parum humida eſt. Epilentie autem tres ſuntſpeciēs ẜm triplicem locoꝝ ſpeciem vbi fueritſcꝫ. Epilentia autē fit in capite ex materia exiſtente tm̄ in cerebro. Analempſia ꝟo fit ex materia exiſtente in ſtomacho non in ꝯcauitate ſꝫin neruis eius ⁊ arterijs ipſius ſtomachi. ꝑ qͣrūmedietateꝫ materia ebulliens rapit̉ ad cerebꝝCathalempſia ꝟo fit ex materiā exiſtēte in extremitatibꝰ vt in manibꝰ et pedibꝰ que ꝓprijsquidem ſignis dinoſcit̉. Nam cathalempticimorbum ſuum preſentiūt. Sentiunt em̄ receptionem quandā quaſi formicarū vel motumcuiuſdam aure ex materia ſuꝑius aſcendente.⁊ ſepe ꝓ ꝯſtructōne extremitatum p̄ſeruant̉ acaſu. Et vt teſtat̉ Gal̓. iſti ſepe febriūt quādoſine caloris ebullitione. materia vix ab inferioribus poteſt rapi ad ſuꝑiora. Analemptici aūtex repletiōe ſtomachi laborant ⁊ maxima indigeſtione ⁊ ciboꝝ eructuatōne ⁊ abominatōne⁊ hī etiam caſum ſuum preſentiūt. ſꝫ continuacapitis grauedine laborant. fiunt aūt he paſſiones qn̄qꝫ ex ſanguine ſed ſepius ex fleumateſepius etiam ex melancolia ⁊ cauſe iſte ꝑ ꝓpͥaſigna dinoſcunt̉ maxime ꝑ corꝑis habitudinēſaguineam ⁊ fleumaticam. Uel melancolicaꝫper faciem rubeam vel pallidam ſeu liuidam ꝑetatem. per regionem per dietam. Si aūt fuerit ex melancolia in defectu lune ledit maxime⁊ infeſtat. Si ꝟo ex ſanguie vel ex fleumate inplenilunio maxīe ſe on̄dit. he paſſiones ſt̓ maxime adherentie. ⁊ eas curare difficile ē. Confert tn̄ eis ⁊ medicina ⁊ dieta. oportet vt a nociuis cibis abſtineant: ⁊ a coitu ⁊ a nimia freq̄ntia hoīm. qꝛ in talibꝰ locis ſolet eos citiꝰ acceſſio occupare. Bonis cibarijs ⁊ lenibꝰ vtantur⁊ tꝑate. plus de mane: minus auteꝫ vel nihil deveſpere comedāt. vinū tꝑate bibant ẜm medicinā purgent̉: ẜm humoris peccantis exigētiā.Exꝑimentū plat̉. contra epilenciā. tres ſanguinis guttas dicit eē ꝑ ſcarificationem extrahendas a ſcapulis. ⁊ cum ouo corui in fine acceſſionis patienti offerēdas. dicit etiā oua corui multū conferre. Similit̓ dicit pioniam potatā conferre. Multū idem cōfirmat Gal̓. ⁊ Cōſtan. ⁊Diaſcorides. Dicit etiā coagulū leporis bibitu eos iuuare epilenticos. quia ꝓhibet ne humor diſſoluatur. qui aſcendēs opilat cerebrū.Dicit etiam ꝙ epar aſininū aſſatum confert ſicomedat̉. Caprinū ꝟo ſi detur epilenticis: mouet epilentiā. Multa alia dicit Conſtan. experimenta: de quibꝰ nihil ad pn̄s.¶¶ De ſternutatione. Ca. .x.Ob quadrageſimopͥmo. Sternutatio eiꝰ ⁊cͣ. Sternutatio vt dicit ꝯſtan. ē violenta cerebri cōmotio: ad expellendas fumoſas ipſiuscerebri ſuꝑfluitates. De diuerſis auteꝫ cauſisnaſcit̉. Aliqn̄ enim ipſa natura oꝑat̉ cum fumos ſuꝑfluos ſatagai expellere a cerebro. quivel cauſa ſunt morbi vel cauſa futuri vicij. humanū enim cerebrū humidius eſt cerebris aliorum aīalium. vnde ⁊ humores ibi adunantur⁊ cooperante natura inde cum ſternutationibꝰexpelluntur. Aliquando enim fit ſternūtatio vimorbi potius qͣꝫ nature expulſionē. ſicut in corica accidit ⁊ in peripleūmonia. Aliquando etiam habet fieri ſternutatio ſic. Canales nariuꝫhumanarum curti ſunt: vnde cito ad cerebruꝫnociua ab extrinſecis veniunt. ſicut puluis. aerfrigidus. calor ſolis ⁊ hmōi. que cuꝫ ad cerebꝝveniant: expellūt̉ a cerebro vigore ⁊ motu ſuo⁊ inde fit ſternutatio. Que ſi fiat ī acutis febribus ſiue reumate: ſignum eſt laudabile. Sigͣienim naturam confortatam in expellēdo quodſibi eſt nociuum. Si ꝟo fiat cum reumate: malum ſignum eſt. ſignat enim materie exuberantiam. Unde ſynthonica eſt ſternutatio et augmentum reumnatis. Et ideo in pleureſi ⁊ in cōſimilibꝰ malum ſignum eſt ⁊ illaudabile. Sternutatio igitur cerebrum cōmouet ⁊ exonerat.totum corpus concutit ⁊ alleuiat in ſuo exitu.Ex violenta cōmotione aeris in canalibus narium ſtrepitum facit. que ſi plus debito poſt expulſionem ſuꝑflui fumi ꝑmanſerit: ledit. qꝛ nimis diſſoluit. ⁊ aliquando graues paſſiones excitat ⁊ inducit. Reſtringatur igit̉ ꝑ medicinasſicut ꝑ fumigationes cōſtringentes ſpūs reparantes ⁊ ſuꝑfluitates conſumentes. ſicut eſt decamomilla mētaſtꝝ. rōſa. yreos. nigella ⁊ hmōi¶ De tremore. Ca.Oſuit dn̄s ſignū¶in cayn .ſ. tremorem capitis: ẜm glo.ſtrabi. Omīs inquit ſtrabus qͥ inuenerit me ꝑ tremorem capitis ⁊ agitationeꝫ furioſe mentis cognoſcet me reū mortis eſſe. Tremor autem capitis qui ⁊ iectitatio dicit̉ a conſtan. ꝓuenit ex defectu ⁊ debilitate virtutis regitiue in neruis ſpondilium ipſius colli ⁊ in lacertis membroꝝ. In hoc autē morbo duo ſūtmotus qui ſibi ſunt oppoſiti. alter enim mouet̉ſurſum: ⁊ alter deorſum. Suꝑiorem ꝟo natura operat̉: inferiorem autem morbus. Morbꝰautem nititur membrum deprimere inferius. ſꝫ