Libernandum. decet enim ſeruum in ſuo miniſterioeſſe hilarem ⁊ iocundum. Totuꝫ enim ſeruitiūdiſplicet: quādo ſeruiēs facie leta caret. Gen̄.quadrageſimoquinto. Et nos leti ſeruiemusregi. Et yſa. quadrageſimo. Serui mei letabūtur ⁊ laudabuntur pre exultatione ⁊cͣ. Itē affabilis ⁊ gratioſus ad loquendum: qꝛ multumdiliguntur ſerui quando affabiles ſunt ⁊ benigni. Et iō de dd̓ qui ſeruiebat ſaul dicit̉ primo regum decimooctauo. Acceptus erat dauid in oculis vniuerſi populi ⁊ maxime in conſpectu ſeruorum ſaul. Et in eodem. Ecce places regi ⁊ vniuerſi ſerui eius diligunt te. Itemvirilis ⁊ animoſus ſe contra aduerſarium dn̄iſui ponens primo primi regum decimoquīto.Non concidat cor cuiuſqͣꝫ in eo. ego ſeruꝰ tuꝰvado ⁊ pugnabo aduerſus philiſteuꝫ ⁊cͣ. Itēfidelis eſt in cōmiſſo ſcilicet negocio ⁊ ſtudioſus ad exe quendum. luce. ix. Euge ſerue bone⁊ fidelis ⁊cͣ. ⁊ eccleſiaſtici. xij. Seruꝰ meꝰ moyſcs fidelis in omni domo mea. Item habilis ē⁊ artificioſus ad lucrum domini ꝓcurandum.plus enim intendit bonus ſeruus augmentare ⁊ multiplicare domini peculium qͣꝫ ſuū proprium: quia in multiplicando comini ſui lucꝝprocurat ⁊ ipſe ſuum. Luce. xix. Uocatis decem ſeruis ſuis: tradidit illis decem mnas ⁊ aitnegociamini dum venio ⁊cͣ. Iteꝫ bonꝰ ſeruus⁊ cautus eſt ⁊ multum curioſus ad rationem ⁊compotum domini ſui ꝑſoluenduꝫ de datis ⁊acceptis. Nam de bene compotatis remunerationem certus expectat: de non compotatisꝟo ſemper dubitat ⁊ formidat. Luce. xix. vbidicit̉. Domine ecce mna tua decem mnas fecit. Cui dixit dominus. Eſto dominus habēspoteſtatem ſuper decem ciuitates. Item ſollicitus eſt bonus ſeruus ⁊ animo ſtudioſus pͥusdomino ſuo preparare cōmodum ſiue lectumqͣꝫ ſe diſponere ad prandiuꝫ: ſiue qualitercūqꝫal̓s ad quieſcendum. Nunqꝫ enim bonus ſeruus commodum ſibi fieri putat quādo videtꝙ dominus adhuc laborat. Luce .xij. Quisveſtrum habēs ſeruum ⁊ ſi venerit de agro dicat ei primo diſcumbe ⁊cͣ. Ideo cōmendaturvrias qui dixit ad dauid ſecundi regum vndecimo. Dominus meus ioab ⁊ ſerui dn̄i mei ſuper faciem terre manent ⁊cͣ. Item ſeruus fidelis ⁊ timoroſus dn̄i ſui aduentum preſtolaturnec ſe diſponit vel deponit anteqͣꝫ veniat addormiendum: nec ſubintrat lectum ſuuꝫ anteaduentum ſuum. luce. xij. Beatus ſeruus illequem cum venerit dn̄s inuenerit vigilantem.Item ſeruus qui circa dn̄m eſt ſedulus ⁊ amo.VI.roſus: alijs dormientibus vigilat ad dominuꝫſuum cuſtodiendum. vnde merito reprehendit dauid abner ⁊ alios ſeruos regis ſaul dormientes .j. regͦ. xxvj. Non erat qui vigilaret: ſꝫomnes dormiebant. ⁊ ſequit̉. Filij mortis eſtisvos qui nō cuſtoditis xp̄m domini. Item ſeruus qnī in obſequijs dn̄i ſui ē affectuoſus oculis ac manibus ſemper circa dn̄m eſt intentusad ſuū bene placitū ꝑagēdū. ne aliquod .ſ. incōmodū ſuſtineat vel defectū. ſiue ad aliqd̓ beneficium a dn̄o benefico recipiendū. pͣs. Sic̄ oculi ancille in manibꝰ dn̄e ſue ita ⁊cͣ. Item bonusſeruus nunqͣꝫ a labore eſt vacuus: nūqͣꝫ ab vtilitate dn̄i ſui eſt ocioſus. quia ſiue cōmedat ſiue abſtineat ſiue vigilet ſiue dormiat: oīa quefacit ad vtilitatem illius cui ſeruit ordinat ⁊ reducit. Iob. viij. Sicut ceruꝰ deſiderat vnbrā⁊ mercenarius preſtolat̉ ⁊cͣ. Item bonus ẜuusnec in victu nec in veſtitu dn̄o ſuo ē oneroſus.immo veteri roba dn̄i ſui ꝑ anni circulum ē cōtentus. ſicqꝫ completo ſeruitio ſuo plura eſt adn̄o beneficiā recepturus. Ideo in lege preceptum eſt: vt ſine veſte ⁊ viatico ſeruus in annoſeptimo nullatenꝰ a dn̄o dimittat̉. Exo. xxj. ⁊dent̉. xv. Item ſeruus in moribꝰ diſciplinatus⁊ virtuoſus ſolet eē coram dn̄o gratioſus et inoculis eius acceptus. ⁊ id̓o ſeruus ſenſatus adhoc diligentiā adhibet vt vrbane ⁊ curialiter⁊ munde dn̄o ſuo admīſtret: qꝛ aliqn̄ plus diligit dn̄s mundiciā qͣꝫ ipſam exhibitōꝫ ſeruitutꝭps. Ambulans in viā immaculata: hic mihi miniſtrabat. Eccͣi. vij. Seruus ſenſatꝰ eſt ⁊cͣ. Itēſeruus bonus a dn̄o correptus ꝯͣ corripienteꝫſe nō eſt murmurans neqꝫ queruloſus. Scit .n.ꝙ bonus dn̄s iuſte arguit ſeruū ſuū. Et talis qͥdem argutio ſibi accidit ad ꝓfectū. Eccͣi.x. ſeruo ſenſato liberi ſeruiēt: ⁊ vir diſciplinatus nōmurmurabit correptꝰ: immo potius gaudebit.vnde ꝓuerb̓ ix. Argue ſapiētē ⁊ diliget te.¶ De bono dn̄o ſiue dominio. ¶ Ca. C.xix.Icut aūt ſeruuseſt nomē ſubiectōis: ſic dn̄s eſt nomen prelatōis ⁊ poteſtatis. Undea dn̄o a quo oīs eſt poteſtas iuſtū dn̄iuꝫ ē ſtatutū. Sine .n. dn̄io nō poſſet ſtare reſpublicaꝫnec eēt humana ſocietas pacifica vel quieta.Sublata nāqꝫ de medio dn̄oꝝ iuſtoꝝ potētia:libera eēt malicia: nunqͣꝫ innocētia fuiſſet tutavt dicit Iſid̓. Iuſta itaqꝫ dn̄atio ꝑ tyrannidēſuos non opprimit: ſꝫ ſuos aduerſarios repͥmit⁊ etiā repellit. Dn̄oꝝ etiā pt̄as ẜuos n̄ deſerit:immo etiā ꝓ ſubditis ꝯͣ poteſtatē aduerſari