Druckschrift 
1 (1478)
Entstehung
Seite
215
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūSecundum

carnalis. Vnde Ambro. Hec eſt vera ſecl̓i fuga. alienatio cariſſimorum et abdicatio domeſticoꝝ. vt ſuis ſe abneget. xij. q. j. Cui portio. Tercio egredi oportꝫ de domo patrisſui. Primꝰ pater noſter cum terraꝫ ingredimur eſt diabolus. cuiꝰ originale peccatumfilij dicimur. Domus eius ꝓpria voluntasſuperbia. quam continue inhabitat. Et hācetiā oportet deſerere per humilitatem et veram obedientiaꝫ. Et hanc vocationem cumſit ad terrā ꝓmiſſionis .i. vitaꝫ eternā vt dīcPetrꝰ ī canonica ſua. ſatagite bona oꝑa.certā facere vocationē veſtram. Tripliciter auteꝫ vocat deus ad hmōi ſtatū. In cuiꝰfiguraꝫ Samuel diuino cultui mācipatꝰ terfuit a domino euocatus. vt habet̉. jReg. iij.Aliquos vocat ad hmōi ſtatū ob alicuiꝰmiſerie euaſioneꝫ. Et ſic fuit vocatus abbasMoÿſes. vt habetur ī collationibꝰ patrum.Nam feciſſet furtum quereret̉ ad mortem. vt euaderet habitum religionis aſſumpſit. Sed poſtea timore ſeruili depoſito. magnū apicem ꝑfectōnis apprehendit. Secūdoaliquos vocat doctrine eruditionem. ſicvocatus fuit beatus Anthonius. Cum audiuit ī eccleſia legi. Si vis ꝑfectus eſſe ⁊cͣ. Sicet Barnabas plures alij diſcipuli profectiſunt ad predicationem apoſtolorū Act. iiij.Tercio vocant̉ alij per ſpecialem reuelatōnem vt Paulus. qui de ſe dicit. Cum placuitei qui me ſegregauit ex vtero matris. et vocauit per gratiam ſuā vt reuelaret ī me filiūſuum ⁊cͣ. ad Gall̓. j. Sic etiaꝫ vt habet̉ ī vitiſfratrum. de quodaꝫ ſtudente bononie. īſomno viſum eſt ſibi eſſe ſupra pratū latiſſimum. et ſuꝑueniēte maxima tempeſtate.huc illucqꝫ fugiēdo diſcurreret. nec r̄cipi potuiſſet in domo vbi habitabat veritas. nec īdomo iuſticie. nec etiaꝫ miſericordie. Demūad domū pacis veniens. cōſuluit ſibi ad euadendum mortem. iret ad domū predicatorum: ex qua viſione intellecta ille factus eſtfrater. Uidete vocatōnem vr̄aꝫ ait apl̓us.Corinth̓. j. Ꝙͣtum ad tercium dico vocant̉ aliqui ad aliorum gubernatōneꝫ .ſ. perprelationeꝫ. Unde ad Heb̓. v. Nec quiſꝙͣ ſibiſumat honorem ſed qui vocatur a deo tanꝙͣAaron. Non dixit ſe ingerit: ſed qui vocatus eſt a dn̄o. Unde Greg. Sicut inuitatꝰrennuit. queſitꝰ refugit. ſacris altaribꝰ ē admouēdus. ſic qui vltro ambit vl̓ importuneſe ingerit eſt ꝓculdubio repellendꝰ. viij. q. j.In ſcripturis. Et ſicut apl̓i qui fuerūt primip̄lati eccleſie. ter fuer̄t a dn̄o euocati. vt ptꝫIoh̓. .j. Math̓. iiij. Luc. v. Sic etiaꝫ vocat̉ qͥsa dn̄o ī p̄lationem tripliciter. videlicet velcanonicā electōnem. de qua extͣ. de elect.ī cunctis. et. c. Quia ꝓpter. Vel ſuperiorisex ſe impoſitionem. Uel diuinā reuelatōꝫ

vt ꝯtigit. b Nicolao.. b Seuero. Ambro.Et ī tali vocatōne debꝫ qͥs aſſimilari Aaronī ſua vocatōe. vt videlicꝫ: ſicut virga Aaronfronduit. floruit. fructꝰ ꝓduxit. ita et prelatus habūdet in frondibꝰ ſane doctrine. ī floribus modeſtie bone fame. in fructibꝰ operationis virtuoſe. Sed heu quia poteſt diciillud ſaluatoris. MAulti ſūt pocati ī iſtis varijs vocatōnibus .ſ. neceſſarie obſeruatōnis.religionis. et p̄lationis: pauci v̓o electi Mathei. xxij. quo .ſ. ad conſecutōnem premij. Ethoc quia impediūt̉ vel per carnalia opera.vel diuitias nimis amatas. vel per curioſitatē et ſuꝑbiam: figurati per eos qui vocati ad cenam noluerūt accedere. vt habet̉ parabolice Luc. xiiij. De quibꝰ dicit̉. Nemo virorū illoꝝ .ſ. qui inuitati fuerāt venire voluerūt. et ideo non guſtabūt cenam meaꝫ. Ubinotatur et humana iniquitas in beniendo. ibi. nemo viroꝝ illoꝝ. Et diuina benignitas ī aſſertiendo. ibi. qui vocati ſūt. Et ſecutura infelicitas. ibi. non guſtabūt cenā meā.De qua Apoca. xix. Beati qui ad cenā nuptiaꝝ agni vocati ſunt.Ꝙͣtum ad ſecūdumᵐ. §. vij.vbi .ſ. dicit̉. Oꝑarios. notat̉ humana exercitatio. Homo em̄ naſcitur ad laboreꝫ auis advolandum. vt dr̄ Iob. v. Unde et de pͥmo parente nr̄o Adam dr̄. deꝰ poſuit euꝫ ī paradiſo voluptatis vt oꝑaret̉ Gen̄. ij. Uinea at̄in qua oꝑantur homines ſignificat eccleſiā.ẜm Gregor̄. et alios doctores eccleſie. Et hecvinea plantata fuit ī lege nature. In cuiusfiguram legitur. Nōe cepit exercere terrāet plantauit vineam Geneẜ. ix. Poteſt etiaꝫſignificare animam. Uinea domini ſabaothdomus iſrahel eſt Iſaie. v. Domus iſrahel adlitteram erat populus iudaicus. qui deſcendit ab iſrahel qui alio nomine vocatus ē Iacob. Et in illa familia Iacob remāſerat verꝰcultus dei et conſequēter eccleſia: alijs declinātibꝰ ad idolatriā natōnibꝰ. Spūaliter at̄domus iſrahel eſt ꝯgregatio fideliū bonorū. deū vidēt viua fide. Iſrahel em̄ interp̄taturvidēs deum. Iacob ſupplantator .ſ. vitōꝝ: etvtrūqꝫ fit viua fide. Hec at̄ vinea habuit initiū ẜm Greg. ab Abel iuſto. Ꝙͣuis em̄ pͥmiparētes (vt credit̉) egerint pn̄iaꝫ de pct̄o īobediētie ſue. vt dicitur de penit. diſ. j. Sicutprimi. et ſic pertinuerint ad vineam iſtam: tamen dicitur inchoaſſe in eis. quia primi fuerunt ad deſtruendum ne videatur initium habuiſſe a peccatoribus. et habebit finem in vltimo iuſto. Et ſciendum. ip̄i boni fideles. cuiuſcūqꝫ nationis temporis. ſetpinea dicuntur et cultores vinee. diuerſo reſpectu. Uinea ſūt. inꝙͣtum coluntur et exercentur a deo. a ſeip̄is libeꝝ arbitriū. a ſu-