Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
480
Einzelbild herunterladen
 

CitulusHiceſimus

eſſe alienū: qꝛ quod romana eccl̓a approbatvel reprobat alie eccl̓e hoc facere debent: ab ip̄a ſuā habeant inſtitutōꝫ auctoritatem. di. xj. conſequēs.. c. nolite Ber.In iudicijs ē acceptio perſonaꝝ hn̄da. Pone caſū. iij. q. ix. neceſſe. Etde indic. nouit. Alioꝝ .n. honores alijs debēt occaſio nocēdi. G. de ſtatu. et yma. l.vlt̄. Ad hoc. xj. q. iij. ſi. qͥs. Signāt̉ ꝯtrariaad hāc regulā. xl. di. c. j. Et. xlv. di. beatꝰEt. xcvij. di. nobiliſſīꝰ. offi. dele. ſane. So.In penis defert̉ dignitati ꝑſone. vt ibi. Etde hoc de trāſac. c. vlt̄. Idē ī ſedēdo aſſurgēdo. di. xciij. oportꝫ. Et no. iij. q. ix. c. vlt.In iudicijs at̄ vel ſnīa ē hn̄da acceptōſonarū. vt hic. In eis .n. ē eqͣlitas ẜuāda. vthic ī regula. Itē ī pnīe exhibitōe. xxvj. q. vijſacerdos. Itē ī fide xp̄i ſuſcipiēda. de ꝯſe. di.iiij. nec ꝙͣꝙ. Et ī alijs ſacramētis. ꝯiug.uo. c. j. Et ī pauꝑm receptōne cum ſufficerepoſſumꝰ. xlij. di. qͥeſcam. Et ī alijs oꝑibuspietatis. xvj. q. j. ſi cupis. Hoc dicit ī iudicijs ſoluit ꝯtͣria. Et nota iudiciū īter ponit̉ eo qd̓ p̄cedit ſnīaꝫ. vt hic ī regula. Interdū ꝯdemnatōe. de ꝯſe. di. ij. tīoreꝫInterdū diſcretōe. iij. q. vij. §. tria. Inter vltima volūtate. de ſepul. c. pul̓t. Etnota. licet iudex vti debeat accepbōeſonaꝝ in iudicijs. vt hic: tn̄ vtile ē ī arbitrarijs: iudicē gratioſū hr̄e. de offi. delega. cōſuluit. Caueat tn̄ ne ī faciēdo gratia incurratpenā ꝯſtitutōnis. de re. iud̓i. eterni. li. vj.Extēde deꝰ ē acceptor ꝑſonaꝝ: ex eo vni dat grāꝫ alteri. qꝛ ꝑſōaꝝ acceptiohꝫ locū ī his. quis hēt dare ſeu diſtribuere ex debito: deus nulli eſt debitor. ergo ⁊cͣ.Ignorātia facti non iuris excuſat. Pone caſū in ignorātia facti. de ordinato ignoranter a ſymoniacō: qd̓ .ſ. neſciebat eſſe ſymoniacū .i. cōmiſiſſe tale factumj. q. j. ſi qui a ſimoniacis. in eo ignorabat bn̄ficiū reſeruatū papā vel al̓s colla: de p̄ben. ſi bn̄ficia. li. vj. De ignorātiaiuris pone caſuꝫ. j. q. iiij. §. notādū. ī fi. Hecregula indiget glo. eius materia pleniſſime habeat̉ ī dicto. §. notādū. ī textu etglo. diſ. xxxviij. in ſūma. Unū notaquerit̉ de condēnatōne expēſaꝝ litis dicimꝰ ī principali cauſa ꝓbabilis error excuſatcondemnatōe expēſaꝝ. ij. q. iij. c. paulū. Sꝫin cauſa appellatōnis indiſtīcte victꝰ condēnator victori in expenſis. ij. q. vj. om̄i modo. huiꝰ dr̄ſitatis colligit̉ hāc regulā. Inpͥncipali ē error facti. qꝛ ī ea ex ꝓbatōibꝰ in fac̄do ꝯſiſtūt ꝓcedit̉. ſꝫ ī appel. ꝓcedit̉ ex actis pͥoris cāe. vnde ibi ē error iuris excuſat a cōdemnatōe. vt hic ī regula. Tn̄ ẜm Inno. hoſti. ſi ī cauſa appellatō ꝓcedit̉ ſola antiqua acta. ſed inducun-

tur ꝓbatōes noue. quas ꝓnunciet̉ ꝓbabil̓error: tūc bn̄ excuſat victū a cōdēnatōe: qd̓veꝝ puto. Extēde materiā. qꝛ vtilis ē. Duplex ignorantia. ſcilicꝫ facti et iuris. Ignorantia facti excuſat a toto. Si quis dabatoperam rei licite: et adhibuit debitam diligentiā. Nec ē contra. xxxiiij. q. ij. in lectuꝫvbi īponit̉ penitētia ignorāti ꝓbabil̓r factūī re licita. Sꝫ illud fit ad cautelā. Si at̄ daret oꝑaꝫ rei illicite. vt ludēdo ludo noxio. inaduertēter occidit: vl̓ adhibꝫ diligētiāexcuſat̉ a toto ſꝫ a tāto. Ignorātia iurisni natural̓. ī his ſūt nccͣia ad ſalutē. neminē excuſat habētē vſū ratōis a toto. ſed atanto. di. xxxviij. §. j. Si ē craſſa .i. ex negligētia ꝓcedēs: ſed ſi ē affectata. vt .ſ. liberiuspeccet vult ſcire: excuſat ſꝫ augꝫ peccatū. īmo ē ſpēale pct̄m. Ignorātia aūt iuris canonici vel ciuilis ꝙͣtuꝫ ad ꝯīa p̄ceptaeccl̓e. excuſat a toto eos: qui potuer̄t habe̓ copiā docentiū. Nec p̄latos. religioſos etclericos. ꝙͣtum ad ea ꝑtinēt ad ſtatū ſuū.di. xxxviij. ſi ī laÿcis. Sꝫ illos habuerūt copiā addiſcēdi. vt ī dicta di. §. j. Ꝙͣtuꝫaūt ad lucrū captandū vel damnū tꝑale vitandū: quō excuſet. vide. j. q. iiij. §. notandūEt de ignorantia habes infra in. ij. parte.Ignorātia p̄ſumitur vbi ſcientia ꝓbat̉. Pone caſū. lxxxij. di. ꝓpoſuiſti. in fi. ẜm ibi iacet lrā. Sꝫ ꝯtra. xvj. diſ.Quod dicitis. Et. ix. q. j. ordinatōes ſil̓ibus. ī quibꝰ iuribꝰ dicit̉ p̄ſumit̉ ignorantia ſed ſcīa. So. dic vt ī p̄dicto. c. ꝓpoſuiſti: circa ea que publice fiunt. p̄ſumiturſciētia niſi ꝓbetur ignorātia. Sed circa eafiunt occulte. preſumit̉ ignorantia niſi ſciētia ꝓbetur vt hic. Et ſcias. hec r̄gula veraeſt in his. que quis ſcire vel indagare tenetur. In his autē que ſcire vel indagare tenetur. non habet locū. ſicut ī eligendo prelato. lxj. diſ. c. ij.. viij. q. ij. dilectiſſimi: et ideop̄ſumit̉ ſciētia niſi probetur ignorātia. Adhoc ē quod lex dicit. magiſtratꝰ tenet̉ deidoneītate tutoris vel curatoris inqͥrere quēnominauit. an̄t regula dicit p̄ſumit̉:eſt huiꝰ virtutis hec p̄ſumptō: vt tranſferatonus probandi in aduerſariū. idem ē ī alijs caſibꝰ. qui no. vj. q. vlt̄ Actor. Iteꝫ nota. ignorantia tribꝰ modis ꝓbat̉. Prima ſacramētū: vt iuro me ignoraſſe: tūcdemuꝫ admittit̉ ꝓbatō: hec cum ē ꝓbabilis.Scd̓o quādo id ꝓbatur exquo ſeqͥtur neceſſario me ignoraſſe: puta me tūc fuiſſe anniculū vel furioſū. Tercio qn̄ ꝓbat̉ id. exquo neceſſario ſꝫ veriſimil̓r ſeqͥtur me ignoraſſe: puta me tūc abſentē fuiſſe. hoc dicere voluit Io. j. q. j. ſi a ſymoniacis. Et licꝫī facto ꝓprio ꝓbabil̓ ſit aliqn̄ ignorātia. ꝓbabilior tn̄ in alieno: quod dic vt no. j. q. iiij.