TredecimusCitulus

raliū. Deus delictū ſn̄ vltōne nō patit̉. qꝛ velhō ꝑ ſe punit. vel deꝰ cū hoīe. In huiꝰ figurāhabemus. ꝙ cū fuit edificatum tēplum Salomonis. non fuit ibi auditus ſonitꝰ mallei.qꝛ pͥus aptabāt̉ lapides et poliebāt̉. vt nonhaberēt niſi ſuꝑponi. Tēplum iſtd̓ eſt collectio beatoꝝ. vbi deus inhabitat ꝑ manifeſtatōnē glorie. Quilibꝫ beatꝰ ē tāꝙͣ vnus lapis.vt gͦ qn̄ ꝑ morteꝫ eſt ſuꝑedificādꝰ nō habeatpenas pati. deus h̓ ſuos electos qͦttidie ꝑ tribulationes polit: vt ſic plenius ſatiſfaciāt.¶ Uult poſt emēdationē ſct̄ificationē .i. cōfirmationē. ī bonis virtutibꝰ. j. ad Theſ. iiij.Hec eſt volūtas dei ſatiſfactō vr̄a. Qn̄ qͥs addiſcit aliquā arteꝫ. ſi ſe non exercet ī ea. citoobliuiſcit̉ eaꝫ. Si at̄ ꝯtinuet. opus eiꝰ habituatur ⁊ firmat̉ ī eo: vt nō facile obliuiſcat̉ſic ī ꝓpoſito. Ꝙͣuis ꝯuerſus receꝑit virtutes.niſi ſe ꝯtinuo exerceat ī actibꝰ eoꝝ. modo inhumilitate. modo ī ſobrietate. modo in caſtitate. reſiſtēs tēptatōibꝰ debiliter eas habet. ſꝫꝑ actus frequēs generat̉ habitꝰ. qͥ eſt de difficili mobilis a ſubiecto. Uult deꝰ ī ſanctificatōne illuīatōeꝫ. j. ad Thimo .j. Uult omēsſaluos fieri ⁊ ad agnitōnē ve̓itatis ꝑuenire.Un̄ et moralis Seneca. Si vnū pedē haberēī fouea ⁊ aliū extͣ. diſcere velleꝫ. Nō tn̄ debemus q̄rere ſcire om̄eꝫ veritatē. qͥa multe ſūtveritates. qͦꝝ non oēs ſūt capaces. Quedametiaꝫ ſūt q̄ ſciendo hō male vte̓t̉. nec a demonijs qͥs debet q̄rere veritatē. Propterea xp̄oincreꝑabat demones. p̄cepto eiꝰ exeuntes abhoībꝰ ne dicerēt veritatē illā. ſcꝫ Luc. iiij. Ꝙtu es xp̄c filiꝰ dei. qͥa nō vult ꝙ ab eis q̄ramꝰperitateꝫ ſcire. cum etiā veritatē quā dicūt.dicūt vt decipiāt. Sed hoīes ita paꝝ ſūt auidi ad cognoſcēdum vtilia. ꝙ ſubito ī p̄dicatiōibꝰ obdormiūt. Un̄ ī collatōibꝰ patꝝ narrat̉ de qͦdaꝫ pr̄e. ꝙ cū ſalutaria doceret. dormitare omēs ceperūt. Studioſe at̄ mutādomateriā .i. narrāte fabuloſa. oēs excitati ſūt⁊ ridere ceper̄t. ¶ Uult deꝰ illūiatis feruorisinflāmatōꝫ. Luc. xij. Ignē veni mitte̓ ī terrādixit xp̄c. ⁊ qͥd volo niſi vt ardeat .ſ. ꝑ feruorē. Accēdit̉ at̄ feruor mētis ꝑ meditatōꝫ ſāctā. de paſſiōe xp̄i. de gl̓a celeſti. et de bn̄ficijsdei et hmōi. iuxta illd̓ pͣs. In meditatōe meaexardeſcet ignis. Uidemꝰ ꝑ exꝑientiaꝫ. ꝙ qn̄olla ſtat ſuꝑ igneꝫ cū feruet. muſce nō audētappropinqͣre: ſꝫ ſi deſinat a ſuo feruore et tepeſcat. ſubito currūt oēs muſce et cooperiūteā et deturpāt. Sic qn̄ mēs deſiderijs feruet.demones nō audēt appropinqͣre. ſed cū videntmētē tepefactā. deturpāt ſuis moleſtijs intētōnē. ¶ Uult deꝰ inflamatis ꝑ tribulatōꝫ ꝓbationē. Ad Heb̓. x. Patiētia dob̓ nccͣia eſt:vt volūtatē faciētes. ꝓmiſſioneꝫ recipiatis.Nō bn̄ cogͦſcit̉ amicꝰ ī ꝓſꝑitate. nā dū qͥs habūdat oēs volūt ⁊ dicūt eē aīci eiꝰ. ſꝫ ſt̄ amici

illi qͣles muſce melli. lupi cadauerū. formicegͣnorū. Sed qͥs cū tribulat̉. et hō nō deſeriteū. ſꝫ ꝯpatit̉ ei et adiuuat eū. ꝑticipās labores illiꝰ. ille eſt verꝰ amicus. Sic ergo deuspt ꝯgͦſcāt̉ amici. nō ab eo qꝛ oīa ſꝑ videt. ſedab alijs probat tribulatōnibꝰ ſuis. Apoc. iij.Ego qͦs amo caſtigo. vt .ſ. manifeſtet̉ bōitaseoꝝ. ¶ Uult etiā deꝰ ī tribulatis ⁊ ꝓbatis cōcordatōꝫ ⁊ vnitatē. At̄. xxiij. Quotiēs voluiꝯgregare pullos tuos ſb̓ alis ⁊cͣ. Nl̓ti tribulāt̉ ⁊ tn̄ nō hn̄t vnitateꝫ ⁊ ꝯcordiā cū hoībꝰ.ſed diſſenſiones. Sꝫ oīs virtꝰ vnita ē fortōr.Un̄ Humbertꝰ ī expoſitione regl̓e Aug. dīc.ꝙ nil tātū timet diabolꝰ ꝙͣ ꝯcordiā. Romaniat̄ qn̄ fuer̄t vniti. habuerūt magnas victorias. ſed factis diuiſionibꝰ paulatim defecer̄t.et ad nihilū deuenerūt. ¶ Uult deꝰ finaleꝫ ꝑ­ qſeuerātiaꝫ. Ioh̓. vlt. Sic eū volo manere donec veniā .ſ. ꝓ eo pꝰ mortē. Sic .i. ī bōa vitaNō em̄ dat̉ brauiū niſi ꝯtinuanti curſū vſqꝫad terminū. His ſeruatis ī qͥbꝰ ꝯſiſtit voluntas dei i. id qd̓ vult a nobis. Uult tandeꝫ 4nr̄i glorificatōꝫ. Ioh̓. xij. Volo pr̄ vt vbi egoſū .ſ. in regno celoꝝ ſit et miniſter meꝰ. qꝛ .ſ.mihi ſeruiuit ī faciēdo volūtateꝫ dei. Etiamego ſemel ꝓmiſi. q̄ fecerit voluntatē pr̄is ip̄eintrabit in regnum celorum.Titulus tredecimꝰ de lege naturali.De quidditate legis nat̉ alis. et quomodoinſtigat ad bonū multiplex. Capitulū pͥmū.Ex naturalis ē ſecuda lex. de qua dicitapl̓s ad Ro. ij. d̓ gētibꝰ q̄ viuebant ẜm rōneꝫ. Oſtēdūt opuslegis ſcpͥtū ī cordibꝰ ſuis. vbidīc glo. Ꝙ etſi nō hn̄t legē ſcriptā .ſ. ī cartis.hn̄t tn̄ legē nat̉aleꝫ. qͣ intelligit qͥlibꝫ et ſibiꝯſciꝰ ē. qͥd ſit bonū ⁊ qͥd malū. De ip̄a at̄ legenat̉ ali. dīc. b Tho. ī prīa ſcd̓e. q. xciiij. ꝙ aliqͥmodo eſt habitꝰ. aliqͣ mō nō. Pro cꝰ declaratōne ſciēduꝫ. ꝙ habitꝰ ſūit̉ duplicit̓. Vno mōꝓpe ⁊ eſſētialiter. et ſic lex nat̉alis nō ē hītꝰ.Et rō ē: qꝛ lex eſt aliqͥd ꝯſtitutū ꝑ rōeꝫ. Sic̄etiā ꝓpoſitio ē qd̓daꝫ opꝰ rōnis. nō eſt at̄ idēquod qͥs agit. et id qͦ qͥs agit. Habitꝰ etiā ẜmAug. eſt qͦ qͥs agit cū opꝰ eſt. Sic̄ grāmaticꝰꝑ habitū grāmatice agit or̄onem ꝯgruā. Nōgͦ pt̄ eſſe ꝙ aliqͣ lex ſit hītꝰ ꝓpͥe et eſſētialiter.Alio mō pt̄ dici habitꝰ illd̓ qd̓ habitu tenet̉.ſic̄ fides id qd̓ fide tenet̉. et hoc mō qꝛ p̄ceptalegis nat̉alis qn̄ꝫ ꝯſiderāt̉ ī actu a rōne. qn̄qꝫ ſūt ī ea hītualit̓ tm̄. ẜm hūc modū pt̄ diciꝙ lex nat̉alis ſit hītꝰ. Sic̄ etiā prīcipia indemōſtrabilia ī ſpeculatiuis nō ſūt ip̄i habitus prīcipioꝝ. ſed ſūt prīcipia qͦꝝ ē hītꝰ. Necē ꝯͣ qd̓ ait ph̓s ī .ij. ethico .ſ. ꝙ tria ſūt ī aīa .ſ.potētia. habitꝰ. ⁊ paſſio. ibi em̄ ponit tm̄ eaq̄ ſūt prīcipiū humanoꝝ actuū. Sꝫ p̄ter hec