SextusTitulus
¶ vt ſonat ip̄m nomen. Et eſt paſſio in appetitu concupiſcibili. cui opponit̉ paſſio ī noīata. que poteſt dici abhomīatō. ¶ Et pt̄ diciꝙ ſit triplex concupiſcētia. Prima ſpūalisSapi. vj. Cōcupiſcētia ſapiētie ꝑducit ad regnū. Improprie tn̄ talis appetitꝰ dicit̉ cōcupiſcētia. cū ſit de ſpūalibꝰ ꝑtinētibꝰ ad volūtatē. Magis ꝓprie dici poteſt deſideriū. qd̓ īportat ſimplicē motū in rem deſideratā. Dicitur tamē ⁊ ꝯcupiſcētia ꝓpter ſimilitudinēquādam. vel ꝓpter intentōeꝫ appetitꝰ ſuꝑioris ꝑtis. ex quo fit redūdantia in inferioreꝫappetitū. Iuxta illud. Cor meuꝫ ⁊ caro meaexultauerūt. Alia ꝯcupiſcētia dicit̉ naturalis. ⁊ hmōi eſt appetitꝰ delectabilis ꝯueniētis nature animalis. ſeu de his quibꝰ natura corporis ſuſtentat̉. vel ꝙͣtū ad naturā indiuidui. vt cibi ⁊ potus. vel ꝙͣtū ad naturaꝫſpēi. vt in venereis. Tercia eſt ꝯcupiſcentiaaīalis. que .ſ. non de his eſt que afferūt delectatōeꝫ ꝑ ſenſū carnis vel ſuſtentatōꝫ: ſed ſt̄delectabilia ẜm app̄henſionē ÿmaginatōis.aut alicuiꝰ hmōi acceptōnis. ſicut pecunia.ornatus veſtiū ⁊ hmōi. Quādo quelibꝫ harū ꝯcupiſcētiaꝝ a ratōne regunt̉ bone ſūt.Quādo aūt ſūt p̄ter vel ꝯtra ratōeꝫ .ſ. proutin eis eſt amor inordinatꝰ ad creaturam. ſicſunt male. Et ponūtur eſſe tres radices ſeucauſe omniū malorū. j Ioh̓. ij. Omne quod ēin mundo. aut eſt ꝯcupiſcētia carnis. quodꝑtinet ad ſcd̓am. aut ꝯcupiſcētia oculoruꝫqd̓ ꝑtinet ad pͥmā. aut eſt ſuꝑbia vite. Et heceſt tercia radix quę ꝑtinet ad inordinatumappetitū boni ardui. vt honoꝝ. excellētie ethmōi. Et ſicut ad pͥmas duas poſſūt reduciom̄es paſſiones ꝯcupiſcibilis: ita ad terciāom̄es paſſiones iraſcibilis. Et ſciendū ꝙ cōcupiſcētia natural̓ nō pt̄ eē īfinita ī actu. ēem̄ eiꝰ qd̓ natura requirit. Natura em̄ ſemꝑtendit in finitū ⁊ certū: ſed pt̄ eſſe infinita ꝑſucceſſionē. qꝛ .ſ. poſt acceptū cibū iteꝝ vultcibū. Unde dn̄s ſamaritane dixit Ioh̓. iiij.Qui biberit ex hac aqua nō ſitiet iteꝝ. Sedꝯcupiſcētia nō naturalis. ē oīno infinita. ſequit̉ em̄ ratōeꝫ. Ratō aūt pt̄ ī infinitū ꝓcedere. Un̄ ambro. Nec finis vnꝙͣ nec ſacietasaderit cupiditati. di. xlvij. ſicut hi. Dec bt̄ꝰtho. pͥma ſcd̓e. q. xxx. arti. ij. ⁊. iiij. De malovſu huiꝰ paſſiōis dr̄ a grego. Cū mēs ceptadeſideria ſequit̉. ẜuire rebꝰ ꝯuīcit̉: quarumamore ſuꝑat̉. xiiij. q. j. §. j. Et leo papa. Uirū catholicū ſicut nullo errore. ita nulla cupiditate implicari oportet: dicēte ſcripturaPoſt ꝯcupiſcētias tuas ne eas ⁊cͣ.Scienduꝫ ꝙ eſt triplexgenus deſideriorum. Eſt em̄ deſideriū peccatorum. deſiderium iuſtorū. deſiderium beatorum. ¶ De primo dicit pͣs. Deſideriū peccatorum ꝑibit. Eſt em̄ hoc deſideriū plenū paſ
ſionibus carnis: ⁊ ideo ſicut omnis caro fenum cito deficiēs a ſua viriditate. ſic deſidria prauorū. Sed ꝙͣtum damnū inferāt hominibꝰ. oſtēdit apl̓us. jͣ. ad Thimo. vj. dicēsde amatoribꝰ mundi. Qui volunt diuites fieri incidūt in deſideria multa ⁊ īutilia. quemergunt hominē in interitū. Habēt em̄ deſideria peccatorū. multiplicitatē. inutilitatē. ⁊ nocibilitatē. ẜm auctoritatē apl̓i inductam. ¶ Quia igit̉ multa ſūt: ideo nō faciēda ſeu ſequēdā. Iuxta illud ad Ro. xiij. Curā carnis ne feceritis ī deſiderijs. nimis eniꝫmultiplicātur. Inducūt em̄ ꝑturbatōeꝫ. ẜmillud quod dixit Marthe dn̄s. Turbaris erga plurima. Sicut em̄ deſideria iuſtoꝝ ſunvnita ī fine. et ideo pacifica: quia ī vnitatꝭnon poteſt eē diuerſitas vel ꝯtrarietas. Itadeſideria maloꝝ ſūt diuerſificata ī varijs vitijs inuicē rixantibꝰ. ij. ad thimo. iij. Seducunt̉ varijs deſiderijs .i. a deo ſeorſū ducunt̉ſeu ſeꝑant̉. ⁊ ideo nō ē cū eis dn̄s vnitatispacis. Adducūt hoſtiū multiplicatōꝫ ꝓpteqd̓. j Pet̓. ij. dicit̉. Obſecro vos tanꝙͣ aduenas ⁊ ꝑegrinos abſtinere a carnalibꝰ deſidrijs. q̄ militāt aduerſꝰ aīaꝫ .i. milites īfernales ſecū tͣhūt ad ꝓſternēdū aīaꝫ. Demū iuditiū dei ⁊ punitōꝫ inferūt pͣs. lxxvij. Non ſūfraudati a deſiderio ſuo. qd̓ .ſ. habuerūt circa carnes ex vitō gule. Et ſequitur. Adhueſce eoꝝ erant ī ore ip̄oꝝ. ⁊ ira dei aſcēdit ſiper eos. ¶ Scd̓o qꝛ inutilia ſūt hmōi deſideria. ideo fugiēda ſūt. ij. ad Thimo. ij. deſideria aūt īutilia fuge. Habēt em̄ vnitatē Hiere. ij. Ona ger aſſuetꝰ ī ſolitudīe in deſiderioaīe attraxit ventū amoris ſui. Onager ē homo paſſionibꝰ beſtialibꝰ deditꝰ: h̓ eſt aſſuetī ſolitudīe .i. ad ea q̄ ſūt mūdi ī deſiderio aīeip̄m .ſ. ſequendo. deſiberiū hoc inde attrahitventū .i. vanitatē. Nō em̄ exequēdo deſiderium ſuū ꝯſequit̉ intentū .ſ. quietatōꝫ ⁊ ꝯtentamētū: ſꝫ vanitatē quā amat. Prebēt ⁊ hedeſideria ẜuitutē. Unde greg. Cū mēs ceptadeſideria .i. ꝯcepta ſequit̉. ẜuire rebꝰ ꝯuincitur quarū amore ſuꝑatur. xiiij. q. j. §. j. Tolunt viuacitatē Prouerb̓. xxj. Deſideria ocidūt pigrū. Noluerūt em̄ manus eiꝰ quicꝙͣoꝑari. Tota die ꝯcupiſcit ⁊ deſiderat .ſ. mala. Et qꝛ nō oꝑat̉ bona oꝑa vnde aīa viuit:ideo in mortē anīe incidit. ¶ Tertō quia nociua ſūt. ideo abnegāda ⁊ abicienda Thi. j.Abnegātes impietatē ⁊ ſecularia deſideriaſobrie ⁊ pie et iuſte viuamus in hoc ſeculo.Hec em̄ abiciēdo homo viuit ſobrie quo adſe ad Gala. v. Spū ābulate ⁊ deſideria carnis nō ꝑficietis .i. ſobrie viuetis. ſi ẜm ſpm̄.i. ratōꝫ vixeritis. qꝛ ip̄a abdicat ſecularia deſideria. Uiuit pie qͦ ad deū. expectādo ⁊ deſiderādo aduētū eiꝰ cū bonis oꝑbꝰ. De impijsaūt dicit̉ ichee. vij. Dominū deū nō deſi-