SeptimusTitulus

materiales. Sic̄ em̄ radix arboris ē ꝑ quaꝫarbor nutrimentū ſumit. ⁊ ꝑ quā arbor cōualeſcit ⁊ creſcit. ⁊ ꝑ quā arbor ꝓficit ⁊ fructum ꝓducit. Sic ẜm hec tria a ſimili ex qͦlibet harū radicū. peccatū incipit. ꝯualeſcit⁊ fructū ꝓducit. Ex eo em̄ peccatuꝫ incipitex quo homo ad peccatū inclinat̉. Hoc aūteſt bonū intentū. ad qd̓ peccator inordinateꝯuertit̉. Nam bonū quod habet ratōꝫ finismouet efficientē ⁊ appetētem. Et ideo radixpeccati ī nobis dicit̉ paſſio vel pronitas adpeccandū. que ex corruptōne originalis cōſequit̉. ¶Unde paſſio que eſt radix peccatiſic diſtinguit̉. Quia vel eſt paſſio ẜm inclinatōeꝫ appetitus. in id quod eſt vltimꝰ finisbonoꝝ ꝯmutabilium. ſicut eſt homo. Et ẜmhoc ponit̉ pͥma radix peccati ab augꝰ. queeſt amor ſui inordinatꝰ. que cauſa eſt om̄ispeccati. Scd̓a radix om̄is pct̄i ē timor. Puius ratō eſt. quia ex eo ꝙ aliquid inordinatediligit̉ et male. om̄ia impediētia illud maletiment̉. Et ſic omne peccatū ꝓcedit. vel ex īordinato appetitu alicuiꝰ boni. vel ex inordinata fuga alicuiꝰ mali. Sed vtrūqꝫ hoꝝ reducitur ad inordinatum amorē ſui. Cuiꝰ rōeſt. quia ꝓpter hoc homo vel appetit inordinate bona. vel fugit inordinate mala. quiainordinate amat ſeip̄m. Ꝙ em̄ aliquis appetat īordinate bonū temꝑale. vel fugiat īor­ ª Irldinate malum temꝑale. nō eſt niſi ex hoc ꝙſe ip̄m inordinate amat. Qd̓ patet ex hoc. qꝛamare aliquē nō eſt aliud niſi velle ei bonūquia ergo amat ſeip̄m inordinate. īordinate vult ſibi bonum aliquod. ¶ Uel etiam paſſio inordinate inclinans appetitū homīs. inea bona que ꝓpter finē vltimū ꝯmutabiliū.i. ꝓpter hoīeꝫ querūt̉. Et hoc tripl̓r. Primoqꝛ vel talis paſſio ē inclinās appetitū īordinate in bonū vtile. vt diuitias ⁊ hmōi. De qͣapl̓s. j. ad thimo. vj. Radix oīm maloꝝ eſtcupiditas. Et ſic ē tercia radix .ſ. cupiditas.Uel ē talis paſſio q̄ inclinat īordinate appetitū ī bonū delectabile. ⁊ ſic erit qͣrta radixpct̄i .ſ. ꝯcupiſcētia oculoꝝ. circa bona exteriora in pſū ordinata. Et hec ꝯcupiſcētia ēduplex. Una q̄ ordinat ad ꝯſeruatōꝫ ſpēi ꝑgeneratōeꝫ. ⁊ hec diſtricte dicit̉ ꝯcupiſcētiacarnis. vt ī venereis. dicitur etiaꝫ luxuria.Alia ꝯcupiſcētia ē q̄ ordinat̉ ad ꝯſeruatōꝫindiuidui. Et talis dicit̉ ꝯcupiſcētia oculorū .ſ. eoꝝ q̄ ſūt delectabilia. nō tm̄ ẜm ſenſūſolū: ſed ẜm app̄henſionē cuiuſcūqꝫ app̄henſiue v̓tutis. vt in cibis ⁊ alijs delectabilibusſenſibꝰ. ¶ Tertō paſſio inclinat appetitū īordinate ī bonū opinabile vel honeſtū. Et ſicerit quīta radix .ſ. ſuperbia. circa bona ẜmoppinionē. vt̓ honor. dignitas ⁊ huiꝰ. hec. b.tho. ſuꝑ. ij. ſen. di. xlij. Et pͥma ſcd̓e. q. lxxvijPoſſet etiā dici ſic vt ī auctoritate ip̄a Io.

ſuꝑiꝰ poſita. expͥmāt̉ tres vltīe radices pct̄iIn ꝯcupiſcētia carnis. notat̉ īordīatꝰ appetitꝰ ī bonū d̓lectabile vt ī cibis ⁊ venereis ⁊ hꝰIn ꝯcupiſcētia oculoꝝ appetitꝰ īordīatꝰ ī bonū vtile. vt diuitias ⁊ hmoi. q̄ al̓s dicit̉ cupiditas. Terciū .ſ. ſuꝑbia. alit̓ expōi n̄ oꝑtet.Sexta diuiſio peccato. §. v.rū ē ex ꝑte originis. Un̄ bt̄us greg. xxxj. li.mora. dicit ꝙ ſeptē ſūt capitalia vl̓ pͥncipalia vitia. ex quibꝰ oīa alia oriunt̉ .ſ. inanisgl̓ia. Inuidia. Ira. Accidia. Auaritia. Gula. Luxuria. Et ſuꝑ hec oīa qͣſi regina ⁊ mr̄ē ſuꝑbia. Et circa iſta capitalia vidēda ſunttria .ſ. cōueniētia. nūeri ſufficiētia. ⁊ differētia. ¶ Ꝙͣtū ad pͥmū ſciēdū. ꝙ oīa p̄dicta capitalia. dicūt̉ qͣſi a capite deriuata. qꝛ capita ſūt multoꝝ vitōꝝ. ⁊ ī hoc ꝯueniūt. Dicit̉aūt vitiū capitale a capite ꝑ ſil̓itudinē. Caput em̄ tripl̓r ſumit̉. Prīo ſumit̉ caput promēbro corꝑis. ⁊ ſic ſumit̉. j Corī. xj. Oīs virorās aut ꝓphetās velato capite. deturpat caput ſuū. Et caput ē qͦddā mēbꝝ aīalis qd̓ ēcorꝑis pͥncipiū. ideo ſcd̓o caput dr̄ om̄e pͥncipiū. ẜm illd̓ Ten̄. iiij. Diſꝑſi ſūt oēs lapidesſāctuarij ī capite oīm plateaꝝ .i. ī pͥncipio.Tertō caput ſigͣt pͥncipatū vl̓ ducatū rectōris. Et huiꝰ ratō ē. qꝛ ſic̄ oīa alia mēbra corporis a capite quodāmō regūt̉ ⁊ ad ip̄m ordināt̉: ita exercitꝰ a duce regit̉. ⁊ ad ip̄m ordinat̉. Et hoc mō ſumit̉ Amos. vj. Capitappl̓oꝝ pōpatice īgredientes domū iſrl̓. Capita vocat pͥncipes ⁊ rectores. Et ẜm has tresꝓpͥetates capitis vitiū capitale pt̄ dici qd̓ capite plectit̉ ẜm augꝰ. vt ſacrilegiū. furtū. homicidiū ⁊ hꝰ. Et hoc mō vitiū capitale. idēē ꝙ mortale .i. dignū morte ſeu decapitatōisNō em̄ īfligit̉ iſta pena mortis ī iuditō niſiꝓ mortali. ſꝫ ſic nō accipit greg. ī dicta nūeratōe. Scd̓o mō dr̄ capitale. qd̓ ē pͥncipiumalioꝝ pct̄oꝝ. ex quo plura alia oriūt̉. et ẜmhoc gregꝰ. vitia capitalia pͥncipalia noīat.Tertō dr̄ capitale vitiū ad qd̓ vitia alia ordināt̉. Nā pͥnceps ē caput exercitꝰ. ad cuiꝰbonū totꝰ exercitꝰ ordinat̉. vt dicit̉. xj. Aethaphi. Et ꝑ hūc modū illd̓ vitiū ad qd̓ aliaordināt̉. dr̄ capitale. Un̄ greg. in mora. vbiſupͣ. Uitia capitalia ſunt qͣſi duces. ⁊ vitia q̄ex eis oriūt̉. ſūt qͣſi exercitus. Hec. b. tho. ſuper. ij. ſen. di. xlij. et in queſtionibꝰ de malo.¶ Ꝙͣtum ad ſcd̓m .ſ. nūeri ſufficientiā. quare .ſ. ſeptē ⁊ nō plura nec pautiora ſūt. Prohuiꝰ declaratōne ſciendū. ꝙ om̄e peccatū ꝓcedit. vel quia appetitus inordinate appetitbonū. vel quia inordinate fugit bonuꝫ. queduo ſūt eiuſdem ratōnis .ſ. appetere bonū inordinate. et fugere oppoſitum inordinate .ſ.malū. Verbi gratia. Sicut guloſus īordīateappetit cibū. ⁊ inordinate fugit triſtitiaꝫ: qex abſentia ciboruꝫ cauſat̉. Et ſimile ī alijs