Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
251
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumSecundum

corꝑalem ẜm viam naturalem. Et ad vitaꝫſpūalem dicimꝰ neceſſariā ſūptionem ſacramentoꝝ: precipue baptiſmi penitētie actuvel ꝓpoſito. Unde a theologis dicunt̉ ſacramēta neceſſitatis. Et baptiſma vnū ē. quiaid vnū effectū pͥncipaliter ordinatū. ſcꝫ adpllendū originale: ꝙͣuis alia tollat. ſi īueiit. Et qꝛ ſub vna ſubſtantiali forma daturIphe. iiij. Unus deꝰ vnū baptiſma. Ambroius etiā dicit ſicut vnū ē baptiſma. peitētia eſt vna. de pe. di. iij. Reperiunt̉. Qd̓ictū ſi intelligat̉ de ſolēni penitentia. queim fiebat: vult dicere non poteſt iteraricut nec baptiſmꝰ. Sed ſi ītelligat̉ de penintia pͥuata ſacramētali iterari frequen quottidie poteſt. Sꝫ dici pt̄ vna. qꝛ ad effectū ordinata .ſ. ad tollendū culpamtualem. que ſi mortalis eſt. auferri poſt niſi ip̄am. Et ſic vnū eſt neceſſarium.lio modo dicit̉ neceſſariuꝫ illud. ſine quoliquid bene eſſe non poteſt. ſeu qd̓ vtile eſtſic cibus carniū neceſſariꝰ ad vitā dicit̉.ad bene eſſe vtiliꝰ nutrimentū. Sed ad ſpūalem ſic neceſſaria eſt obſeruantiaynſiliorū xp̄i ſeu cōtemptus mundi. Undeluator dixit. Niſi quis renūciauerit om̄ius que poſſidet. non poteſt meus eſſe diſciilus Luce. xiiij. Diſcipulatus autem xp̄ionſiſtit in quadā ꝑfectione vite ſpiritual̓.quā melius ꝑuenitur contemptū ternorum. Et hoc eſt illud vnum quod dixitīc iuueni querenti viam ad conſequendūtam eternā .ſ. adhuc vnum tibi deeſt Lue. xviij. Si vis perfectus eſſe ⁊cͣ. Eſt igiturhoc vnum neceſſarium ad vitam ſpirituam ꝑfectius habendā multū vtile. Scindū aūt ſeptemplicē eſſe vnitatem neceſſaam vtilem: ſed varijs modis.Anitas naturalis hec neceſſaria ad hominis conſeruatōnem.Unitas cōiugalis hec neceſſaria ad generis multiplicatōnem.Unitas policialis. hec neceſſaria ad multitudinis directionem.Unitas eccleſiaſticalis. hec neceſſaria ad ſalutis conſecutōnem.Unitas regularis. hec neceſſaria ad perfectionis adeptionem.Unitas ꝑſonalis. hec neceſſaria ad peccatoris redemptionem.Unitas eſſentialis ſeu diuinalis. hec neceſſaria ad orbis gubernatōnem. De prima inquit athanaſiꝰ. Anima ratōnalis et caro vnus eſt homo. Neqꝫ em̄ caroeſt homo. neqꝫ anima ratōnalis eſt homo.Sed iſta duo vnita conſtituūt vnam naturam que dicitur homo. Naturalis eſt iſtavnio. neceſſaria ad ꝯſeruatōꝫ tal̓ ſpēi ſeunature. Et ſic̄ neceſſaria eſt hmōi vnitas ad

ꝯſeruatōeꝫ eſſe naturalis: ita neceſſariū eſtad ꝯſeruatōeꝫ eorū eſſe ſpūalis. vnita ſintad oꝑandū. Quod ꝯtingit qn̄ anīa domīat̉corpori. caro vt ancilla ſubiugat̉ ſpiritui.Nam vt ait Bern̄. Dominā ancillari ācillam dn̄ari magna eſt abuſio. Et ſicut in domo aliqua ſi ancilla dominaret̉ vel rebellaret matrone. poſſet eſſe vnitas cōcordia: ſed multa diuiſio inquietudo: ita ſi ratio non dominat̉: ſed ſenſualitas velit ſpiritui imꝑare. nec rēnuat vt ſatiſfaciat voluptatibꝰ carnis. eſt ibi vnitas. quia ſindereſis pars ſuꝑior ratōnis remordet cōtradicit tali ſubiectōni. Sed ita ſubicit̉ caro ratōni ad bona oꝑa. vt dicere valeat illd̓pͣs. Cor meū .i. volūtas caro mea .i. ſenſualitas. exultauerūt .i. extra ſe ſaltauerūt.ꝓpria querētes: ſed in deū viuū ꝯformādo ſeeius volūtati: tūc hec vnitas facit homineꝫforteꝫ ad om̄ia. Vt em̄ dicit̉ in li. de cauſis.Omnis virtus vnita ē magis infinita .i. fortior. Quod patet exꝑientiā. quia tres velplures candele accenſę. ita faciliter extīguūtur ſicut quelibet de ꝑſe. Et magis ē fortis ad reſiſtendū īimicis inuadendū vincendū. exercitꝰ adunatꝰ ꝙͣ diſperſus. Un̄ dicitur Iudith. xv. aſſirij .ſ. exercitꝰ holofernis adunati in fugaꝫ ibant p̄cipites. Filij aūt iſrahel vno agmīe ꝑſequētes debilitabāt om̄es quotqͦt poterāt inuenire. Sic potentie. ſenſitiua ratōnalis ſuis alijs potentijs adunate .i. directe in deum ꝯſeruantvtrūqꝫ hominē. De ſcd̓a vnitate diciturGen̄. ij. Erunt duo in carne vna. duo videlicet vir vxor in carne vna .i. ad vnā carnē.hoc eſt prolē generandam ẜm Nico. de lira.Unde de vna coſta facta eſt prima vxor. ſcilicꝫ eua. ad inſinuāduꝫ non plures debetqͥs habere vxores. ſicut nec vxor plures viros. autem Iacob dauid et aliqui alij habuerunt plures vxores. diſpenſatiue fuit adomīno ordinatū diuerſis ratōnibus. quasob breuitatē dimitto. Eſt autem neceſſariahuiꝰ vnitas. ad multiplicatōꝫ humani generis. Unde illud preceptū datū pͥmis parentibus .ſ. Creſcite multiplicamini .ſ. actuꝫconiugalem. neceſſarium fuit obſeruari inpͥncipio humani generis. Et iterū poſt diluuium: quouſqꝫ ip̄m genꝰ humanū eſſet notabiliter multiplicatū. Nam poſtmoduꝫ quiaſemꝑ inuenti ſūt multi vacantes tali operiſcilicet nuptiarum. magiſꝙͣ viduitati vl̓ virginitati: ideo in libertate hominū poſitumeſt. alteri coniugari vel continentiam ſeruare. Sicut autē iſta vnitas ē ordinat a adpriā carnē .i. prolē procreandā: ita ad eametiā neceſſarijs vite moribꝰ educandā. Adquod requiritur vtriuſqꝫ parentis .ſ. patriset matris exercitiū labor diutinꝰ. Et ideo