Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
450
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.xvij.

ꝑte. c. de omiſſione cōfeſſionis. Et ī. iij. ꝑte.ti. de confeſſoribꝰ. Et de materia ꝯfeſſionis īti. de cleri. c. de ſacramēto pnīe. Sextū preceptū ē de ānuali cōmunione ſumēda ī diepaſchatis. poſtꝙͣ venerit qͥs ad ānos diſcretōis. extra. de pe. re. Oīs. Quis aūt ſit ānꝰdiſcretōis de die paſchatis: d̓clarat̉ ti. accidia. de omiſſione ꝯmuniōis ī. ij. ꝑte. Addit̉ huic aliud p̄ceptū eccl̓e erga ſumēteseukariſtiā .ſ. ieiuno ſtomacho ſumāt. niſi ſint gͣuiter īfirmi: de conſe. di. ij. liqͥdo. Etdeclaratōꝫ hꝰ habes ī. iij. ꝑte. ti. de cleri. c. deſacramēto eukariſtie. Septimum ē de ſolutōe decimaꝝ. quo .ſ. ad quotā. id ē decimāꝑtē fructuū. vel lucroꝝ ſcd̓m Tho. extra. dedeci. a nob̓. Et precipue vbi eſt conſuetudodādi totū vel ꝑteꝫ: ꝙͣtum ad illā ꝑtem eſſꝫ īprecepto. Quo aūt excuſant̉ dantes vbi eſt ꝯſuetudo vel excuſent̉: vide declaratōꝫ ī. ij. ꝑte. ti. de īani gl̓a. c. de inobedientia quo ad ſolutōem decīarum. Octauū ēabſtīere ab actu prohibet̉ ſub pena excoīcatōnis: ꝑmaxime late ſententie. Namcontrariū faciendo ē peccatū mortale: ſiueſit ſnīa lata a iure vniuerſali: ſiue ſinodaliſiue ab homīe: etiā ſi illud de ſe eſſet peccatū: puta īgredi monaſteriū monialiūmala ītentōne. ſed ad videndū locum. de ſenullū ē peccatū. Sed ſi ē lata ſnīa excoīcatōis contra ingredientes extra caſuꝫ neceſſitatis: ingrediens peccat mortal̓r. Et hocniſi excuſet eum ignorantia iuris illius: ethabeat iuſtā cauſā ignorantie. Et niſi ſnīaīiuſte ferretur ab homīe. Nametſi liget talis ſnīa. non tamen conſcīa ī conſpectu deiniſi contemneret. xj. q. iij. Et ſi damnaris.De hac materia habes ī. iij. ꝑte. ti. de excōīcatōnibus. Nonum eſt de vitatōne excommunicatoꝝ. xj. q. iij. excoīcato. ſequētiEt hoc ī diuinis officijs. ꝑticipare cumhmōi excoīcatis maiori ī diuīs ſcienter eſtmortale ẜm Tho. alios. Et etiā ꝑticipādoī alijs. vt loq̄la. mēſa. et hmōi: qn̄ .ſ. hoc fieret ī contēptū eccl̓e. vel poſt ꝓhibitōem p̄latoꝝ ſpēalit̓ ſuꝑ hoc factā: ẜm Tho. alios.Nota tamē hodie. decretū conſtātienſehoc fuit modificatuꝫ .ſ. tenent̉ fidelesexcoīcatos vitare etiā ī diuinis: niſi poſtꝙͣfuerīt publice denūciati: vel ꝓpter publicaꝫmanuū īiectōꝫ ī ꝑſonā eccl̓aſticā. Uide hocī. iij. ꝑte. ti. de excoīca. Decimuꝫ ē nonaudiant̉ miſſe diuīa officia clericoꝝ publice ī fornicatōe iacentiū ſeu concubīariorum. di. xxxij. p̄ter hoc. Hoc tn̄ varie ītelligit̉ a doctoribꝰ. ſꝫ illud decretū cōſtātienſe etiā modo p̄dicto videt̉ mitigatū: videlicꝫ non debeant euitari niſi fuerīt a ſuis p̄latis publice denunciati. Undecimū p̄ceptūꝯcernit cl̓icos ordīatos ī ſacris. vel bn̄ficia-

tos .ſ. debeāt dice̓ quotidie ſeptē horas canonicas. de v̓gīe ꝙͣ de tꝑe. al̓s etiā vnamhorā ex negligētia omittēdo ſcienter peccatmortal̓r. extͣ. de cele. miſſe. dolētes. Cuiꝰ declaratōeꝫ hēs ī. iij. ꝑte ti. de cl̓icis. c. de horiscanonicis. Duodecimū dicāt miſſāſacerdotes niſi pͥus dictis matutīs pͥma.vbi ē ꝯſuetudīe ꝯſtitutōe: al̓s eēt mortale ẜm Vil. hoc ex generali ꝯſuetudīe eccl̓e Tredecimū ē dicēdo miſſā ſac̓dotes: ſiomictāt veſtibꝰ ſacris ordīatis ab eccl̓a.alijs ꝯſuetis vbiqꝫ ẜuari: vt luīe. miſſali. ordīe d̓bito hmōi: obmittēdo aliqd̓notabile ſciēter: erit mortale: qꝛ ꝯͣ ꝯſtitutō vel morē eccl̓e. diſ. xj. In his. De his hēs. iij. ꝑte. ti. cl̓i. c. de ſacramēto ordīs Decimūquartū ē erga religioſos: dicantaliqͣ retrahētia hoīes a ſolutōe decīaꝝ: etfaciāt cōfeſſores conſcientiā ꝯfitētibꝰ de decimis: p̄dicatores p̄dicēt certis diebꝰ demateria decīarū: fuerīt ſuꝑ hoc a p̄latiseccl̓aꝝ reqͥſiti. Iſta ſūt tria p̄cepta tranſgrediēdo ſciēter eēt mortale. In. iij. ꝑte hēsd̓claratōꝫ hꝰ Hecimūquītū ē cōe clicisreligioẜ .ſ. ſe exerceāt ī negocijs ſcl̓aribus. vt ī militia. ī negociatōe. ī maccellariaī cauponia. hmōi. extra. ne cle. vl̓. mo. c. j. Decimūſextū ī qualibet regula ſeu religion eſt ſcienduꝫ. habent̉ aliqua ſtatutamodū p̄cepti. ẜm expreſſionē ibi factaꝫ: veldeclaratōem eccl̓e. vt ī regula mīoruꝫ. qd̓libet illoꝝ tranſgrediendo eſt mortale. Face̓ aūt contra aliqd̓ eſſētialiū religionis. ſcꝫꝯtra pauꝑtatē. caſtitatē. obediētiā ē mortale: nonſolū qꝛ contra ius humanū: ſꝫ magis qꝛ contra ius diuinū naturale: qꝛ contra factū potū. Noꝝ declaratōeꝫ habes ī. iij.ꝑte. ti. de religioẜ. Decimūſeptimuꝫ ē admedicos. vt ſcꝫ cum vocant̉ ad infirmos debe āt eos īducere vt confiteant̉ peccata ſuaextra. de pe. re. īfirmitas. Et declaratōnem hꝰ habes ī. iij. parte. ti. de medicis.aūt dent medici medicinā ī detrimentuꝫaīe ſalute corꝑali. vel alia: puta. mulier grauida faciat abortiuū. ne ipſa moriatur. vel ne fornicatō ſua nota fiat: quod etiam ī dicta decretali ꝓhibet̉: qm̄ hoc eſt nonſolū de iure poſitīo: ſed etiā diuino naturali. Decimūoctauū. ſciēduꝫ. ad ſtatūꝯiugatoꝝ. multiplex p̄ceptū fuit eccl̓amPrīo contrahāt habētes aliqd̓ ex īpedimētis mat̓moniū dirimētibus: ſūt duodecī. habēt̉ ī. iij. ꝑte. ti. j. Scd̓o non conſumēt mat̓moniū ꝯtrahentes ī temꝑe ꝓhibito .i. nuptias faciant: vt ī .xl. hmōi. dehabes ī. iij. parte. ti. i. Tercio cum debeātbenedici: qꝛ bigami: ꝯſumēt mr̄imoniū an̄ bn̄dictōꝫ nuptiaꝝ. Quarto fiatſeu contrahat̉ matrimoniū clādeſtīe .i. ſine