TitulusTredecimus

quodcunqꝫ ꝙͣ minimū malū culpe. Un̄ Aug.xxxij. q. v. Ita ne. ait. Potius debet quis oīamala ſuſtinere ꝙͣ peccato conſentire. Sic dixit et fecit Suſanna. Melius eſt mihi abſqꝫoꝑe .ſ. malo incidere ī manꝰ pr̄as ꝙͣ derelinquere legem dei mei Dan̄. xiij. Sed in bonisquāto diuturniꝰ tāto meliꝰ: ⁊ id̓o magis eligendū. Et ratō. qꝛ quāto bonū eſt diuturniꝰtāto ſecurius poſſidet̉. Et quāto qͥs cū volūtate magis habituata ⁊ fixa ī bono oꝑatur.tāto opus eſt perfectiꝰ. Et ideo dr̄ Tren̄. iij.Bonū eſt viro ſi portauerit iugū obediētie:ab adoleſcentia ſua. Cum igit̉ bona ſpiritualia virtutum permaneant. nec auferri velamitti poſſint ꝯtra volūtateꝫ habētis. vt dicit Amb̓. de pe. diſ. ij. Sapiens. Bona at̄ tēporalia auferri poſſint inuitis vl̓ amitti ſaltim ī morte. Unde Amb̓. ſuꝑ Cūc. Sūt hoīsbona que ſecum afferre nō pōt. gͦ magis eligenda ſpūalia ꝙͣ temporalia. ¶ Scd̓o vnuꝫbonū eſt maiꝰ altero. qꝛ impermixtiꝰ ſeu purius. Bonum em̄ quod eſt ſine malo. ē maiꝰet magis eligendū ꝙͣ quod habꝫ admixtionēmali. ⁊ gaudiū ſine triſticia eſt maiꝰ gaudioqd̓ habet annexā triſticiaꝫ. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛbonū quāto delectabilius tāto meliꝰ ⁊ magiseligendū. Sed bonum qd̓ eſt malo purius ⁊imꝑmixtiꝰ: eſt delectabiliꝰ. Cum gͦ bona ſpiritualia nō habeāt admixtionē mali aut triſticie. Unde dicit̉ de ſapientia vera. venerūtmihi oīa ꝑiter cum illa. ait ſapiēs Sap̄. vij.nō habet amaritudineꝫ ꝯuerſatio illiꝰ. nectedium cōuictus eiꝰ ſed gaudiū. Bona autēterrena ſiue diuitie ſiue voluptates. habeātmultā triſticiā ⁊ anxietateꝫ admixtā. Undeſaluator eas ſpinis comꝑat Luc. viij. qͥa pūgunt ⁊ mentem lacerāt diuerſis afflictōnibꝰ.Ideo ſpiritualia bona ſūt p̄eligenda. Reſpectu tn̄ ſui ī caſu .ſ. p̄ſuppoſita culpa ꝯmiſſa.melius eſt bonū malo admixtum .ſ. bonū pnitētie admixtū dolori ⁊ triſticia cōtritōnisꝙͣ gaudere. ⁊ magis eligēdū. Meliꝰ eſt em̄ penitere ꝙͣ gaudere. pͣs. Bonū mihi dn̄e ꝙ hūiliaſti me .ſ. ꝑ compūctioneꝫ. Reſpectu etiamamici cum triſtatur. meliꝰ eſt em̄ ꝯtriſtari ꝙͣgaudere qd̓ ꝑtinet ad cōẜuationē amicitie.Flere cum flentibꝰ. ait apl̓us ad Roma. xij.¶ Tercio vnum bonū eſt maiꝰ altero. qꝛ cōmuniꝰ bonū. Bonū etiam quāto ꝯn̄ius tātodiuinius. ẜm ph̓m .i. perfectius. quod intelligitur de illo bono ꝯn̄i. quod ẜm ſe totū. et īeodem tempore poteſt a multis participari.Sicut aſpectus ludi ī teatro: et doctrina inpopulo ꝓpinata. Huiꝰ ratio eſt. quia bonumſimpliciter eſt maiꝰ et magis eligendū ꝙͣ bonum alicui. Sed bonū ſimpliciter .i. ex ſe etex ſua natura eſt bonū ꝯn̄. Bonū aūt ꝑticulare vel ꝓprium eſt bonū alicui iſti vel illi.Apoſtolus ad Galath̓. vj. Dum tp̄s habemꝰ

operemur bonum ad omnes. Et. vij. q. j. ſcias. dicit̉. Ꝙ vtilitas cōmūis vtilitati vniuspreponenda eſt. Et caritas nō ꝓpria cōibꝰ. ſꝫcommunia ꝓprijs anteponit. inquit Augꝰ. īregula. Illud auteꝫ bonum cōmune. qd̓ nonpoteſt ſimul ẜm ſe totū a pluribꝰ participari in eodē tempore. ſicut vnū equum vel vnāveſtem. Aut etſi ī eodeꝫ tempore. nō tn̄ ẜm ſetotū. ſed ẜm ꝑteꝫ pt̄ participari ſicut pecus.ſic bonum ꝓpriū eſt maiꝰ ⁊ magis eligendumꝙͣ commune. Et ratō eſt. quia illud bonū qd̓habetur ī omni tꝑe. eſt maius bonū ꝙͣ illuꝰquod habetur aliquo tempore. ⁊ quod habetur ẜm ſe totū ꝙͣ ẜm parteꝫ. talia ſūt tꝑalia.Sed ſpiritualia vt deus ⁊ virtutes ẜm ſe totas poſſunt haberi ī omni tēpore deo oꝑante. ergo ⁊cͣ. ¶ Quarto vnum bonū eſt maiꝰaltero. quia ſufficiētiꝰ. Nam illud bonū quohabito nullo indigemus. eſt maiꝰ eo quo habito adhuc alijs indigemus. Verbi gͣtia. Iuſticia eſt maiꝰ bonuꝫ ꝙͣ fortitudo. Huiꝰ ratioeſt. qͥa habita fortitudine. adhuc iuſticia indigemus .ſ. ad recte cōuiuendū. Sed habitaiuſticia nō indigemus fortitudine. Nā ſi oēshomines eſſent fortes. adhuc indigerent iuſticia. que reddit vnicuiqꝫ qd̓ ſuum eſt. Sꝫ ſiomnes hoīes eſſent iuſti. ad nihil eſſet vtilisfortitudo. quod intelligendum eſt de fortitudine ẜm actū. Nam cum fortitudinis actꝰ ſitrepellere nociua et aduerſa ſuſtinere. cū talia nō ſꝑ occurrāt. nō ſꝑ eſt neceſſaria fortitudo ẜm actū. ſed bene indigemꝰ fortitudineẜm habitū. Eſt ergo vnū bonū ſufficientiusaltero. vel qꝛ per ſe ſufficiens ſine alio. aliudnō ſufficiens ſine alio. vt eſt inductū exemplum de fortitudine ⁊ iuſticia. Uel qꝛ tale bonum eſt finis. quod pt̄ eſſe ſine his que ſuntad finem. ſed nō econuerſo. Naꝫ habitis queſunt ad finem non habetur finis. Sed habito fine. non indigemus his que ſunt ad finē.Exemplum de medicina ⁊ ſanitate. ⁊ diuitijset beatitudine. Uel quia tale bonum eſt pͥncipium omniū quod poteſt eſſe ſine bono qd̓non eſt principium omniū. Ex his ſequitur.Deus et gloria eius. ⁊ gratia ⁊ virtutes alijsbonis mundi eſſe maiora: et ideo magis eligenda. Sufficientiſſimum bonum eſt deus.quia nullo indiget. Pſalmiſta. Bonorū meorum nō indiges domine. Gratia dei ſufficitad ſalutem. nō aūt ad alia bona. ij Corinth̓.xij. Sufficit tibi gͣtia mea. Et capitulo. viij.Omnē ſufficientiam habētes habundetis inom̄e opus bonum. ¶ Quinto aliquod bonūeſt maius altero. quia eligibilius. Et ex parte eligibilis rei eſt aliquod bonū magis eligibile. Vel ratione maioris deſiderij. quāto em̄aliquod bonum magis commūiter deſideratur tanto eſt maius. Vel ratione maioris p̄cij. quia quorū precia ſunt maiora illa meli-