CapitulūSecundum

per grāꝫ ad adeptionē glorie. pͣs. Qui repletin bonis deſiderium tuū .ſ. deus. Neqꝫ em̄ repletur deſideriū anime niſi bonis glorie. Cōfitere ergo deo ī bonis. et benedic deū ſāctorum. ait Tobias .i. lauda et regratiare eū ꝓbonis collatis tibi. bona nat̉e. virtutis pollitice. gratie. ⁊ glorie. Et bonum quideꝫ nat̉epoteſt diſtingui ī duo .ſ. ī naturalia tibi cōceſſa quibꝰ conſiſtis. ⁊ temꝑalia tibi largitaad vſum. que bona etiaꝫ in ſe habēt naturaꝫſuā bonam. vt diuitias. cibū. potum. veſtitū. et alia hmōi. Et iſta figurātur ꝑ illa bona ſua que tradidit dn̄s ſeruis ſuis vt negociarent̉ in eis .ſ. quinqꝫ talenta.Tercia diſtinctio bo­ .§. ix.ni eſt ẜm Tulliū et Ambro. ⁊ Tho .ſ. ꝙ bonūaliud vtile aliud delectabile aliud honeſtuꝫ.Hec diuiſio boni nō eſt ſicut diuiſio vniuoci. ꝙ equaliter p̄dicat̉ de ſuis ꝑtibꝰ. ſed ſicutdiuiſio analogi in ſua analogata. ꝙ ꝑ priuset pͥncipaliꝰ p̄dicatur de vno ꝙͣ de alijs ꝑtibꝰſuis. Naꝫ bonū ꝑ prius ⁊ principaliꝰ dicit̉ d̓honeſto. ſcd̓ario de delectabili. tertō de vtili.Ratio diuiſionis boni in hec tria eſt iſta. qꝛbonū eſt aliquid inꝙͣtum appetibile. Appetit̉auteꝫ ad aliquid bonū tribꝰ modis. ¶ Prīoem̄ appetitur aliquid non ꝓpter ſe ſed ꝓpteraliud .ſ. vt quoddaꝫ mediū ꝑ quod ī alid̓ bonum tenditur. et tale vocat̉ bonū vtile. Sicetiā iſto modo appetūtur diuitie. vt .ſ. mediūꝑ qd̓ quis poſſit habere victum. veſtitū. honorem. ⁊ gloriā. et delectatōnes. Propter qd̓dicit Salomon Eccl̓s. x. c. Pecunie obediūtomīa. ¶ Scd̓o appetitur bonū vt quedā resterminas appetitū ꝑ ſe totaliter. Et tale vocatur bonū honeſtum. Dicit̉ at̄ bonum honeſtum. qd̓ ꝓpter ſe deſiderat̉. et hoc eſt bonūpirtutis. ad quod hortat̉ apl̓us dicens .j. adCorin. xiiij. Omīa honeſte et ẜm ordinē fiātin vobis. Et bonum honeſtū ꝑmaxime reꝑitur ⁊ perfecte ī virtutibꝰ infuſis. Un̄ Sapi.vij. dicit̉. de vera ſapientia .ſ. infuſa. que ſinegrā eſſe nō pt̄. Uenerūt mihi oīa bona pariter cū illa. et innūerabilis honeſtas ꝑ manꝰilliꝰ. ¶ Tertō appetit̉ bonū vt qͥes ī re deſiderata ⁊ ꝯcupita. ⁊ tale eſt bonū delectabileꝓut appetuntur delectatōes ciborum. venereorum. ⁊ ludorū. et huiuſmodi. Sed ſi delectationes ſint vitioſe. vt quia contra ordineꝫrationis. ẜm illud ꝓuer. ij. Letātur cum male fecerint et exultat ī rebꝰ peſſimis. Letarieſt delectari. Dicit Greg. ī moralibꝰ. Ꝙ momētaneum eſt quod delectat. eternum quodcrutiat .ſ. animā ꝓpter delectatōnes prauasSed ſi delectationes ſint bone. vt in actibusbonis. maiores et perfectiores ſūt delectatōnibus quibuſcunqꝫ mūdanis. ducētes ad delectationes eternas. ẜm illud pͣs. Delectati-

ones in dextera tua .i. in bonis ſpiritualibuso deus. uſqꝫ in finem .i. conducūt homīes adfinem vltimū. ¶Bona igitur vtilia nō habent in ſe vnde deſiderētur. ſed deſiderāt̉ ſolūbt ducentia in bonū alterum. ſicut ſumptiomedicine amare deſideratur. non ꝓpter ſe: ſedꝓpter ſanitateꝫ. Pona v̓o delectabilia nullāaliam rationeꝫ habēt appetibilitatis. niſi delectationeꝫ. cum et aliquādo ſint noxia ⁊ inhoneſta. Sed honeſta ī ſe habent vnde deſiberentur. hec Tho. in prima parte. q. v. Opponitur autem bono honeſto malum culpe.et bono delectabili malum pene. bono auteꝫvtili nō opponitur aliquid ſpeciale malum.eo ꝙ bonum vtile ordinatur ī bonum honeſtum vel delectabile ſicut in fineꝫ. To. in q̄ſtionibus de malo. Cum igitur ratō naturalis oſtendat nobis iſta paria bona. ⁊ lex naturalis dictet meliora inter bona appetēdaet proſequenda. Ideo cum bonum honeſtumſit precipuum in quo inuenitur vtilitas maxima. quia conſecutio ſalutis. pax mentis.et edificatio et dilectio proximi. ac etiam delectatio pręcipua. ergo declina a malo dbi ēannexū bonum delectabile vel vtile temporaliter. et fac bonum honeſtum et virtuoſū.inquire pacem eternam. omnia bona faciēdo propter pacem ſupernam.Signatum eſt ſuper.§. x.nos lumen pultus tui domine .i. lex naturalis. que oſtendit nobis bona que appetunt̉.Et ſicut bonum naturaliter appetitur. ita etmaius bonum eſſe cum aliquid cognoſciturmagis appetit̉. Propterea enim plus amatur ⁊ queritur vnum aureum ꝙͣ argenteumnūmiſma. quia maius bonum vtilitatis eſtin eo. Pluribꝰ auteꝫ rationibus oſtenditurvnum bonum eſſe maius ſeu melius altero.vnde et magis appetendum.Quia diuturnius. Quia impermixtius.Quia cōmuniꝰ. Quia ſufficientius.Quia honorabilius.¶ Primo vnum bonū eſt maiꝰ altero. qꝛ di­ (uturnius. Ubi ſciendū. ꝙ ſicut ī malis quātodiut̉ niꝰ eſt malū. tātopeius: ita ecōtra ī bonis. quātodinturniꝰ bonū tātomelius. Ptꝫꝑ exēplū. Egrotari ꝑ annū qd̓ ꝑtinet ad malū pene ſeu nat̉e. eſt peiꝰ ꝙͣ ꝑ menſem vel ebdomadaꝫ. Un̄ et naturaliter magis horret̉ ⁊ſi pt̄ vitatur. Sic infirmitas aīe q̄ eſt pct̄m.quātomagis durat tātopeiꝰ. Peius eī eſt ꝑmanere ī pct̄o ꝑ menſē. ꝙͣ ꝑ hebdomadā. Un̄extͣ. de ꝯſue. c. vlt. dr̄. Tāto ſūt grauiora peccata quātodinturnius animam infelicē detinent alligataꝫ. Conſuetudo em̄ peccandi ⁊habituatio eiꝰ aggrauat peccatum. Item qꝛplus habet de ratione mali malū culpe ꝙͣ pene: ideo ſemper preeligendum eſt malū pene