ſe nō apparēt ſingulariter pulcre ⁊ huius rō eſtvt di. Mar. quia excedens fulgor vnius ꝑ quādā refulgētiā alteriꝰ inſufficiētiā ex ſe reꝑat. vn̄ꝙ vni deeſt ex quadā defectibilitate alia ſuppletq̄ magis excellit in claritate. Itē ſtelle ꝓpter ſitꝰſui diſtātiā ſunt hoībꝰ diſparit̓ ſue magnitudinis oſtēſiue. Nā vt di. albu. quāto ſunt cenithcapitis nr̄e magis vicinę. tāto ſꝑ vident̉ eē minoris quātitatis ⁊ offerunt̉ noſtris aſpectibusminꝰ ꝑue. Et ecōuerſo quātoplus elōgāt̉ ī ſuoortu nr̄o habitabili ſeu in occaſu tāto nr̄is ocul̓vidēt̉ generalit̓ eē magis magne. ⁊ et̄ maioresvidēt̉ eē ī quātitate ī occaſu qͣꝫ in ortu. vt dicitbeda. tūc aliquid dr̄ eſſe ſuꝑ cenith capitis nr̄iqn̄ directe videt̉ eē ſuꝑ caput nr̄m. Cenith .n.dr̄ recta poſitio ſuꝑ caput. cuiꝰ forte rō ē vt dicit idē. qꝛ vapores vt terra aſcēdētes rectitudinē radioꝝ ad oculos venire ꝑfecte nō ꝑmittūt.Et iō oculus decipit̉ in hꝰ aſpectu. qꝛ qd̓ circūfuſum ē in aere. a ſolari radio eſtimat oculus cōp̄hendere in ſeip̄o. Sed ſicut di. alga. talis viſꝰdecipit̉ ſicut qn̄ fulgor candele a ſano oculo ſine obſtaculo ꝯſpicit̉. ſꝫ a lippiēte oculo ſine arcus celeſtis imagine nō videt̉ ⁊ putat deceptꝰoculus oīno videre in alio .ſ. in lumīe viſo. quodtn̄ in altero nō ē ſed ī ſeip̄o potius. Idem dicitAuicē. in ca. de obſcuritate viſus. quere ſuprade viſu. Itē ſt̓ ſtelle ẜm mar. ī ſuis circul̓ armoniace ꝓceſſiue. Omēs .n. toni muſici cōcētꝰ int̓ſidera īueniūt̉. nec grauitas inferioꝝ diſſonamreddit melodiā ſuꝑioꝝ ſiue medioꝝ nec ecōuerſo ſuꝑioꝝ acuitas deſtruit ſonū grauiorē inferioꝝ ſicut dicit mar. Itē ẜm ari. in li. de ce. ⁊ mū.Stelle ſunt extrema corꝑis celi in qͦ poſite ſuntatqꝫ fixe. ⁊ iō naturaliter ſunt ſplēdide ſicut etcelū in quo reuoluūt̉. vn̄ oēs ſtelle habēt lumenꝓpriū p̄ter lunā. Et qͣꝫuis ſtelle ex ſe ſint luminoſe tn̄ ſue lūinoſitatis recipiūt cōplementū abip̄o ſole. Itē ſtelle ſunt ſue virtutis ⁊ luminoſitatis ſibi inuicē ꝯmunicatiue. vna .n. auget claritatē alterius ſicut dr̄ in li. de ꝯiunctōnibꝰ planetarū. Itē ſtelle ꝓprijs circulis ⁊ ſedibꝰ ſunt cōtēte ⁊ iō ſi cirrulus vniꝰ interſecādo aliqn̄ ſubintret circulū alterius. ꝓpter hoc ꝓprias ſedes ſtelle nō deſerūt nec ſunt alijs ꝑ quas trāſeūt īpedimēti vl̓ iniurie inuicē illatiue. Itē ſtelle quedaꝫvt dicit mar. celerius orte. celerius occidūt. q̄dāꝟo tardius orte. citius occaſum petūt. Quedāaūt parit̓ oriunt̉. ⁊ tn̄ nō ſil̓ occubere dinoſcūt̉Hec aūt varietas ortꝰ ⁊ occaſus accidit ex diſpari altitudīe circuloꝝ in qͦ oriūt̉ vl̓ ex eleuatōeſiue depreſſiōe clymatū in qͥbꝰ occūbere vidēt̉.Nā ẜm variā eleuatōeꝫ vl̓ depreſſionē corꝑisceleſtis. varijs tꝑibꝰ vel oriūt̉ vl̓ occūbūt. Itemſtelle ſunt tꝑm annoꝝ .ſ. ⁊ mēſiū ⁊ dierū diſtīctiue ⁊ ꝑmutatiue. Nā ſicut dr̄ in li. de ꝓprietatibꝰ elementoꝝ ari. Permutatō tꝑis n̄ ē niſi ꝓpter ꝑmutatiōꝫ ſtellaꝝ in ſignis diuerſis ⁊ ſuꝑclymata ſeptem vt ex ꝑmutatōe lune ſingulis.xxviij. dicbꝰ. aut ꝑmutatōe mercurij ⁊ venerisin oībꝰ decē menſibꝰ vl̓ minꝰ illo. aut ex ꝑmutatōe martis in duobꝰ annis. aut iouis in. xij. autſaturni in xxx. aut ex cōiunctōe ⁊ ꝑmutatōe triplicitatis. aut triplicitate in. ccc. ⁊. l. annis. aūt ꝓpter ꝑmutatōem ſtellaꝝ fixarū orbis. ꝑmutantur enī in. c. annis vno gradu quaꝝ accidit permutatō magna .xxxvj. milibꝰ ānis. Et hic ē annus magnus qḋ ē vltimū oīm rerū. Hucuſqꝫari. in eodē li. In libro aūt ciceronis dicit Macrob̓. Iſtius mūdani anni finis ē. cū ſtelle omēsoīaqꝫ ſidera ac planete a certo loco. ad eundeꝫremeauerūt. Hoc aūt ⁊ ph̓ici volūt poſt annorū. xv. milia. ꝑacta cōtingere ⁊cͣ. Quicqͥd autēſuꝑ hoc dixerūt ph̓i. hoc certitudinalit̓ tenēdūē ꝙ nr̄m nō ē diffinire qn̄ vltimꝰ finis erit. Hocenī ſolus nouit tꝑm conditor qui momēta ⁊ tēpora cōtinet in ſua ptāte.¶ Capitulum. xxxiiij.¶ De polo.Olus ẜm bedaeſt ſtella ꝑuiſſima a qua tota ꝑs celiſuꝑior ē dicta. Duplex aūt ē polusſcꝫ arthicus ſiue borealis qui ſꝑ nobis pollet ⁊relucet nobis autem nunqͣꝫ occidit. qꝛ ſuꝑ nosexiſtit vnde polus a pollendo ē dictus qꝛ cōtinue mundo pollet. Sed ſecundꝰ polus dr̄ antharthicus .i. auſtralis. polo arthico oppoſitusqͥ nobis ſꝑ ē īuiſibilis. Inter iſtos duos polosquaſi inter duos mundi extremos vertices ſꝑvoluitur firmamentuꝫ. Hi duo poli nūqͣꝫ mouentur de ſuo loco tamen circulariter cum ſpera vl̓ circulo reuoluuntur ⁊ circūferūtur. Axisaūt a polo ad polū per medium centri terre extenditur circa quā totius firmamenti impetusrapitur ⁊ mouetur. Hic autem axis non ē materialis. ſꝫ potius linea quedā ītellectual̓ q̄ a polo vſqꝫ ad polū recto dyametro ſicut linea a pūcto vſqꝫ ad pūctum eē tracta ītelligit̉ circa quātanqͣꝫ circa mundi medium ſempiternis raptibus voluitur firmamentum. Polus igr̄ ē ſtellaquo ad ſitum altiſſima quo ad motum velociſſima. quo ad aſpectum noſtrum minima. qͣꝫuisſit in ſe valde magna. quo ad effectū vltima. qꝛꝑ ip̄ius ſitum diſcernunt̉ ſitus ⁊ termini alioꝝſiderū ⁊ celeſtium circuloꝝ. vnde hec ſtella ab
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten