TitulusVice ſimus
vel heredibus eiꝰ ſi extant. di. xviij. qm̄. et depſur. cū tu. His nō extātibꝰ pauꝑibus. vt ibiī dicto. c. ¶ Utꝝ at̄ excōicato cuiꝰ eſt res reſtituēda. fieri debet reſtitutio dū eſt ī excōicatōne. remittit ad noͣ. ꝑ glo. xv. q. vj. nos ſāctoꝝ. Et ſubdit. Batis poſſet dici deponēdūillud in edem ſacrā. quouſqꝫ .ſ. abſoluat̉ creditor. Ablatū. Ideꝫ intelligit̉ ī damnis datisꝑ aliquē. ī quibꝰ nil ꝑuenit ad eū. qꝛ .ſ. tenet̉damnū paſſo al̓s nō remittit̉ pct̄m Ioh̓. an.Et qꝛ multuꝫ diffuſe tractat̉ materia de reſtitutōnibꝰ ī ſecūda ꝑte ti. ij. ideo h̓ nō plus.¶ Poteſt ad multa extēdi regula iſta. ⁊ primo quia deꝰ pct̄m ſine vltōne nō patit̉. vt dr̄de pe. di. j. ſi Dauid. Ideo non fuit dimiſſumpct̄m humani generis. niſi facta reſtitutōneſeu ſolutiōe pene ī cruce ꝑ xp̄m. p̄s. Que nōrapui tūc exoluebaꝫ. Et ſic de quolibet actuali pct̄o: qꝛ cum ꝑ ip̄m ſubtrahat̉ obſequiūdeo debitū ꝑ ſuperbiam: niſi humiliet̉ quis īobſequiū dei. non remittit̉. de pe. di. j. neminem. Sic de ablatione fame vel damnificatōne vel occiſione ⁊ hmōi. quia oportet ſatiſfacere modo poſſibili.¶ Qui occaſionē damni dat dānum qͦꝫ dediſſe videt̉. hoc habetur extͣ. de iniuria et dam. da. c. vlti. licꝫ ſub alijs verbis:et additur immediate ſic. Secꝰ tn̄ in illo dicendū. qui vt non occide̓t. de ꝯtingentibꝰ niſobmiſit. Et ī principio decreta. illiꝰ ſic dr̄. Siculpa tua datū eſt damnū vel iniuria irrogata. ſeu irrogantibꝰ forte opem tuliſti. authec imperitia tua aut negligētia tua euenerunt. iure ſuꝑ his ſatiſfacere te oportet: necignorātia te excuſat. ſi ſcire debuiſti ex fac̄tꝭtuo iniuriā veriſimiliter poſſe ꝯtingere veliacturam. hec ibi. ¶ Nota ꝙ eſt duplex occaſio .ſ. data ex iſta tenet̉: ⁊ occaſio ex ſe accepta. ⁊ ex iſta nō tenetur quis.Peccati venia non datur niſicorrecto. Hec regl̓a colligitur ex. c. legat̉. xxiiij. q. ij. et de ſciſma. c. j. li. vj. ꝑ que pones caſum. Nota ꝙ differētia eſt inter delictū. peccatū. ⁊ crimen. Peccatū idē eſt ꝙ prauꝰ actꝰ.Delictū v̓o deſertio boni qͣi derelictū. Crimēv̓o pct̄m accuſatōne ⁊ damnatione digniſſimum. lxxxj. diſ. c. j. Frequēter tn̄ vnū ponit̉ꝓ alio. ¶ Nota ꝙ pct̄or nōſolū deliquit ī deiſed etiā ī eccl̓iaꝫ. Per cōtritionē auteꝫ belet̉pct̄m qͦ ad deū. ꝑ pn̄iaꝫ v̓o que imponit̉ a ſacerdote ī ꝯfeſſione. oſtēdit̉ deletū quo ad eccleſiam. de pe. diſ. j. ꝑ totū. Licet autē ꝑ ꝯtritionē ſit deletū qͦ ad deū: tn̄ adhuc de crimine accuſari pōt. xxxiij. q. ij. admonere. ubi dehoc. Si gͦ ſemel cōterit̉ et penitet. vlteriꝰ nōcoget̉ penitere. Si ī iudicio accuſatꝰ abſoluit̉ vlteriꝰ nō poterit accuſari. niſi ī caſibusnotatis. ij. q. vj. §. habet hoc ꝓprium. ¶ Si-
gnat̉ ꝯtrariū ad hāc regulam. di. iiij. deniqꝫ.Ibi em̄ dat̉ venia nō correctis. et ſit ibi mētio de crapula carniſbreuij. Sed exponit̉ ibipeniā .i. impunitas pene tꝑalis. ꝓpter ſcādalum em̄ vitādū relinquūt̉ qn̄qꝫ crimina impunita. vt diſ. l. vt ꝯſtitueret̉. Item cōtra depe. et re. ꝙ quidam. et. c. officij. vbi dat̉ pn̄ianō correcto .i. incōtrito. Sꝫ dic ꝙ licet imponat̉ pn̄ia non tn̄ datur remiſſio. ⁊ ideo inutilis eſt illa pn̄ia. quo ad vitā eternaꝫ. de pe.diſ. v. falſas. Nota etiā ꝙ ꝓ quolibet mortalidebet̉ duplex pena .ſ. eterna ſeu infernalis.et tꝑalis. de pe. di. j. ſi peccatum Dauid. Hocetiaꝫ ponunt Tho. ⁊ alij theologi. Uenia pene tꝑalis interdum dat̉ non correcto in hacvita. inqͣtū .ſ. quis nō punit̉ ſeu ſatiſfacit ꝓpeccatis commiſſis. Uenia at̄ pene eternalisnunꝙͣ dat̉ incōtrito Io. an. Sic pt̄ extēdi.Aut loquimur d̓ venia peccati .i. remiſſionequo ad culpā. aut quo ad penaꝫ. Si quo adculpam vera et firma ſtat regula iſta. qꝛ necculpa pct̄i mortalis remittit̉ alicui. niſi correcto .i. vere penitēti ⁊ ꝯtrito. de pe. di. iij. neminem. et. c. tres ſunt actiones. Culpa etiaꝫvenialis nō remittit̉ ī pn̄ti nō penitēti de eoſed ī purgatorio. Si v̓o loqͥt̉ de peccato qͦ adpena ei debitā. ſiue eternā. ſiue tꝑaleꝫ. adhucvera eſt regula: qꝛ pena eterna nunꝙͣ remittitur incorrecto .i. nō cōtrito de omībꝰ mortalibus. de pe. di. iij. ſunt pl̓es. Sed nec penatꝑalis de mortalibꝰ vl̓ venialibus debita remittit̉ incōtrito. vn̄ indulgētie talibꝰ nō valēt. q̄ ſolū ſūt de penis. Sꝫ ꝯtrito dat̉ venia.i. remiſſio. correcto ꝯtrito qͦ ad illa qͦꝝ penitet. Nō at̄ de illis venialibꝰ d̓ qͥbꝰ nō penitet.Priuilegiū perſonale perſonaſequit̉. ⁊ extinguitur cum ꝑſona. Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff. eo. ti. l. pͥuilegia. Ponecaſum. vij. q. j. petiſti: et de auto. et bſupal. c.ij. Et nota. ꝙ dicit priuilegiū. qꝛ ius cōmunead vnā perſonā directū. ad oēs extēdit̉. diſ.lxj. miramur. et de re iudi. ī cauſis. Et ideꝫ īreſcriptis directis ad ꝑſonas qꝛ cū ꝑſoīs extinguūt̉. de offi. deleg. qm̄. Sic et pacta ꝑſonalia ꝑſonas non trāſgrediūtur. de trāſact.decetero. Et compromiſſū nō extēdit̉ ad heredes. niſi de ip̄is caueat̉. de arbit. c. vltimoEt intelligit̉ hec regula de priuilegio ꝑſonali. i. perſone conceſſo. Ideꝫ ſi eſſet ꝑſonale exparte ꝯcedentis. de reſcrip. ſi gratioſe. li. vj.¶ Priuilegioꝝ igit̉ aliud ꝑſonale. aliud reale. de preſump. mādata. Si aūt ſimplicitercōcedant̉. an dicant̉ ꝑſonalia an realia. dicvt notat̉. xxv. q. ij. ī ſūma. et. xvj. q. j. poſſeſliones. Et quod dicitur hic de priuilegio ꝑſonali ꝙ extinguitur cū perſona. idem intelligas in reali. quod .ſ. extinguitur extincta rexvj. q. vij. ⁊ hoc diximꝰ: de ver. ſigni. abbatē.