VndecimusCitulus
ſunt ante thronū dei .ſ. beati.Oportet gͦ vt viā carita §. iij.tis ſit īmacl̓ata ꝙ ſit corde puro de ꝯſcīa bona ī fide nō ficta. vt docet apl̓s. j. ad Thimo.j. Et hoc eſt dilige̓ deū ex toto corde ⁊ ex totaaīa ⁊ ex om̄i mēte ſua. ⁊ ꝓximū ſuū ſic̄ ſeip̄math̓. xxij. Cordis puritas excludit maculāaffectōis et facit diligere ex toto corde. Conſcīe bonitas educit maculā erroris. et facitdilige̓ ex tota aīa .i. intellectu. Nō ficta fidesi. fidelitas reſpuit maculā defectōis ⁊ facit dilige̓ ex om̄i mēte .i. ſꝑ. ¶ Ꝙͣtū ad pͥmū. ſūt aliqͥ q̄ vident̉ eē ī via caritatis. qꝛ videlꝫ faciūtoꝑa de gene̓ bonoꝝ vt elemoſinas. or̄ones. ieiunia. ⁊ hmōi ꝓpter deū. Sꝫ qꝛ hn̄t cor maculatū inorbinatis affectōibꝰ. ideo nō ſūt īmaculati in via. Beatꝰ vir inqͥt ſapiēs qui inuētus ē ſine macula. qͥ poſt aurū non abijt necſperauit ī pecunie theſauris. Ille vadit poſtaurū. qui īordinate ad tꝑalia afficit̉. magisdiligens pecuniā ꝙͣ deū vel ꝓximū. et iſte vtiqꝫ nō habet cor purū. Caritas aūt vera eſt decorde puro. Purū ẜm Tho. in ſūma dicit̉ qd̓nō ē mixtū cū alio ſe viliori. Dicimꝰ vinū purū ꝙ nō eſt mixtū aqua. qꝛ aqua nō eſt p̄cioſus liquor ſicut vinū: ſꝫ cū aqua miſcet̉ nō ēpurū. Aurū ē purū cū nō eſt mixtū auricalco vel argēto. que minꝰ p̄cioſa ſūt. Argentū īpurū eſt qd̓ mixtū eſt ſtanno. Sed ſi argētomiſceat̉ aurū. vt cū deaurat̉ calix vel aliud.Si anulo aureo includat̉ lapis p̄cioſus adamas. carbūculꝰ. topaziꝰ ⁊ hmōi. nullus dicetilla eſſe inpura. īmo magis ꝑfecta et p̄cioſa.exeo ꝙ iūgunt̉ rebꝰ nobilioribꝰ ſe. Ad ꝓpoſitū. Anīa nr̄a vbi ē cor noſtruꝫ .i. volūtas q̄ ēnobilior om̄i re corporea. nō ſolū auro et argento ⁊ lapidibꝰ p̄cioſis q̄ ita appreciant̉. Sedomnibꝰ celis ⁊ planetis ⁊ ſole et luna et ſtellis pulchrior ⁊ ꝑfectior naturali ſua ꝯditōe.Coniūgit̉ aūt rebꝰ ⁊ quodamō miſcet̉ ꝑ amorem. quia amor habet virtutē vnitiuā. Si ergo quis inordinate diligit terrena. diuitias.gloriam. delectatōes corꝑis. p̄ponēs amoremhorū. dei et ꝓximi dilectioni. cor hmōi .i. volūtas efficitur inpurū et maculatū. quia rebꝰvilioribus miſcetur. Sed ſi cor tuū et affectꝰtuus dirigitur ad deū. ad ſupernā patriā. adꝯtemplandū gloriam angelorū et ſanctorumad ꝓficiendum in virtutibus et gratia. quiaomnia iſta ſunt nobiliora ipſa anīa. Ideo exconiūctione tali. efficitur anima et cor purūdiligendo iſta ſuper omnia tranſitoria. Sicergo diligens deum ex toto corde tuo. non exparte. vt deum ex vna parte. et mundum exalia parte inordinate diligas. Dicit em̄ Iſaias. c. xxviij. Anguſtatum eſt ſtratum. ita vtalter decidat et pallium breue vtrūqꝫ operire non poteſt. Stratuꝫ in quo quieſcit amor
noſter eſt cor. et iſtud eſt ita anguſtuꝫ. vt nōpoſſit capere niſi vnū deum vel munduꝫ. Sidei amor quieſcit in eo. amor mundi īmediate decidit et cum eo manere non poteſt. Siintrat amor mundi inordinatus et maculoſus. decibit ex eo amor dei. Et ꝙͣuis deus ſit īfinitus. et cor noſtrum paruum. tamen ita ſecoaptat vt totus in eo quieſcat. Et palliumbreue affectionis humane vtrūqꝫ .ſ. vicium ⁊virtutem operire non poteſt ſimul. Sit ergocaritas de corde puro. vt deum diligas ſuperomnia. et ꝓpter ſe. non ꝓpter te .i. tuam vtilitatem et omnia facies ꝓpter deum. Diligas ⁊ꝓximum de corde puro. nō quia tibi vtilis vl̓delectabilis. vt amor carnis. Sꝫ quia capaxſuꝑne beatitudinis. et ſic eris īmaculatus invia hic. ¶ Eͣtum ad ſcd̓m. ſunt multi qui videntur eſſe in via caritatis. ſuſtinentes etiātormenta ⁊ multa aduerſa ꝓpter deū: ſed quiahabēt animā .i. intellectū maculatuꝫ errorehi nō ſunt in via. quia nō ſūt īmaculati. Dicit apl̓us ꝙ xp̄c eligit ſibi ſponſā eccleſiā nonhabentē maculā neqꝫ ruga. maculā .ſ. errorisnec rugā duplicitatis. Nullus error circa eaque ſunt fidei et bonorū morū. eſt vel eſſe poteſt in ſancta eccleſia. Unde qui habꝫ aliquēerrorē circa huiꝰ firmatus in eo. hic nō eſt deeccl̓ia. nec in caritatis viā ambulat: quia caritas eſt de ꝯſciētia bona quā ille non habetſed erroneā et ꝑuerſā. Conſcīa dicit̉ cū ſcientia. que ſciētia ſi eſt vera. tunc cū ea eſt bonaꝯſciētia. Si eſt falſa. eſt mala ꝯſciētia. Qui gͦī aliquo articulo fidei errat vel dubitat de aliquo determinato ꝑ eccleſiā circa fidem et bonos mores: ille nō habet bonā ꝯſcientiā neccaritatem. etiā ſi ſuſtine̓t mortem ꝓpter xp̄mſaluari nō poſſet. nec ꝑuenire ad beatitudīnem. quia nō eſt īmaculatus in via. Qui ſequūtur incantatōes. diuinationes. et variasſuperſtitiones quibus plenus eſt mundus. etſi videatur ea facere ꝓpter caritatem ꝓximi.vt ſubleuet eum ab infirmitate vel alia moleſtia: ad eternam damnationem tendit. ẜmAuguſti. xxvj. q. vij. Non obſeruetis. Nō habent hi bonā conſcientiā. Similiter qui mutuat ꝓximo ſuo vt ſubueniat ei in magna neceſſitate conſtituto certam ſūmam pecunie.recipiens in pignus aliquā domum vel agrūcuius fructum ꝑcipit dum ille retinet ſuā pecuniam. Uidetur iſte eſſe in via caritatis. cūfaciat illi magnū ſeruitium. Sed certe extraviam eſt. quia ꝯſcientiā habet maculatā nōbonam. Et ꝙͣuis ip̄e ſibi non facit conſcientiam. extimās illud licitū. nō ꝓpterea excuſatur. quia illa ꝯſcīa ſua nō eſt cum ſcientia iuris diuini vel naturalis: ſed contra ius diuinum. Dicit enim xp̄c Luce. vj. Mutuum date nihil inde ſperantes .ſ. temporale vltra mutuatum. extra de vſur̄. Conſuluit. Inorātia