ad omnia perpetranda. Scd̓m nomen eſt elōe..i. theophelos .i. timor. eo ꝙ deus a cūctis ipſuꝫcolentibꝰ ſit timendus. Terciū nomen ē ſabbaoth. i. princeps exercituum eo ꝙ oēs exercitꝰ celi eius dn̄io ſunt ſubiecti. Qrtuꝫ nomē ē zelioꝫvel ramathel .i. excelſus deus. qꝛ excelſus deuset ſuper celos gloria eius. Quintum nomeneyel i. qui eſt. deus em̄ qui eſt eternus vere eſt qͥtm̄ nouit eſſe. fuiſſe aūt et modo nō eſſe vel futurum eē nō nouit. Sextū nomē eſt adonay .i. dominus. qꝛ eius dn̄ationi ſubijcit̉ totus mundꝰSeptimū nomē eſt ya .i. ſpūs almus. deus enimſpiritus eſt. Octauū nomen eſt tetragramathō.i. nomen quatuor literaꝝ. ſcribit̉ em̄ quatuor literis apud hebreos qḋ ineffabile ꝓnunciant ⁊ſignant nomen dei. qꝛ dicit̉ ineffabile. nō qꝛ dici nō poſſit ſꝫ quia eius ſignificatio ab humanocorde nō poteſt cōprehendi/ Nonū nomē ē ſaday .i. omnipotens. qꝛ omnipotens ē nomen eꝰ⁊ dicit̉ oīpotens a faciendo omne qd̓ vult. ⁊ nōa faciendo ꝙ nō vult. ꝙ ſi alterū tm̄ ei accideritomnipotens nequaqͣꝫ eſſet. Decimū nomen eſteloym. et ē nomē trinitatis et ꝑtinet ad patremet filium et ſpm̄ſanctum. et ideo plurale ē apudhebreos et ſingulare. Signat em̄ diuinā eſſentiam cum ſuppoſitione trium perſonaꝝ vnde dicitur trinitas quaſi trium vnitas.¶ De noībꝰ tranſſumptis. ¶ Capitulun. xx.Unt aūt quedānoīa trāſſumpta a creaturis quibusvtitur ſcriptura qn̄ intendit aliquaſexponere conditōnes creatoris. qꝛ Dam̄. li. pri.ca. xiiij. inquit. Quia multa in ſcriptura diuinaſimbolice ſunt dicta ⁊ figaratiue ⁊ trāſſumptie.ſcire oꝑtet ꝙ hoīes groſſa carne induti excelſaset immortales deitatꝭ oꝑatōes intelligere n̄ poſſunt niſi quibuſdā formis et imaginibꝰ et notisquibus hoīes vti ſepius ſunt ſueti. Un̄ oīa corꝑalia q̄ de deo dicūt̉ n̄ ꝓprie ſed ſimbolice intelliguntur. Simplicit̓ em̄ deus ē et nō figurabil̓.oculos tn̄ et palpebras et viſum habere diciturqꝛ vniuerſoꝝ habens virtutē conſideratiuā eūnihil poteſt latere. nihil pōt ſubterfugere ſuamnotionem Simili rōe aures et auditū habere dicitur. qꝛ apud ip̄m ꝓpiciatiōem fore ⁊ dep̄catōnis ſuſceptionem aſſerere nō timemꝰ. Per hūcem̄ ſenſum nos mites oſtendimus qn̄ deꝑcantibus aures familiarius inclinamꝰ. Os ⁊ labia etfauces habere dicit̉. quia illa velud loquendoꝑ inſpiratiōeꝫ nobis reuelat q̄ hoīm cogitatioꝑ huiuſmodi organa exprimit et oſtendit. Guttur etiam hr̄e dicit̉ ⁊ guſtū qꝛ in nr̄e iuſticie operibus tanqͣꝫ in guſtu d̓lectat̉. Nares et olfactūhabere dicit̉. qꝛ tanqͣꝫ odor ſuauiſſimꝰ dn̄o eſtplacens qui deuotionis affectuꝫ ſibi exhibet. faciem ip̄m habere ſcriptura ꝯmemorat qꝛ ꝑ eioꝑa virtutem et potentiā diuinus ſermo manifeſtat. nā ꝑſone pn̄tia in facie declarat̉ manus ⁊brachia reputant eiꝰ ſubtileꝫ ⁊ inuincibilē oꝑationē. qꝛ nos digitis ac manibus et brachijs ſbtiliora ⁊ fortiora oꝑamur. qn̄ dexteraꝫ dei ꝯmemorat. certiora ⁊ dei digniora inſinuat. vn̄ et iurare ꝑ dexterā dicit̉ qn̄ intrāſmutabile eiꝰ conſilium ꝑhibetur. frequent̓ pauꝑibus ſubuenit etindigentibus auxiliatur et ideo pedes habe̓ dicitur. ſepe em̄ oſtendit in effectu qd̓ ſolent oꝑari hoīes pedibus vel inceſſu. Pectus et cor habere dicit̉ ꝓpter cognitoꝝ iugem recordationēventrē et viſcera ꝓpter illam quā in nob̓ oſtēditmiſericordiāet comꝑaſſionē. Iraſci dicit̉ ⁊ furere ꝓpt̓odiū malicie et iuſtā quā infert peccātibꝰvltōneꝫ dormire dicit̉ ⁊ obliuiſciꝓpter īiurie diſſimilationē ⁊ vindicte retardatōneꝫ. vnde quiatot modiſ ꝑ ſua beneficia noſtra ſupplet̉ indigētia more hūano dr̄ habere diuerſa mēbra. Un̄beatus dyoni. effectus dei multiplices ſic deſcribit. Deus inquit eſt omniū cauſa ⁊ principiumeorum que ſunt ſubſtantia ⁊ viuentiū vita. ratiocinantium ratio excidentium ab eo reuocatioet rerum reſurrectio corrumpentium. quod ẜmnaturam eſt renouatio. ⁊ eoꝝ que mouent̉ ẜmexecrabilem impetum reformatio. ſacrum firmamentum minus ſtantiū. et ip̄orum que ad ip̄mreducuntur via ⁊ reordinatiſſima manu ductioEt ſequit̉ poſt pauca. Ipſe eſt eorum que abip̄o ſunt pater principalior qͣꝫ ip̄i qui eos genuerunt. Nam ⁊ ip̄i ceperunt ab ip̄o eſſe ⁊ generare. Eoruꝫ aūt qui ip̄m ſequntur ⁊ ab ip̄o paſcūtur paſtor ē. illuminatorum eſt ſplendor. ꝑfectorum ꝑfectio. deificatorum deificatio. diſtantiuꝫpax. ſimpliciū ſimplicitas. et vnitorum vnio. ſuꝑ principale et ſb̓atiale principiū occultū ſue cognitōis (ẜm ꝙ phas ē et poſſibile vnicuiqꝫ) bona traditio ⁊cͣ. Hec verba dyo. r̄citat. Dama.ca. iij. Ex qͥbꝰ oībꝰ pꝫ ꝙ oīa corꝑalia d̓ d̓o dictaſunt ad figuratiuū intellectū miſtice referenda.¶ De diuerſis xp̄i noībꝰ qͥlibet nūcupat̉. c. xxj.Unt iteruꝫ quedā alia noīa q̄ ad ſignificationē illorum q̄ de hoīe xp̄o aſſumpto ſcꝫ deifilio intelligūt̉ a ſil̓itudībꝰ reꝝ artificioſe trāſſūpta ſic̄ pꝫ ī Iſi. li. vij. c. ij. vbi dr̄. Chriſtus multis modis in ſcriptura vocari conſuenit. Dicit̉em̄ ibideꝫ ꝙ xp̄c a criſmate vocatus ē. Ip̄e em̄