Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
291
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūTredecimum

ſunt temptationum certamina. ꝙͣ longa fuerunt ī inchoatōie blandimēta. Sepe autemmagis dat̉ in inchoatione dulcedinis. minꝰautē ī labore ꝓbationis. et aliqn̄ econuerſo.Olerūqꝫ etiam ex eo cōuerſus quiſqꝫ ī inchoationē magnā gr̄e dulcedinē et dona recipit. ꝯfirmatōneꝫ accepiſſe ꝑfectōis ſe arbitratur. vnde fit. vt ſubita temptatōniscella tangitur. deſpectū ſe a deo et ꝑbitū arbitretur. Et hoc: quia ſuaꝫ cōditōnem ſtatum ignorat. Plerūqꝫ etiā conuerſus quiſqꝫalibꝰ tēptationibꝰ agitat̉. qualibꝰ ante conerſioneꝫ nūꝙͣ pulſatū ſe reminiſcit̉. et hoc:ō quia hec eadeꝫ temptatōnis radix deerated quia apparebat multis occupato. Iuta ſūmaꝫ v̓o certaminis. remunerat̉ quiſqꝫlenitudine ꝑfectōis et ꝯſolationis. ẜm illd̓j. Scd̓m multitudinē dolorū meoꝝ in cor⁊cͣ. Un̄ xp̄o poſt temptatōneꝫ acceſſeruntzeli miniſtrabāt ei. Reſtat demū duramorte temptatio. Cōſiderat em̄ ꝯuerſuslatus. qꝛ oportet de oībꝰ iudicari. et ſeuereā de cogitationibꝰ minimis. Quis em̄erare valeat. ꝙͣta mala per momēta tꝑmſis in cōſtantibꝰ cogitationū motibꝰ ꝑpeamus. Propter hoc Dauid timēs: ait.tres in iudicio ſeruo tuo. Et quid facitabule. ſi tremūt columne; Un̄ et xp̄c ſotioni carnis appropinquās. et mēbroꝝ ſu ſpecieꝫ ſeruās: factus ī agonia certamis ꝓlixius orabat Luc. xxij. Sed dei adiurio cōuerſus et probatꝰ. temptatoreꝫ vinn̄s. ad iubilū ſuperne patrie ꝑuenit. Et denptationibꝰ ī morte habes ſupͣ. in p̄cedentitulo. Temptat etiā diabolꝰ ī om̄i tꝑe.niꝰ et eiuſdem opera. quia ī principio boneyrationis. in medio. et in fine. vt declaratrego. in. j. moral̓. Et in pͥncipio quidē boactionis. impugnat inſtigando mentē. vtniſtraꝫ intentōnem in ip̄a habeat: vt .ſ. illāiat ꝓpter deū. ſed ꝓpter ſui laudem velliū mundanū reſpectū. Intentio at̄ princiium poteſt dici operis. quia finis ad quemſpicit intentio. mouet agenteꝫ ad operanum. Et ad hoc facit quod dr̄ ī Tren̄. Factiunt hoſpites ī capite eiꝰ .ſ. demones inſidiis poſuerunt temptatis ī capite .i. in princiio oꝑationis. Ꝙſi ei reſiſtit̉. intentōneꝫ firnando ī deum: tūc ponit inſidias ī ꝓſecutōeiꝑis. inducendo vel ad vanā leticiam. vl̓ niniaꝫ triſticiam accidiam. vel iracūdiā. velmiſſioneꝫ alicuiꝰ debite circūſtātie ī ip̄o exercitio boni oꝑis. elemoſine .ſ. oratōis. ieiuiij. correctōis. et huiuſmodi. Un̄ pͣs. In viahac ambulabā .ſ. bonoꝝ opeꝝ. abſcōderūtlaqueum .ſ. temptōnis mihi demones. Et adoc firmandum. ponit ip̄e Grego. figuraꝫhabetur Hiere. xlj. videlicꝫ. octoginta viribe ſilo et de ſamaria raſi barba ſciſſis veſti-

bus. habentes in manibꝰ thus et munera adofferēdum ī templo ibant. Quibꝰ obuiauitIſmahel filiꝰ Nathanie incedens cum eis etlugens: dixit. Uenite ad Gōdoliam dominūterre. queꝫ. .ſ. Nabuchodonoſor prefecerat reliquijs iudeoꝝ qui remāſerant ī hieruſaleꝫ.Et cum veniſſet cum eis ad mediū ciuitatis.occidit om̄es: decem exceptis qui dixerunt:ne occibas nos. et oſtendamꝰ tibi theſaurosfrumenti et mellis abſconditos ī agro: quodicto occidit. Significant hi exercentesſe in actione decem p̄ceptoꝝ et octo beatitudinū. Componit̉ em̄ octogenariꝰ numerꝰ exdecem octies multiplicato. Garbam radere ēſibi virilitateꝫ bonoꝝ operum aſcribere.ſed deo. Ueſtes ſcindere eſt corpora abſtinentijs macerare. Thus et mūera deferre. ē orationeꝫ et alia pietatis opera facere. Sed iſtaagenda ī proſecutione operum ipſoꝝ Iſmahel. i. diabolus occurrit inſtigans eos adſequēdum talia opera. compaſſione quaſivolens eos dirigere ad dominū terre .ſ. deū.per ꝓſecutōnem ip̄oꝝ bonorum operum. adquam ſolicitat vt decipiat: ſed ī medio ciuitatis occidit. dum ad aliquā indiſcretionemvel vitiū mixtum aut defectū neceſſarie alicuiꝰ circūſtātie inducit. qd̓ vita gratie priuant̉. Decem v̓o euadunt habentes theſauros abſcōditos ī agro. qꝛ habentes theſaurūpenitētie ī agro cordis. ꝓpoſito obſeruationis decē p̄ceptoꝝ: mortē eternam euadūt. ſi vincere decipere pōt ī ꝓſecutōne: īfine operis ponit inſidias. vt .ſ. inde ſuꝑbiat vel aliud malum faciat. Et ad hoc facitillud Gen̄. iij. Tu inſidiaberis calcaneo eiꝰ.ſ. mulieris .i. anime. Calcaneus qui eſt finiscorporis ſignat finem operis.Sꝫ principale quod. §. iiij.eſt vidēdū circa tēptatōes diaboli. eſt varietas modorū. Ponit at̄ Bern̄. ſeptem generatēptationū. figurata ſeptē capita bracoīs.inſidiātis partui ml̓ieris ſole amicta .i. eccleſie ſeu aīe virtuoſe. vt hr̄ Apoca. xij. Etma tēptatio d̓r importuna: qꝛ .ſ. diabolꝰ cōtinue et frequēter ad malū inſtigat. infra vires tn̄ tēptati. Unde Grego. dīc. diabolusfrequēter tēptat. vt hoīeꝫ ſaltem tedio vincat: quod tn̄ deus ꝑmittit ne hoīes ignauiatorpeant. In cꝰ figurā dr̄ Iudicū. ij. Das gentes non deleuit deꝰ. vt erudiret iſrl̓ in eis. Etloquitur de finitimis natōnibꝰ cananeorumIebuſeis et alijs. Unde et de quodam ſanctolegitur ī vitiſpatꝝ. temptatus fuit per ſexaginta annos a ſpiritu fornicatōis. Secunda temptatio dicit̉ dubia. qua animꝰ velmens tēptati dubitatōe inuoluit̉ circa aliqͥdfiendum. A temptatōne hac videt̉ pulſatꝰ etdeiectus Moÿſes ad aquas ꝯtradictōnis. qn̄