DecimuſquartusTitulus
Intantū aliqͥd cadit ſub p̄cepto: inqͣntū hētratōꝫ debiti. Eſt autē aliquid debitū dupl̓r.vno mō ꝑ ſe. alio mō ꝓpt̓ aliud. ꝑ ſe ē debitūī vnoquoqꝫ negocio id qd̓ ē finis. qͥ hꝫ rōꝫ ꝑſe bōi. ꝓpt̓ aliud ē debitū qd̓ ordīat̉ ad finē.ſic medico ꝑ ſe ē debituꝫ ꝙ ſanet. qꝛ h̓ ē finisartis eꝰ. ꝓpt̓ aliud aūt medico eſt debitū: vtbet medicinā. qꝛ medicina ordinat̉ ad inducēdā ſāitatē. Finis at̄ ſpūal̓ vite ē: vt hō vniat̉ deo. ⁊ hoc fit ꝑ caritatē. qꝛ qͥ māet ī caritate. ī deo māet ⁊ deꝰ ī eo. vt pͥma ioh̓. iiij.Iō dr̄ caritas. qͣi cara vnitas. ī hoc conſiſtitꝑfectō vltīa creature vniri cū deo. et ad hocordināt̉ ſic̄ ad finē oīa p̄cepta q̄ ꝑtinent atſpūalē vitaꝫ. Un̄ apl̓s. jͣ. ad Thimo .j. Finisp̄cepti .ſ. om̄is ē caritas. de corde puro. Cōſcīa bōa. ⁊ fide nō ficta. Oēs em̄ v̓tutes de qͣrū actibꝰ dāt̉ p̄cepta ordināt̉ vl̓ ad purificādū corda a turbinibꝰ paſſionū. ſicut virtutes q̄ ſūt circa paſſiōes moderādas. vt fortitudo ⁊ tꝑantia. vl̓ ſaltē ad hn̄dā bonā ꝯſciētiā. Sicut v̓tutes q̄ ſūt circa oꝑatōes. vt iuſticia ⁊ prudētia: vl̓ ad hn̄dū rectā fidē. vt illa q̄ ꝑtinēt ad diuinū cultū. Et hec tria reqͥrūt̉ ad diligēdū deuꝫ. Nā cor īpuꝝ a dei dilectōe abſtrahit̉. ꝓpter paſſiōes inclinātes adterrena. Conſcīa mala facit horre̓ diuinamiuſticiā ꝓpter timorē pene. Fides ficta tͣhitaffectū in id qd̓ de deo fingit̉. ſeꝑans ſe a deiveritate. In quolibꝫ at̄ gene̓ illd̓ qd̓ ē ꝑ ſe. ēpriꝰ eo qd̓ eſt ꝑ aliud. Et iō pͥmū ⁊ maximūmādatoꝝ ē de caritate. vt dicit xp̄c Matheixxij. Nō ponit̉ aūt hoc ī decalogo. qꝛ p̄ſupponit̉ ad illū. et ī oībꝰ ill̓. x. p̄ceptis īcluditur iſtd̓. Dr̄ſificat̉ at̄ p̄ceptū de dilectōne induo .ſ. ī diligēdo deū ⁊ ī diligēdo ꝓximū. Un̄xp̄c ath. xxij. Poſtꝙͣ īterrogatꝰ de magno⁊ p̄cipuo mādato ī lege: reſpondit. Diligesdn̄m deū tuū ex toto corde tuo. ⁊ ex tota aīatua. ⁊ ex omni mēte tua. hoc ē maximū ⁊ p̄mū mandatū. Scd̓m autem ſimile huic eſt.Diliges ꝓximū tuuꝫ ſicut teipſū: ſubdit. Inhis duobꝰ mādatis vniuerſa lex pendet ⁊ ꝓphete. Et pͥma Iohānis. iiij. dr̄. Hoc mādatum habemꝰ a deo. vt qui diligit deū diligat⁊ fr̄eꝫ ſuū. Et ꝙͣuis vnū includat̉ ī alio. necpoſſet eſſe dilectō dei vera ſine dilectōne proximi. nec dilectō proximi ſine dilectōne deicum dilectō proximi ordinet̉ ad dilectōꝫ deivt ad fineꝫ. propter quod dicit apl̓s. Qui ꝓximū diligit legē impleuit. Tn̄ oportuit dari diſtincte p̄ceptū. nō ſolū de dilectōne dei.ſ. diliges dominū deū tuū. quod habet̉ Deūtro. ſexto. Sed etiā de dilectōne ꝓximi cū dicit̉ Leuit̉. xix. Diliges amicuꝫ tuū ſicut teip̄m. id ē ꝓximū. ⁊ hoc ꝓpter minꝰ capaces:qui nō defacili vnū ſub altero ſciūt contineri. Et ꝙͣuis etiā diligere noſip̄os teneamurTamen de hoc non datur ſpeciale preceptū
quia quātūcunqꝫ quis excidat a v̓itate r̄manet tn̄ in ip̄o dilectō ſui. Nec ita ꝯtingit obſcurari ratōꝫ circa dilectōem ſui. ſicut circadilectōꝫ dei ⁊ ꝓximi. Uel etiā qꝛ ex hoc ꝙ qͦsdiligit deū ⁊ ꝓximū vere diligit ⁊ ſeip̄m. Immō etiā ī p̄cepto de dilectōe ꝓximi notat̉ dilectō ſui. cū hoc ponat̉ pro regula et mododilectōis proximi. cū dicit̉. ſicut teipſum.De ipſo decalogo qui. §. v.ꝯtinet xp̄i p̄cepta dr̄ Deū. iiij. On̄dit vobisdn̄s pactum ſuū qd̓ p̄cepit vt faceretis et. x.b̓ba q̄ ſcpͥſit ī duabꝰ tabul̓ lapideis. Hec aūtexp̄ſſe ponūt̉ Exo. xx. vt patebit īfra. Et adobẜuatōꝫ eoꝝ inuitās. pͣs. vij. In pſalteriodecē cordaꝝ pſallite ei. Pſalteriū ē lex. decēcorde ſūt p̄cepta eiꝰ. Un̄ Augꝰ fecit quēdaꝫlibꝝ de. x. p̄ceptis. quē intitulauit de. x. cordis. Māibꝰ at̄ tactū tale inſtrumētū redditſuauē ſonū ⁊ nō al̓r. Tāgere igit̉ māu pſalteriū illd̓ .i. legē ē oꝑe ẜuare. Et ꝑ hoc vitat̉om̄e pct̄m. ⁊ ſuauis armonia bonoꝝ operūinde ſequit̉. Un̄ pͣs. Iniquitatē odio habui⁊ abhominatꝰ ſū: legē aūt tuam dilexi. q. d.Iō odiui oēꝫ iniqͥtatē .i. vitaui. qꝛ legē mandatoꝝ tuoꝝ ẜuaui. Un̄ Augꝰ ī dicto li. Tan 4gis primā cordā qͣ colit̉ deꝰ. Et occidit̉ beſtia ſuꝑſtitōis. ⁊ ſic de alijs. Et cū peccatumſit trāſgreſſio legis diuine. ⁊ celeſtiū inobediētia mādatoꝝ. ⁊ oē pct̄m ſit vel in deū vl̓ īꝓximū. vel ꝯtra ſeipſū: pōt dici ẜm quādaꝫadaptatōꝫ ꝙ ꝑ prīa tria obẜuata vitāt̉ peccata directe ꝯtͣ deū: ꝑ qͥnqꝫ ſequētia. pct̄a q̄ſūt ꝯtͣ ꝓximū. ꝑ duo vltīa que ſūt ꝯtͣ ſeipſuꝫNā ꝑ deſideria ⁊ ꝯcupiſcētias malas interiores. nō fit leſio ꝓximo ſed ſibip̄i .i. anīe ſuequā macl̓auit ꝑ pua deſideria. ¶ Rōeꝫ aūtſufficientē qͣre .ſ. nō ſūt plura nec pautioraaſſigͣt. b. tho. prīa ſcd̓e. q. c. arti. v. Sicut eīait p̄cepta legis humane ordināt hoīem adꝯn̄itatē humanā. ita p̄cepta diuine legis ordinant hominē ad quandā cōmunitatē hominū ſub deo. Ad hoc autem vt hō in aliqͣꝯn̄itate ꝯmoretur. duo requirūt̉. Primuꝫ ēvt hō bn̄ ſe habeat ad eū qui preeſt ꝯn̄itatiScd̓o vt bn̄ ſe habeat ad alios cōitatis conſocios ⁊ ꝑticipes. Oportet gͦ ꝙ in lege diuina ferāt̉ aliqua p̄cepta ordinātia hominē īdeū. ⁊ deinde alia p̄cepta ordinātia hoīeꝫ adalios ꝓxīos ſibi ꝯueniētes ſub eodē pͥncipe.Principi aūt ꝯn̄itatis tria debꝫ hō. Prīo fidelitatē. Scd̓o reuerētiā. Tercio famulatūFidelitas aūt ad dn̄m ī hoc ꝯſiſtit. vt honorē principatꝰ ad aliuꝫ nō deferat ⁊ ꝙͣtum adhoc accipit̉ pͥmū p̄ceptū: cū dicit̉. Non habebis deos alienos coraꝫ me. Reuerētia addn̄m ſeruat̉: vt nil iniurioſū in eū cōmittatur: ⁊ quantū ad hoc aſſumit̉ ſcd̓m p̄ceptūſ. Nō aſſumes nomē dei tui inuanū. Namulatus deo debet̉ ī recōpenſatōne bn̄ficiorum