Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
464
Einzelbild herunterladen
 

T itulusDecimuſnonus

gitatōnis. Sꝫ tn̄ omnis cogitatio mala. vela deo. vel ꝑ pnīam puniēda ē. de pe. di. j. oīs. Septimodecīo. qꝛ ẜm leges licet magi etvenefici puniātur. tn̄ qui hoc faciunt ꝯͣ ymbres. vētos. ⁊ grādines: premiātur. O. de malefic. l. eoꝝ. Sꝫ ẜm deū etiā talia ſic facere:gͣuiſſimū peccatū ē. vt clare ꝓbat Uho. ſcd̓aſcd̓e. q. xcvj. Octauodecīo. qꝛ ẜm leges licitū eſt in cauſa ſanguinis corrumꝑe accuſatorē. ff. de pͣua. l. fi. Sꝫ ẜm deū nō licet. vtpatet in Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxix.Titulus. xix. de Priuilegijs in ꝯmuni. Priuilegia per quē ꝯcedi pn̄t. et ꝑ quē impetrari. et qn̄ et qūo tollūtur. Ca. vnicumSt et alia lex priuata que dicitur priuilegiū. di. iij. pͥuilegia. pleniusxxv. q. j. §. vl. Sꝫ eſt pͥuilegiūdatū a deo. ⁊ pͥuilegiū ab hoīeEt priuilegiū quidem dei eſt quoddā ius. ſeuquedam gr̄a ꝯceſſa alicui in aliquo ꝯͣ legemꝯmunē. Sic fuit ꝯceſſū Greg. orare ꝓ troianō dānato. et Martino pro quodā a ſeip̄o ſuſpēſo. ⁊ ꝯceſſū fuit apl̓is vti ſortibꝰ in electōne mathie. et oſee accede̓ ad vxoreꝫ fornicariaꝫ. et ſampſoni ſeip̄m occide̓. et iſrahelitisexpoliare egiptios. ⁊ abrahe ⁊ iacob hr̄e plures vxores ſil̓. vt extra. de diuor. gaudemus.xiiij. q. v. dixit dn̄s. Et. xxiij. q. v. ſi nō licꝫ. §.nō occides. Et. xxvj. q. ij. non ſtatī. Ubi dicitGeda pꝰ Hīero. ꝙ pͥuilegia paucorū ꝯmunēlegē face̓ non pn̄t. vt extͣ. de diuor. gaudemꝰ.Et regl̓a iuris in vj. Qd̓ alicui gr̄oſe ꝯcedit̉nō dꝫ ab alijs trahi in exēplū. Qui gͦ veraciter dicunt̉ hac lege pͥuata. q̄ eſt lex .i. inſpiratio certa ſpūſſct̄i: hi n̄ ſūt ſub lege .ſ. ꝯmuniin illo oꝑe. ꝯͣ quā hn̄t ꝯͣriū inſtinctū a ſpūſācto. xix. q. ij. due ſūt leges. Sꝫ caueat ſibi qͥsdiligēter in hoc. qꝛ ip̄e ſathanas trāſfiguratſe in angeluꝫ lucis. vt habes plura exēpla incollatōne ſecūda abbatis moyſi. et iō niſi ſisoīno certus de hꝰ inſtinctu. vt erāt ſancti. nōdimittas leges ꝯmunes. xxiiij. q. iij. trāſfer̄t.Ꝙtum v̓o ad pͥuilegia hoīm. Nota ꝙ quicūqꝫ pōt legē facere. ⁊ in aliquibꝰ p̄t priuilegiū indulgere. vt papa in ſpūalibꝰ. et qn̄qꝫ intꝑalibꝰ in terris ſue tꝑalis iuriſditōnis. velqn̄ iuditium ad eū deuolueret̉. Et nota ẜmBer. ꝙ eccl̓ia romana ſiue papa nūꝙͣ ꝯſueuit aliquē ꝯͣ ſe priuilegiare. ar. extͣ. de p̄ſcri.cū ex offitij. Quod eſt ꝯͣ eos qui dicūt vel potius fingūt. ꝙ abſqꝫ eorū approbatōne. nō ſitꝙͣ ī ſpūalibꝰ. qꝛ de eis nihil p̄t ſtatuere. xcvj.di. bn̄ quidem. Iteꝫ p̄t ꝯcedere ep̄s pͥuilegiū.

extra. de relig. domi. c. cōſtitutus. Et de cēſi.cū venerabilis. xvj. q. ij. viſis. Dū tn̄ hoc faciat de volūtate ſui capi. extra. d̓ iur. patro.paſtoralis. et extra. de exceſ. p̄la. ſicut vnire.et multo fortius hoc p̄t pr̄iarcha. Quis autēoſſit legem facere dictum eſt ſupra.Interp̄tatio priuilegioꝝ vbi verba ſunt obſcura ſiue ambigua.ad eū ſpectat cuius ē ꝯdere. ẜm Hoſti. ⁊ interim negotiuꝫ ſuſpendet̉. extͣ. de ſen. exco. int̓alia. et extͣ. de iudi. cū veniſſent. Si aūt v̓banō ſunt obſcura vel ābigua. tūc dꝫ dligētertenor ꝯſiderari. extͣ. eo. porro. et. c. recepimꝰEt potius inſiſtendū ē intentōni p̄uilegij. ꝙͣv̓bis. jͣ. q. j. marchion. Et extͣ. de v̓bo. ſig. intelligētia. Et quātū p̄t fieri. latiſſime interp̄tanduꝫ ē. extͣ. de dona. cū dilecti. ff. de ꝯſti.pͥnci. l. bn̄ficia. Et hoc niſi p̄iudicet iuri alieno. qꝛ tūc reducit̉ ad ius ꝯmūe. extͣ. de ꝯſue.cū dilectus. Ita tn̄ ꝙ aliqͥd oꝑet̉. nā ſi aliqͥdindulge̓tur: nō eſſet priuilegiuꝫ. extͣ. de v̓bo.ſig. abbate. Concedit̉ tn̄ qn̄qꝫ priuilegiū ẜmius ꝯmune. extra. de ꝓcu. qꝛ in cauſis. qꝛ magis ſolet timeri qd̓ ſpāliter ꝓhibet̉. ꝙͣ qd̓ generaliter. xxiij. diſ. ꝙͣ ꝙͣ. Tū qꝛ multi neſciūtqn̄qꝫ priuilegiadata ſibi ⁊ ignorant iura. tūcū frequēter iura male obẜuent̉: ip̄a priuileia innouātur. extͣ. de tre. et pa. c. ij.Item nota ẜm hoſti. .§. ij.in ſūma. ꝙ multiplex ē ſpēs priuilegioꝝ. videlicet. reale. ꝑſonale. et corꝑale. Reale ē qd̓eccleſie dignitati ciuitati vel alicui loci. velaliquibꝰ ꝑſonis occaſione loci. ſeu cuiuſcunqꝫ rei ꝯcedit̉. extra eo. cū olim eſſemus. et. c.ij. Et tale priuilegiū ꝑpetuū eſt. et rei adheret. et ſic ſemꝑdurat. niſi res ꝑimat̉ vel deſtruat̉. vel niſi in ꝑtem vel in totū reuocet̉.xxv. q. ij. ita nos. Vel admittat̉. extͣ. de ſtatumo. recolētes. Et hoc dicit verū Io. an. ſuꝑregula priuilegiuꝫ. extͣ. de reg. iu. qn̄ ip̄a resvel locus p̄uilegiatus. eccl̓ia. ciuita. ⁊ hꝰ. deſtrueret̉ aucͣte ſuꝑioris. Si aūt deſtruaturab hoſtibꝰ: retinet omnia ſua p̄uilegia. ⁊ remanent ibi clerici. xix. q. iij. que ſemel. Itemſi auctoritate ſuꝑioris trāſferatur ad aliumlocū. vel alij vniat̉. xvj. q. iij. ſi ep̄s. Perſonale priuilegiū eſt. qd̓ ſingulariter ꝑſonaledici p̄t .i. illud qd̓ alicui vel aliquibꝰ certis ⁊ꝓprijs nominibꝰ exp̄ſſis ꝑſonaliter ꝯcediturextͣ. de offi. lega. volētes. Et tale priuilegiuꝫꝑſonā illius cui ꝯceſſū eſt nō egrediet̉. etiaꝫſi obtentu dignitatis ꝯcedit̉. In qͦ etiā caſuſi aliā dignitatē adipiſcat̉: priuilegio nō vtitur. extͣ. de poſtula. bone. ij. Tale etiā priuilegiū ad ſucceſſorē nō trāſfertur niſi hoc expͥmatur. Sꝫ (vt dicit regl̓a) pͥuilegiū ꝑſonale ꝑſonā ſequit̉ ⁊ extinguit̉ cū ꝑſona. et ſic ētemporale et n̄ ꝑpetuū. Eſt aliud ꝑſonale