CapitulūSecundum
nitas diuina. ⁊ multe ſunt bonitates for̄aliter. quelibet .ſ. res for̄aliter eſt bona ſua bonitate. ¶ Scd̓o omnia deſiberāt deum vt auxilium quo in eſſe ꝯſeruātur. Nam ip̄e deusportat .i. ꝯſeruat oīa verbo virtutis ſue. dīcapoſtolus ad Hebre. j. vt patet. §. precedēti.¶ Cercio omīa deſiderant deū vt bonū: in qͦomnia quietātur et nobilitāt̉. Nam deus eſtbonū primū. totū. integꝝ et perfectuꝫ. Et pͥmo omīa deſiderāt deum. eo ꝙ ip̄e eſt primuꝫbonū. Naꝫ ſicut om̄es nūeri participāt vnitatem. vnitas auteꝫ eſt ꝑ ſe nō participansnumeꝝ aliquem. Ita deus eſt ꝑ ſe bonus .i.eſſentialiter bonus. non habens bonitatemſuam ab alio. pͣs. Eonorum meoꝝ non indiges dn̄e. Un̄ ſicut ip̄e eſſentialiter eſt ſua deitas. ita eſt ꝑ ſe eſſētialiter ſua bonitas. Oīsautē bonitas creature. participatiue eſt bonitas diuina. hec Dioniſiꝰ. Et hoc eſt ad excludēduꝫ errorē Arrij et Origenis. qui poſuerūt deitatem. entitatem. et bonitatem filij.eſſe participatam a patre. Vt ergo on̄dat ꝙentitas. deitas. et bonitas equaliter cōuenitfilio ſicut patri. dicit filiū eſſe bonū primuꝫ.Secūdo omīa deſiderāt deum. eo ꝙ eſt bonūtotum. Sed cum totū dicit̉ dupliciter .ſ. totūquod cōſtat ex partibꝰ vt domus. ꝓut eſt inmateria in actu. Conſtat em̄ ex fundamentotecto. et parietibꝰ. vt ex partibꝰ ſuis. Et totūquod eſt ante partes. vt domus ꝓut eſt ī mēte edificatoris. Iſtud dicitur ante partes. qꝛpreexiſtit domui fiende ex partibꝰ eius. Deꝰigit̉ cū dicit̉ bonum totū. nō dr̄ totum qͣi ſitcōpoſitū ex partibꝰ. quia hoc repugnat ſimplicitati diuine. Gernhardꝰ. Si dici pt̄ vniſſimus eſt. ſed eſt deus totum ante partes. qͥaip̄a deitas patris et filij et ſpūſſancti. eſt qͣſip̄habens omīa bona. Tercio oīa deſiderantdeum. eo ꝙ eſt bonum ꝑfectū. Sed cū dupliciter dicat̉ aliquid ꝑfectū. Uno modo qͥa cōplete factū. ſicut cū dicimꝰ ꝑfectaꝫ eē noſtrāambulationem. cū .ſ. ꝯplete termīauimꝰ eaꝫ.Alio modo qd̓ ht̄ naturam et virtuteꝫ ꝓprieſpēi. Sicut dr̄ homo ꝑfectū aīal. eo ꝙ habetnaturā ſenſitiuā. Deꝰ at̄ nō dr̄ bonū ꝑfectū.pͥmo modo. qꝛ qd̓ nō eſt factū nō pt̄ dici ꝑfectum. deꝰ at̄ factus nō eſt nec creatꝰ. Sed dr̄ꝑfectū bonū inꝙͣtum eſt maxime ī ſua natura et virtute ꝑfectꝰ. Quarto omīa deſiderantdeū inqͣtū eſt bonū integꝝ. Naꝫ integꝝ dicitur ꝑ excluſionē vel remotionē diminutōis.Sicut dicimꝰ hoīeꝫ nō eſſe integꝝ. ſi aliquomēbro priuet̉ vel trūcet̉. et qꝛ deus nō habetalicꝰ mali admixtioneꝫ ſicut creature terreſtres. nec alicꝰ boni pͥuatōneꝫ. ſic et celeſtes.quibꝰ deficit ſaltim immutabilitas. nec alicꝰboni ſubtractionē. qꝛ nihil ei ſubtrahi pt̄. Iōbr̄ bonū integꝝ ⁊ ꝑ ꝯn̄s eſt ab oībꝰ ꝯcupitū.hec Hioni. ij. c. de diui. no. ⁊ Tho. ī ſcpͥ. ibidē.
Ꝙbonus iſrl̓ deus.§. vj.his qui recto ſūt corde. Ubi circa deū quē nobis on̄dit rō naturalis. p̄mittēda ē vera illuſtratō. qꝛ deꝰ iſrl̓. Iſrahel interp̄tat̉ vidēs deū Uet ſignat fideles vidētes ꝑ fideꝫ .i. credētes eaque ſūt fidei. q̄ ꝯtinēt̉ ī ſimbolo. Figuratis īgͣdibꝰ ſcale viſe ab iſrl̓. ī cuiꝰ ſūmitate deꝰ innixus erat Gen̄. xxviij. ¶ Scd̓o addenda eſtꝯgrua cōuerſatio. qꝛ his qui recto ſūt cordeRectū dr̄. cuiꝰ mediū nō diſcrepat ab extremis. Extrema nr̄a ſūt principiū ⁊ finis. egoſum alpha ⁊ o. i. principium et finis. dīc dn̄sApoca. j .ſ. oīs creature. Cū igitur ꝯuerſatōnr̄a ī oꝑbꝰ ſuis incipit a deo ꝑ rectā intētioneꝫ. ⁊ termīat̉ ī deū ꝑ ꝯpletā executōꝫ. ⁊ medium nō diſcrepet .ſ. in ꝓſecutōe ꝑ alicꝰ debite circūſtantie omiſſionem. recti ſumꝰ corde.Extrema nr̄a ſunt natiuitas et mors. ī quibus pauꝑes ⁊ huīles inuenimur ac dolētes.Si igr̄ mediū .i. dū viuimꝰ non diſcreꝑat abhuīlitate ⁊ pauꝑtate ⁊ luctu: recti ſumꝰ. Extrema amoris q̄ eſt ī corde nr̄o et ſn̄ eo eē nōpt̄. vn̄ et igneum eſt. ſic̄ deꝰ. qͥ eſt primū ꝑamāduꝫ. Ultimū eſt ꝓximꝰ dilectōe amplex ādus. Aediuꝫ nos ſumꝰ. Si gͦ nō diſcordemꝰab extremis .i. vt nō amemꝰ nos tm̄. ſꝫ deum⁊ ꝓximū nobiſcū: recti ſumꝰ corde. j Cor̄. xiij.Caritas nō querit q̄ ſua ſūt .ſ. tm̄: ſꝫ q̄ dei etꝓximi. Can̄. j. Recti diligūt te. ¶ Tercio expectāda eſt dulcoroſa deguſtatio. ibi. ꝙͣ bonꝰinuenit̉. Bonꝰ dn̄s aīe q̄renti eū. Inuenit̉ at̄et deguſtat̉ deꝰ bonus. ī rerū creatōne. UndeEccͣs. iij. Oīa fecit bona ī tꝑe ſuo. In reꝝ cōſeruatōe. Un̄ Iaco. j. Om̄e datū optimū qͦ .ſ.ad naturalia. ⁊ om̄e donū ꝑfectū .ſ. qͦ ad gratuita. deſurſū eſt .ſ. a deo cauſāte et ꝯẜuante.Et de ppl̓o dei ꝯẜuato ꝑ ſuā bonitatē. dr̄ Sapien. xvj. O ꝙͣbonꝰ ⁊ ſuauis eſt ſp̄s tuus dn̄eqͥ vt bul. tu. ī fi. de mō. ⁊cͣ. Loqͥt̉ d̓ māna datiad ꝯẜuatōꝫ vite illiꝰ ppl̓i. Inuenit̉ ꝑ guſtumdeꝰ ꝙͣbonus .i. valde bonꝰ. ī reꝝ quietatōne ⁊nobilitatōe. pͣs. Qui replet ī bonis deſideriūtuū .ſ. ī bonis q̄ reꝑiūt̉ ī deo. Un̄ Aug. Oīa ſt̄aſꝑa et tu ſolꝰ es requies. ⁊ inqͥetū ē cor nr̄mdonec requieſcat ī te. Inuenit̉ em̄ ꝙͣ bonꝰ eſſentialiter. et ſic nemo bonꝰ. niſi ſolus deus.ait xp̄c Math̓. xix. Inuenit̉ ꝙͣbonꝰ totaliter.Un̄ ī figuraꝫ dice̓ pt̄ q̄libet anīa. q̄ per pct̄mdeū amiſit illud Tobie. In te vno oīa bonahn̄tes nūꝙͣ debuimꝰ te dimitte̓. Inueīt̉ ꝙͣbonus ꝑfectionaliter Mat̉. v. pr̄ vr̄ celeſtis ꝑfectus eſt. Inuenit̉ ꝙͣbonꝰ integͣliter. Apl̓s. qͥſolus ht̄ immortalitatē .i. immutabilitateꝫ.qd̓ nll̓a creatura ht̄. ⁊ iō nō hꝫ integꝝ bonū.Stabiliſqꝫ manēs dās cuncta moueri. Et ſicveriſſime ait. Ego ſū paſtor bonꝰ Io. x. qͥ paſcit oues ſuas. eos .ſ. q̄ recti ſūt corde dandoguſtum ſue bonitatis. ⁊ ꝑ lumen naturale. ⁊magis ꝑ lumen gratie additū. qd̓ on̄dit nob̓