CapitulumSecundum
corꝑalem ẜm viam naturalem. Et ad vitaꝫſpūalem dicimꝰ neceſſariā ſūptionem ſacramentoꝝ: precipue baptiſmi ⁊ penitētie actuvel ꝓpoſito. Unde a theologis dicunt̉ ſacramēta neceſſitatis. Et baptiſma vnū ē. quiaid vnū effectū pͥncipaliter ordinatū. ſcꝫ adpllendū originale: ꝙͣuis ⁊ alia tollat. ſi īueiit. Et qꝛ ſub vna ſubſtantiali forma daturIphe. iiij. Unus deꝰ vnū baptiſma. Ambroius etiā dicit ꝙ ſicut vnū ē baptiſma. ⁊ peitētia eſt vna. de pe. di. iij. Reperiunt̉. Qd̓ictū ſi intelligat̉ de ſolēni penitentia. queim fiebat: vult dicere ꝙ non poteſt iteraricut nec baptiſmꝰ. Sed ſi ītelligat̉ de penintia pͥuata ⁊ ſacramētali iterari frequenr̄ ⁊ quottidie poteſt. Sꝫ dici pt̄ vna. qꝛ adnū effectū ordinata .ſ. ad tollendū culpamtualem. que ſi mortalis eſt. auferri nō poſt niſi ꝑ ip̄am. Et ſic vnū eſt neceſſarium.lio modo dicit̉ neceſſariuꝫ illud. ſine quoliquid bene eſſe non poteſt. ſeu qd̓ vtile eſtſic cibus carniū neceſſariꝰ ad vitā dicit̉.ad bene eſſe ⁊ vtiliꝰ nutrimentū. Sed adtā ſpūalem ſic neceſſaria eſt obſeruantiaynſiliorū xp̄i ſeu cōtemptus mundi. Undeluator dixit. Niſi quis renūciauerit om̄ius que poſſidet. non poteſt meus eſſe diſciilus Luce. xiiij. Diſcipulatus autem xp̄ionſiſtit in quadā ꝑfectione vite ſpiritual̓.quā melius ꝑuenitur ꝑ contemptū ternorum. Et hoc eſt illud vnum quod dixitīc iuueni querenti viam ad conſequendūtam eternā .ſ. adhuc vnum tibi deeſt Lue. xviij. Si vis perfectus eſſe ⁊cͣ. Eſt igiturhoc vnum neceſſarium ad vitam ſpirituam ꝑfectius habendā ⁊ multū vtile. Scindū aūt ſeptemplicē eſſe vnitatem neceſſaam ⁊ vtilem: ſed varijs modis.Anitas naturalis ⁊ hec neceſſaria ad hominis conſeruatōnem.Unitas cōiugalis ⁊ hec neceſſaria ad generis multiplicatōnem.Unitas policialis. hec neceſſaria ad multitudinis directionem.Unitas eccleſiaſticalis. hec neceſſaria ad ſalutis conſecutōnem.Unitas regularis. hec neceſſaria ad perfectionis adeptionem.Unitas ꝑſonalis. hec neceſſaria ad peccatoris redemptionem.Unitas eſſentialis ſeu diuinalis. hec neceſſaria ad orbis gubernatōnem.¶ De prima inquit athanaſiꝰ. Anima ratōnalis et caro vnus eſt homo. Neqꝫ em̄ caroeſt homo. neqꝫ anima ratōnalis eſt homo.Sed iſta duo vnita conſtituūt vnam naturam que dicitur homo. Naturalis eſt gͦ iſtavnio. ⁊ neceſſaria ad ꝯſeruatōꝫ tal̓ ſpēi ſeunature. Et ſic̄ neceſſaria eſt hmōi vnitas ad
ꝯſeruatōeꝫ eſſe naturalis: ita neceſſariū eſtad ꝯſeruatōeꝫ eorū eſſe ſpūalis. ꝙ vnita ſintad oꝑandū. Quod ꝯtingit qn̄ anīa domīat̉corpori. ⁊ caro vt ancilla ſubiugat̉ ſpiritui.Nam vt ait Bern̄. Dominā ancillari ⁊ ācillam dn̄ari magna eſt abuſio. Et ſicut in domo aliqua ſi ancilla dominaret̉ vel rebellaret matrone. nō poſſet eſſe vnitas ⁊ cōcordia: ſed multa diuiſio ⁊ inquietudo: ita ſi ratio non dominat̉: ſed ſenſualitas velit ſpiritui imꝑare. nec rēnuat vt ſatiſfaciat voluptatibꝰ carnis. nō eſt ibi vnitas. quia ſindereſis pars ſuꝑior ratōnis remordet ⁊ cōtradicit tali ſubiectōni. Sed cū ita ſubicit̉ caro ratōni ad bona oꝑa. vt dicere valeat illd̓pͣs. Cor meū .i. volūtas ⁊ caro mea .i. ſenſualitas. exultauerūt .i. extra ſe ſaltauerūt. nōꝓpria querētes: ſed in deū viuū ꝯformādo ſeeius volūtati: tūc hec vnitas facit homineꝫforteꝫ ad om̄ia. Vt em̄ dicit̉ in li. de cauſis.Omnis virtus vnita ē magis infinita .i. fortior. Quod patet ꝑ exꝑientiā. quia tres velplures candele accenſę. nō ita faciliter extīguūtur ſicut quelibet de ꝑſe. Et magis ē fortis ad reſiſtendū īimicis ⁊ inuadendū ⁊ vincendū. exercitꝰ adunatꝰ ꝙͣ diſperſus. Un̄ dicitur Iudith. xv. ꝙ aſſirij .ſ. exercitꝰ holofernis nō adunati in fugaꝫ ibant p̄cipites. Filij aūt iſrahel vno agmīe ꝑſequētes debilitabāt om̄es quotqͦt poterāt inuenire. Sic potentie. ſenſitiua ⁊ ratōnalis cū ſuis alijs potentijs adunate .i. directe in deum ꝯſeruantvtrūqꝫ hominē. ¶ De ſcd̓a vnitate diciturGen̄. ij. Erunt duo in carne vna. duo videlicet vir ⁊ vxor in carne vna .i. ad vnā carnē.hoc eſt prolē generandam ẜm Nico. de lira.Unde ⁊ de vna coſta facta eſt prima vxor. ſcilicꝫ eua. ad inſinuāduꝫ ꝙ non plures debetqͥs habere vxores. ſicut nec vxor plures viros. Ꝙ autem Iacob dauid et aliqui alij habuerunt plures vxores. diſpenſatiue fuit adomīno ordinatū diuerſis ratōnibus. quasob breuitatē dimitto. Eſt autem neceſſariahuiꝰ vnitas. ad multiplicatōꝫ humani generis. Unde ⁊ illud preceptū datū pͥmis parentibus .ſ. Creſcite ⁊ multiplicamini .ſ. ꝑ actuꝫconiugalem. neceſſarium fuit obſeruari inpͥncipio humani generis. Et iterū poſt diluuium: quouſqꝫ ip̄m genꝰ humanū eſſet notabiliter multiplicatū. Nam poſtmoduꝫ quiaſemꝑ inuenti ſūt multi vacantes tali operiſcilicet nuptiarum. magiſꝙͣ viduitati vl̓ virginitati: ideo in libertate hominū poſitumeſt. alteri coniugari vel continentiam ſeruare. Sicut autē iſta vnitas ē ordinat a adpriā carnē .i. prolē procreandā: ita ad eametiā neceſſarijs vite ⁊ moribꝰ educandā. Adquod requiritur vtriuſqꝫ parentis .ſ. patriset matris exercitiū ⁊ labor diutinꝰ. Et ideo