Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
371
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūSecundum

nitas diuina. multe ſunt bonitates for̄aliter. quelibet .ſ. res for̄aliter eſt bona ſua bonitate. Scd̓o omnia deſiberāt deum vt auxilium quo in eſſe ꝯſeruātur. Nam ip̄e deusportat .i. ꝯſeruat oīa verbo virtutis ſue. dīcapoſtolus ad Hebre. j. vt patet. §. precedēti. Cercio omīa deſiderant deū vt bonū: inomnia quietātur et nobilitāt̉. Nam deus eſtbonū primū. totū. integꝝ et perfectuꝫ. Etmo omīa deſiderāt deum. eo ip̄e eſt primuꝫbonū. Naꝫ ſicut om̄es nūeri participāt vnitatem. vnitas auteꝫ eſt ſe participansnumeꝝ aliquem. Ita deus eſt ſe bonus .i.eſſentialiter bonus. non habens bonitatemſuam ab alio. pͣs. Eonorum meoꝝ non indiges dn̄e. Un̄ ſicut ip̄e eſſentialiter eſt ſua deitas. ita eſt ſe eſſētialiter ſua bonitas. Oīsautē bonitas creature. participatiue eſt bonitas diuina. hec Dioniſiꝰ. Et hoc eſt ad excludēduꝫ errorē Arrij et Origenis. qui poſuerūt deitatem. entitatem. et bonitatem filij.eſſe participatam a patre. Vt ergo on̄datentitas. deitas. et bonitas equaliter cōuenitfilio ſicut patri. dicit filiū eſſe bonū primuꝫ.Secūdo omīa deſiderāt deum. eo eſt bonūtotum. Sed cum totū dicit̉ dupliciter .ſ. totūquod cōſtat ex partibꝰ vt domus. ꝓut eſt inmateria in actu. Conſtat em̄ ex fundamentotecto. et parietibꝰ. vt ex partibꝰ ſuis. Et totūquod eſt ante partes. vt domus ꝓut eſt īte edificatoris. Iſtud dicitur ante partes. qꝛpreexiſtit domui fiende ex partibꝰ eius. Deꝰigit̉ dicit̉ bonum totū. dr̄ totum qͣi ſitcōpoſitū ex partibꝰ. quia hoc repugnat ſimplicitati diuine. Gernhardꝰ. Si dici pt̄ vniſſimus eſt. ſed eſt deus totum ante partes. qͥaip̄a deitas patris et filij et ſpūſſancti. eſt qͣſip̄habens omīa bona. Tercio oīa deſiderantdeum. eo eſt bonum ꝑfectū. Sed dupliciter dicat̉ aliquid ꝑfectū. Uno modo qͥaplete factū. ſicut dicimꝰ ꝑfectaꝫ noſtrāambulationem. .ſ. ꝯplete termīauimꝰ eaꝫ.Alio modo qd̓ ht̄ naturam et virtuteꝫ ꝓprieſpēi. Sicut dr̄ homo ꝑfectū aīal. eo habetnaturā ſenſitiuā. Deꝰ at̄ dr̄ bonū ꝑfectū.pͥmo modo. qꝛ qd̓ eſt factū pt̄ dici ꝑfectum. deꝰ at̄ factus eſt nec creatꝰ. Sed dr̄ꝑfectū bonū inꝙͣtum eſt maxime ī ſua natura et virtute ꝑfectꝰ. Quarto omīa deſiderantdeū inqͣtū eſt bonū integꝝ. Naꝫ integꝝ dicitur excluſionē vel remotionē diminutōis.Sicut dicimꝰ hoīeꝫ eſſe integꝝ. ſi aliquomēbro priuet̉ vel trūcet̉. et qꝛ deus habetalicꝰ mali admixtioneꝫ ſicut creature terreſtres. nec alicꝰ boni pͥuatōneꝫ. ſic et celeſtes.quibꝰ deficit ſaltim immutabilitas. nec alicꝰboni ſubtractionē. qꝛ nihil ei ſubtrahi pt̄.br̄ bonū integꝝ ꝯn̄s eſt ab oībꝰ ꝯcupitū.hec Hioni. ij. c. de diui. no. Tho. ī ſcpͥ. ibidē.

Ꝙbonus iſrl̓ deus.§. vj.his qui recto ſūt corde. Ubi circa deū quē nobis on̄dit naturalis. p̄mittēda ē vera illuſtratō. qꝛ deꝰ iſrl̓. Iſrahel interp̄tat̉ vidēs deū Uet ſignat fideles vidētes fideꝫ .i. credētes eaque ſūt fidei. ꝯtinēt̉ ī ſimbolo. Figuratis īgͣdibꝰ ſcale viſe ab iſrl̓. ī cuiꝰ ſūmitate deꝰ innixus erat Gen̄. xxviij. Scd̓o addenda eſtꝯgrua cōuerſatio. qꝛ his qui recto ſūt cordeRectū dr̄. cuiꝰ mediū diſcrepat ab extremis. Extrema nr̄a ſūt principiū finis. egoſum alpha o. i. principium et finis. dīc dn̄sApoca. j .ſ. oīs creature. igitur ꝯuerſatōnr̄a ī oꝑbꝰ ſuis incipit a deo rectā intētioneꝫ. termīat̉ ī deū ꝯpletā executōꝫ. medium diſcrepet .ſ. in ꝓſecutōe alicꝰ debite circūſtantie omiſſionem. recti ſumꝰ corde.Extrema nr̄a ſunt natiuitas et mors. ī quibus pauꝑes huīles inuenimur ac dolētes.Si igr̄ mediū .i. viuimꝰ non diſcreꝑat abhuīlitate pauꝑtate luctu: recti ſumꝰ. Extrema amoris eſt ī corde nr̄o et ſn̄ eopt̄. vn̄ et igneum eſt. ſic̄ deꝰ. eſt primū ꝑamāduꝫ. Ultimū eſt ꝓximꝰ dilectōe amplex ādus. Aediuꝫ nos ſumꝰ. Si diſcordemꝰab extremis .i. vt amemꝰ nos tm̄. ſꝫ deum ꝓximū nobiſcū: recti ſumꝰ corde. j Cor̄. xiij.Caritas querit ſua ſūt .ſ. tm̄: ſꝫ dei etꝓximi. Can̄. j. Recti diligūt te. Tercio expectāda eſt dulcoroſa deguſtatio. ibi. ꝙͣ bonꝰinuenit̉. Bonꝰ dn̄s aīe q̄renti. Inuenit̉ at̄et deguſtat̉ deꝰ bonus. ī rerū creatōne. UndeEccͣs. iij. Oīa fecit bona ī tꝑe ſuo. In reꝝſeruatōe. Un̄ Iaco. j. Om̄e datū optimū .ſ.ad naturalia. om̄e donū ꝑfectū .ſ. ad gratuita. deſurſū eſt .ſ. a deo cauſāte et ꝯẜuante.Et de ppl̓o dei ꝯẜuato ſuā bonitatē. dr̄ Sapien. xvj. O ꝙͣbonꝰ ſuauis eſt ſp̄s tuus dn̄e vt bul. tu. ī fi. de. ⁊cͣ. Loqͥt̉ māna datiad ꝯẜuatōꝫ vite illiꝰ ppl̓i. Inuenit̉ guſtumdeꝰ ꝙͣbonus .i. valde bonꝰ. ī reꝝ quietatōnenobilitatōe. pͣs. Qui replet ī bonis deſideriūtuū .ſ. ī bonis reꝑiūt̉ ī deo. Un̄ Aug. Oīa ſt̄aſꝑa et tu ſolꝰ es requies. inqͥetū ē cor nr̄mdonec requieſcat ī te. Inuenit̉ em̄ ꝙͣ bonꝰ eſſentialiter. et ſic nemo bonꝰ. niſi ſolus deus.ait xp̄c Math̓. xix. Inuenit̉ ꝙͣbonꝰ totaliter.Un̄ ī figuraꝫ dice̓ pt̄ q̄libet anīa. per pct̄mdeū amiſit illud Tobie. In te vno oīa bonahn̄tes nūꝙͣ debuimꝰ te dimitte̓. Inueīt̉ ꝙͣbonus ꝑfectionaliter Mat̉. v. pr̄ vr̄ celeſtis ꝑfectus eſt. Inuenit̉ ꝙͣbonꝰ integͣliter. Apl̓s.ſolus ht̄ immortalitatē .i. immutabilitateꝫ.qd̓ nll̓a creatura ht̄. hꝫ integꝝ bonū.Stabiliſqꝫ manēs dās cuncta moueri. Et ſicveriſſime ait. Ego ſū paſtor bonꝰ Io. x. paſcit oues ſuas. eos .ſ. recti ſūt corde dandoguſtum ſue bonitatis. lumen naturale.magis lumen gratie additū. qd̓ on̄dit nob̓