CitulusSeptimus
quis oꝑat̉. ita om̄ia ꝑ ip̄m facta ſūt Ioh̓. j.Manꝰ ergo dei .i. dei filiꝰ incarnatus. ſuꝑueniens in mūdū. gentes vitioꝝ vicit. dÿabolum cū ſeptē capitaneis vitioꝝ. que vitia dicunt̉ gentes. quaſi gehēne .i. inferno deditequia ꝑ ip̄a hō tradit̉ inferno. diſperdidit at̄⁊ deſtruxit .i. ad nihiluꝫ deduxit. merito ſuepaſſionis. doctrina ſue erubitōnis. ⁊ exēploſue ꝑfectiſſime ꝯuerſatōnis. Ip̄a aūt interpretatō nominū illarū gentiū. oſtēdit ꝓprietates ipſoꝝ vitioꝝ. De ip̄is autē nominibꝰgentiū dicit̉ Deutro. vij. Cum introduxeritte dominꝰ deus tuꝰ in terram quā poſſeſſurꝰingredieris .i. in illum ſtatū iuſtitie reꝑate.et deleuerit gentes multas coram te. q. d. dominus hoc faciet non tu. etheū. gergeſeum.amorreum. chananeum. pherezeū. eueum.⁊ iebuſeū. ꝑcuties eos uſqꝫ ad internitōem.Non inibis fedus cum eis. vt .ſ. etiā motibꝰipſoꝝ capitalium venialiter acquieſcas: ſeduſqꝫ ad pͥmas radices ꝓſterne. ¶ Per etheūqui īterpretat̉ ſtupens vel formidās. ſignatur īuidia que formidat felicitatem alienaꝫ⁊ dolet. Unde Seneca. Utinam inuidi oculos vbiqꝫ haberent. vt omniū fecilitate torquerent̉. Dicitur etheꝰ ſtupens .i. admirās.quia inuidus quodlibet bonū etiaꝫ ꝑuū admirat̉ in ꝓximo cui īuidet. tanꝙͣ ſit multuꝫexcellēs. Unde poeta. Fertilior eſt ſeges alieno ſemꝑ in agro. Uicinūqꝫ pecus. grauidꝰvber habet. Uel ſtupens etiaꝫ dicit̉. qui obfrigiditateꝫ dentiū (vt cū ꝯmedunt̉ acerbavue et hmōi) nō poteſt bene comedere. Sicinuidia facit ſibi īſipida bona alioꝝ Amosiiij. Ego dedi vobis ſtuporē dentiū in cūctisprbibꝰ veſtris. Dedi. id eſt ꝓmiſi habere. acetiā ratōne pene illiꝰ afflictōnis inuidi. hocdat deus in punitōꝫ. ¶ Per gergeſeū qd̓ int̓pretat̉ colonū eijciēs. vel aduena appropinquās. ſignat̉ ſuꝑbia vel inanis gloria. Hecem̄ ſuꝑbia eiecit dÿabolū de celo. ⁊ homineꝫde paradiſo: qui erāt coloni illoꝝ locoꝝ. Dicitur etiā aduena. qꝛ quāto ſua mente cogitat deo appropinquare .i. exaltari. tantomagis elongatur a deo Iob. xx. Si aſcenderituſqꝫ in celum ſuperbia eiꝰ. et caput eiꝰ nubes tetigerit. quaſi ſterquiliniū in fine ꝑdetur. ¶ Per amorreum qui interpretat̉ amaricās. ſignat̉ accidia. que facit hoīem amaricari ꝓpter laborem boni oꝑis. Sicut gaudium ſpūale conſolat̉ animam: ita tediū debono diuino agendo faſtidit ⁊ in horroremducit ad Peb̓. xij. Uidete ne qua radix amaritudīs ſurſū germinās īpediat. ¶ Per chananeū qui interpretat̉ lapides colligēs. velꝯmotus intelligit̉ ira: que ꝯmouet totū hominē ad appetitū vindicte. ⁊ colligit lapidesꝯtumeliarū ⁊ detractionū ⁊ ꝯtentionum. inmente ſua ꝯcipiendo. ad offendendum alios
verbis ſuis Eccͣi. xxvij. Qui voluit lapidemſ. proiciēdo contra aliquē ꝯtumelias reuertet̉ ad eū. qꝛ ſibi etiam fit īiuria in verbis ⁊factis? Per pherezeū qui interp̄tat̉ diſſeminatō ſignat̉ luxurioſus. qui nō curat vbiſemē ſpargat: ſed paſſim ⁊ indifferēt̉ Hiere.v. Equi amatores in femīas ⁊ emiſſarij fct̄iſūt. vnuſquiſqꝫ ad vxorē ꝓximi ſui hÿnniebat. In veteri lege qͥ paciebat̉ fluxū ſāguīsīmūdus iudicabat̉. nec ad templum dei (qd̓ſignat eccleſiā militātē) poteſt accedere vertriūphantē. ¶ Per eueū qͥ interp̄tat̉ ferusvel peſſimꝰ. ſignat̉ auaritia. q̄ facit hoīeꝫ feram peſſimā. deuoratricē ſui ꝓximi: adeo ꝙnō miſeret̉ amicoꝝ ⁊ ꝓpinquoꝝ Eccͣi. x. Nihil iniquius ꝙͣ amare pecuniā. hic em̄ aīaꝫſuam venalem habet. ¶ Per iebuſeū qui interp̄tat̉ p̄ſepe. ſignat̉ gula. que ſemꝑ velleteſſe ad menſā: ſicut aīalia bruta ad preſepeIſa. v. Ue qui ꝯſurgitis mane ad ebrietatēſectandaꝫ ⁊cͣ. Uel interp̄tat̉ ꝯculcatō. quiaaīa ſaturata calcauit fauū. ¶ Scd̓m qd̓ notat̉ ī p̄dicto pſalmo. eſt iuſticia reformata.duꝫ dicit̉ plataſti eos .ſ. filios iſrl̓. Ad lrāmdicit̉ plātaſſe. qn̄ de nouo induxit in terraꝫꝓmiſſiōis. Et ſicut plāta cū noua eſt ſepe urigat̉ vt ꝯualeſcat: ita deus illū populū ſuum de nouo introductū in terrā ꝓmiſſiōismiraculis plurimis irrigauit. et bonis varijs fecūdauit. Moraliter aūt filij iſrahel ſūtvirtutes et boni mores. quos deus animabus conuerſoꝝ infundit. Nam vt dicit ambro. Cum renūciat̉ improbitati. ſtatim aſſiſtitur virtus. Egreſſus em̄ malitie virtutisoperat̉ ingreſſū. Eodēqꝫ aditu quo vitiumexcludit̉ īnocētia copulat̉. Has aūt virtutes vt firment̉ ⁊ creſcant deus ſpūalibꝰ ꝯſolatōnibꝰ irrigat vt fructū faciant. Ego (aitip̄e deus ꝑ hieremiā) plātaui te vineā meaꝫelectam. omne ſemē verū .ſ. virtutum poſuiibi. ¶ Terciū notatū. eſt malitia euacuataet hoc ꝑ penitētiā. dū dicit̉. afflixiſti populos ⁊ expuliſti eos. Populus dicit illas natōnes gentiū. que ſignat vitia vt dictū eſt.Affligit aūt ꝑ penitētiam. Nā guloſus dumdolet ⁊ penitet vere de gula. affligit ſe mēteet corpore ieiunādo ⁊ abſtinēdo. Luxurioſꝰpenitens triſtat̉ de vitijs ꝑpetratis. et affligit ſe ꝯtinendo. Sic modo ſuo auarus. ſuꝑbus et alij. Dicunt̉ autem hec vitia gentesquaſi gehenne dedita. quia deducunt ad gehennā. Sed ex afflictōne penitentie expellunt̉ de terra ꝓmiſſionis .i. de anima. Undemagdalene ſe affligēti in penitētia. quod figurabat etiā vngētū ſecū ablatū. dictū fuitRemittūt̉ tibi peccata tua LLuce. vij. Et ꝑafflictionē penitētie factū fuit. vt xp̄c eice̓tſepteꝫ demonia ab ea (vt dicit̉ Marci. vlti)id eſt ſeptem vitia capitalia.