CapitulumSecundum

malū autē virtutē repulſiuā. Bonū gͦ primo quidē in potētia appetitiua. cauſat quādā inclinatōeꝫ ſeu aptitudinē vel cōnaturalitatē ad ip̄m bonū. qd̓ ꝑtinet ad paſſionemamoris: cui ꝑ contrariū reſpondet odiuꝫ exꝑte mali. Scd̓o ſi bonū ſit nondū habitum.dat appetitui motuꝫ ad exequendū bonumamatū. Et hoc ꝑtinet ad paſſioneꝫ deſiderijvel ꝯcupiſcētie. Et ex oppoſito ex ꝑte mali ēfuga vel abhomīatō. Tertō cū adeptū fueritbonū dat appetitui quietatōeꝫ quadā in ip̄obono adepto. Et hoc ꝑtinet ad delectatōꝫ vl̓gaudiū. cui opponit̉ ex ꝑte mali dolor vl̓ triſticia. In paſſionibꝰ aūt iraſcibilis. p̄ſupponit̉ quidē aptitudo vel inclinatō ad ꝓſequēdū bonū vel fugiendū malū ex ꝯcupiſcibilique abſolute reſpicit bonū vel malū. Et reſpectu boni nondū adepti eſt ſpes ⁊ deſperatio. reſpectu aūt mali nondū inuadētis. ē timor ⁊ audacia. reſpectu aūt boni adepti nōē aliqua paſſio in iraſcibili. qꝛ iā nō hꝫ ratōratōeꝫ ardui: ſed ex malo iā īminēti ſequit̉paſſio ire. tho. pͥma ſcd̓e. q. xxiij.Amorę prima paſſionū. §⁊ pͥncipalis. ex qua alie cauſātur. vt oſtendit Augꝰ in. xiiij. de ciui. dei. Eſt autē amoraliquid ꝑtinēs ad appetitū. Nā amare ē vele bonū: bonū aūt eſt obiectuꝫ appetitus. Etſic ẜm triplicē appetitū qui reperit̉ in rebꝰeſt triplex amor. tho. pͥma ſcd̓e. q. xxvj. Eſtem̄ quidā appetitus nō conſequēs apprehenſionē ip̄ius appetētis ſed alterius. ⁊ hmōi dicit̉ appetitꝰ naturalis. Res em̄ naturales appetūt qd̓ eis ꝯuenit ẜm ſuā naturā. nō perapprehenſionē ꝓpriā: ſed ꝑ apprehenſione inſtituētis naturā .i. dei. Alius appetitus ē ꝯſequēs apprehenſionē ip̄ius appetētis. non exiuditō libero. ſed ex neceſſitate: ⁊ talis ē appetitus ī brutis qui tamē in homībꝰ aliqͥd libertatis ꝑticipat. inqͣtū obedit ratōni. Eſt⁊ alius appetitꝰ ꝯſequēs apprehenſionē appetentis. ẜm liberū iudiciū. Et talis eſt ratōnalis ſiue intellectualis appetitus. qui dicit̉voluntas. In vno quoqꝫ autē hoꝝ appetituum. amor dicit̉ id quod eſt pͥncipiū motus.tendētis in finē amatū. In appetitu aūt naturali pͥncipiū motus eſt cōnaturalitas appetentis. ad id in qd̓ tendit. Et iſta cōnaturalitas dici poteſt amor naturalis: ſicut ip̄acōnaturalitas corꝑis grauis ad locū īfimūeſt ꝑ grauitatē. ⁊ dici pt̄ amor naturalis. etſimiliter coactō appetitꝰ ſenſitiui vel voluntatis ad aliqd̓ bonū .i. ip̄a ꝯplacētia boni dicitur amor ſenſitiuus vel intellectual̓. Unde talis amor nō importat ſeu noīat motuꝫappetitꝰ tendentē in appetibile. Nā iſtud ꝑtinet ad deſideriū ſiue ꝯcupiſcentiā. Sed nominat motū appetitꝰ qͦ īmutat̉ ab appetibilivt ei appetibile ꝯplaceat. Et ſic ip̄a ꝯplacen

tia appetibilis dicit̉ amor. Differūt aūt iſtatria .ſ. amor. dilectio. ⁊ caritas. Amor em̄ īportat ꝯplacentiā ad rem amatā. ſiue talisꝯplacentia ſit ī appetitu ſenſitiuo. ſiue ī voluntate. et ſic eſt ꝯmunis nobis ⁊ brutis. Dilectō aūt ſupra amorē addit p̄cedentē electōnem. vt ip̄m nomen ſonat. ⁊ poteſt ꝯuenire⁊ bonis ⁊ malis. ꝙͣuis nō multū ī ſcripturavel a catholicis doctoribꝰ dicat̉ de malis. Caritas aūt addit ſupra dilectōnem quandamꝑfectionē ſeu diuinā infuſionē. vt de pe. di.ij. Caritas. Eſt autem cauſa cognitōnis ẜmtho. pͥma ſcd̓e. q. xxvij. Nam bonū apprehenſum a ſenſu. mouet appetitū ſenſitiuū. ⁊ apprehenſum ab intellectu. mouet voluntatēSimilitudo etiā eſt cauſa amoris. tendit eīin aſſimilatū ſicut in vnū ſibip̄i. Delectatōetiā vel aliqua alia paſſio que tamen priusꝓcedit ab amore cauſat amorē. ſicut ⁊ vnūbonū cauſa eſt alterius. Mota ꝙ amor eſtvia qua itur ad xp̄m ad ſupernā patriam.Unde ip̄e ait Ioh̓. iij. Om̄is qui credit in eūnō perit: ſed habeat vitā eternā. Credere autem in xp̄m ẜm augꝰ. eſt credendo tendere inipſum. Uia autem amor caritatis eſt. Undeapl̓us. j. ad Corin. xij. ait volēs loqui de caritate. Excellentiorē viā vobis demonſtro.Hinc inquit Hugo d̓ arra anime ip̄i loquēsO anima mea ſcio. quia vita tua amor eſt ⁊ſine amore eſſe non potes. et bene. Nam examore fiunt quecūqꝫ aguntur. Omnia enimagunt ꝓpter finem. Finis autem eſt bonuꝫdeſideratum ab amante. Eſt etiā amare ẜmtho. in. iiij. contra gentiles. actus pͥncipalis voluntatis a quo alij ꝓcedunt. Nā deſiderat voluntas bonū amatū. cum nō habetdelectat̉ in preſentia boni amati. cuꝫ timetamittere ipſum dolet de eius ꝑditōne. iraſcitur ſi impedit̉ a conſecutōne. Iſte at̄ amorſi regulat̉ a ſpirituſancto. caritas dicitur q̄eſt viā ẜm augꝰ. que ducit ad celum. Si eſtſine ſpirituſancto. cupiditas eſt radix omnium malorum. via que ducit ad infernū cōtraria caritati. Ꝙ autē amor noſter fiat caritas ꝑ ſpiritūſāctuꝫ. patet ꝑ id quod dixitxp̄c Ioh̓. vij. Qui credit in me ſicut ſcriptura dicit. flumina de ventre eius fluent aquepiue. hoc autem dixit de ſpirituſancto queꝫaccepturi erant credētes in eū. Et pͣs. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam. Et ſic om̄is qui credit in eum non perit: ſed habet vitam eternam.Septem ergo amores.poſſūt eē in nobis. qͥ ſi regulāt̉ a ſpūſct̄o caritas ſūt. ſi ibi deſit. ſūt cupiditas. Primꝰ amor natural̓. amor ſēſualis. amor parētal̓.amor ꝯiugal̓. amor patrial̓. amor ſocialis.amor rei tꝑalis ¶ De pͥmo dicit qͥdā ſapiēs. 4Eſt cūctis coīs amor. Et iſte amor natural̓