Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
449
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum

Vnicum

cretis exempla. Dicit em̄. Ius gentiū ē ſediū occupatō. glo. vacātiū. .ſ. occupāt ꝯcedūt̉. Inſtitu. de rerū diui. §. fere. Alioqͥn ſiꝓpria auctoritate caꝑet ſuaꝫ. cadit a iureſuo. Ut. ff. metꝰ cauſa. Extat. Et hoc niſiforte aliomō poſſꝫ hr̄e iudicē. vt. xxiij.q. j. c. j. hoc etiā tenet Tho. Ita tn̄ inde ſequat̉ ſcādalū vel grauamē alijs vel ſedium occupatō .ſ. hoſtiliū: qd̓ videt̉ intelligēdum. qn̄ iuſtū ē p̄lium occupantium. Pedificatō .ſ. ad habitandū. Aunitō .ſ. cōtra hoſtes. ſeruitutes. Seruitus dicit̉ eſſe de iuregētium. pͥmo eam īuenerit. Noe maledictōeꝫ ſeruitutis intulerit chanaan filiocham. ꝓpter irriſionē ī eum factam ab ipſocham: ex ebrietate vidit eum nudatū iace̓ ī pudendis. ſed qꝛ ius gētium approbauit. ergo bellū ē iuſtū captus efficit̉ ſeruus capiētis. habet iuſtuꝫ bellū. Unde ſeruus dicit̉ a ſeruādo. qꝛ .ſ. captus ſeruabat̉ īpita. ne occide̓tur: ſꝫ ad ſeruiēdū ſeruabat̉.Et peccat ſic captꝰ .ſ. ī bello iuſto receditī dn̄o ſuo. Sꝫ ſi bellū ē īiuſtū licitū ē fuge̓:pōt. Bella .ſ. iuſta. Captiuitates vt .ſ. caiunt̉: ſeruēt̉ ad vitā. Poſt liminiū ē iuseſtituit̉ alicui res. quāꝓpter captiuitatemmiſerat. vt. xvj. q. iij. prima. Niſi ſint arma reſtituunt̉. qꝛ ea turpiter amiſit. vt. ff.l. ij. Uel veſtes ẜm lau. Inducie .i. treugeugo. circa eas aūt determinatur ius calonicū. vt extͣ. de pa. treug. totū. Lega violādoꝝ. glo. Si qͥs legatū amicoī vel hoſtiū īpedit. ẜm canones excoīcat̉..xciiij. Si qͥs. Scd̓m leges hoſtibꝰ tradit̉ſit ſeruꝰ illoꝝ. vt. ff. de legi. l. vlt̓. cōnubiater hoīes eiuſdē ritꝰ fidei. vt. xxviij. q. j. caConcludit ÿſidorus. Hoc ius gētium apllat̉. qꝛ eo fere oēs gentes vtunt̉. Et dicitc Archi. ex hoc iuregētium. fere oēsactus ītroducti ſunt .ſ. emptōis. vēditōis.mutatōis hmōi. Licet aūt iuſgētiū obliitōēs īduxerit. non tn̄ noīa neqꝫ actōnes.mo a iure ciuili poſtea inducto proceſſerūtInſtitu. de acti. §. iſte quoqꝫ.lex canonica eſt lex ec­. §. x.le. Et dicit̉ canō: largo tn̄ pocabl̓o. Quidaūt ſit canō. dicit ÿſido. ī li. ethÿ. Canō grece latīe regula nūcupat̉. Regula aūt dictaeo recte ducit: nec aliqn̄ aliorſum trahitAlij dixerūt regulā dictā. vel regat. velnormā bn̄ viuēdi p̄beat. vel diſtortuꝫ prauumqꝫ corrigat. di. iij. c. j. Et dicit ibi gloſaſumaria. conſtitutō eccleſiaſtica appellatur varijs nomībus. Aliqn̄ dicit̉ canon. qn̄qꝫ decretū: qn̄qꝫ decretal̓ epl̓a. Canon dicit̉quod ſtatuit̉ ī generali concilio. Decretumqd̓ ſtatuit papa de cōcilio cardīaliū ſuoruꝫad nulliꝰ ꝯſultatōem. Decretal̓ d̓o epl̓a quāſtatuit̉ papa vl̓ ex ſe vel ꝯſilio cardīaliū

Itē īuenimꝰ alias canonice cōſtitutōis appellatōes: vt dogma. mādatū. īterdictū ſāctō. Dogma ē ī doctrīa cōſiſtēs fidei xp̄ianeMandatū ī doct̉na de moribꝰ. Interdictuꝫ īquo nulla pena adicitur. Sanctō vbi penaadicit̉: tn̄ vnū aliqn̄ ponit̉ alio. xxv. q. ij.Si qͥs. Glo. ſuꝑ illud. nec aliqn̄ aliorſū trahit. contra. ff. de re. iu. l. j. Regula ē breuiter enarrat. vt ex ea ius fiat: ergo aliqn̄ aliorſū trahit. Rn̄deo. Si illud appellat̉regula. ī quo aliqͥd general̓r ſtatuit̉. ſine ſuis exceptōibꝰ ſic tͣhit aliqn̄ aliorſū. ẜm hocītelligit̉ regula īducta. Si at̄ ſumat̉ r̄gulaẜm īcludit ſuas exceptōes. ſic nūꝙͣ fallit. Et notādū ait Grego. di. xxix. Reguleſctōꝝ pr̄m tꝑe. loco ꝑſona negocio. inſtāte ncc̄itate tradite ſūt. Et di. e. yſid̓. dicitSciēdū ē pleraqꝫ capl̓a ex. ex ꝑſōa. ex loco. ex tꝑe ꝯſiderāda ſūt: quoꝝ modi qꝛ medullitꝰ īdagāt̉ ī erroris laberintū nōnulli ītricando impīgunt̉. ante iudicāt ītelligāt: ante īculpāt ꝙͣ iterando lecta ꝑquirant. De regulis iuris ponet̉ inferius. De preceptis eccleſie. §. xj. obligāt ad mortale. aliqua qͥdem vniuerſalia ſūt. extēdūtur ad oēs fideles: aliqͣ adcertos ſtatꝰ ꝑſonaꝝ. Et vniuerſaliū p̄muꝫqͥdem ē de celebratōe feſtoꝝ. de qͥbus agit̉ etdeterminat̉ de ꝯſe. di. iij. ꝓnūciādum. Naꝫꝙͣuis vacare deo. conſequens ceſſare aboꝑbus exterioribus aliquo tꝑe ſit de iurediuino naturali: tamē determīatō temporis in quo hoc fiat: vel determinatio dieruꝫē de iure poſitīo p̄cepto eccleſie. Declara circa iſtud p̄ceptū habet̉ ī. ij. ꝑte. ti. de accidia. c. de omiſſiōe feſtoꝝ. Scd̓m p̄ceptūē de obẜuātia ieiunioꝝ diebus determīatis eccl̓am: vt totam quadrageſimā. de conſe. di. v. Quadrageſima: ī quatuor tꝑibusanni certis vigilijs: di. lxxvj. totū Terciū ē de abſtinētia ab eſu carniū om̄i ſextaferia anni. de ꝯſe. di. iij. de eſu. niſi natale dn̄i venerit ī tali die. extra. obẜuā. ieiu.c. fi. Die aūt ſabbati ī ÿtalia vbi ē tal̓ſuetudo. etiā ē in p̄cepto. Eſt etiā abſtine̓ abouis caſeo ī tꝑe quadrageſime. nonſolumieiunantibus: ſed etiā habētibus iuſtā cauſam ieiunandi: niſi excuſaret īfirmitas.di. iiij. deniqꝫ. Quartuꝫ p̄ceptum eccl̓e eſtde auditōe miſſe diebus domīcis feſtiuis.de conſe. di. j. Miſſas. Et extra. do parro. vtdiebꝰ domīcis. Declaratō at̄ huiꝰ p̄cepti habet̉. ī. ij. ꝑte. ti. de accidia. c. de omiſſiōe diuinoꝝ. Quītum p̄ceptū ē de annuali ꝯfeſſion .i. ſemel ſaltī ī āno. quilibꝫ poſtꝙͣ denerit ad annos diſcretōnis. confiteat̉ peccata ſua ꝓprio ſacerdoti: extra. de peni. re.Oīs pt̄uſqꝫ. Declaratōꝫ huiꝰ. Et qͥs dicaturꝓprius ſacerdos. habes ī titl̓o de accidia. ij.