Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
465
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumPrimum

quod dicitur ꝯmune ꝑſonale. quod neqꝫ ꝯceditur certis ꝑſonis ꝯmuniter ex certis cauſis. in certis articulis ꝓprijs noībꝰ non expreſſis. Et p̄t poni exemplū in mīoribꝰ. xxiānis gaudēt pͥuilegio reſtitutōnis in integruꝫ. ff. de mino. l. j. Et multa talia reꝑiunt̉in iure. Corꝑale p̄uilegiū eſt illud. qd̓ alicui vniuerſitati corꝑi vel collegio ſic ꝯcedit̉ qͥlibet ſingularis de illa vniuerſitate p̄t tai pͥuilegio ſe iuuare. extͣ. de fo. ꝯpe. ſi diligēUel etiā vniuerſitas ipſa. xij. q. ij. qui maiumittit̉. Et hoc. ſiue ꝯcedat̉ vniuerſitatibꝰie collegijs clericoꝝ. ſiue religioſoꝝ. Et ſicorꝑalia priuilegia appellātur ꝯceſſa p̄dicabribꝰ et minoribꝰ. extra. de ex ceſ. p̄la. nimisliqua. et. c. nimis pͣua. Et tale priuilegiūerit durāte collegio. niſi (vt ſupͣdictū ē) deali. Et vt dicit glo. ſūmaria. xxv. q. ij. circaediū. dubitat̉ de priuilegio vtꝝ ſit ꝑſoale vel reale. p̄ſumit̉ potius eſſe reale ꝙͣnale. extͣ. de inſti. veniſſent. Non em̄ oboc dr̄ ꝑſonale. ſola inſerit̉ ꝑſona. vt. ff.c. iur̄. gen. §. pactoꝝ. Item hec notatura inter pͥuilegiū et ꝯfirmatōnem. vt dr̄ ina glo. qꝛ in ꝯfirmatōe nihil noui iuris dat̉extra. de ꝯfir. dilecta. Secus ē in pͥuile. Item in ꝯfirmatōne nihil ponit̉ vel afmatur. ſꝫ totū cōditōnaliter intelligit̉. vttra. de ꝯceſ. p̄ben. quia diuerſitatē. Sed iniuilegio om̄ia iura ponunt̉. et certum ibiſeritur. vt extra. de verbo. ſig. abbate.ta priuilegium.§. iij.alet ſeu euacuat̉ multis modis. Et priuidē ſi fuerit ſurreptōem ꝯceſſū. Naꝫad ſic impetrantem fauore caret. ar. deip. lr̄is. Et dr̄ ſurreptitiū. impetransggerit falſam cām. ex p̄ſuppoſita vt verapriuilegiū. xxv. q. ij. etſi legibꝰ. Secūirritū eſt priuilegiū. ſi ſit ꝯtra ꝯſtitutōeꝫ. facit mentōem de ea. oportet em̄ prilegiū faciat mentōem de ꝯſtitutōne cōtra indulget̉. extra. his fi. a ma. par. ca.ī nos. Tertio valet ſi eſt ꝯtra ꝯſuetunem. niſi faciat mentōnem de ea. qn̄ tollit̓priuilegiū. extͣ. de ꝯſti. c. j. li. vj. Et hec duotiā notat glo. ioh̓. xxv. q. ij. in pͥn. Iteꝫ ſi ſittra ſnīam datā oportet faciat mentōemx ſententia ad hoc vt tollatur priuilegiū.xtra. de fi. īſtru. inter dilectos. et no. in glopdicta. Quarto ip̄o facto priuilegiū in faiorē ꝯceſſum. ceſſare intelligit̉ impetransſue priuilegiatus facit ꝯtra illud qd̓ in pͥuilegio ip̄o exprimit̉ eſſe ꝯceſſū. extra. de pͥuic. porro. et. c. accepimus. Quinto ceſſanticauſa priuilegij ceſſat ſiue ceſſare debet priuilegiū. extra. de appel. ceſſante. et. xxv. q.ij. c. vl. Ubi dicit Gr̄anus et ſper. in glo. ſuꝑdicta decretali. ſi dat̉ aliqd̓ priuilegiuꝫ excauſa religionis. vel rōne pauꝑtatis. ꝙͣcito

ceſſat cauſa. ceſſat et priuilegiū. cum eſt al̓s Odānoſum. xvj. q. j. general̓r. Sexto ceſſat. incipit alicui eſſe iniquuꝫ. et p̄cipue in cꝰrauorē eſt ꝯceſſū. vt em̄ dr̄ in regula. Quodob gr̄am alicui ꝯcedit̉. non ē in eius diſpendiū retorquendū. extͣ. de re. iu. li. vj. Et extrade v̓bo. ſig. Quid per nouale. cuꝫ glo. Septimo ceſſat et tollit̉ priuilegiū ſecūdū. faciens plenā ſiue expreſſā mentionē de pͥori.extͣ. de p̄ſcrip. veniēs. ẜm Goff. Hoſti. tn̄ dic̄ ſecūdū ſpāle tollit̉ generale. etiā ſi faciat mentōem de ip̄o. ẜm Io. in glo. ſūmariavbi mouet iſtā queſtionē. ꝯclubit nec etiāſecundū tollit pͥus generale. niſi de eo faciatmentōem. Octauo tollit̉ ꝯcedētis reuocatōem. ar. ff. de iudi. l. iuditiū. qd̓ tn̄ face̓decet ſine. Ex cauſa tn̄ p̄t et debet reuocari: puta. qn̄ fieret alijs leſio enormis. Iteꝫ ſiqͥs non ſeruat priuilegia ſui ſuꝑioris ꝯceſſaſubditis ſuis. etiā ip̄ius ſeruātis pͥuilegiūmerito reuocat̉. extͣ. eo. dilecti. Itē ſi ſuꝑiorex certa ſcīa ꝯfirmauit indulgentiā inferioris. non p̄t poſtea inferior ſine licētia ſuꝑioris reuocare. Un̄ priuilegia ꝯceſſa a rege velimꝑatore eccl̓ie. et papā ꝯfirmata: non p̄timꝑator reuocare. xxv. q. ij. p̄uilegia.. c. ſe.Nono tollit̉ priuilegiū renūciatōꝫ ꝓpriā expreſſā. extͣ. de deci. nuꝑ. qd̓ intelligas ꝙͣtum ad ius tāgens renūciatōem tm̄. Secusſi papā vel aliū tāgit. extͣ. de fo. ꝯpe. fidiligēti. Ger. etiā dicit in glo. de reli. domi. ſuꝑ. c. dilectus. abbas ſiue ꝯuētus priuilegiorenūciare pn̄t. Ultimo admittit̉ priuilegiū abuſis. qd̓ p̄t exponi vſis. velpſū ꝯtrariū. xj. q. iij. priuilegiū: puta. ſi ē aliquis priuilegiatus non ſoluat decimas etom̄i anno. tn̄ ſicut alij ſoluit. Et ſi ē exēptuset ꝯuenit̉ corā ordinario: rn̄det. nec allegat priuilegiū. nec ſi allegat: oſtēdit. Quātoaūt tꝑe vtens priuilegio: amittat. et quoactu vel qn̄. ponit Hoſti. et Io. in ſūma ꝯfeſ.li. j. ti. v. q. iiij. Ber. etiā in glo. extͣ. de inſtit̉. beniſſent. poſuit cōtra hoc diuerſas opi.et tandeꝫ ſic ꝯcludit. Melius videt̉ dicendū. ſicut ſunt diuerſa priuilegia et in diuerſiscaſibꝰ ꝯceſſa. qd̓libet priuilegiū habeat locūin ſuo caſu. ſicut in p̄ſcriptōnibꝰ in quibꝰ diuerſa tꝑa requirunt̉. hoc etiā habes. xxv.q. ij. priuilegia. in glo. Si qͥs aūt allegaton̄dit priuilegiū. et ẜuat̉ ei ẜm Hoſti.debet īputari obſtāte obijciat̉ ei.ſit eo vſus. vel ſit ꝯtrariū factū. Quo em̄vtet̉ priuilegio vti ꝑmittit̉. niſi forte ſiſnīa ferat̉ ꝯtra eum et non appellat.Qui dicunt ſe exem­ .§. iiij.ptos et allegant priuilegia. requiſiti ab ordinario: oſtendere tenētur. et tradere reſcripta ad reqͥſitōem cl̓icoꝝ. de quibꝰ fuerit controuerſia. ſi ad exemptōem allegent ſolaꝫ