De regulisIuris

§. notandū. Et ī regula ignorātia facti. Etqꝛ ignorantia iuris natural̓ nō excuſat: iōde tali non loquitur hec regula Io. an.Indultū a iure beneficiū nemī ē auferēdū. Pone caſū ī licentia nubēdidata ab apl̓o. di. xxviij. de his. Itē in annobato ad ꝓmotōꝫ ſacerdotij. de elec. ꝯmiſſa. li.vj. Itē ī quabrimeſtri tꝑe. dato ꝯdēnato ī ꝑſonali actōe ad ſoluēdū. ff. d̓ re. iudi. l. iiij. ſiqͥs ꝯdēnatꝰ. Iſta auferri non pn̄t nec abbreuiari. Contra de re iudi. ꝙ ad ꝯſultatōꝫ. Etde appel. cū ſit. So. quoddā ē iuris bn̄ficiuꝫd̓ non pōt alicui auferri. vt inducie. x. dierū ad appellādū. ij. q. vj. anterioꝝ. Inducieqͣttuor annoꝝ ad petendū reſtitutōꝫ. de ī īteg. reſti. c. j. li. vj. Et iſtud deꝝ ē in iſtis etin alijs inducijs que dant̉ a lege. ſine tacitovel exp̄ſſo mīſterio iudicātis. Qd̓dā bn̄ficiimē quod ſine cauſa auferri nō pōt. Et ſicītelligit̉ hec regula: ſꝫ cū cauſa cognita bn̄ōt auferri. Et nota. de hoc plene ī dicta decre. cū ſit. Et illud veꝝ ī inducijs q̄ licet dentur a iure: īteruenit tn̄ in eis exp̄ſſū vl̓ taciū miniſteriū iudicantis: vt ī deliberatorijsxx. dieꝝ ⁊ ſil̓ibus Quod gͦ hic dicit. ꝙ bn̄ficium iuris nemī ē auferēdū: intelligas ab honīe ⁊ ſine cauſe cognitōe. Alio em̄ iure inerdū tollit̉ alteriꝰ iuris bn̄ficiū. Pone exēplū ī ſolēniter vouēte: qui non contrahit deoto ⁊ vo. re. c. j. li. vj. Itē ī contumace ī nōīueniēdo. Itē in notorio criminoſo. ⁊ ī tero appellante: qui nō audiunt̉ appellantes.xiiij. q. iij. de illicita: de appel. ꝓpoſuit. et. c.ia nobis. Sꝫ vbi ius aufert vel ꝑmittit hoinē auferre: ceſſat regula. Sicut ē viderepatre. qui hēt a iure vſufructum in bonisuētitijs filij. C. de bo. quę. li. l. cū oportettn̄ aufert̉ ꝓpter relinquētem ea conditōeē ad patrē ꝑueniat vſufructus. ī auten. vt.ma. Item a lege datur marito admīſtrao bonoꝝ parafernalium: et tamē pōt aurri ꝑ mulieris ꝓhibitōem. Sꝫ iſta q̄ fiūt ꝑittēte lege. ꝑ hominē fieri nō vidēt̉. ſꝫ poꝑ legē ꝑmittentē Io. a. ¶ Extēde regulāpͣs datū ad eligēdū del petendū ꝯfirmatōē. nō pōt tolli nec abbreuiari inuitis. Sil̓rempꝰ vnius anni ad ꝓbationē in religioſislec ius qd̓ quis hēt ī eligēdo. Nec ꝙ nō poſit libe̓ elige̓ ſepulturam. ſi non ē religioſuslec magiſtro nec p̄lato poteſt auferri: ꝙ n̄taſtiget moderate ſcholares vel ſubditos.In obſcuris minimum eſt ſeq̄ndū. Hec regula ſūpta ē ex. l. ff. e. ti. ſēꝑ inobſcuris. Pone caſū de cēſi. Ex ꝑte: vbi ī dubio nō ꝯpellunt̉ ſolue̓ vota ad maximaꝫ: ſꝫmima menſurā. Ad ideꝫ. ff. de leg. mīmis. v̓.minus. ſic in gene̓ legatis debētur minimi.Cuca hanc regulā nota. ꝙ ī obſcuris ſta

tim inſpicimus quod ē mīmum. īmo inſpici /8mus primo quod ē veriſimiliꝰ. ⁊ qd̓ fieri cōſueuit. vt ī regula ſeq̄nti cū ſuis concor. Sihoc ſciri non pōt: tunc inſpicimꝰ qd̓ ē mīmūPrīo gͦ īſpicimꝰ quod exp̄ſſe agit̉. puta. x.lb̓. bon̄. vel quod agit̉ tacite dico vel ratōnerei q̄ venditur. x. lb̓: vel ratōne ꝑſone. vel ratōne conſuetudīs. vltimo quod ē mīmuꝫ. vthic. Ratō huius regule ē. quia de mīmo nōē dubiū ſēſiſſe: quia ſi intellexit de maximoergo ⁊ de mīmo. quia plus cōtinet ī ſe quodē minus. ſꝫ non econtra. Et de hoc dicetur īregula. plus ſemꝑ. Alibi tamē habes argumēta de mediocritate ſpectanda. x. q. ij. hocius. Et pōt dici. ꝙ in ſpēbus ⁊ artificijs mediuꝫ īſpicimꝰ. vt no. ff. man. l. fideiuſſorē. Inquātitatibꝰ aūt inſpicimꝰ quod ē mīmū: vtī p̄dicta. l. fideiuſſorē. Item locuꝫ hēt hec regula in penis. vt infra eo. in penis Ioh̓. an.¶ Extende. Cum dubitet quis quatā penitentiā debet peccatori dare: melius ē errarein modicitate. ꝙͣ ī exceſſu: qꝛ melius ē ſcd̓mCriſo. habe̓ deo reddere ratōꝫ de nimia miſericordia. ꝙͣ de nimia ſeueritate. xxvj. q. vijalligāt. Cum quis etiā ē ꝑplexus ẜm conſcientiā ſuā inter duo mala: mīmū ē eligēduꝫdi. xiij. nerui. Cum quis dubitat de diuerſisoꝑbꝰ. quid magis debeat facere vel qͥd de ſeentire: ſequat̉ mīmum .i. humilius.Inſpicimꝰ in obſcuris quodē veriſimiliꝰ. vl̓ qd̓ plerūqꝫ ꝯſueuiᵉ fieri. hecregula ſūpta eſt ex. l. ff. e. ti. ī obſcuris. Pone caſū. Aliquis ꝯtraxit cū vidua. ⁊ longotemꝑe hītauit cum ip̄a: illa dicit ſe incognitā. In hoc obſcuro p̄ſumit̉ cognita. qd̓ veriſimilius ē. xxxiij. q. j. ſi quis acceꝑit. Iteꝫ cācellata vel obſcurata littera nomīs. p̄ſūimꝰibi illā litterā fuiſſe. de qua ē v̓iſimilius. d̓ fide inſtru. inter dilectos. Item īdubio veriſimile ē filium īiuſte exhe̓datum. C. de inoffi.teſta. aut non liceat. Et hoc repete quod dictum eſt in p̄cedenti regula Io. an̄. ExtendeTꝑe peſtis cum dubium ē alicui ſi debet recedere a loco infecto: veriſimilius ē vt vitetmortem vel infirmitatē: ſubtrahendo ſe a loco infecto: ⁊ ſic fieri cōſueuit. Et hoc niſi exaliqua cā oporteret aliquē ꝑmanere: vt ſūtcurati ſacerdotes. xxiij. q. iiij. d̓ tirijs. ⁊. §. ſeq̄n. Dubitat quis: ſi ī ieiunijs extra qͣdrageſimā debeat vti lacticinijs: faciat quod fiericōſueuit a timoratis ī hmōi locis. di. xj. catholica. et. diſ. xij. illud. Poterat dubitareAbrahā de pudicitia auferēda vxori ſi diceret ſororē ſuam: ⁊ de occiſione ſui ſi dicereteſſe vxoreꝫ. Fecit id ex quo v̓iſimilius poteat ſe iuuare. xxij. q. ij. Queritur.n penis benignior ē interp̄tatō faciēda. Hec regl̓a ſūpta ē ex. l. ff. e. ti.