CapitulūTredecimum

et ꝓpinquitatem. Et ꝙͣtū ad fortitudinē impugnantis. ſic temptatō ab hoſte .i. diaboloeſt difficilis ad vitādū. Unde dicit̉. xvj. q. ij.piſis. Aille nanqꝫ nocēdi habꝫ artes ſeu modos. nec ignoramus aſtutiā eiꝰ. Conat̉ nāqꝫa principio ruine ſue vnitateꝫ eccl̓ie reſcindere. caritatē vulnerare. ſāctoꝝ operū dulcedinem inuidie felle inficere. ⁊ oībꝰ mobis humanū genꝰ euertere ⁊ ꝑturbare. Dicit̉ etiāIob ꝑenul̓t. Nō eſt poteſtas ſimilis ei ſuperterrā. Ꝙͣtum b̓o ad ſcd̓aꝫ cauſam difficultatis in tēptatione .ſ. ꝓpter debilitateꝫ tēptati.Sic temptatio carnis eſt difficilior ad vitādum vel vincendū: qꝛ temptatio carnis magis debilitat hominem. qui eſt magis pronꝰad peccata carnalia ꝙͣ ſpūalia. Un̄ ⁊ de diabolo dr̄ Iob penul̓t. ꝙ pt̄as eiꝰ in lumbis et īvmbilico manet. quia videlicet per luxuriaꝫcarnis multum dominatur hoībꝰ. Sedes em̄luxurie ī viris eſt ī lumbis. quia inde decipitur ſemen. ſicut mulieribꝰ ab vmbilico. Ꝙͣtūad terciā cauſam .ſ. ꝓpter ꝓpinquitatem. etiātemptatio carnis eſt magis vicina ip̄i temptato: ideo ē difficilior. Ꝙͣto em̄ hoſtis ē magis propinquus. tantomagis poteſt noce re.Unde et Boetiꝰ dicit. ꝙ nll̓a efficatior peſtisad nocendum. ꝙͣ familiaris inimicꝰ. ¶ Mūdus etiā temptare dicit̉ improprie .ſ. inſtrumentaliter vel materialiter. inqͣtū .ſ. poteſtcognoſci qualis ſit homo. ex hoc ꝙ contemnit ꝓſpera mūdi vel aduerſa. quibꝰ etiā vtit̉diabolus ad temptanduꝫ ẜm beatū Tho. inprima parte. Et de hoc bello tēptatōnis mūdi. inquit apl̓s ad Ephe. vj. Nō eſt nobis colluctatio aduerſus carnem ⁊ ſanguineꝫ .ſ. ſolum: ſed aduerſus mūdi principes ⁊ pt̄ates.aduerſus mūdi rectores ⁊cͣ. Et Aug. in ẜmone. Duplicem aciem ꝯtra milites xp̄i mundꝰꝓducit: demulcet ꝓſperis. deterret aduerſis.Poteſt igit̉ dici temptatio mūdi. inꝙͣtuꝫ hōvel ex malitia ꝓpria. vel inſtigatus a diabolo. inducit alium ad malū. Nā et mundus dicunt̉ peccatores mundi amatores. ¶ Fit at̄hoc tripliciter .ſ. ꝙ vnus temptet aliū. Unomodo ꝑſuadendo. Unde Augꝰ. Si fratri tuomale ꝑſuades. occiōis .ſ. animaꝫ eiꝰ ꝙͣtū ē exte ad peccatū inducēdo. de pe. diſ. j. noli. Un̄pͣs. Lingua eoꝝ .ſ. male ꝑſuadentiū gladiusacutus. Secūdo modo temptat mundꝰ .ſ. ꝑſequēdo. quod figuratū fuit ī Iſmahele ꝑſequente ÿſaac. de quibꝰ apl̓s ad Gall̓. iiij. Isqui ẜm carnem natus eſt. ꝑſequebat̉ eū quiẜm ſpiritū. Cogebat em̄ Iſmahel maior natu ÿſaac adorare imagines luteas quas ipſefaciebat. vt dicit magiſter hiſtoriarū. HincLiberius papa. Omnes qui volūt in xp̄o pieviuere. ꝑ̨ſecutioneꝫ patiūt̉: et ideo nō vos apio mētis ꝓpoſito afflictōnis amaritudo coartet recedere. cōſiderātes quanta ꝓ abſolu-

tōne nr̄i ⁊ liberatione. creator nr̄ deus ac retempoor ꝑtulit. vij. q. j. ſugpeſtu. Tercio mo­ ddo tēptat mūdus .i. hoīes mundi. ſcelerate inmanifeſto viuendo. ⁊ ſic ſuis exēplis ad malum inclināt alios. qꝛ vt dr̄. xx. q. iij. Procliuis at̄ eſt curſus ad voluptatem ⁊ imitatrixnatura vitioꝝ .ſ. eſt. Et. xxviij. q. j. dicit̉. Sepe malorum cōſortia. etiaꝫ bonos corrūpūt:multomagis eos qui ad vitia ꝓni ſūt. Propter quod dicit̉ ī ꝓuerb̓. Qui tetigerit piceꝫinquinabit̉ ab ea. ¶ Poſſunt etiaꝫ dici mūbus. iſta bona ſenſibilia mūdi. que alliciuntappetitū ad ſui affectum. et diabolꝰ eis vtit̉ꝓponendo ad temptandū. tāꝙͣ magna bona.Cum enim bonum ſit illud quod trahit appetitum ad ſui amorem. et ſi illud ſit veꝝ bonum vel apparens. cū aliquid boni ſit ī iſtisſenſibilibꝰ licet minimū reſpectu ſpiritualiūbonoꝝ. nō attēdens homo ad vera bona ſpiritualia et celeſtia. ip̄is poſtpoſitis. exterioribus ⁊ ſenſibilibꝰ ſe immergit. ea amans: vl̓inꝙͣtum delectabilia. vt cibos ⁊ venerea: veltanꝙͣ vtilia. vt diuitias: vl̓ tanꝙͣ honeſta. vthonores et reuerentias. que exhibentur ī teſtimoniū virtutis. vel ſciētiaꝫ vt inde honoret̉. Et de his omnibꝰ quomodo .ſ. rapiāt appetitum. oſtendit Adamātiꝰ: dicens. Ubi irrationabilis impetꝰ preuenit. ⁊ flāma celerrimi motus animaꝫ h̓ depaſcitur. exurit eiꝰinnocētiaꝫ. p̄ponderat em̄ futuris preſentia.ſeris iocūda. et leta triſtibꝰ et ꝓperata tardioribus. Uelox eſt em̄ iniquitas que ad nocēdum occaſionem ſuggerit. de peni. di. iij. inter hec. Et ſic anima miſera deſerto ſummobono. inheret vt fini bono creato. extimansillud ſuꝑ omīa alia appetendum. in ip̄o actupeccati: ſimilis illi. qui ꝓpter delectationemeſus vnius ficus. nō curat amittere vnū regnum. Unde Augꝰ. dicit. ꝙ peccatū non eſtappetitus malaꝝ rerum ſed deſertio melioꝝ.¶ Ultimo ⁊ ꝓprie temptare eſt diaboli. Vndej. ad Theſ. iij. Ne forte temptauerit vos is qtemptat .ſ. diabolus. Temptare em̄ ꝓprie eſtexperimentū ſumere. ẜm. b Tho. prima ꝑteq. cxv. De aliquo autē experimētum ſumit̉.aliqn̄ vt ſciat̉ aliquid circa ip̄m: puta. vtrūintelligat vel ſciat reſpondere ad aliquid dequo interrogatur. vel vtꝝ velit facere quodpetitur. Aliquādo auteꝫ vltra ſcientiā talē.queritur aliquis alius finis bonus vel malꝰEt bonus quidem. vt cum aliquis vult ſcirequid ſit vel qualis ſit vt eum ꝓmoueat ⁊ adiuuet. ſicut magiſter temptat ſcholareꝫ. Malus autem finis intenditur. quādo hoc ſcirevult vt decipiat vel ſubuertat et noceat. Ethoc ſecūdo modo et fine ſemꝑ diabolus temptat. vt ſcilicꝫ noceat in peccatum p̄cipitādo. Et ẜm hoc dicitur. proprium officiū eiustemptare. Etſi aliquando homo ſic temptat