TitulusPecimuſquintus
tanꝙͣ imꝑfectōri. ẜm illud. j. ad Corin. xiij.Cū venerit qd̓ ꝑfectū ē: euacuabit̉ qd̓ ex ꝑte ē. Sꝫ ī ſtatu vite pn̄tis nullꝰ ſtatꝰ ꝑfectoreē p̄t ſtatu noue legis. Nihil em̄ p̄t eſſe ꝓpinquius fini vltīo. ꝙ id qd̓ īmediate īducit infinē vltimū. hoc at̄ facit noua lex. Un̄ dicitapl̓s ad Heb̓. x. Bn̄tes itaqꝫ fr̄es fidutiaꝫ inintroitū ſct̄oꝝ in ſāguine xp̄i. quā iniciauitnobis viā nouā accedamꝰ ad eū. Un̄ non p̄teſſe aliqͥs ſtatus vite pn̄tis. ꝙͣ ſtatus noue legis. qꝛ tāto vnūqd̓qꝫ ē ꝑfectius quātomagisfini vltimo ꝓpinqͥus. Alio mō p̄t ſtatꝰ hoīmvariari ẜm ꝙ homīes diuerſimode ſe hn̄t adeandē legeꝫ. vel ꝑfectius vel minꝰ ꝑfecte. Etſic ſtatus veteris legis fuit multiplicit̓ mutatꝰ. qꝛ qn̄qꝫ homīes optīe illā legē ẜuabāt.qn̄qꝫ oīno p̄teribāt. Sic etiā ſtatꝰ noue legisdiuerſificat̉. ẜm dr̄ſa loca ⁊ dr̄ſa tꝑa et ꝑſonas. in qͣ gr̄a ſpūſſancti ꝑfectiꝰ vel minꝰ ꝑfecte habet̉. Non ē expectanduꝫ. ꝙ aliqͥs ſtatꝰſit futurꝰ. in qͦ ꝑfectiꝰ gr̄a ſpūſſancti habeatur. ꝙͣ hactenꝰ hīta ſit. ⁊ maxīe ab apl̓is. quiſicut tꝑe pͥus. ita ⁊ ceteris abūdantiꝰ ſpm̄ ſāctum acceper̄t. vt dicit glo. ſuꝑ illud. primitia ſpūs accipiētes. Ultra iſtos duos ſtatꝰ. ſlegis moſaÿce ⁊ legis euāgelice. ponit qͥdēDÿoni. in eccl̓iaſtica hierarchia tertiū ſtatū. ſꝫ non in vita iſta. ſed in vita beata. vbiſine figuris et velamīe videbimus deū faciead faciē. ¶ Promiſſio aūt aduētus ſpūſſct̄iquē xp̄c ꝓmī ſit apl̓is pluries. quā aliqͥ dicebant nondū impletā ſꝫ implendā. iā facta ēapl̓is. Un̄ et xp̄c dixit Act̉ j. Uos aūt baptizabimini ſpūſācto nō poſt multos hos dies.Qd̓ impletum legit̉ Act̉. ij .ſ. in feſto pente.Et tūc docuit apl̓os omnē veritatē .ſ. de neceſſarijs ad ſalutē credendis ⁊ agendis. Nōaūt docuit eos de om̄ibꝰ futuris euētibꝰ. hocem̄ nō ſpectabat ad eos. Un̄ dixit Act̉. j. Nōeſt vr̄m noſce tꝑa vel mom̄ta. que pr̄ poſuitin ſua pt̄ate. Ꝙ aūt aliqͥ aſſignabāt tres ſtatus mūdi. ꝯueniētes tribꝰ ꝑſonis diuinis. dicentes ſtatū veteris legis ꝯuenire pr̄i. quiailli generatōni intendebāt. ſtatū noue legisꝯuenire filio. quia clerici in eo intendūt ſapiētie. vn̄ et ſequēdus erat tertius ſtatus. qͥꝯueniret ſpūi ſct̄o. in qͦ viri ſpūales pͥnciparent̉. Reſpōdet. b Tho. vbi ſupͣ. ꝙ ſtatus veteris legis fuit nonſolū pr̄is. ſꝫ et filij. qꝛ xp̄cin veteri lege figurabat̉. ⁊ ſtatus noue legisnonſolū eſt filij. ſed etiā ſpūſſancti. ẜm illudad Ro. viij. Lex ſpūs vite in xp̄o ih̓u. Undenon oportet expectare aliā legē ſpūſſancti.Poſſꝫ etiā ẜm dn̄m Io. dominici. ille triplexſtatus ſic adaptari. vt dicatur primus in lege nature. qui incepit a creatōne ⁊ puritati⁊ renouatꝰ fuit ꝑ diluuiū noe. puritas ⁊ poteſtas ratōne creatōnis: attribuitur patri.Secūdus incepit in lege moſaÿca que fuit
lex plena ſapientia. Et in ꝓph̓is etiā. qui tūcmaxime floruerūt fuit maxima ſapīa. ꝓphetantes de xp̄o ſapīa pr̄is. et in xp̄m fuit terminatꝰ in ſui paſſione ⁊ aſcēſione. Succeſſittertius qͥ appropͥat̉ ſpūi ſct̄o. incipiēs in aduētu eiꝰ ſuꝑ apl̓os. in qͦ data ē in cordibꝰ lexamoris ⁊ dilectōis. et ſpūſ ſct̄i. qͦ filij dei agūt̉Un̄ n̄ oportet expectare aliā legē. Ꝙ at̄ xp̄cdixit Math̓. xxiiij. ꝙ p̄dicabit̉ euāgeliū r̄gniin toto orbe ⁊ tūc veniet ꝯſumatō. dicit tho.ꝙ iſta p̄dicatō euāgelij p̄t intelligi duplicit̓.Uno mō ꝙͣtuꝫ ad diuulgatōem noticie xp̄i.et fuit diuulgatū euāgeliū in toto orbe ꝑ p̄dicatōeꝫ apl̓oꝝ. Et ſubdit̉ in illa aucͣte. Tuncerit ꝯſumato. intelligit̉ de deſtructōe hirl̓mde qͣ tūc loquebat̉ ad lr̄am. Alio mō p̄t intelligi p̄dicatō euāgelij cū pleno effectu. ita .ſ.vt in qͣlibet gente recipiat̉ eccl̓ia. Et ita ẜmAug. nōdū p̄dicatū ē in toto orbe. Et hoc facto veniet ꝯſumatō mūdi. et ſic nͥ oportꝫ expectare aliud euāgeliū. qd̓ illi vocabāt eternū. ¶ Reꝑtus ē quidā liber qͥ intitulabatureuāgeliū et̓nū. q̄ dicebat̉ fuiſſe doct̓na Ioachim abbatis. ſꝫ ex ip̄o tͣctatu ⁊ tꝑe ſuo. ꝯp̄hēdit̉ manifeſte ip̄m nō feciſſe. Sūt aūt ibimulta he̓tica ⁊ erronea ⁊ fatua. Nā ī pͥmo dicit doctrinā Ioachim excede̓ doctrinā xp̄i. ⁊nouū ⁊ vetus teſtm̄. Secūdo ꝙ euāgeliū xp̄inō ē euāgelium regni. Tertō ꝙ nouū teſtm̄erat euacuādū. et ꝙ nō erat duraturū niſi ꝑſex ānos .i. vſqꝫ ad annū incarnatōis. Acclx. Quarto ꝙ ſic̄ euāgelio xp̄i ſuccedit aliudeuāgeliū. ita ſacerdotio xp̄i alid̓ ſacerdotiū.Quinto euāgeliū xp̄i nemineꝫ ducit ad ꝑfectōꝫ. Sexto ꝙ ſpūalis ītellectꝰ noui teſtī nōē ꝯmiſſus pape romano. ſꝫ tm̄ lr̄alis. Et ſicnō hꝫ iudicare papa de ītellectu ſpūali. ſedlr̄ali. Septīo ꝙ receſſus grecorū a romanaeccl̓ia fuit bonꝰ. et ꝙ viri ſpūales n̄ tenerēt̉obedire romane eccl̓ie. in his q̄ dei ſūt. Octauo ꝙ papa grecꝰ magis ambulat ẜm ſpm̄. ꝙͣpapa romanꝰ. Et ſic ꝙ magis ē in ſtatu ſaluādoꝝ. Nono ꝙ ſpūſſct̄s ꝑcipit aliqͥd ab eccleſia. ſic̄ xp̄c inqͣtuꝫ hō a ſpūſct̄o. Decīo ꝙxp̄c et apl̓i fuer̄t ꝑfecti in vita ꝯtēplatīa. etꝙ vita actiua fuit fructuoſa uſqꝫ ad ioachī.ſꝫ āmodo nō ē fructuoſa. ſꝫ vita ꝯtēplatiuaquā dic̄ eē in monachis. Undecīo ꝙ ſic̄ ī primo ſtatu mundi fuit ꝯceſſū regnum eccleſietotius a patre aliquibꝰ. de ordine ꝯiugatoꝝin quo auctorizatus eſt ille ordo. Et in ſecūdo ſtatu mundi fuit conceſſum a filio alicuide ordine clericorum in quo ab ip̄o glorificatus eſt. Sic in tertio ſtatu mundi. cōmittet alicui de ordine monachoꝝ. in quo ſpirituſſāctus glorificabit̉. Et ꝙ p̄dicatores quierūt in illo vltīo ſtatu: erūt maioris dignitatis ꝙͣ predicatores pͥmitīe eccl̓ie. Hec oīaſūt ꝑtim heretica. partim fatua et erronea.