CapitulumTercium

anima dānata viſione deitatis. Iuxta illd̓Iſa. vlt̓. Tollat̉ impius ne videat gloriamdei. Hec aūt ē maxima pena: ſꝫ paruꝫ ⁊ quaſi nihil comp̄hēdimus eā: quia neſcimus ītelligere quantū bonū deus ē aīe ipſū poſſidendo. Uanto eī quis plus dolet de aliquoamiſſo: quātū illud reputabat magis vtile⁊ amabile. Et quia in vita pn̄ti intellectusnoſter corpore aggrauatus. ſe habet ad deuꝫ vt oculus veſꝑtilionis ſe habet ad lumēſolis. ideo parum diligimus ipſum deum. etparum curamꝰ ipſū amittere. Sꝫ aīa timēsq̄ aliquātulū guſtauit dulcedinē diuine p̄ſētie ꝑ gratiam: ex anxietate ⁊ pena quaꝫ ſētit. quando ſubtrahendo ſibipſi relinquiturpoteſt aliquantulū (licet valde parum) intelligere de tali pena priuatōis diuine viſionis. Sed cum anima ſeꝑatur a corpore. ſibi ſubito infunduntur ſpecies omnium rerum naturalium. Unde maiorē cognitōemhabet de deo ⁊ creaturis. ꝙͣ nullꝰ ph̓us mūdi. Et ſic cognoſcēs ꝙ deus ē ſūmū bonum⁊ ſūme vtilis aīe: videns ſe eo priuataꝫ ſuamiſeria. cū capax fuerit euꝫ acqͥrendi. ſūmedolet. Vnde Chriſo. dicit: ꝙ potius vellꝫ pati millē ignes infernales: ꝙͣ priuari dei viſion. Hec enim viſio dei tāte pulchritudinisē. tantoqꝫ amore digniſſima (dicit Augꝰ. deciuitate dei) vt ſine hac quibuſlibet ⁊ quantiſlibet bonis preditū plotinꝰ extimet infeliciſſimum. Si em̄ tantus erit ſplēdor gloriequi exibit a xp̄i humanitate ad iudiciū venientis. ꝙ ſol obſcurabitur. qui tunc erit ſepties lucidior ꝙͣ modo ſit: quia .ſ. nō apparebit claritas eiꝰ reſpectu claritatis xp̄i: qͣnta erit claritas glorie eius diuinitatis: a qͣexcluduntur ſemper damnati. ¶ Ꝙͣtuꝫ adtercium dico ꝙ cruciabuntur in igne. ⁊ anime quidem ſole uſqꝫ ad diem iudicij: poſteaautem anime ſimul ⁊ corpora: vt ſicut cuꝫvtroqꝫ peccauit. cū vtroqꝫ puniatur. Undedicetur eis Math. xxv. Ite maledicti ī ignēeternum. Et Iudith. xvj. Dabis ignē in carne ipſorum. Et hic ignis ita acerrime cruciat vt mors dicat̉: ⁊ ita obſcurꝰ eſt: vt caligonuncupetur. Et ideo dicit Iob. Illā terraminfernaleꝫ opertam eſſe caligine mortis. idē igne trucidāte. Sicut em̄ mortis pena excedit omnē penā aliam que hic ſentitur: ſic⁊ ignis inferni (vt dicit Augꝰ) excellit omnem penam quam nunꝙͣ aliquis expertuseſt in vita iſta. nūꝙͣ in carne tanta inuentaeſt pena: licet mirabilia martires paſſi ſinttormenta. de pe. diſ. vij. §. vltīo. Unde ⁊ yſa.xxx. Preparata eſt ab heri thopheth a rege p̄parata profunda ⁊ dilatata. Nutrimentuꝫ eius ignis ⁊ ligna multa. Flatus domīſicut torrēs ſulphuris ſuccendens eā. Thophet interpretatur gehenna ſiue aula ple-

na ſtultorum. Gehenna autem eſt infernusplenus ſtultis peccatoribus. Hec dicit̉ p̄parata ab heri .i. ab eterno. a rege .ſ. dn̄o deo.Ligna q̄ nutriūt ignē inferni ſūt pct̄a r̄proborum. q̄ ſicut ſemꝑ ꝑmanēt. ita ⁊ ignis ille ſemꝑ cruciat. Flatus domī ſuccēdens eſtinfluxus virtutis eius. affligens animas.⁊ poſtea corpora ſine eorum conſumptōne.Eſt aūt ignis ille ferulētus ⁊ turbidꝰ. ſicutflāma mixta fumo: vt nō videant niſi quodeſt ad augmētum pene eorum. ¶ Quartuꝫ (ē ablatō refrigerabilitatis: ⁊ ideo dicit̉ terra miſerie. Miſeria opponit̉ felicitati. et ſicut felicitas ꝑfecta patrie ſuperne excluditomnem defectum: ita miſeria infernalis excludit omne refrigeriū ⁊ conſolamētuꝫ. Inhac vita ſuſtinemus vtiqꝫ multas miſeriasꝓpter quod dicit̉ Ioh. xiij. de homīe. Repletur multis miſerijs. Sed īter eas plura habet refrigeria: ⁊ ſcit ipſas miſerias tandemdebere deficere. Sꝫ in inferno vbi ē ſummamiſeria: nullum refrigerium eſt. adeo ꝙ diues epulo tādiu deſiderauerat guttam aquevt refrigeraret linguam ſuam ſcd̓m ꝙ habetur Luce. xvj. adhuc obtine̓ nō valuit. Progratiā ſingulari damnati reciperēt ꝑmane̓in illis penis ſaltiꝫ tot annis quot ſunt gutte aq̄ maris. ⁊ grana arene eius: ⁊ poſtmodum liberi eſſent. et ex hoc refrigerium aliquod ſuſciꝑent. Ꝙͣuis enim illa innumerabilia ſint nobis. finita tamen ſūt. ⁊ a deo denumerata: ⁊ ſic aliquando finem haberent.Sed cum ſciunt nunꝙͣ finē habe̓ penam eorum: ideo refrigerio carent. Solet ⁊ ſocietas afflictorum aliquod p̄ſtare refrigeriūIuxta illud. Solaciū ē miſeris ſocios habe̓penarum. Sꝫ ex eoꝝ ſocietate nullam ꝑcipiunt conſolatōnem. etiam amicoꝝ ⁊ parētum quos hic multum dilexerunt: ſed potius pene augmētuꝫ. Unde Augꝰ. de damnatis inquit. Non propterea minꝰ ardebūt: qꝛcum multis ardebunt. ij. q. j. Aulti. ¶ Quīta ē afflictō obſcuritatis. Et ideo dicit̉: terram tenebrarum. Sunt em̄ ibi tenebre interiores ⁊ exteriores. Exteriores quideꝫ. quianeqꝫ a radio ſolis illuminant̉. neqꝫ ab igneilluſtrantur vbi ſunt. Vnde dicitur Matheixxij. Mittite eum ī tenebras exteriores. Interiores tenebras ſuſtinēt. quia lumine gratie priuantur. Et ꝙͣuis ſindereſis ī eis remaneat. que eſt lumen rationis. remurmurāscontra malum: hoc eſt eis ad penaꝫ. Et hiceſt vermis ille de quo dicitur Iſaie vltimo.Uermis eorum nō moriet̉. Adeo auteꝫ obſcurati ſūt. vt reputēt deum iniuſtū. ⁊ ſic odiant eū inꝙͣtum puniētem: ſcd̓m illud pͣs.Suꝑbia eorum qui te oderunt aſcēdit ſemper. Et licꝫ ſciētia quam q̄s hēt in vita pn̄ti multū delectet. Illi tamē damnati ⁊ ſi re-