Capitulum

Cercium

¶ De nocumentis peccati mortalis queſunt vigintitria. Capitulum tercium.Ffectus ſeu nocumēta pct̄i mortalis colligendo ſūmatiꝫ notabimꝰ digītitria. Quecū magna mala ſint. cogit̉ peccator clamare cū pͣs peccāte ſedpenitēte. Mīſere̓ mei deꝰ ẜm magnā miſericordiā tuā. Aagna eſt miſcd̓ia dei erga hominē increādo. qꝛ de non ente qd̓ eſt magnamiſeria facit eſſe. ⁊ tā nobile eſſe dedit. qꝛ adymaginē ⁊ ſil̓itudinē ſuā. Magna etiā miſericordia dei ī gubernādo hoīeꝫ. et ꝓuidendoom̄ibꝰ ſuis neceſſitatibꝰ: ſed magna ꝑ excellentiam. ⁊ maxima eſt educēdo pct̄orē de lacu pct̄i. ⁊ de luto fecis. d̓ tenebris inferni. adlumē celi. Et ꝓpter hoc efficiēdū de celo velit ad terras. ⁊ ſuſtinuit paſſionē. Ideo aūtniſcd̓iam poſtulare debet peccator. potiꝰ ꝙͣliud: qꝛ miſcd̓ia habet ꝓ obiecto miſeriaꝫip̄am leuat. Nō poteſt aūt eſſe maior miria ꝙͣ pct̄m. Cōducit em̄ tandē ad ſūmamniſeriā. ꝯtrariā ꝑfectiſſime felicitati. Unden̄ figurā decē leproſi. deſignātes tranſgreſſoes decem p̄ceptoꝝ. clamabant ad ih̓m. Mierere noſtri domine fili Dauid Luce. xvij.t chananea pro filia ſua d̓moniaca. ſignāaīaꝫ poſſeſſā a dÿabolo. Miſere̓ mei ⁊cͣīquit. Filia mea male a demonio vexaturexat̉ aūt aīa a peccato multiplici malo.t in vite huiꝰ ꝯuerſatōne. ⁊ ip̄ius aīe ſeꝑaō̄ne. Et in ip̄ius collatōne. ¶ Et in vite quiem̄ ꝯuerſatōne miſeriā patitur et vexaturī triplici differentia bonorum .ſ.ī bonis temporalibus.bonis naturalibus.bonis ſpiritualibus.t bona quidē tempora. et ſi mīma ſint reſpectu alioꝝ. tn̄ bonaa deo. Et vt dicit ph̓us. organice deſeruint felicitati .i. īſtrumētalit̓. qꝛ ſūt tāꝙͣ meia ad ꝑficiendū aliqua oꝑa v̓tuoſa. Suntūt hmoi triꝑtita. Uidelicet diuitie ſeu ſubātia temꝑalis. Honorificētie ſeu gl̓ia mūialis. Preſidētie ⁊ libertas hūanalis. ¶ Dilitias quidē ſiue naturales. vt poſſeſſionesīīalia victualia ⁊ hmōi. ac etiā diuitias arificiales. vt pecunie argētee. auree veſtes ⁊mōi. dn̄s tribuit. vt mediāte eaꝝ fideli dipēſatōne qͥs ſibi meret̉ vitā eternā. Sed ſis eis abutat̉. vel al̓s eaꝝ largitorē offēdatpct̄m. frequēter eas amittit vnde ad magnā miſeriā ⁊ vexatōneꝫ deueniat. Sic egitijs ꝓpter pct̄m ſuū. īiurias videlicet ⁊ offēiones quas hebrris īferebāt: ablata ſūt eisbaſa aurea ⁊ argētea. ⁊ plures eoꝝ diuitie.bn̄o hebreis illa ꝯcedente. vt habet̉ Exo. xj.Iſrahelitis aūt ÿdolatrātibꝰ in terra ꝓmiſſi

onis. ꝓpter pct̄m eoꝝ clauſū eſt celū annistribꝰ ⁊ mēſibꝰ ſex. Ande magnā penuriā cre .dendū ē indubitāter ibi exortā. Et iteꝝ al̓sſub heliſeo ꝓpheta tāta fame ſamaria opp̄ſſa eſt. vt matres ꝯmederent filios. vt hr̄. iiij.Reg. vij. ꝙ etiā quottidie talia flagella ppl̓ipatiunt̉ ꝓpter peccata ip̄oꝝ. ¶ Bonū honoris et glorie multū appetitur. Vnde ⁊ augꝰ.de ciui. dei dicit. allegans ciceroneꝫ. Ponosalit artes quiqꝫ gloria ad ſtudia accedunt̉Et ꝓpter hanc ꝯſequendā. antiqui romaniad īnūera ⁊ īmenſa pericula ⁊ labores ſe expoſuerūt. Et hoc eſſe maiꝰ bonū .ſ. habere bonam famā: ſalomon oſtendit magiſꝙͣ diuitias habere: dicens. Aeliꝰ eſt nomē bonumꝙͣ diuitie multe. Unde ⁊ ſancti viri hāc conſeruare ⁊ augere nitunt̉. nō ꝓpter ſe: ſed adꝓximorum hedificatōeꝫ. ꝓpter quod dicebatapl̓us. Expedit mihi magis mori. ꝙͣ vt gloriam meam quis euacuet. Sꝫ ⁊ bonū iſtudꝑ peccatum tollitur vel diminuitur. Ande ⁊ſalomon ſapientiſſimus. quē ꝓpter famā virtutis ⁊ ſapiētie. oīs terra deſiderabat eū videre. Cui etiam dixit regina ſabba. ad eumpeniens de finibus terre. viciſti famam virtutibus tuis: ꝓpt̓ peccata laſciuie ſue adeoſibi gloriam et honorem minuit. vt etiam d̓ſui ſalute dubitaretur. De quo etiam dicitſapiens Eccͣi. xlviij. Dediſti maculam ī gloria tua ⁊cͣ. Sic et magbalena quātūcunqꝫeſſet genere nobilis. diues et pulchra: ꝓpterlaſciuias ſuas ita famaꝫ attriuerat. vt diceretur peccatrix. ¶ Poteſtas quoqꝫ. qua qͦsalijs p̄eſt. donū eſt non paruū a domino cōceſſum. ẜm illud Sapi. vij. O iudices data ēvobis poteſtas a domino ⁊ virtus ab altiſſimō. Et in hoc habent quandā ſimilitudineꝫcum deo ſpecialē. ꝑticipantes diuinaꝫ poteſtatē. vt ſicut deꝰ om̄ibꝰ p̄eſt ⁊ omnia regit:ita preſidētes in mundo quibuſdaꝫ p̄eminēt⁊ eos regunt. vnde ⁊ dij aliquando vocant̉.ꝓpter quod dixit dn̄s moyſi Exo. vij. Cōſtitui te deum pharaonis. Hec auteꝫ poteſtaset dominium frequenter ꝑ peccata tolliturUnde ⁊ Nabuchodonoſor ꝓpter ſuꝑbiam ſuam ablatum fuit ſibi regnū ad tempus quierat monarcha mūdi: voce emiſſa de celo dicente. Tranſijt a te regnum tuū. ⁊ ab hominibꝰ eicieris. ⁊ cū beſtijs habitatō tua. Sꝫ ⁊baltaſar filius eius. ꝓpter peccata ſua ex toto amiſit ipſum regnum. ipſo interfecto a ciro rege ꝑſarum et dario: capta babilonia.Sic et ſeptē natōnes que habitabant in terra ꝓmiſſiōis. amiſerūt terras ſuas. ip̄is int̓fectis cū regibꝰ ſuis a ioſue cū exercitu ſuoſ. iſrahelitaꝝ. ⁊ ꝓ eis ip̄is iſrahelite poſſeder̄tUnde ⁊ cū dn̄s ꝓmitteret illam terrā ſe daturū ſemī abrahe: qͣſi ratōꝫ aſſignās qͣre tūcnon dabat ip̄i abrahe: ſubdit. Nondū ꝯplete