Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
492
Einzelbild herunterladen
 

TitulusVice ſimus

vel heredibus eiꝰ ſi extant. di. xviij. qm̄. et depſur. tu. His extātibꝰ pauꝑibus. vt ibiī dicto. c. Utꝝ at̄ excōicato cuiꝰ eſt res reſtituēda. fieri debet reſtitutio eſt ī excōicatōne. remittit ad noͣ. glo. xv. q. vj. nos ſāctoꝝ. Et ſubdit. Batis poſſet dici deponēdūillud in edem ſacrā. quouſqꝫ .ſ. abſoluat̉ creditor. Ablatū. Ideꝫ intelligit̉ ī damnis datis aliquē. ī quibꝰ nil ꝑuenit ad. qꝛ .ſ. tenet̉damnū paſſo al̓s remittit̉ pct̄m Ioh̓. an.Et qꝛ multuꝫ diffuſe tractat̉ materia de reſtitutōnibꝰ ī ſecūda ꝑte ti. ij. ideo plus. Poteſt ad multa extēdi regula iſta. primo quia deꝰ pct̄m ſine vltōne patit̉. vt dr̄de pe. di. j. ſi Dauid. Ideo non fuit dimiſſumpct̄m humani generis. niſi facta reſtitutōneſeu ſolutiōe pene ī cruce xp̄m. p̄s. Querapui tūc exoluebaꝫ. Et ſic de quolibet actuali pct̄o: qꝛ cum ip̄m ſubtrahat̉ obſequiūdeo debitū ſuperbiam: niſi humiliet̉ quis īobſequiū dei. non remittit̉. de pe. di. j. neminem. Sic de ablatione fame vel damnificatōne vel occiſione hmōi. quia oportet ſatiſfacere modo poſſibili. Qui occaſionē damni datnum qͦꝫ dediſſe videt̉. hoc habetur extͣ. de iniuria et dam. da. c. vlti. licꝫ ſub alijs verbis:et additur immediate ſic. Secꝰ tn̄ in illo dicendū. qui vt non occide̓t. de ꝯtingentibꝰ niſobmiſit. Et ī principio decreta. illiꝰ ſic dr̄. Siculpa tua datū eſt damnū vel iniuria irrogata. ſeu irrogantibꝰ forte opem tuliſti. authec imperitia tua aut negligētia tua euenerunt. iure ſuꝑ his ſatiſfacere te oportet: necignorātia te excuſat. ſi ſcire debuiſti ex fac̄tꝭtuo iniuriā veriſimiliter poſſe ꝯtingere veliacturam. hec ibi. Nota eſt duplex occaſio .ſ. data ex iſta tenet̉: occaſio ex ſe accepta. ex iſta tenetur quis.Peccati venia non datur niſicorrecto. Hec regl̓a colligitur ex. c. legat̉. xxiiij. q. ij. et de ſciſma. c. j. li. vj. que pones caſum. Nota differētia eſt inter delictū. peccatū. crimen. Peccatū idē eſt prauꝰ actꝰ.Delictū v̓o deſertio boni qͣi derelictū. Crimēv̓o pct̄m accuſatōne damnatione digniſſimum. lxxxj. diſ. c. j. Frequēter tn̄ vnū ponit̉ alio. Nota pct̄or nōſolū deliquit ī deiſed etiā ī eccl̓iaꝫ. Per cōtritionē auteꝫ belet̉pct̄m ad deū. pn̄iaꝫ v̓o que imponit̉ a ſacerdote ī ꝯfeſſione. oſtēdit̉ deletū quo ad eccleſiam. de pe. diſ. j. totū. Licet autē ꝯtritionē ſit deletū ad deū: tn̄ adhuc de crimine accuſari pōt. xxxiij. q. ij. admonere. ubi dehoc. Si ſemel cōterit̉ et penitet. vlteriꝰcoget̉ penitere. Si ī iudicio accuſatꝰ abſoluit̉ vlteriꝰ poterit accuſari. niſi ī caſibusnotatis. ij. q. vj. §. habet hoc ꝓprium. Si-

gnat̉ ꝯtrariū ad hāc regulam. di. iiij. deniqꝫ.Ibi em̄ dat̉ venia correctis. et ſit ibitio de crapula carniſbreuij. Sed exponit̉ ibipeniā .i. impunitas pene tꝑalis. ꝓpter ſcādalum em̄ vitādū relinquūt̉ qn̄qꝫ crimina impunita. vt diſ. l. vt ꝯſtitueret̉. Item cōtra depe. et re. quidam. et. c. officij. vbi dat̉ pn̄ia correcto .i. incōtrito. Sꝫ dic licet imponat̉ pn̄ia non tn̄ datur remiſſio. ideo inutilis eſt illa pn̄ia. quo ad vitā eternaꝫ. de pe.diſ. v. falſas. Nota etiā quolibet mortalidebet̉ duplex pena .ſ. eterna ſeu infernalis.et tꝑalis. de pe. di. j. ſi peccatum Dauid. Hocetiaꝫ ponunt Tho. alij theologi. Uenia pene tꝑalis interdum dat̉ non correcto in hacvita. inqͣtū .ſ. quis punit̉ ſeu ſatiſfacitpeccatis commiſſis. Uenia at̄ pene eternalisnunꝙͣ dat̉ incōtrito Io. an. Sic pt̄ extēdi.Aut loquimur venia peccati .i. remiſſionequo ad culpā. aut quo ad penaꝫ. Si quo adculpam vera et firma ſtat regula iſta. qꝛ necculpa pct̄i mortalis remittit̉ alicui. niſi correcto .i. vere penitēti ꝯtrito. de pe. di. iij. neminem. et. c. tres ſunt actiones. Culpa etiaꝫvenialis remittit̉ ī pn̄ti penitēti de eoſed ī purgatorio. Si v̓o loqͥt̉ de peccato adpena ei debitā. ſiue eternā. ſiue tꝑaleꝫ. adhucvera eſt regula: qꝛ pena eterna nunꝙͣ remittitur incorrecto .i. cōtrito de omībꝰ mortalibus. de pe. di. iij. ſunt pl̓es. Sed nec penatꝑalis de mortalibꝰ vl̓ venialibus debita remittit̉ incōtrito. vn̄ indulgētie talibꝰ valēt. ſolū ſūt de penis. Sꝫ ꝯtrito dat̉ venia.i. remiſſio. correcto ꝯtrito ad illa qͦꝝ penitet. at̄ de illis venialibꝰ qͥbꝰ penitet.Priuilegiū perſonale perſonaſequit̉. extinguitur cum ꝑſona. Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff. eo. ti. l. pͥuilegia. Ponecaſum. vij. q. j. petiſti: et de auto. et bſupal. c.ij. Et nota. dicit priuilegiū. qꝛ ius cōmunead vnā perſonā directū. ad oēs extēdit̉. diſ.lxj. miramur. et de re iudi. ī cauſis. Et ideꝫ īreſcriptis directis ad ꝑſonas qꝛ ꝑſoīs extinguūt̉. de offi. deleg. qm̄. Sic et pacta ꝑſonalia ꝑſonas non trāſgrediūtur. de trāſact.decetero. Et compromiſſū extēdit̉ ad heredes. niſi de ip̄is caueat̉. de arbit. c. vltimoEt intelligit̉ hec regula de priuilegio ꝑſonali. i. perſone conceſſo. Ideꝫ ſi eſſet ꝑſonale exparte ꝯcedentis. de reſcrip. ſi gratioſe. li. vj. Priuilegioꝝ igit̉ aliud ꝑſonale. aliud reale. de preſump. mādata. Si aūt ſimplicitercōcedant̉. an dicant̉ ꝑſonalia an realia. dicvt notat̉. xxv. q. ij. ī ſūma. et. xvj. q. j. poſſeſliones. Et quod dicitur hic de priuilegio ꝑſonali extinguitur perſona. idem intelligas in reali. quod .ſ. extinguitur extincta rexvj. q. vij. hoc diximꝰ: de ver. ſigni. abbatē.