CapitulumTercium

obit deus. Septimū eſt qui ſemīat inter fratres diſcordias. Quia gͦ iſta odit deꝰ: ab hisdebet qͥlibet cauere. ne odio habeat̉ a deo.Ꝙtum ad ſecundū di­ .§. ij.cit̉ Amos. v. Odite malū ⁊ diligite bonum.Odiuꝫ aūt habēt iuſti ad tria mala .ſ. offēſedeitatis. collecte praue ſocietatis. et nociueꝓpinqͥtatis. ¶ Habēt pͥmo odio om̄eꝫ iniqͥtatē. inqͣtū ē offenſa dei. ⁊ ꝯtra ratōꝫ. ſiue ſitin ſe ſiue ī alijs. Iuxta illud pͣs. Omnē viaꝫiniquā .i. actū iniqͥtatis odio habui. Unde ⁊magiſter ſen. in. iiij. di. xiiij. dicit. ꝙ penitere eſt peccata odire .ſ. ꝯmiſſa ⁊cͣ. Diſcernūttamē iuſti naturā a culpa in odio ſuo. Nāita odiūt culpā in ſe ⁊ in ꝓximis. ꝙ diligūtnaturā. ⁊ merito: qꝛ creatura inꝙͣtū creatura a deo eſt ⁊ bona: ⁊ ideo diligēda ⁊ amādaEt qꝛ eiuſdē ratōnis eſt velle alicui bonū etappete̓ illi aliqd̓ malū. qd̓ ꝓcederet in bonuꝫeiꝰ. Sicut deſiderare abſciſionē manꝰ. vt ſeruaret̉ vita hoīs: ideo recte iuſti aptāt aliqͣmala temꝑalia peccatoribꝰ. vt emendent̉ deīiqͥtatibꝰ ſuis. Et ſignū huiꝰ .ſ. ꝙ diligāt naturā. ⁊ odiāt culpā ē. qꝛ cū videāt indigētiānature. ſubueniūt illis quoꝝ vitia odiūt. ethoc eſt qd̓ ait augꝰ. Sic diligēdi ſūt hoīes.vt eorū nō diligāt̉ errores. qꝛ aliud ē odiſſeqd̓ fecerunt .ſ. pct̄m ⁊ aliud ꝙ facti ſūt .i. naturā. qd̓ vtiqꝫ nō licet. Et di. lxxxvj. dicit leopapa. Odio habeāt̉ pct̄a nō hoīes. corrigātur tumidi. tollerāt̉ infirmi. et qd̓ caſtigareſeueriꝰ neceſſe ē. nō ſeuiētis aīo plectant̉ ſꝫmedētis. hec ille. ¶ Odit iuſtꝰ prauā ſocietatē. ex eo ꝙ multuꝫ pt̄ noce̓. Iuxta illud pͣs.Odiui eccl̓iaꝫ malignātiū. Et p̄cipue ſocietas he̓ticoꝝ odiēda eſt et vitāda. qꝛ vt dicitapl̓s. Sermo eoꝝ vt cancer ſerpit. ſꝫ et iuſtꝰih̓s ſyrach dīc Eccͣi. xxv. Tres ſpēs odiuitaīa mea. pauꝑeꝫ ſuꝑbū. diuitē mēdacē. et ſenē fatuū ⁊ inſēſatū. Pauꝑ ſuꝑbꝰ ē. qui rebꝰtꝑalibꝰ indigēs. ita ſe habet ī exteriori apparatu. ac ſi diues eſſet. Uel qͥ vacuꝰ ſciētia ⁊ ītellectu. ponit ſe ad ardua ⁊ ſubtilia. Vel qͥbirtutibꝰ ꝑuus. magna de ſe extimat. Diuesmagis deteſtabilis ī mēdatō. qꝛ nō habet occaſionē mētiēdi .ſ. neceſſitate. Uel diues ī v̓tutibꝰ ⁊ ſciētia. cuiꝰ mēdatiū multuꝫ nocet.Senē fatuū ī locutōibꝰ vanis ⁊ laſciuis. Inſenſatꝰ qͦ ad cognitōꝫ ſpūaliū. Obit iuſtusnociuā ꝓpinqͥtatē. Propinqui em̄ hoīs. coīt̉nō querūt niſi t̓rena de eis. honores ⁊ diuitias ⁊ hmōi. Et dilige̓ eos ī hmōi eſſet aſſentire volūtati eoꝝ. et trade̓ ſe mūdo. Qd̓ fiendū nō eſt: ſed deteſtandū. ⁊ odiēdi ſūt ꝙͣtumad iſta .i. habendi in diſplicētia. Et ſic intelligit̉ qd̓ xp̄c ait. Qui nō odit patrē ⁊ matrēfratres ⁊ ſorores ⁊cͣ. nō poteſt eſſe meꝰ diſcipulꝰ. Et illud Ioh̓. xij. Qui odit aīaꝫ ſuā in

hoc mūdo .i. qͣtuꝫ ad ea q̄ ſūt mūdi: vt vitia C 7⁊ pct̄a. ⁊ delectatōes carnis habēdo ī deteſtatōnem ⁊ vitādo: in vitā eternā cuſtodit eā.Et quod ait apl̓us. Quia nemo vnquā carnem ſuam odio habuit: ſed nutrit et fouet.Uerum eſt ꝙͣtum ad ea que ſunt neceſſariavite. ẜm inſtinctum etiam nature.Ꝙͣtum ad tercium di­ §. iij.cit̉ de fr̄ibꝰ Ioſeph. ꝙ oderāt eū nec poterātquicꝙͣ pacifice loq̄ Gen̄. xxxvij. Et d̓ egiptijſꝙ oderāt filios iſrl̓ Exo. j. Et de eſau ꝙ oderat iacob Gen̄. xxvij. Et coīter mali odiuntbonos. Et ratō ē. qꝛ veritas odiū parit (vt dicit ſaluſtiꝰ) ⁊ iuſti veritatē dicūt r̄p̄hēdētesmalos cū oꝑtet. ꝓpter quod dicebat xp̄c. Aeodit mūdꝰ. qꝛ teſtīoniū ꝑhibeo de illo. quiaoꝑa eiꝰ mala ſūt Ioh̓. vij. Sꝫ aduertēduꝫꝙ ꝑuerſi odiūt deū. ꝓximū ⁊ animū ſuum.Odiūt quidē deū. inꝙͣtū ē punitor ſceleꝝ ſuorū. ⁊ flagellat ⁊ ꝓhibet mala q̄ optāt ꝑpetrare: ſꝫ aliqn̄ nō valēt. ⁊ ip̄m ē maximū pct̄mqꝛ directe ꝯtra caritatem dei. ⁊ ē ꝯditō demonū ⁊ damnatoꝝ. qͥ deū odiūt qꝛ punit eos. etde hoc pͣs. Suꝑbia eoꝝ qͥ te oderūt: aſcēditſemꝑ. ¶ Odiūt mali ſeip̄os. qꝛ ea faciūt queſūme nocēt eis .ſ. pct̄a. Utiqꝫ diceret̉ ſe quisodire. q̄ ſeip̄m occide̓t. Sꝫ hoc agit peccatoroccidēdo ꝑ iniqͥtatē aīam ſuā. Unde pͣs. Quidiligit iniqͥtatē. odit aīaꝫ ſuā. ꝙͣtū .ſ. ad ꝑtēītellectiuā q̄ ē pars pͥncipalior. Nā ꝙͣtuꝫ adꝑtē ſenſitiuā nimis ſe diligit. ¶ Odiūt ⁊ ꝓximos intendētes malū eoꝝ inꝙͣtum malū. i.ī nocumētū ſolū eoꝝ. Sꝫ vt dicit Ioh̓. in canonica pͥma. c. iij. Qui odit fratrē ſuū. homicida eſt. occidēs .ſ. aīaꝫ ſuā ⁊ pͥuans gratia.Hoc autē ꝓhibet̉. in Leui. xix. vbi dicit̉. Neoderis fratrē in corde tuo. Odiūt autē coīterbonos qͥ rep̄hendūt eos. ſicut odibat achabmicheā: dicēs. Nō ꝓphetat mihi niſi malū ⁊idcirco odiui eū. iij Reg. xxij. Sed qui oditcorrectōeꝫ: minuet̉ vitā. dicit̉ Eccͣi. xix. Deodio quomodo ſit peccatū. ⁊ ꝙͣgraue ⁊ mortale. habes in ſcd̓a ꝑte.¶ De tercia paſſione q̄ dicit̉ deſideriū ⁊ qͣrta que dicit̉ abhominatō. Capitulū. iiij.Ercia paſſio diciturꝯcuplicētia ſeu d̓ſideriū. Pro cuius declaratōe ē ſciēdū. ꝙ bonūdelectabile ẜm ſēſū. īꝙͣtū ſibi appetitū adaptat qͦdāmō ⁊ ꝯformat. ſic cauſatpaſſiōꝫ amoris. Inqͣtū d̓o ip̄m bonū abſēsattͣhit ad ſeip̄m appetitū. cauſat paſſiōeꝫ q̄dicitur ꝯcupiſcētia. Inqͣtū autē ip̄m bonuꝫquia preſensˣ quietat appetitum in ſeip̄o. ſiccauſat paſſioneꝫ que dicit̉ delectatio. Et ſicꝓprie appetitus delectatōnis ẜm ſenſum queꝑtinꝫ ſiml̓ ad aīam ⁊ corpꝰ. dr̄ ꝯcupiſcētia.