Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
387
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumTercium

ab eo recipiunt̉ a ſubditis. Et ꝙͣtū ad hocꝑtinet terciū p̄ceptū .ſ. de ſct̄ificatōe ſabbati ī mēoriā ꝯditōis reꝝ. Aemēto ait vt diemabbati ſct̄ifices ⁊c̄. Ad ꝓxīos aūt bn̄ ſe qͥs ſpēal̓r general̓r. Special̓r qͥdē ꝙͣtumad eos quibus ē debitor. vt eis debitū r̄ddatqͣntū ad hoc dr̄. honora pr̄eꝫ tuū matrēQuātū ad oēs general̓r bn̄ ſe hēt vt nuli nocumētū inferat. nec oꝑe. nec corde. necore. Et nocum̄tū ꝓximo infert̉ oꝑe qn̄qꝫ īonā ꝓpriā quātū ad ꝯſiſtentiā. et ſic ꝓhibeur homicidiū dr̄. occides. Qn̄qꝫ inonā ꝯiunctā ꝙͣtum ad ꝓpagatōꝫ ꝓlis. et ſiccipit̉. Nlō mechaberis. Qn̄qꝫ fit iniuria inpoſſeſſā que ordinat̉ ad vtrūqꝫ. Et ſic dr̄ furtū facies. Nocumētū oris ꝓhibet̉ cuꝫdr̄. loqueris falſū teſtīoniū ꝯt ꝓximum. Nocumētū cordis dr̄. ꝯcupiſcesē ꝓximi tui nec deſiderabis vxorem e ⁊cͣ.Scd̓m hāc aſſigͣtōꝫ dat̉ aliqd̓ p̄ceptūdinās hoīeꝫ in ſeip̄m. Et ẜm tho. qꝛcepta decalogi referāt̉ vt ad finē ad precepta dilectōis dei ꝓximi. Sicut ī illis precetis d̓dilectōe d̓i ꝓximi īcludit̉ dilectō ſuitūc vere qͥs diligit ſeip̄m. ordinat ſe bn̄n deum et ꝓximū. Ita etiā tūc qͥs bn̄ ordīatip̄m. bn̄ ſe hēt ad deuꝫ ꝓximū ẜuandoa p̄cepta. Vel etiā non datur p̄ceptū ī dealogo ſpeciale de ſeip̄o ordinatū. qꝛ p̄cea decalogi oportet ſint talia. que ſtatī īente ppl̓i cadere poſſint. Preceptū aūt hētzdebiti. autē homo ex neceſſitate debealiquid deo ꝓximo. hoc defacili cadit ineptōe hoīs p̄cipue fidel̓. Sꝫ ex nccͣitateei debitū his ꝑtinēt ad ſeip̄m. apparꝫc ī ꝓmpto videat̉ primo aſpectu. qͥliſit liber ſui in his quę ꝑtinēt ad ip̄m. Sꝫigis īordinatōes hoīm ad ſeip̄os ꝑueniit ad ppl̓m mediāte īſtructōe ſapiētū. Preptū autē de obẜuatōe ſabbati inqͣtū ē moę ꝑtinēs ad decalogū inꝙͣtuꝫ intelligiturp̄cipi qͥes mētis in deo. Et vacare deo tꝑe. Sꝫ ꝙͣtum ad determīatōꝫ diei tal̓abbati. ē ce̓moniale morale. vn̄ nūcſſat. Et ꝙͣuis eſichius origenes iſta decēpta al̓r diſtinguāt aſſignēt. iſta tn̄ meor ẜm Tho. quā ponit Augꝰ. vt dictuꝫ eſt.e preceptis morali.§. vj.is additis decalogo quibꝰ pōt īduci illd̓Legē pone mihi dn̄e in via tua dirigele in ſemitā rectā: ꝓpt̓ īimicos meos. Uiaqua itur ad deū ē via virtutuꝫ. dant̉ p̄ceptaegis vt dictū ē. Sꝫ oportet deꝰ ponat ī affectu nr̄o grāꝫ .ſ. vt velimꝰ ẜuare. qꝛ vt dicit augꝰ. ſine ſpūſct̄o ꝯſtat nos mādata deiẜuare poſſe. Semita que eſt ſtrictior abitꝰ ꝙͣ via pōt intelligi collectō illoꝝ moralium mandatoꝝ. que addunt̉ decalogo. quevtiīqꝫ artiora ſūt ad ſeruādū vt patebit. Et

oportet vt deꝰ dirigat ad recte ſētiēdū de eisꝓpt̓ īimicos iudeoꝝ male exponētiū vl̓ xp̄ianoꝝ male de eis ſentientiū. vl̓ demonū nosſeduce̓ cupiētium. Sunt igit̉ hꝰ addita deferunt̉ ppl̓o a deo. mediāte doctrina īſtructōe ſapiētum ſubtiliori eoꝝ ꝯſideratōne. Un̄ ī prīo p̄cepto vbi ꝓhibent̉ cultꝰ aliorūdeoꝝ. addunt̉ p̄cepta ꝓhibētia ea que ordināt̉ ī cultū ÿdoloꝝ. Sic̄ hēt̉ Deutro. xviij. inueniat̉ ī te luſtret filiū ſuum aut filiā ſuā ignē ducēs. aut qui ariolos ſciſcitet̉. aut obſeruet ſōnia atqꝫ auguria. nec ſitmaleficꝰ aut incātator. nec phitōnes ꝯſulatnec diuinos: q̄rat a mortuis v̓itatē. Et ſicoīs ſuꝑſtitō ꝓhibet̉. dīnatō. incantatō. et vana obẜuatō. Scd̓o p̄cepto ꝓhibet̉ ꝑiurium. ſuꝑaddit̉ ei ꝓhibitō blaſphemie Leuit̉.xiiij. et ꝓhibitio falſe doctrine Deutro. xiij. Tercio p̄cepto ſuꝑaddūt̉ oīa ce̓monialiavt det̓minatiua modi exterioris diuini cultꝰ. p̄cipue ī feſtis ē exercēdꝰ. Nūc aūt illisce̓monijs ceſſātibus ſuccedūt ce̓monie diuini cultꝰ noui teſtam̄ti obẜuāde ſūt ẜm ordīatōꝫ eccl̓e vl̓ ꝯſuetudinē locoꝝ ī ſacͣmētis diuinis officijs. vt. d. xj. eccl̓iaſticaꝝ. Precipit̉ at̄ ī eo vt vacet̉ deo aliquo tꝑe. ẜmhoc pōit̉ ī decalogo. et nūc ſabbato ſucceditdies dn̄icus. Et alia feſta ex ſtatuto eccleſie. Quarto p̄cepto de honore ꝑentuꝫ. ſuꝑaddunt̉ vniuerſa p̄cepta inducētia ad reuerētiā obediētiā exhibēda maioribꝰ. p̄ceptaīducētia ad bn̄ficia exhibēda. tꝑalia ul̓ ſpūalia ꝓximis vt elemoſinas. aut etiā mīoribꝰvt curā quā debēt hr̄e ꝑntes de filijs. p̄latide ſubditis. Et etiā p̄ceptū de honoratōne ſe. ẜm illud Leuit̉. xix. Honora ꝑſonam ſenum: corā cano capite ſurge. Quīto ēde ꝓhibitōe homicidij ſuꝑaddit̉ ꝓhibitō cuiuſcunqꝫ molitōis ꝯͣ ꝑſonā ꝓximi. Sicut illud Leuit̉. xix. ſtabis ꝯtͣ ſāguinē ꝓximitui. Et ꝓhibitō odij ẜm illud Leuit̉. xix.oderis fratrē tuum in corde tuo: ſed publiceargue. Sexto qd̓ ē de adulterij ꝓhibition. ſuꝑadditur preceptum de prohibitioneme̓tricij ẜm illud Deutro .xxiij. erit me̓trix de filiabꝰ iſrahel nec ſcortator de filijs iſrahel. Et ꝓhibitio vicij contͣ naturā ẜm illd̓Leuit̉. xxviij. maſculo non ꝯmiſceberisEt vicij beſtialitatis: ẜm illd̓ Leuit̉. xxviij.Cum pecore cōibis. Septimo dehibitōe furti. ſuꝑaddunt̉ ꝓhibitio vſure. ẜmillud Deutro. xxiij. fenerabis fr̄i tuo adpſuram. Et prohibitō fraudis. ẜm illd̓ Deutro. xxv. hēbis in ſacculo diuerſa pondera maius minus. Et vniuerſal̓r oīa ꝑtinēt ad calumniā et rapinā. Octauo qd̓ ēde prohibitione falſi teſtimonij. ſuꝑadditurprohibitio falſi iudicij. ſcd̓m illud Exodixxiij. Nec in iudicio plurimorum ſententie