Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
345
Einzelbild herunterladen
 

Titulus .xj.Capitulūᵐ primū

pͥmo ſūmo pontifici. dico tibi ſepties: ſeduſqꝫ ſeptuagēſies ſepties Math̓. xviij. qd̓ multipl̓r exponit̉. Et alias expoſitōes omittēdoSeptuagītaſeptē generatōes numerāt̉ a luca. a xp̄o uſqꝫ ad adā pͥmū oīm pr̄em. q. d. Sioīa pct̄a qͥs habe̓t. ꝯmiſſa ſt̄ ab oībꝰ hoībꝰ fuer̄t. oīa dimittēt̉. ita tn̄ vt ibi dr̄. ſi fueritꝯuerſus penituerit. Uenia em̄ non dat̉ niſicorrecto de re. iu. li. vj. in vnitate eccl̓ie exiſtat. Unde flāma ignis vitōꝝ. demō infernalis egrediēs de fornace babillonica cubitisqͣdragītanouē īcedit qͦs reꝑit de caldeis miniſtros regis diaboli. qꝛ venerāt ad qͥnqͣgeſi remiſſiōis ānū. vnitas deficiebat. Eosaūt in ea erāt. qꝛ in vnitate erāt. tetigitignis Dan̄. iij. ſꝫ bn̄dicebāt deū ſecū habētesſil̓em filio dei. Ꝙͣtū ad qͣrtū. qꝛ ſolꝰ papahꝫ plenitudinē ptatis ad iuriſdictōꝫ. a quaderiuat̉ vt a fonte oīs iuriſdictō ſpūalis īlatos ſac̄dotes alios. xxiiij. q. j. loqͥt̉: ꝯferre īdulgētias ꝑtinet ad foꝝ iuriſdictōnale eccleſiaſticū. vt dct̄m ē ſupͣ. Ideo dare indulgētiaꝫ plenariā ſpectat ſolū ad papā. hꝫ vl̓rclaues theſauri eccl̓ie .ſ. meritoꝝ ſatiſfactionaliū xp̄i ſct̄oꝝ. Et nota ī ſymbolo fidei. vnꝰ ex articulis ſit ſct̄am eccl̓iaꝫ catholi. ſct̄oꝝ ꝯmūionē. pct̄oꝝ remiſſionē. in quoꝯp̄hendūt̉ effectus gr̄e r̄miſſis pct̄oꝝ ſacramēta. effectꝰ gr̄e. ē coīcatō meritoꝝ bonoꝝ oꝑm eſt caritatē. relaxatō penefit indulgētias īnitat̉ meritis eccl̓ie. et p̄cipue paſſionis xp̄i. Pertinacit̉ tenet̉ indulgentie valeāt ad remiſſiōeꝫ pene. habitisdebitis circūſtātijs. vl̓ papa poſſit ꝯcedere plenariā indulgētiā. ē he̓ticū ſit ꝯtraarticulū fidei. ꝯͣ det̓ mīatōꝫ vl̓is eccleſie. Titulꝰ vndecimꝰ de lege ī ꝯmuni. De ſeptēplici lege oīs ordinat̉ ad caritatē. Ca. j.Uia per legeꝫ domini docemur vitia euitare. virtutes amplecti. qͥbꝰ adſuꝑnā beatitudinē aīa ꝑuenitIdeo in hac pͥma ꝑte poſt tractatū de anima aget̉ de multiplici lege. aīa potētie eiꝰ regulant̉. De lege aūt dicit̉ ī pͣs.Beati inmaculati in via ambulant in legedn̄i. In quibꝰ v̓bis pͣs. tria oſtendit.Cōplementū hūane appetitōis. ibi. Beati.Fundamētū huiꝰ adeptōis. ibi. inmaculati.Additamētū ip̄iꝰ exercitatōis. ibi. autē inlege domini.Ꝙͣtū ad primū dicit boe­ §. j.tius de conſo. inſerta ē mentibꝰ hoīm veriſūmiqꝫ boni cupiditas. hoc aūt ſūmū bonuꝫ habet̉ niſi verā beatitudinē. hāc diffiniēs ipſe boetiꝰ ait. Beatitudo eſt ſtatꝰ oīmbonoꝝ aggregatōe ꝑfectus. Talem autē ſta

tum .ſ. habere om̄e bonū omnes appetūt. Un̄Augꝰ. x. de ciui. dei inqͥt. Oīm autē hoīm quiquomōlibꝫ rōne vti pn̄t. certa ſn̄ia eſt. om̄eshoīes beatos eſſe velle. Qui aūt ſint vl̓ vndefiant. humana mortalitas querit. diuerſeꝯtrouerſie ꝯcitate ſunt. in quibꝰ ph̓i ſua ociaꝯtriuerūt. Et ponit multas opiniones circahmōi. Sꝫ magiſter veritatis dn̄s ih̓s xp̄c quiad hoc venit in mūduꝫ. vt teſtīoniuꝫ ꝑhibe̓tveritati. vt ip̄e dicit Ioh̓. xix. in fine ſuedicatōis in vltima cena declarauit. in quoſiſtat iſta bt̄itudo dicēs in or̄one ad patrem.Hec ē autē vita et̓na vt ꝯgnoſcāt te ſolū deuꝫet quē miſiſti ih̓m xp̄m Ioh̓. xvij. id eſt in hocꝯſiſtit vita eterna. que ē ꝑfecta beatitudo. cognoſce̓ clara ꝑfecta viſiōe te patrē. filiumquē miſiſti .i. incarnari feciſti. Et qꝛ ip̄a īcarnatō facta ē oꝑe ſpūſſancti. in hoc includit̉ꝑſona ſpūſſancti. ipſa incarnatio. Eſt ergoſenſus. In hoc ꝯſiſtit beatitudo vita eternaꝯgnoſcere patrē filiuꝫ ſpiritum ſct̄m. eſſevnū ſolū deū. ſcd̓ario xp̄i humanitatē. Et viſio (vt dicit augꝰ) eſt tota merces .ſ. fūdamētaliter ad ip̄m īmediate ſeqͥt̉ ꝯprehēſio. dilectio. fruitō ip̄ius dei. Hec em̄ viſio tāte pulcritudīs ē tātoqꝫ amore digniſſima. vt qͥbuſlibꝫ quātiſlibꝫ bonis aīam repletā. ſine hacplotinꝰ ph̓s extimet infeliciſſimā Augꝰ de ci.dei. Aoduꝫ autē ꝑueniendi ad hanc beatitudinem declarauerat cum dixit in monte diſcipulis. in pͥncipio ſue inſtructōnis. et de eo deſcendens ad turbas. Beati pauꝑes ⁊cͣ Math̓.b. et Luce. vj. Que omnes beatitudines .ſ. ſeptem. ſunt actus virtuoſi quibꝰ ꝑuenit̉ ad beatitudinē. Et illos oēs modos ꝯp̄hēdit pͣs.ſubdit īmaculati qui ambulāt in lege dn̄i.SSecundū quod nota­ §. ij.tur eſt fūdam̄tū modꝰ adipiſcēdi beatitudinem. Hoc autē ē caritas ſincera. notat̉dr̄. Inmaculati in via. Uiam ad beatitudī eſſe caritatē oſtēdit apl̓us. j ad Corin. xij.Poſtꝙͣ locutꝰ ē qͥbuſdā donis ſpūalibꝰ dicēsAdhuc excellentiorē viam vobis demonſtrovidelicꝫ caritatē. de qua īmediate loquit̉ pertotū ſequēs. c. Congrue autem caritas dictaeſt via. quia ſicut ſine via pn̄t hominesuenire ad terminū optatuꝫ alicuiꝰ loci: ita ſine caritate que dicta eſt via non poſſunt homines ambulare ſed errare. inqͥt proſper. depe. diſ. ij. Et augꝰ in ſermone. Caritas ē fonset origo omnium bonoruꝫ. Uia que ducit adcelum. Ip̄am quoqꝫ eſſe funbamentū totiusſpūalis hedificij oſtendit idem apl̓us dicens.In caritate radicati et fundati .ſ. ſitis vt poſſitis ꝯprehendere cum omnibꝰ ſanctis .ſ. deuꝫad ephe. iij. c. Sed in hac via .ſ. oꝑuꝫ caritatis quibꝰ itur ad beatitudinem oportet eſſeimmaculatum. Nam maculati non ſunt beati: ſed īmaculati Apoca. xiiij. Sine macula