CapitulumTertium

facit aliquā mentōnem. Sed nullum priuilegiū legitur in ſcriptura ꝑtinēs ad virginēqd̓ de lege ꝯmuni de ea faciat mentōem. Itēpriuilegiū ẜm iura debet eſſe expreſſiuuꝫ. vn̄cū in ſct̄ificatōne etiā in vtero ſit priuilegiūnō credit̉ de aliquo eſſe ſatiſfactuꝫ niſi iſtudhabeat̉ clare in ſcriptura. vt de Hiere. et Iohanne. Et multomagis videt̉ hoc dicēduꝫ deemunitate a culpa originali. cū illud ſit maius. et tn̄ nil exp̄ſſe reꝑit̉ in ſcriptura de iſtopriuilegio. ſed ꝯͣriū. gͦ ⁊cͣ. ¶ Ad illud d̓ reuelatōne et viſione bernhardi ⁊cͣ. Dicit Iohāneapolitanꝰ. ꝙ ſūt viſiones fantaſtice quibꝰnō eſt credēduꝫ. Etſi dr̄ aliquas ſct̄as hūiſſereuelatōem de huiuſmōi. vt ſancta brigida.Sciendū ꝙ alie ſancte q̄ claruerūt miracl̓isvt beata katherina de ſenis. habuerūt reuelatōem de ꝯͣrio. et cū etiā veri ꝓph̓e aliqn̄ putent ſe ex reuelatōne ſpūſſancti aliqua hr̄e.que ex ſe dicūt: nō eſt incōueniens dicere ꝙtales reuelatōnes nō fuerūt a deo. ſꝫ ſōpniahumana. Exemplū in Ntathan ꝓph̓a loquētead dauid in. ij. regū. qͥ credebat ex ſpū ꝓph̓iereſpondiſſe dauid. ⁊ tn̄ nō ſic erat. vt poſteapatuit. ¶ Concluſiue circa iſtā materiā. ſicvni iſtaꝝ opinionū debet homo inherere. etpotius prime rōnibꝰ dictis. ꝙ ꝑatus ſit tenēꝯtrariū. ſi eccl̓ia ꝯtrariū determīaret. et an̄determīatōem n̄ iudicet hereticū vel impiū.et malum alterā tenētē quecūqꝫ ſit. ⁊ caueata p̄dicatōne huius materie corā ppl̓is. cū inpugnatōne alterius ꝑtis. qꝛ materia ſcādaloſa in populo. cū velut noctue n̄ poſſit ſuffere tantū radiū veritatis. et nil fructus reportauerit. Et modus pulcer tradit̉ ex quadam predicatōne magiſtri ⁊ ſancti Uincentij eximij p̄dicatoris q̄ hic īmediate ponit̉.De ꝯceptione virginis marie permodum predicatōnis. Ca. tertium.Onduꝫ erant abiſſi etego iam ꝯcepta eram. ꝓuer. viij.Abiſſus importat quandā voraginem ſeu ꝓfunditatē cuius terminus non inuenit̉. Et ſic pͣs. dicit. Iudiciatua abÿſſus multa. qꝛ .ſ. ꝯp̄hendi nō pn̄t. iuxta illud apl̓i ad Ro. xj. O altitudo ſapientieet ſcīe dei. ꝙincōprehēſibilia ſūt iuditia eiꝰ.Aliqn̄ etiā importat abÿſſus ꝯfuſionē ⁊ indecorem. ⁊ hoc ex eius deriuatōne. dr̄ em̄ aba qd̓ eſt ſine. et bÿſſus. qui ẜm bedā eſt genꝰlini candidiſſimum et pulcꝝ. et ſic ſumit̉ ibiGen̄. j. Tenebre erant ſuꝑ faciē abiſſi. Dicit̉em̄ abiſſus materia iſta pͥma informis ⁊ ꝯfuſa. vn̄ et īdecora. Abiſſi etiā dici pn̄t ſcripture ſacre. ꝓpter profunditatē interminalē ſenſus eaꝝ. Ac etiā apl̓i ꝓpter maximā noticiāſeu ſapīam et dilectōem eorū. Scd̓m autem

vtranqꝫ primā acceptōnem creature omnesdici pn̄t abiſſi. Nā in ſe ꝯſiderate hn̄t quādāꝓfunditatem virtutis a deo. vt nec maximiph̓i potuerīt ꝯplete intellige̓ naturā ⁊ ꝓpͥetatem cuiuſcūqꝫ minime ex eis. Sed reſpectuꝑfectōis diuine. oēs etiā maxīe hn̄t quandāꝯfuſionem et turpitudineꝫ. Eſt ergo ſenſusthematis. ꝙ anteꝙͣ eſſent creature facte. quedicūtur abiſſi. virgo maria erat ꝯcepta. Sꝫſubito quicunqꝫ etiā rud̓ mouebit queſtionem: dicens. Cum virgo ſanctiſſima ſit concepta de anna. qūo anna que creatura eſt:potuit ꝯcipere. ſi nondū erat. ſic ut nec aliacreatura. Sed ad hoc reſpōdetur ꝑdiſtinctōnem quadruplicem ꝯceptōnis.Eſt em̄ eius ꝯceptio in intellectu diuinali.Eſt eius ꝯceptio in mente angelicali.Eſt eius ꝯceptio in ſcriptura ſpecialiEſt eius ꝯceptio in vtero materiali.¶ De prima loquit̉ thema. Nonſolū em̄ abeterno concepta fuit diuina ſapīa .ſ. filius apr̄e. ſed et virgo maria. non quideꝫ eo modoquo filius a pr̄e .ſ. d̓ ſub̓a ſua. ſed ꝑ preordinatōnem eternā. Exemplū ſume in oꝑbꝰ hūanis. Quando em̄ aliquis vult aliqͥd boni velmali facere. tunc dicit iſtud fiet a me. quiaſic ꝯcepi in corde meo. ſicut qn̄ pct̄or imaginat̉ dimittere malā vitam. ⁊ bn̄facere deinceps. tūc ꝯcipit peccator. Un̄ Ia. xxvj. dicitur. A facie tua dn̄e ꝯcepimus et qͣi ꝑturiuimꝰ et peꝑimus ſpiritū ſalutis. A facie dicitdn̄i .i. ab aſpectu quo reſpicit dn̄s peccatorēoculo miſericordie. faciens eū recognoſceremala ſua. Cum em̄ homo ꝑſeuerat in malis.deus dicit̉ auertere faciē ſuam ab eo. et merito. quia et ip̄e peccator vertit ei tergum etnō faciem .ſ. ratōnis. ꝓpter quod ⁊ peccatumdicit̉ eſſe auerſio ab incōmutabili bono. Sꝫcuꝫ deus illuſtrat cor. ꝯuertit ſe peccator addeum. tūc ꝯcipit deſideriū boni. et proponitſe emendare. et cum hoc tractat agere tuncparturit. qꝛ laborat in his faciēdis. Poſtꝙͣat̄ executus eſt: peperit. ⁊ maſculū cū opuseſt recte factū. vt reſtitutōnis. confeſſionis.oratōnis. et huiuſmōi. et tūc iam nō meminit preſſure ꝓpter gaudiū. qꝛ in̄ ꝯſequit̉ ſpm̄ſalutis .i. gr̄am ſpiritus eū ſaluantem. Sicigitur pꝫ ꝙ priuſꝙͣ homo aliqͥd faciat illudmente cōcipit mēte decernendo. Ita deus inmente ſua ab eterno ꝯcepit .i. diſpoſuit mūdum facere. et hominem in maxima dignitate. Et preuidens hominem debere ruere atanta dignitate. concepit etiam in mēte ſuaante creatōnem mundi. et preordinauit vnāpirginem facere. per quaꝫ homo recuꝑaretdignitatem ſuā. Immo et maiorē priori ꝯſequeret̉. ꝑ vnionem .ſ. verbi cū humana natura. Et ſic intelligitur hoc thema. Nonduꝫerant abÿſſi .i. creature. ⁊ ego cōcepta eram