De regulisIuris

Quod dic veꝝ. qn̄ ip̄a loca vel res: puta. ciuitas. eccl̓ia vel alia loca ſacͣ vel ꝓphana deſtruunt̉ ſuꝑioris autoritate. ẜm Io. ⁊ Lau. qͦhec no. ſuꝑ dicto. c. ⁊ hoc diximꝰ. Si aūt deſtruatur ab hoſtibꝰ. retinet oīa ſua priuilegia. ⁊ remanēt ibi clerici. vij. q. j. paſtoralis.Ideꝫ ſi autoritate ſuꝑioris trāſferat̉ ad aliuꝫlocū vel vniat̉ alteri. xvj. q. j. et tꝑis. et. c. ſe.Et licꝫ dicat̉ hoc priuilegiū extingui cum extinguit̉ ꝑſona. interdū etiā extinguit̉ ante:⁊ ꝓpter abuſū meret̉ extingui. xj. q. iij. priuilegiū meret̉ amittere (inquit Greg) qui cōceſſa ſibi abutit̉ poteſtate: et in caſibꝰ nota īglo. et diſ. xxij. renouātes. ¶ Et nota ꝙ priuilegium indetermīate cōceſſum ꝑſona ſeqͥt̉p̄ciſe. vt ī regula .i. in om̄i loco ⁊ tꝑe. Sed pͥuilegium cōceſſum cū determinatione loci ⁊tꝑis vt ī vſu pallei. extra locū ꝑſonaꝫ nō ſequit̉. vt de vſu pal. ex tuaꝝ. Tenor em̄ pͥuilegioꝝ attendēdꝰ eſt ⁊ ẜuādus. de priuil̓. porroIo. an. Ex hoc ſequit̉ ꝙ qui obtinet aliquaꝫautoritatem ſpālem vel gratiā ſimpliciter aſuꝑiori. ſemꝑ retinet niſi reuocetur.Pluralis locutio. duorū nūero eſt cōtenta. Pone caſum de cōſe. di. j. hocqͦꝫ. ibi dn̄s vobiſcū duos numero cōp̄hendit.p̄ben. is cui. li. vj. Ubi benefitioꝝ nomineuo intelliguntur benefitia. Item ꝑ. l. ff. deia. te. l. libertas. Si legetur ſeruo libertasoſt annos: de duobꝰ intelligit̉. Iteꝫ ſi proittit̉ vl̓ legatur poſt dies. de duobꝰ diebusītelligitur. ff. de verbo. ſig. l. inter illa. Et. ꝙ cum hic regula dicit. ꝙ pluralis locutōt contenta numero duoꝝ. Ueꝝ eſt regulaiter: ⁊ vbi eodeꝫ iure vel alio iure. nō addiitur numerꝰ. In cauſis igit̉ et inſtrumētisegulariter duo teſtes ſufficiunt. Interdumiam vnus ſufficit. vbi nulli fit p̄iudiciū. deſecͣ. diſ. iiij. placuit. Et multi ſūt caſus ī qͥbꝰequirunt̉ tres ad minꝰ teſtes. Primꝰ ī depotione pecunie. Scd̓us qn̄ imperitꝰ litteraꝫō̄trahit in ſcriptis. Tercius in inſtrumentoublico. qn̄ mulier fatet̉ ſe aliquid recepiſſeintereſſe. Iteꝫ quādo quis vult infirmareſtamentū quod fecit poſt trāſcurſū decenij. Iteꝫ in inuentario. Iteꝫ in priuata ſcritura vt fidem faciat. Itē quinqꝫ teſtes reqͥunt̉. dum ꝯtractus excedit libraꝫ auri ī ciitate. Item in cōdicillis. Itē in donationeauſa mortis. In teſtamentis aūt cōmūitereptē requiruntur. Item in teſtamento cecicto. Aliquādo ſufficiunt quinqꝫ. vt in teſtamento ruſtici. vt in municipijs et villis vbieſt hominū raritas. Aliquādo ſufficiūt duobel tres. vt in teſtamento facto inter filios ⁊nepotes ⁊cͣ. ibi videre potes Io. an.Plus ſēper cōtinet in ſe quodeſt minꝰ. Hec regl̓a ſumpta eſt ex. l. ff. eo. ti.

l. in eo. Pone caſum. xxiiij. q. j. Siquis dede­ 7rit. Ubi quidaꝫ imponebant penitētiaꝫ. vij.annoꝝ. quidam decem. alij quinqꝫ. Et canonhāc vltimā ibi ſequitur. Itē in arbitris pronūciātibꝰ quilibet diuerſo numero. de arbi.c. j. lib. vj. Et eſt ratio huiꝰ regule. quare inobſcuris ſequit̉ minimū: quia plus ꝯtinet īſe quod eſt minꝰ et nō econtra. vt dictum eſtſupra. in regula ī obſcuris. Et cōcor. ad hācregulam ſupͣ. illa cui licꝫ. Sed cōtra de p̄bēCui. li. vj. vbi dicit̉ ſi mādatur alicui ꝓuideri de prebēda integra etiā eo volente. ſibi nōpoterit de dimidia ꝓuideri. Uel ſi mandeturei ꝓuideri de prebēda certi valoris. ſibi nonpoterit etiam eo volente de prebēda minorispaloris prouideri. Sol̓. hoc facit forma mādati que exacta diligentia eſt ſeruāda. Iteꝫfallit hec regula ī caſibus requiritur ſpecialis expreſſio. vbi genus quod plus eſt. nō cōtinet ſpeciem quod minꝰ eſt. vt dictū eſt ī regula generi. Itē habet locum regula ī eo qd̓plus eſt quātitate. nō in eo quod plus eſt qͦlitate. quia plꝰ qualitate nō includit minusqualitate. vt ī regula. cui licet Io. an.¶ PPoteſt quis per alium. quodpoteſt facere ꝑ ſeipſum. Pone exempla. Pt̄quis iurare ꝑ aliū. vt. lxiij. diſ. Tibi domino.Iteꝫ poteſt ꝑ aliū quis ꝯtrahere matrimoniū .ſ. per ꝓcuratorem ſuū ad hoc. de ꝓcura.c. vlti. li. vj. Hec tamen regula habet multasexceptōnes in qͥbꝰ nō poteſt qͥs facere ꝑ aliūquod ꝑ ſeip̄m. vt in eo cui committit̉ certuꝫminiſteriū. de offi. deleg. c. vlt. Nō em̄ pt̄ ſubdelegare niſi ī hoc habeat ſpecialeꝫ cōmiſſionem. Iteꝫ in penitētia ſuſcipienda. de pe. di.j. quē penitet. quā ꝑ ſe quis ſuſcipere debet.nō per aliū .ſ. quo ad ꝯtritioneꝫ ⁊ ꝯfeſſionē.Ratio eſt pudor qui eſt maxima pars penitētie. vt ibi dicit̉. Itē ī eo viro qui ꝑ ſe veniam etatis impetrat. quod per ſe facere debꝫ.Item adoptare vel arrogare nō poteſt qͥs ꝑaliū. ff. de adop. pꝰ mor. l. neqꝫ. Ratio eſt. qͥaadoptatio imitat̉ naturā. Item fallit ī iudice. qui ꝑ ſe debꝫ dare ſnīaꝫ nō ꝑ aliū. niſi ſitep̄us vel ſuꝑior. de re. iudi. c. vlt. li. vj. It̄ ī eoqui cepit ꝯferre ſacr̄m vnitatis. vt ordines.baptiſmū. extremā unctōꝫ. ꝯſecͣtionē euka.et hmōi. qꝛ per alium ꝑficere nō pt̄. di. xxiij.qͦrūdaꝫ. Nam vbi deficeret ſacerdos ī mediofor̄e ſacr̄oꝝ. qui ſupplet defectū eiꝰ totaꝫ formaꝫ debet dice̓. nō ꝑtem ẜm theologos. Iteꝫabbas ꝑ ſe pt̄ corrigere monachos etiā verberādo. nō ꝑ alios: maxīe laicos. de ſen. exc.vniuerſitatis. Iteꝫ dn̄s nouū emphiteotamꝑ ſe nō per alios in poſſeſſionē inducere debet. It̄ regl̓ariter ī cauſa crīali. ij. q. vj. ſi qn̄Iteꝫ q̄ ſūt meri imperij vel gladij poteſtatisnō delegātur ẜm leges. niſi ī caſu. ff. de offic.