SextusTitulus

neceſſariū eſt ꝙ talis ꝯiunctō .ſ. viri ⁊ mulieris fiat ꝑ vinculuꝫ ꝯiugale quod diſſoluinō poteſt ad placitū. ſicut ꝯiunctō que fit ꝑfornicatōeꝫ: ſed neceſſariū eſt cohabitare īvnum. ⁊ inuicē debitū reddere ad prolem ꝓcreandam. et ſufficienter gubernandā. ẜmb. tho. contra gentiles. Et tunc talis vnitasſeu ꝯiunctō eſt abſqꝫ peccato. quādo ad hūcfinem exercet̉ .ſ. cauſa prolis generande vl̓debiti reddendi. Et in huiꝰ. ſignū dicit Ambro. in li. de offi. ꝙ nubentes poſt benedictōnem iuncta vno inuicē vinculo cōpulātur.quod videlicet ideo fit. ne cōꝑagē vnitatisconiugalis dirūpant. At v̓o ꝙ eadem iūctacandido purpureoqꝫ colore ꝑmiſcet̉. Candor quippe ex mūditia vite. purpura ad ſāguinis poſteritatē adhibere vt hoc ſigno. ⁊ꝯtinentia ⁊ lex cōtinendi ab vtriſqꝫ ad tempus admoneat̉. ⁊ poſt hoc reddendū debitūnon negetur. ¶ De tercia vnitate .ſ. policiali ſeu populari dicitur Iudith. xv. Cōuenitvniuerſus iſrahel ad ciuitatem quaſi homovnus eadem mente. vnoqꝫ ꝯſilio .ſ. ad ꝓuidēdum bono ꝯmuni. Unde ⁊ ciuitas dicit̉ quaſi ciuiū vnitas. Eſt em̄ neceſſaria talis vnitas ad bonā gubernatōꝫ populi. vt .ſ. querātur pͥncipaliter bonū ꝯmune. ⁊ ſpūaliter ettemꝑaliter poſtponēdo om̄e pͥuatū ꝯmodūUnde apud platonē ī thimeo illa ciuitas iuſtiſſime ordinata traditur. in qua quiſqꝫ neſcit affectus ꝓprios. Cauſat̉ aūt ⁊ ꝯſeruaturhec vnitas in ciuitatibꝰ. qn̄ ad hoc vnū attēdit̉. vt iura ſeruent̉ vniuerſaliter .i. tā a minoribꝰ ꝙͣ a maioribꝰ: ne al̓s appareāt vt telearaneaꝝ que aīalia ꝑua vt muſcas capiuntvt occidant̉. ⁊ a maioribꝰ aīalibꝰ laceranturScd̓o vt honores ⁊ officia pluraliter diſtribuantur. ⁊ non omnia vel multa vni ⁊ nihilum alteri. Unde greg. Sicut in vno corpore multa mēbra habemꝰ. omnia aūt mēbranon eundē actū habent: ita in vno eodemqꝫcorꝑe ſpūali .ſ. eccleſie vel ciuitatis. ꝯferendum eſt hoc officiū vni. alij ꝯmittendū eſtillud. Uarietas em̄ ꝑſonarū ꝑ diuerſa offitia diſtributa ⁊ fortitudinē ⁊ venuſtatē manifeſtat. lxxxix. di. Singula. Tertō debet eſſe vnitas ciuiū. vt onera ꝓportionaliter imponant̉. Nam ſi maioribꝰ vel amicis leuia īiungāt̉. plebeis aūt ⁊ minꝰ notis onera grauia ⁊ importabilia imponāt̉: oportet ſequidiſcordiam. inuidiā. ſeditōeꝫ ⁊ alia mala deſtruentia ciuitatē. Melius etiaꝫ gubernat̉ciuitas vel regnū ꝑ vnū vel paucos ſapientes cōmuniter. ꝙͣ ꝑ multos. Vnde Hiero. dicit ad ruſticum. In apibꝰ pͥnceps vnus eſt.Grues vnā ſequūtur ordine iterato. iudex ꝓuintie vnus. Roma cōdita duos fratres reges ſimul habere nō potuit: ſed paricido dedicatur. In rebecce vtero eſau ⁊ iacob bel-

la geſſerūt. hec ille. Romanidū vniti fuer̄tad querēdū bonū ꝯmune. totiꝰ orbis dn̄iuꝫadepti ſūt. ⁊ ecōuerſo diuiſi ad querendū qͥqꝫ ꝓpria ad nihilū deuenerunt ¶ De quartavnitate .ſ. eccleſiaſtica. dicit̉ Actuū. iiij. Al̓titudinis credentiū erat cor vnū ⁊ aīa vnaAnima quidē vna ꝙͣtuꝫ ad intellectū ꝑ vnitatem fidei. Cor vnuꝫ ꝙͣtum ad voluntatē ꝑvnitatē caritatis. Dicit̉ aūt caritas qͣi caravnitas. quia vnit nos cū deo ⁊ ꝓximo. Quiem̄ adheret deo. vnus ſpūs ē cū eo. j. ad lorin. vj. Adheſio aūt fit ꝑ caritatē. Nil autēcariꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ tali vnione. Hec aūt vnitas ēneceſſaria ad conſecutōeꝫ ſalutis. vnde ⁊ beda ſuꝑ Matheū dicit. Quicūqꝫ ab vnitate fidei. vel ſocietate petri apl̓i .ſ. ꝑ caritatē quolibet modo ſeip̄os ſegregāt: tales nec vlis peccatoꝝ abſolui. nec ianuam regni ceſtis poſſunt ingredi. Sicut aūt eſt vrle .ſ. eccleſie. ita ⁊ vnus paſtor vt hax. Et vt ait Ciprianᵉ ep̄us. Vt hanc vmanifeſtaret. vnitatis eiuſdeꝫ originvno incipientē ſua auctoritate diſpoſdixit petro. Tibi dabo claues ⁊cͣ. ſvtiqꝫ ceter ī apoſtoli qd̓ ⁊ petrus.?dium ab vnitate ꝓficiſcitur. vt ēvna monſtret̉. Et infra. Quomō rti ſunt. ſꝫ vnum lumē: ⁊ rami arboſunt. ⁊ robur vnū tenaci radice fuquomodo de fonte vno riui plurꝰ⁊ numeroſitas licet diffuſa videtis copie largitate. vnitas tamenorigine. Auelle radium ſolis a coruiſionem vnitas non capit. Ab arbore frarge ramū. fructus germinare nō poterit.fonte p̄cide riuū preſciſus areſcit.cleſia domini luce ꝑfuſa. ꝑ totū orbē īſuos porrigit. vnū tamē eſt quod vbiqꝫ diffundit̉. hec ille. xxiiij. q. j. loquit̉. Feſt autē ip̄a eccleſia ꝑ tunicā domini inconſutilem. que ſortita eſt cuiꝰ eſſet. non autēdiuiſa Ioh̓. xix. Sic ut autem qui recevnitate eccīeſie romane ſaluari non poteſt.ita qui recedit ab vnitate capitis ſui .ſ. ſumi pontificis ꝑ ſciſma damnari neceſſariteſt. vt oſtendit Ciprianꝰ. vij. q. j. Deniqꝫ ibivide. Et vt dicitur Eccͣs. ix. Qui in vno offendit .i. in hac vnitate multa bona ꝑdit.omnia ſpūalia. ¶ De quinta vnitate .ſ. regulari .i. religioſoꝝ dicit̉ pͣs. cxxxij. Ecce ꝙͦbonū et ꝙͣiocundū habitare fratres in vnAbi dicit Augꝰ ſuꝑ pͣs. Ꝙ hec vnitas etſi cōueniat omnibꝰ fidelibus. ꝓprie tamen monaſterijs ⁊ fratribus conuenit habitantibusvnū ſpūaliter ⁊ corꝑaliter. Unde ⁊ monaſterium dicit̉ a monos. quod eſt vnū. qꝛ maxime debet ibi vnitas reꝑiri. Et poteſt in dicto berſo triplex bonū notari. vt omne bonum comprehendatur ibi in tali ſtatu.