊ ex aſſiduo cubitu ſuꝑ eos plumas perdit. pater quando eſt in paſcuis mater in nido reſidꝫ⁊ econuerſo. quando reuertit̉ mas euolat femina ad paſcua ⁊ maſculus nidum fouet vt dicitAmb. ciconie maria tranſuolāt ⁊ collecto agmine ad calidas regiones ſimul volāt. In ſuo aūtdiſceſſu comites habēt cornices q̄ ipſas precedunt ⁊ qͣſi ciconijs ducatū p̄bentes. ꝯtra auesinfeſtas eis ꝓ viribꝰ ſe opponūt vt dicit̉ in exameron. Quāuis aūt venenoſa cōmedāt vt ranas ⁊ ſerpentes ⁊ hmōi. venenū tn̄ naturā eaꝝnō ſuꝑat nec īmutat. ideo eis ē refectio ⁊ nutrimentū. qd̓ hominibꝰ ⁊ alijs aīalibꝰ eſt venenuꝫvi em̄ caloris qui in eoꝝ interioribus dominatur virtꝰ veneni extinguit̉ ⁊ ſuperatur. Apul-.XII.lis ſuis in ſenectute paſcuntur. nam eximia illiscirca filios eſt pietas. ⁊ ideo quantū tp̄s expendunt in fetibus educādis. tantū ip̄e a pullis ſuis vice reciproca nutriuntur vt dicit̉. Ambroſ.quando ꝟo pulli naſcuntur. crura pedes ⁊ roſtra habent ad modum cigni valde nigra. ſeddepoſita ſtatim nigredine. rubere tanto plꝰ incipiunt quanto quotidie plus ſeneſcunt.¶ De cornice.¶ Capituluꝫ. ix.Ornix eſt auisannoſa que apud latinos greco nomine appellatur. quaꝫ aiūt augureshoīm curas agere inſidiaꝝ vias monſtrare. futura predicere. ſed magnuꝫ nephas eſt credereꝙ deus ꝯſilia ſua cornicibus manifeſtet vt dicit yſi. his inter multa aruſpicia tribuūt vt etiāpluuias p̄tendunt vocibꝰ iuxta illud. Nūc plena cornix pluuiā vocat improba voce. Eſt aūtauis garrula ⁊ impia. ⁊ incolis vbi habitat nociua vt dicit idem. Immūdis paſcit̉ ⁊ venenoſis. diutiſſime viuit. ꝯtra ſenectutē in pluma albeſcit. ſed in carne intrinſecus quanto viuit diutius plus denigreſcit. Uulpē pre ceteris animalibꝰ odit ꝯtra niſum ⁊ accipitrem ꝯfligit vtdicit Iſi. Eſt em̄ auis improba aquile ⁊ alijs p̄de auibus importuna. naꝫ aquilā quaꝫ tangere formidat garritū ⁊ vola tu inſequitur ⁊ infeſtat. ſed de ſua improbitate nō ſemꝑ lucꝝ portat. qꝛ poſt longam aquile diſſimilatōem aliqn̄ab ea roſtro ꝑcutit̉ aut interficit̉ qn̄ ei plus debito appropinquat. De cornice aūt dicitur inexameron. ꝙ cornices ciconias ꝯducunt ⁊ dirigunt. et velut quibuſdam turmis eam ſtipantibus. eis turmatim ſe adiungunt ⁊ contra aliasaues ipſis ciconijs infeſtas dimicantes. ꝓprijsꝑiculis aliena bella ſuſcipiūt. cuiꝰ iudiciū eſt qꝛin illo tꝑis interuallo quo ciconie ſolent recedere nō reperiunt̉ in locis ꝯſuetis reſidere ⁊ quiacum vulnere reuertentes. manifeſta quadā ſanguinis voce ceteriſqꝫ indicijs grauem ſe certaminum oſtendunt conflictum ſubijſſe. Itē ibidem dicitur ꝙ admiranda eſt huiꝰ auis clemencia. nam cum parentes per longeuam ſenectutem plumarum tegmine et alaruꝫ regimine nudari ꝯtingit. cornices iuniores proprijs penniseos fouent et collecto cibo paſcūt. qn̄ etiaꝫ parentes earum ſeneſcūt. eos fulcro alarum ſuarūſubleuant ⁊ ad volandum excitant vt in priſtinos vſus membra diſſueta reuocent ⁊ reducāt¶ De coruo.¶ Capitulum. x