VnicumCapitulum

ad Ro. viij. dr̄. Lex ſpūs vite in xp̄o ih̓u liherauit me a lege pct̄i ⁊ mortis. Un̄ ⁊ Aug.in libro de ſpū et lr̄a dicit. ꝙ ſicut lex ſct̄orūfuit in tabulis lapideis. ita lex fidei ſcriptaē in cordibꝰ fideliū. Habꝫ tn̄ lex noua quedāſicut diſpoſitīa ad gr̄am ſpūſſct̄i. et ad vſumhꝰ gr̄e ꝑtinētia. q̄ ſūt qͣi ſecūdaria in lege noua. de quibꝰ oportuit inſtrui fideles xp̄i exverbis ⁊ ſcripturis. tā circa credēda ꝙͣ circaagēda. Et iō dicendū ē ꝙ principl̓r lex nouahec ē indita. nō qͣi aliquid ꝑtinēs ad naturāhumanā. qꝛ ſic ē indita lex naturalis. ſed qͥanature aliqͥd ſuꝑadditū. ꝑ donum gr̄e adiuuās adimplendū qd̓ docet. qd̓ n̄ facit lex naͣturalis vel ſcripta. Secūdario at̄ lex nouaē lex ſcripta. et in ſcriptura quidē euāgelij.ꝯtinētur ea q̄ ꝑtinent ad gr̄am ſpūſ ſct̄i. Ueſicut diſpoſitiua vel ſicut ordinātia vſum hꝰgr̄e. Sicut diſpoſitiua qͥdeꝫ ꝙͣtū ad ītellectūꝑ fidē. ꝑ quā dat̉ ſpūſſancti gr̄a: ꝯtinent̉ ineuāgelio ea q̄ ꝑtinēt ad manifeſtādā diuinitatē vel hūanitatē xp̄i. Un̄ dr̄ Io vl. Hec at̄ſcripta ſunt vt credatis. qꝛ ih̓s eſt filius dei.Scd̓m v̓o affectū. ꝯtinent̉ in euāgelio ea q̄ꝑtinēt ad ꝯtēptū mūdi. ꝑ quē ꝯtēptū fit hōapax gr̄a ſpūſ ſct̄i. Aūdus em̄ .i. mūdi amatores. nō pn̄t caꝑe ſpm̄ ſct̄m inquit xp̄c Io.xiiij. Uſus d̓o ſpūalis gr̄e eſt in oꝑbꝰ b̓tutūad q̄ multiplicit̓ in doctrina noui teſtamētioēs exhortātur. vt pꝫ in ẜmone dn̄i in mōteMath̓. v. et in alijs locis. ¶ Ubi etiā notandū ꝙ nullus vnꝙͣ habuit gr̄am ſpūſ ſct̄i. niſifidem xp̄i explicitā vel ſaltē īplicitā. ꝙͣtuꝫad eos qͥ fuerūt in veteri te ſtam̄to. ꝑ fidē aūtxp̄i ꝑtinet hō ad nouū teſtamentū. Un̄ quibuſcūqꝫ fuit lex gr̄e indita in veteri teſtō. ſiue iudeis ſiue gētilibꝰ: oēs illi ẜm hoc ad nouū teſtm̄ ꝑtinebāt. Et ſic pꝫ qūo lex oris deibonuꝫ ē .i. melius. ſuꝑ milia auri et argenti.ꝑ gr̄am ſpūſ ſct̄i in ea ꝯp̄hēſam. Et ẜm hoc(qd̓ eſt in ea principale) lex euāgelij hꝫ iuſticare hominē. Ad qd̓ facit qd̓ ait apl̓us adR0. j. Nō erubeſco euāgeliū. virtus ē em̄ deiin ſalutē omni credēti .i. ducēs ad ſalutē quenon p̄t eſſe niſi ꝑ purificatōnem. Ꝙͣtum at̄ad doctrinā q̄ eſt in euāgelio et p̄cepta ⁊ ꝯſiia ordinātia intellectū. affectū. et actū. Lexeuāgelica nō iuſtificat. ſed de ea etiā verificatur. quod ait apl̓us. ij Corin. iij. Lr̄a occidit ſpūs aūt viuificat. Occidit .i. non viuificat ad iuſtificandū. Ipſa em̄ doctrina euangelij etſi multū inſtruat clare ad bene oꝑandum. et ad occaſiones maloꝝ tollēdum. nontamen adiuuat efficaciter adimplendū. Nāetſi gr̄a in euāgelio ꝯprehenſa adiuuet hominem ad nō peccandum. non tamē confirmat vt peccare non poſſit. quia hoc pertinetad ſtatum glorie.Ip̄a autē lex euange­ .§. j.

lica non fuit data a principio mundi tripliIci ratōne. ẜm Tho. prima ſcd̓e. q. cvj. art̉. iijQuarū prima ē. Quia lex noua (ſicut dictūeſt) principalit̓ eſt gr̄a ſpirituſſācti. que habūdanter dari nō debuit. anteꝙͣ impedimentū peccati ab humano genere tolleret̉. cōſumata redemptione ꝑ xp̄m. Unde dr̄ Io. vij.Nondū erat ſpūs datus. quia ih̓s nōbuꝫ eratglorificatus. Et hanc rōnem aſſignat manifeſte apl̓s ad Ro. viij. vbi poſtꝙͣ premiſeratde lege ſpiritus vite: ſubiunxit. Deus filiumſuū miſit in ſimilitudinē carnis peccati. vtde pct̄o damnaret pct̄m in carne. vt iuſtificatō legis impleret̉ in nobis ¶ Secūda rōp̄t aſſignari ex ꝑfectōne legis noue. Non em̄aliqͥd ad ꝑfectū adducit̉ ſtatim a principio.ſed quodam tꝑali ſucceſſionis ordine. Sicutaliquis prius eſt puer. et poſtmodū eſt vir.Et hāc rōnem aſſignat apl̓us ad Gal̓. iij. dicens. Lex pedagogus noſter fuit in xp̄o. vtex fide iuſtificemur. At vbi venit fides iamnō ſumus ſub pedagogo. Et. j Corin. xv. Nōprius quod ſpūale ē ſed quod animale. Lexaūt euāgelica maxime ē ſpūalis. ⁊ ideo nonprius debuit dari ſꝫ poſterius. ¶ Tertia rōſumit̉ ex hoc. ꝙ lex noua eſt lex gr̄e qua homo indiget ad bn̄ oꝑandū. et iō primo oportuit ꝙ homo relinq̄ret̉ ſibip̄i in ſtatu legispeteris. vt cadendo in pct̄m. cū ꝑ illā iuuari nō poſſet: ſuā infirmitatē recognoſcens.ſciret ſe gr̄a dei indigere ad bn̄ oꝑandū. ⁊ adhāc ꝓcurādā ſe hūiliaret. Nil em̄ magis gr̄erecipiēde obſiſtit ꝙͣ ſuꝑbia. cū .ſ. qͥs ꝯfidit deviribꝰ ſuis ad bn̄ oꝑandū. ꝓpter qd̓ dicit Iacobꝰ. Deus ſuꝑbis reſiſtit. humilibꝰ aūt datgr̄am. Hanc rōnem aſſignat apl̓s ad Ro. v.dicēs. Lex ſubintrauit vt habūdaret delictū.vbi aūt habūdauit delictū. ſuꝑhabūdauit etgr̄a. Nec ex hoc p̄t dici deus acceptor ꝑſonarū. qꝛ .ſ. ꝓuidit eis de lege gr̄e hoībꝰ noui teſtam̄ti et nō hoībꝰ veteris. Nā hūanū genꝰꝓpter pct̄m primi ꝑentis: meruit priuari auxilio gr̄e. ⁊ iō qͥbuſcūqꝫ non dat̉ gr̄a. hoc eſtex iuſticia. qꝛ hoc illi meruer̄t. qͥbꝰ autē dat̉hoc ē ex gr̄a ſeu liberalitate. ō autē ē acceptor qͥs ꝑſonaꝝ. ſi de ſuo. in qͦ nō ē alicui debitor. n̄ dat vni qd̓ dat alteri. Nō gͦ ex hoc ꝙhoībꝰ a principio mūdi nō dedit deus legemgr̄e iniuriā fecit. vel acceptor ꝑſonarū fuit.cū et ip̄a lex debito ordine danda eſſet..§. ij.De duratione legiseuangelice .ſ. ꝙ burat uſqꝫ ad finē ſeculi. neceſt ex pectāda alia lex que ei ſuccedat. vt qͥdāmale ſenſerunt. Pro cuius declaratione dicit. b Tho. prima ſcd̓e. q. cvj. arti. iiij. Ꝙ ſtatus mūdi variari p̄t dupl̓r. Uno mō ẜm diuerſitateꝫ legis. et ſic huic ſtatui noue legisnullus ſtatus aliꝰ ſuccedit. Succeſſit eī ſtatꝰnoue legis tāꝙͣ ꝑfectior. ſtatui veteris legis