CapitulūSecundum

vnū ſic multiplicatū nō eſt vnum ſingulareſed cōmune. Sed diuina bonitas ſe diffūditſine ſui multiplicatōne. qꝛ ꝓducendo diuerſaet ſucceſſiue infinita. nō minorat̉: cuiꝰ rō eſtqͥa cū ſua bonitas ſit infinita: ex cōicationebonoꝝ infinitoꝝ minorari nō pt̄. Unde nō ēdicendū. ꝙ ſi aliqua ſua bona coīcet. ꝙ nonamplius poſſit cōmūicare. Tertō bonum ſeinfluit ⁊ diffundit ad alia ꝑ effuſioneꝫ. Sicut ex vno fonte ꝓcedunt multi riuuli. Sedhoc eſt cū quadaꝫ egreſſiōe: inꝙͣtum .ſ. aquaa fonte egrediens ī riuulos multos diffunditur. Sed diuina bonitas ſine ſui effuſiōecōicat̉. eo ꝙ diuina bonitas ẜm ſuā eſſentiāmanēs vna indiſtincta in ſe collecta. multiplicat̉ in ſua ſimilitudine .ſ. in effectibꝰ ꝑticipātibꝰ diuinā bonitateꝫ. Guiꝰ rō eſt. qꝛ cuꝫſua bonitas ſit ideꝫ qd̓ eſſentia. ſicut eſſentiadei eſt vna. ita ꝙ multiplicari non pt̄. ſic bonitas dei ſucceſſiue infinita ꝓducēs. ī ſe manens vna. multiplicari nō poteſt. Et manifeſtat̉ hoc ꝑ exemplū de ſole. Sic̄ ſol nr̄ ſenſibilis illuminat oīa que eiꝰ lumen ꝑticipare poſſunt. quātū eſt ex ſeip̄o luceꝫ nō amittendo. lucem ī ſeipſa nō diuidendo neqꝫ multiplicando. nō minorādo. nō p̄eligēdo vnumalteri. ita diuina bonitas facit ꝑ ſuū intellectum ac voluntateꝫ. hec Tho ſuꝑ Dioniſiū.Unde Eccͣi. xlij. dr̄. Sol illuminās ꝑ oīa reſpexit et gloria domini plenū eſt opus eius.Cum igit̉ lumen vultus dei .i. lex naturalis:oſtendat hōi bonum eſſe ſui diffuſiuū ⁊ ideocōicat bona que habꝫ temporalia vel naturalia vel gratuita quātū p̄t alijs. dictāte luminis naturalis ratione. qͥa bonū quāto cōmunius tanto diuiniꝰ. Et. j Pet. dicit̉. Unꝰquiſqꝫ ꝓut accepit gratiaꝫ in alterutꝝ illamadminiſtrantes. vt boni diſpenſatores multiformis gratie dei. Et quia deus eſt bonū infinitū maxime diffuſiuū. etſi ſn̄ ſui diminutione. ideo ſuꝑ omīa diligendus ⁊ imitandꝰ.Qui (vt dicit̉ Math̓. v) ſolem ſuū oriri facitſuꝑ bonos et malos. ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. temporaliter ⁊ ſpiritualiter. lumē .ſ.intelligētie. ⁊ pluuiā gr̄e influendo. ¶ Tercio deſcribitur bonum. ꝙ eſt virtutis vel potentie ꝑfectiuū. Nam tunc dicit̉ aliquid eſſebonū. quādo habet ſuā ꝑfectōeꝫ. Et ẜm hocbonū dicitur tribꝰ modis. Primo em̄ dr̄ bonū ip̄a ꝑfectō rei. Sicut verbi grā. Acumenbiſus dicitur oculi bonū. et virtus dicit̉ bonum hoīs. Scd̓o dicitur bonū res que habetſuā ꝑfectōneꝫ. ſicut homo virtuoſus dr̄ bonus. et oculꝰ acute videns dr̄ bonus. Terciodicitur bonū ipſū ſubiectū. ẜm ꝙ eſt in potētia ad ꝑfectionem. ſicut aīa dicitur bona. qꝛeſt in potentia ad virtuteꝫ. et ſub̓a oculi adacumē viſus. Hec Tho. ī queſtionibꝰ de malo. Cū igit̉ aīa ꝑficiat̉ per virtutes. q̄ quāto

perfectius habet. tātomagis bona eſt. et naturaliter quilibet appetat nonſolū bonū. ſedet maiꝰ bonū. Id̓o naturaliter quilibet debꝫappetere virtutes. ⁊ querere ꝑfecte. Naꝫ virtus ẜm ph̓m eſt. que bonū facit habētem. EtAug. Uirtus eſt bona qualitas mentis. quarecte viuitur. qua nemo male vtitur. Sigͣtum eſt ſuꝑ nos lumen vultꝰ tui ⁊cͣ .i. imp̄ſſanaturaliter quedā cognitio vultꝰ dei .i. diuine eſſentie. Cum em̄ obiectū appetitꝰ ſeu voluntatis ſit bonū ab intellectu apprehenſuꝫ.ſicut naturaliter eſt appetitꝰ ſummi boni. itaeſt cognitio aliqua ſūmi boni. Un̄ et de ph̓isdicit apoſtolꝰ ad Ro. j. quod notū eſt dei manifeſtum eſt in illis .i. quod naturaliter pōtſciri be deo. illi cognouerūt.pſum autē bonū in .§. v.creatū quale eſt deus. deſcribitur ⁊ cognoſci­ btur tribꝰ modis. ẜm Dioni. in li. de diui. noī.quarto. c. Primo ſic. Gonū increatum eſt inquo omīa p̄exiſtūt. ex quo habet rationemomnia ꝯtinentis. Scd̓o ſic. Bonum increatum eſt ex quo oīa ſubſiſtūt. exquo habet rationeꝫ oīa efficiētis ⁊ ꝯſeruātis. Tercio ſic.Bonū increatū eſt quod oīa appetunt ⁊ cōcupiſcūt. exquo habet rationē cauſe finalis.vel vltimi finis. ¶ Ꝙͣtū ad primū dico ꝙ bonum increatū eſt illud in quo oīa preexiſtūtexquo habet rationē oīa cōtinētis. Ubi ſciendū. ꝙ oīs creatura ꝓducta a deo. nobiliusht̄ eſſe ī deo ꝙͣ ī ſeip̄a. Un̄ bene dr̄ Ioh̓ .j. Qd̓factū eſt ī ip̄o vita erat. Hoc at̄ on̄dit̉ ꝑ rationē. ꝑ ſil̓itudinē. ⁊ ꝑ ſufficientē diuiſionē.Et rōne quideꝫ. quia nobiliꝰ aliquid in aliqͦſicut ī radice cauſante et ſubſtentāte. ꝙͣ ī ramo ſubſtentato. Sed oīs res creata ht̄ eſſe īdeo vt in radice ſubſtētāte et cauſāte. in ſe at̄habet eſſe vt in ramo ſubſtētato ⁊ cauſato. gͦnobilius res quelibet habꝫ eſſe ī deo ꝙͣ in ſeipſa. Probat̉ etiaꝫ ſic. Licꝫ res nobilius habeat eſſe ī ſeipſa. ꝙͣ in cauſa inſtrumētali velī cā ꝓducēte ꝑteꝫ rei. Sicut hō nobiliꝰ habꝫeſſe ī ſeipſo ꝙͣ in pr̄e generāte vel in ſole: tn̄res nobiliꝰ ht̄ eſſe ī cauſa principali a qͣ totūeſſe rei dependet ſicut a deo. hec Perueus.¶ Probatur et hoc ꝑ ſil̓itudineꝫ. nā effectꝰnobiliori modo inuenit̉ ī cauſa equiuoca ꝙͣ īcauſa vniuoca. Sicut calor excellētiori mōinuenit̉ ī ſole ꝙͣ in igne. Sic omīa bona quereꝑiunt̉ ī creaturis. excellētiori modo inueniūtur ī deo ꝙͣ ī ſeipſis. Tho. prima ꝑte. q. vj.arti. ij. ¶ Probatur ideꝫ ſufficiēti diuiſione.Nobilius em̄ eſt eſſe ſpirituale eternale ⁊ diuinum ꝙͣ eſſe materiale temporale ⁊ humanum. Sed eſſe cuiuſlibet rei create in deo.eſt eſſe ſpirituale eternum et diuinum. quiacreatura ī deo eſt deus. ergo nobilius et perfectius eſſe habet creatura in deo ꝙͣ in ſeip̄a.